Kiedy przycinać korzenie roślin doniczkowych?

Jak skracać korzenie kwiatów?

Jak przycinać korzenie powietrzne roślin?

Kiedy przycinać korzenie roślin doniczkowych?

Monitorowanie systemu korzeniowego uprawianych przez nas roślin doniczkowych może znacząco przyczynić się do ich prawidłowego wzrostu, dobrego zdrowia oraz długowieczności. To również bardzo dobry sposób wykrywania wczesnych objawów żerowania szkodników oraz rozwijających się chorób. Dodatkowo przycinanie korzeni zapewnia kwiatom możliwości wzrostu. Kiedy jednak przeprowadzić ten zabieg?

Przycinanie jest zalecane, kiedy zauważymy, że doniczka, w której znajduje się roślina, jest w całości wypełniona systemem korzeniowym. W takich przypadkach korzenie mogą wydostawać się na powierzchnie lub uciekać przez otwory drenażowe.

Skracanie systemu korzeniowego może stać się częścią przesadzania roślin. Dzięki temu roślina będzie jeszcze lepiej przygotowana do adaptacji w większej doniczce.

Przycięcie oraz rozluźnienie zbitej bryły korzeniowej może okazać się rozwiązaniem dla zahamowanego wzrostu rośliny. Silnie rozwinięty system podziemny powoduje brak miejsca i silny niedobór składników odżywczych.

Jak skracań korzenie kwiatów?

Przycinanie korzeni (czy to powietrznych, czy podziemnych) jest zabiegiem wymagającym od nas szczególnej uwagi i ostrożności. Każde nieudolne cięcie, które zostało przeprowadzone brudnymi lub niesterylnymi narzędziami, może prowadzić do infekcji i choroby, a w końcu do obumarcia rośliny.

Podpowiadamy więc, jak poprawnie przeprowadzić cięcie, krok po kroku:

• Wyciągamy roślinę z donicy i delikatnie rozplątujemy, rozluźniamy system korzeniowy. Zwracamy szczególną uwagę na elementy, które wystają z dolnej części doniczki.
• Potrząsamy rośliną i pozbywamy się bryły korzeniowej.
• Korzenie martwe, chore obcinały w całości, natomiast żywe obcinamy tuż nad rozgałęzieniami o ⅓ ich długości.
• Doniczkę uzupełniamy świeżą ziemią, lekko ugniatamy i podlewamy.

Przeczytaj także: Jak urządzić ogród dla seniora na wsi? Oto kilka porad!

Jak przycinać korzenie powietrzne roślin?

Korzenie powietrzne to nic innego, jak specjalnie rozwinięte struktury korzeniowe, które znajdują się nad powierzchnią ziemi. Najczęściej możemy je spotkać u takich gatunków jak: monstery, epifity, filodendrony oraz storczyki. To właśnie dzięki nim kwiaty są w stanie pobierać składniki odżywcze i wilgoć z powietrza. Funkcjami korzeni powietrznych są również podparcie i stabilizacja rośliny oraz transport substancji pomiędzy poszczególnymi częściami rośliny. Kiedy jednak należy je przycinać? To zależy:

Korzenie roślin

FOTO: Envato Elements

Przycinanie korzeni powietrznych może okazać się niezbędne w celu utrzymania dobrego wyglądu rośliny. W takich wypadkach należy usunąć jedynie te elementy, które są suche, nadgniłe lub zdrewniałe.

Eksperci zalecają wykonywanie przycinania jedynie wtedy, kiedy zauważymy niepokojące zmiany w kolorze, strukturze lub fakturze korzeni powietrznych. Po usunięciu chorych lub uszkodzonych elementów należy uważnie monitorować kwiat, gdyż każda ingerencja stwarza dodatkowe ryzyko wystąpienia infekcji.

fot. envato elements

Najlepsze odmiany palmy do doniczek

Jak sadzić palmy w doniczkach

Jak pielęgnować palmy w doniczkach

Najlepsze odmiany palmy do doniczek

Palma waszyngtonia: roślina o liściach podobnych do ogromnych wachlarzy. Wymaga stanowiska słonecznego i obfitego podlewania oraz regularnego nawożenia (co 2 tygodnie).

Areka żółtawa: palma o pierzastych liściach i łodygach podobnych do bambusa. To wyjątkowo odporna odmiana, która potrzebuje nasłonecznionego stanowiska, nawożenia co 2 tygodnie, dużej wilgotności i sporej ilości wody.

Dracena: palma o krzaczastych wyglądzie i długich liściach, które wychodzą bezpośrednio z pnia. Potrzebują ona stanowiska półcienistego, umiarkowanej wilgotności i nawożenia raz w tygodniu (od marca do października).

Palma kencja: roślina o długich pierzastodzielnych liściach, która wymaga stanowiska półcienistego, podlewania 1-2 razy w tygodniu (obfitego) i regularnego nawożenia (latem raz w tygodniu, zimą raz w miesiącu).

Listwonia okrągłolistna: roślina o liściach przypominających wachlarze. Do dobrego wzrostu potrzebuje stanowiska słonecznego, regularnego podlewania i zraszania liści.

Przeczytaj także: Ogród, który robi się sam – jakie rośliny są bezobsługowe?

Jak sadzić palmy w doniczkach?

Palmy mają bardzo charakterystyczny system korzeniowy, co sprawia, że do prawidłowego wzrostu potrzebują nieco innych donic: powinny być one wysokie, długie i wąskie oraz odpowiednio dobrane do rozmiaru rośliny. Dopiero wtedy możemy być pewni, że roślina ta poprawnie zadomowi się w nowym miejscu. Przed przystąpieniem do sadzenia, musimy upewnić się, że na dnie donicy umieściliśmy warstwę drenażową, która znacząco ułatwi nam nawadnianie.

Podczas sadzenia tych roślin niezwykle ważny jest dobór odpowiedniego podłoża, które powinno być lekkie, żyzne, przepuszczalne i bogate w substancje organiczne. Idealnie sprawdzi się takie o pH pomiędzy 6 a 7,5.

Miejsce, w którym postawimy donicę, jest uzależnione od odmiany. Większość z nich preferuje stanowiska nasłonecznione lub półsłoneczne, warto jednak unikać warunków ekstremalnych i uważnie obserwować roślinę.

Palma w domu

FOTO: Envato Elements

Jak pielęgnować palmy w doniczkach

Większość odmian palm, które posiadamy w swoich mieszkaniach i biurach, pochodzi z krajów o klimacie bardzo różniącym się od naszego, polskiego. Dlatego też, aby zapewnić im odpowiednie warunki wzrostu, podstawą ich pielęgnacji będzie utrzymanie odpowiedniej temperatury i wilgotności. Poniżej przedstawiamy listę najlepszych technik pielęgnacyjnych, które sprawią, że rośliny te będą cieszyły nasze oko przez długie lata:

• Podłoże palm musi być żyzne, przepuszczalne i wilgotne (nie mokre). Rośliny te najczęściej podlewa się 1-2 razy w tygodniu w okresie letnim oraz 1-2 razy w miesiącu zimą.
• Gleba w doniczce musi być również regularnie użyźniana. Palmy należy podlewać specjalnymi mieszankami nawet co tydzień lub dwa.
• Palmy przesadzamy tylko, kiedy to konieczne. Częste przeprowadzki nie są wskazane, ponieważ mogą znacząco uszkodzić systemy korzeniowe.
• Cięcie palmy jest kwestią bardzo wrażliwą. Liście powinniśmy usuwać tylko wtedy, kiedy są one całkowicie brązowe i suche.

fot. envato elements

Rośliny cebulowe kojarzą się silnie z wczesną wiosną, bowiem wtedy zakwitają. Ich piękne, kolorowe kwiaty często zachwycają, gdy na ziemi leży jeszcze śnieg. Nic więc dziwnego, że są tak lubiane – wnoszą do wnętrz obietnicę cieplejszych dni. Na jakie gatunki warto postawić w okresie wielkanocnym? Będą to:

• hiacynty;
• irysy;
• krokusy;
• narcyzy;
• tulipany.

W przypadku tych roślin możemy zdecydować się na formę ciętą albo doniczkową. Stworzyć z nich można wyjątkowe bukiety, będące ozdobą nie tylko w czasie wielkanocnym. Z kolei doniczkowe wersje warto umieścić w kolorowych, cieszących oko osłonkach. Świetnym rozwiązaniem będą monobukiety – kompozycje stworzone wyłącznie z jednego gatunku. Ciekawym rozwiązaniem jest łączenie kontrastujących kolorów.

Rośliny i kwiaty na Wielkanoc: czym udekorować dom w okresie wielkanocnym?

FOTO: Envato Elements

Rośliny i kwiaty na Wielkanoc: czym udekorować dom w okresie wielkanocnym?

FOTO: Envato Elements

Rośliny i kwiaty na Wielkanoc: czym udekorować dom w okresie wielkanocnym?

FOTO: Envato Elements

Rośliny i kwiaty na Wielkanoc: czym udekorować dom w okresie wielkanocnym?

FOTO: Envato Elements

Rośliny i kwiaty na Wielkanoc: czym udekorować dom w okresie wielkanocnym?

FOTO: Envato Elements

Inne rośliny na Wielkanoc

Nieco późniejszą wiosną w naszych ogrodach zakwitają bratki, niezapominajki, prymulki czy stokrotki. Świetnie sprawdzą się w roli ozdób doniczkowych. Wyczarujmy z nich dekorację wielkanocnego stołu. Można też popuścić wodze fantazji i skomponować ciekawe bukiety z tych delikatnych i niewielkich kwiatów. Wówczas dodajmy do nich kojarzące się z Wielkanocą dodatki: piórka, wydmuszki, wstążki albo inne ozdoby przypominające o tym radosnym okresie.

Rośliny i kwiaty na Wielkanoc: czym udekorować dom w okresie wielkanocnym?

FOTO: Envato Elements

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Istnieje spora grupa drzew, która szczególnie zachwyca w sezonie, ale zachowuje zielone barwy również zimą. Będą to przede wszystkim rośliny iglaste, będące uniwersalnym wyborem – zawsze prezentują się majestatycznie, dodatkowo możemy je uroczo ozdobić na Boże Narodzenie. Przysypane śniegiem będą tworzyć niesamowity klimat! Wśród drzew iglastych najlepiej postawić na:

• cis;
• jałowiec;
• jodłę;
• kosodrzewinę;
• sosnę;
• świerk.

Gatunki drzew, których kwiaty zachwycą wiosną

Wiosna, początek sezonu i okres, w którym przyroda budzi się do życia, jest zachwycająca. Drzewa owocowe wydają wówczas kwiaty, które później będą mogły przekształcić się w słodkie plony. Tego typu gatunki to więc idealny wybór nie tylko ze względów estetycznych, ale również praktycznych – smaczne jabłka czy gruszki będziemy mieć na wyciągnięcie ręki! W swoim ogrodzie owocowym warto zasadzić na przykład:

• czereśnię;
• gruszę;
• jabłoń;
• śliwę;
• wiśnię.

Dodatkowo możemy rozważyć wprowadzenie do ogrodu magnolii, której piękne kwiaty wręcz oszołamiają. Pamiętajmy jednak, aby tej rośliny nie przycinać, bowiem przestanie ona zakwitać. Dodatkowym atutem tej rośliny są również soczyście zielone liście.

Gatunki drzew, które pięknie prezentują się w sezonie

W ogrodzie warto posadzić również gatunki liściaste, dość rozłożyste, które zajmą centralne miejsce na posesji. Pamiętajmy, aby okazałych egzemplarzy nie sadzić blisko fundamentów budynków.

UWAGA NA NIEBEZPIECZEŃSTWO

Tych drzew nie należy sadzić obok domu! Jakie gatunki mogą uszkodzić fundamenty?

Osobom, które zdecydują się na klasyczne pozycje roślinne, można polecić:

• dąb;
• forsycję;
• jarzębinę;
• klon;
• lipę.

Pięknym i intensywnie pachnącą pozycję stanowi lilak pospolity, nazywany potocznie bzem. Będzie stanowił cudowną ozdobę ogrodu.

PIĘKNY OGRÓD

Popularny bez, czyli lilak pospolity. Jak go sadzić i pielęgnować?

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

W lutym przygotowania do wiosny w ogrodzie intensyfikują się. To dobry czas, by przygotować rozsady, zwłaszcza tych gatunków, które cechują się długim okresem wzrostu. Na tej liście znajdziemy między innymi tak popularne warzywa, jak cebula czy szpinak. Warto przetestować metodę winter sowing, o której więcej przeczytasz w naszym artykule: 

Czy rośliny można siać zimą w ogrodzie? Tak! Poznaj metodę „winter sowing” 

Nasiona warzyw od W. Legutko w Agrar Sklepie 

W naszym Agrar Sklepie znajdziesz między innymi szeroką ofertę nasion warzyw z polskiej rodzinnej firmy W. Legutko. Wśród warzyw, które warto wysiać w lutym lub w marcu, możesz kupić nasiona: 

• ogórka, 
• papryki, 
• pomidora, 
• pora. 

To oczywiście nie wszystkie nasiona warzyw, które można kupić w Agrar Sklepie. Jeżeli już myślisz o wiosennym wysiewie, znajdziesz u nas również: 

• rzodkiewkę, 
• rukolę, 
• groch, 
• pietruszkę, 
• rabarbar. 

Z pełną ofertą nasion warzyw w Agrar Sklepie możesz zapoznać się tutaj: warzywa w Agrar Sklepie

Przeczytaj także: Jakie rośliny warto posiać zimą?

Kwiaty i zioła do ogrodu? Nasiona znajdziesz w Agrar Sklepie 

W ofercie Agrar Sklepu znajdziesz także nasiona kwiatów, ziół oraz łąk kwietnych, które możesz wysiać w swoim ogrodzie. Jeszcze w lutym warto przygotować się do siewu: 

• lobelii przylądkowej, 
• petunii. 

W zimie z łatwością można także uprawiać zioła w tunelu foliowym lub na parapecie. Jeżeli planujesz zimowy wysiew bądź rozważasz założenie ziołowego zakątka w ogrodzie latem, weź pod uwagę nasiona: 

• majeranku, 
• bazylii, 
• mięty pieprzowej, 
• melisy, 
• rozmarynu, 
• oregano. 

W Agrar Sklepie znajdziesz także nasiona na kiełki lucerny czy brokułu. 

Pełną ofertę kwiatów znajdziesz tutaj: nasiona kwiatów w Agrar Sklepie

Przecztaj także: Szklarnia zimą: co warto wiedzieć o zimowej uprawie roślin w szklarni?

autopromocja

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Na walentynki panowie najchętniej wręczają czerwone róże. Czasem jednak warto wykazać się kreatywnością i zaskoczyć ukochaną nieco innym bukietem. Jakie kwiaty idealnie sprawdzą się na Święto Zakochanych? Pierwsza propozycja to skromne i delikatne margerytki. Idealnie wkomponują się w bukiet z większą ilością kwiatów, dopasują się również do wszystkich kolorów. W dniu zakochanych możemy wręczyć również tulipany. To klasyczny zamiennik róż. Szczególnie białe tulipany mają ważną symbolikę – są nadzieją na długi i szczęśliwy związek. Pomarańczowa barwa natomiast wskazuje na pożądanie i namiętność. Również z gerber możemy stworzyć piękne bukiety walentynkowe. Jest to bardzo klasyczny wybór, dodatkowo kwiaty te są dostępne w szerokiej gamie kolorystycznej. Dwie ostatnie opcje to bratki bądź niezapominajki – idealne do ofiarowania na początku znajomości.

Jakich kwiatów lepiej nie dawać na walentynki?

Na walentynki nie wręczamy kwiatów w kolorze żółtym, gdyż symbolizują zdradę i wypalenie miłości w związku. Unikajmy też fioletu, który kojarzyć się może ze smutkiem czy rozstaniem. Nie ofiarowujemy takich gatunków roślin, jak: kalie, chryzantemy, lilie, kamelie, peonie, hortensje.  Wiele z nich kojarzy się ze zwyczajami pogrzebowymi i Świętem Zmarłych. Inne natomiast, chociaż piękne i zachwycające, nie nadają się na walentynki, gdyż łączą się z rozstaniem i smutkiem.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Istnieje kilka ważnych zasad dotyczących pielęgnacji kwitnących roślin pokojowych. Przede wszystkim warto stosować nieco inne nawozy – dla gatunków wydających kwiaty lepsze okazują się preparaty z dużą zawartością fosforu. Unikajmy produktów zawierających więcej azotu. Uważajmy również na zraszanie podczas kwitnienia – zazwyczaj nie przynosi ono żadnych korzyści, może za to doprowadzić do obumierania kwiatostanów. Dodatkowo rośliny przesadzamy czy rozmnażamy już po przekwitnięciu.

Najpiękniejsze kwitnące rośliny doniczkowe – na jakie się zdecydować?

Istnieje wiele roślin o pięknych kwiatach. Wśród najpopularniejszych z nich wybraliśmy siedem różnych gatunków. Oto one.

• Fiołek afrykański, znany również jako sępolia. Ta wieloletnia roślina osiąga niewielkie rozmiary, co sprawia, że sprawdzi się w każdym wnętrzu. Kwitnie właściwie cały rok, chociaż najobficiej obsypuje się kwiatami letnią porą. Płatki mogą przybierać barwę fioletową, ciemnoniebieską, czerwoną, fiołkoworóżową, różową czy białą, a dodatkowo być pojedyncze albo pełne, o gładkich czy postrzępionych brzegach. To, co wyróżnia sępolię, to mięsiste, lekko owłosione liście, ciemno- bądź jasnozielone.

Fiołek afrykański

FOTO: Envato Elements

• Kalanchoe Blossfleda wykształca kolorowe i długo utrzymujące się kwiaty. To roślina dnia krótkiego, co oznacza, że będzie kwitnąć wówczas, gdy dzień będzie trwał krócej niż 10 godzin. Nie trudno się domyślić, że w polskim klimacie będą to miesiące zimowe (od listopada do lutego). Kalanchoe jest sukulentem liściowym. Atrakcyjne kwiatostany mają kształt baldachu. Mogą przybierać różne barwy: białą, żółtą, łososiową, pomarańczową czy czerwoną. Chociaż są zachwycające, to kwiaty tego gatunku nie wydzielają żadnego zapachu. Liście rośliny są z kolei ciemnozielone, mięsiste z mniej bądź bardziej ząbkowanymi brzegami. Po przekwitnięciu sporo osób pozbywa się kalanchoe, tymczasem ten gatunek może rosnąć przez wiele lat, chociaż z wiekiem traci swój atrakcyjny wygląd.

Kalanchoe Blossfleda

FOTO: Envato Elements

• Frizea lśniąca to gatunek, który należy do roślin ananasowatych. Pochodzi z tropików, a konkretniej z terenów Ameryki Środkowej i Południowej. Charakteryzuje ją jaskrawo zabarwiony kwiatostan, który przypomina nieco kłos, a składa się ze ściśle ułożonych obok siebie przykwiatków. Między nimi zaś widoczne są żółte, drobne kwiaty. Frizea tworzy rozetę z liści, które są sztywne, ciemnozielone i mają brunatne, poprzeczne paski oraz gładki brzeg. Niestety, roślina ginie po zakończeniu kwitnienia. Z tego względu warto kupować egzemplarz dopiero wykształcający kwiatostan, który jeszcze nie jest wybarwiony.

Frizea lśniąca

FOTO: Pixabay

• Azalia doniczkowa najczęściej w sprzedaży jest dostępna jako azalia indyjska albo azalia japońska. Dostępne są liczne odmiany rośliny, różniące się budową kwiatów czy ich kolorem, bowiem mogą one być zarówno pojedyncze, jak i pełne, a także białe, łososiowe, różowe, fioletowe, czerwone, purpurowe czy dwubarwne. Azalie są raczej niewielkie, osiągają od 25 do 50 cm wysokości. Możemy zakupić również egzemplarze szczepione, w formie piennej.

Azalia doniczkowa

FOTO: Envato Elements

• Kliwia cynobrowa znana jest również jako kliwia pomarańczowa. Ta roślina jest długowieczna i dosyć łatwa w uprawie. Ten egzotyczny gatunek pochodzi z południa Afryki. W Europie jest lubiany jako roślina doniczkowa już od XIX wieku. Kliwia dorasta zazwyczaj do 50-60 cm wysokości. Jej liście są mieczowate, ciemnozielone, błyszczące i mięsiste, tworzące wachlarz. Z jego środka wyrasta pęd kwiatostanowy. Jest on dosyć długi, a na jego szczycie znajdują się kielichowate kwiaty, które mają około 5 cm średnicy. Zebrane po kilka bądź nawet kilkanaście sztuk, tworzą efektowane baldachy. Gatunek ten zakwitnie późną zimą bądź na przedwiośniu. Kwiaty wyda ponownie jesienią.

Kliwia cynobrowa

FOTO: Envato Elements

• Róża chińska nazywana jest także hibiskusem doniczkowym. Ta roślina jest niezwykle piękna, ale również dosyć duża i trudna w uprawie. Może osiągnąć nawet ponad 2 m wysokości. Jej największą ozdobą przez cały rok są zielone, błyszczące i jajowate liście. Natomiast od maja do października muszą ustąpić miejsca atrakcyjnym, kolorowym i lejkowatym kwiatom. Mają one niezwykle rozłożyste płatki, a słupek wraz z wianuszkiem pręcików jest silnie wyeksponowany. Kwiaty róży chińskiej zazwyczaj są pojedyncze, o barwie czerwonej bądź różowej.

Róża chińska

FOTO: Envato Elements

• Cyklamen perski inaczej nazywany jest fiołkiem alpejskim. Ta popularna roślina doniczkowa tworzy bardzo charakterystyczne i piękne kwiaty. Mogą mieć kolor biały, różowy, różowofioletowy, łososiowy, szkarłatny, ciemnoczerwony i inne. Niektóre odmiany mają również postrzępione brzegi płatków. Liście tego gatunku z kolei mają srebrzyste, marmurkowe wzory na blaszkach. Cyklamen szczególnie kojarzy się w Polsce z okresem zimowym, ponieważ właśnie wtedy zakwita.

Cyklamen perski

FOTO: Envato Elements

Kamila Berthold
Fot. Envato elements, Pixabay

Oczywiście główną rośliną zdobiącą w Boże Narodzenie nasze domy jest choinka. Najczęściej ma ona postać drzewka iglastego. Najpopularniejsze opcje to świerk, który wypełnia dom pięknym zapachem żywicy, niegubiąca igieł jodła, a także sosna. Ten ostatni wybór jest zdecydowanie najrzadszy, a to dlatego, że sosny mają dosyć rzadkie igły i nieregularny pokrój.

A skąd narodziła się tradycja świątecznego drzewka? Pochodzi ona z XVI-wiecznych Niemiec. Zwyczaj ten narodził się konkretnie w Alzacji, a później szybko rozpowszechnił się na resztę państw. W dzisiejszych czasach choinka jest niekwestionowanym, najbardziej ikonicznym elementem Bożego Narodzenia. Pojawia się nie tylko w naszych domach i mieszkaniach, ale również w sklepach, zakładach pracy czy na miejskich rynkach!

Jemioła – zawieś ją pod sufitem i skradnij pocałunek drugiej połówce

Jemioła – zawieś ją pod sufitem i skradnij pocałunek drugiej połówce

FOTO: Pixabay

Jemioła pospolita to niestety często już pomijana ozdoba świąteczna. Ta roślina to półpasożyt, który bytuje na koronach zwłaszcza drzew liściastych, przede wszystkim na dębach, topolach, brzozach czy lipach. Jemiołę warto zawiesić nad stołem wigilijnym bądź nad wejściem do domu albo mieszkania. Zwyczaj związany z tą rośliną przybył do nas z krajów skandynawskich oraz anglosaskich. Tam wierzono, że obecność zielonych gałązek i białych jagód jemioły przyniesie szczęście i dobrobyt domownikom. Miała ona także chronić przed złymi mocami czy demonami. Jemioła jednak jest szczególnie lubiana przez zakochanych! Według popularnej tradycji wskazane jest, aby młode pary pocałowały się pod gałązkami tej rośliny.

Gwiazda betlejemska, czyli poinsecja – elegancka i egzotyczna

Gwiazda betlejemska, czyli poinsecja – elegancka i egzotyczna

FOTO: Pixabay

Poinsecja to jedna z najpopularniejszych roślin bożonarodzeniowych! W tych czasach można zaopatrzyć się nie tylko w żywe, ale również w sztuczne egzemplarze. Chociaż kwiaty gwiazdy betlejemskiej są niepozorne, to cały efekt dekoracyjny zawdzięcza roślina kolorowym przylistkom. Mogą one przybierać barwę białą, czerwoną, różową, łososiową, brzoskwiniową czy purpurową. Chociaż poinsecja pochodzi z Ameryki Południowej, a dokładniej z Meksyku i Gwatemali, to w polskich domach czuje się bardzo dobrze i może przetrwać nawet kilka tygodni. Zakupiona jeszcze sporo czasu przed samym Bożym Narodzeniem, z pewnością przetrwa aż do Nowego Roku.

Stara meksykańska legenda głosi, że mała i biedna dziewczynka nie miała pieniędzy na prezent dla Jezusa, postanowiła więc w Wigilię podarować mu bukiet zielonych liści. Ku zdziwieniu wiernych, w kościele liście przybrały kolor intensywnie czerwony. Ta historia wskazuje na to, że nie jest najważniejsza wartość materialna prezentu – liczy się dobro, szczera chęć i wiara.

Kaktus bożonarodzeniowy – nie tylko w Boże Narodzenie!

Kaktus bożonarodzeniowy – nie tylko w Boże Narodzenie!

FOTO: Pixabay

Kaktus bożonarodzeniowy, czyli szlumbergera, to popularna doniczkowa roślina, ponieważ kwitnie właśnie w okresie jesienno-zimowym. Inne jej nazwy to grudnik, róża bożonarodzeniowa czy zygokaktus. Bez względu na nazewnictwo, ten gatunek zachwyca dekoracyjnymi kwiatami. Cieszą one oczy całą paletą kolorów: białym, różowym, czerwonym, purpurowym czy fioletowym. A jak zadbać o grudnika, aby pięknie zakwitł i nie stracił kwiatów? PRZECZYTAJ O TYM SPRAWDZONYM TRIKU!

Ostrokrzew – popularny nie tylko za oceanem

Ostrokrzew – popularny nie tylko za oceanem

FOTO: Pixabay

Najczęściej widzimy, jak piękne, okazałe wieńce czy mniejsze wianki z ostrokrzewu ozdabiają domy za oceanem lub na Wyspach Brytyjskich. W Polsce nadal roślina ta cieszy się niewielką popularnością, a to wielka szkoda! Ostokrzew to wyjątkowo atrakcyjna roślina, która w środku zimy nadal zachwyca błyszczącymi, intensywnie zielonymi liśćmi oraz charakterystycznymi czerwonymi jagodami. To także wyjątkowy krzew, bowiem potrafi odrodzić się nawet z korzenia! Pamiętajmy jednak, że to roślina dwupienna – wyróżniamy więc okazy żeńskie i męskie. Aby doczekać się owoców, w ogrodzie powinny znajdować się oba osobniki. Stare wierzenia celtyckie głoszą, że ostrokrzew ma moc odstraszania złych duchów. To także piękny symbol odradzającego się życia.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

Listopadowy ogród obfituje w wiele barw nie tylko dzięki kolorowym liściom drzew i krzewów. W tym czasie wiele roślin rozwija także kwiaty. Są one bardzo zróżnicowane – mają różne kolory, kształty, formy… Jedno je łączy – wszystkie charakteryzuje niesamowity walor dekoracyjny!

Co kwitnie w listopadzie? Będą to rośliny takie, jak:

• astry;
• begonie koralowe;
• chryzantemy;
• cyntie;
• dalie;
• kamelie;
• kapusty ozdobne;
• lawendy;
• róże bożonarodzeniowe;
• wrzosy i wrzośce.

Gatunki roślin kwitnących w listopadzie

FOTO: Pixabay

Gatunki roślin owocujących w listopadzie

W sadzie późną jesienią również sporo się dzieje. Listopad nie będzie już tak obfity w plony jak poprzednie miesiące, ale nadal możemy zauważyć rozwój niektórych owocników. Owoców jakich roślin warto oczekiwać? Będą to przede wszystkim gatunki takie, jak:

• aktinidia;
• dynia;
• dzika róża;
• głóg;
• kasztan jadalny;
• pigwa;
• żurawina.

Gatunki roślin owocujących w listopadzie

FOTO: Pixabay

Pielęgnacja roślin w listopadzie: o czym warto pamiętać?

Listopad mimo wszystko to nieuchronne zbliżanie się zimy. Większość roślin więc przechodzi już w okres spoczynku. Nasze zadanie polega na wspomożeniu ich w przetrwaniu tego trudnego okresu mrozów i niekorzystnych warunków atmosferycznych. Zacznijmy od dokładnego podlania naszych ogrodowych upraw, jeszcze zanim nastaną pierwsze przymrozki. Następnie powinniśmy wyściółkować uprawy. Możemy zrobić to za pomocą torfu ogrodowego, kory drzewnej albo suchych liści drzew liściastych. Najskuteczniejsze będzie usypanie około pięciocentymetrowej warstwy. Dodatkowo pamiętajmy o zabezpieczeniu krzewów iglastych siatką – tak, aby opady śniegu nie połamały delikatnych gałęzi. Inne krzewy – na przykład hortensje, magnolie, budleje Dawida – dodatkowo okrywamy. Nie zapominajmy o trawach ozdobnych czy innych wieloletnich roślinach ogrodowych, które nie są odporne na ujemne temperatury.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements, Pixabay

Aby cieszyć się zielenią przez cały rok kalendarzowy, wystarczy zdecydować się na krzewy zimozielone. Są to takie gatunki roślin, które nawet podczas mroźnej pogody nie zgubią liści – i dotyczy to również iglaków. Oznacza to, że zimozielone krzewy będą cieszyć swoimi walorami dekoracyjnymi przez cały rok – oczywiście jeżeli odpowiednio o nie zadbamy. Niektóre gatunki będą mimo wszystko wymagały dodatkowej ochrony, na przykład w postaci ściółkowania. Najlepiej zdecydować się na tego typu rośliny, które także w naturze rosną w zbliżonych do polskich warunkach atmosferycznych. Jakie krzewy wybrać?

Bukszpan wiecznozielony

Idealna roślina do formowania i z tego względu chętnie wybierana na żywopłot. Właściwie można z niej stworzyć każdy kształt – ogranicza nas w zasadzie wyłącznie własna wyobraźnia. Dodatkowo nie jest to krzew szczególnie wymagający. Najlepiej będzie rósł ma glebie próchniczej i przepuszczalnej, o odczynie obojętnym lub zbliżonym do zasadowego. W sprzyjających warunkach pomiędzy skórzastymi liśćmi bukszpanu mogą pojawić się również niewielkie, białe lub żółte kwiaty. Dzieje się to wczesną wiosną, w marcu oraz w kwietniu. To także świetny wybór roślinny dla zabieganych. Bukszpan nie ma szczególnych wymagań dotyczących stanowiska – dobrze będzie rósł zarówno w słońcu, jak i w cieniu. Zniesie też dłuższy okres suszy. Ponieważ ta roślina pochodzi z nieco cieplejszych rejonów, będzie potrzebowała okrycia na zimę. Tyczy się to zwłaszcza młodych okazów i prognozowanych bardzo mroźnych zim.

Bukszpan wiecznozielony

FOTO: Pixabay

Bukszpan wiecznozielony

FOTO: Pixabay

Ostrokrzew

Ostrokrzewy porastają głównie obszary Azji, obu Ameryk oraz Australii. Ta roślina jest szczególnie łatwa w uprawie – stąd pewnie wynika jej popularność. Charakteryzuje się dekoracyjnymi, dosyć sporymi liśćmi oraz majowym i czerwcowym kwitnieniem. Chyba największą atrakcję stanowią okrągłe, niewielkie, czerwone jagody. Należy jednak uważać, są bowiem silnie trujące! Ostrokrzew najlepiej będzie czuł się w glebie przepuszczalnej, o kwaśnym pH. Idealne dla niego stanowisko to półcień bądź cień.

Ostrokrzew

FOTO: Pixabay

Ostrokrzew

FOTO: Pixabay

Różanecznik (Rododendron)

Rododendron to bardzo popularna roślina również w Polsce, chociaż nie rośnie w naszym kraju naturalnie. Na swoich rodzimych terenach może osiągnąć nawet 30 m wysokości, w donicy jednak dorośnie maksymalnie do 8 m. Na rynku dostępnych jest multum gatunków różaneczników. Największą dekoracją tej rośliny są liście oraz stosunkowo duże kwiaty. Mogą one mieć różne kolory, w zależności od odmiany i gatunku. Przybierają więc barwę białą, pomarańczową, żółtą, fioletową, różową, czerwoną, purpurową i wiele innych! Na krzewie pojawią się w maju i w czerwcu. Różaneczniki potrzebują podłoża przepuszczalnego i kwaśnego. Aby zapewnić im prawidłowy rozwój, regularnie dokarmiajmy je nawozami. Podłoże powinno być stale lekko wilgotne, nie zapominajmy więc o nawadnianiu rośliny. Rododendron powinien znajdować się w miejscu półcienistym i osłoniętym od wiatru, co jest ważne zwłaszcza zimą.

Różanecznik (Rododendron)

FOTO: Pixabay

Różanecznik (Rododendron)

FOTO: Pixabay

Trzmielina pnąca

Ten krzew porasta dziko przede wszystkim tereny Azji. Mimo to w całej Europie jest lubianą ozdobą ogrodów. Dorosnąć może do około 50 cm wysokości. Trzmielinę charakteryzują atrakcyjne liście, najczęściej zielono-białe, chociaż odmian tej rośliny jest sporo i różne mogą być wówczas barwy ich liści – zielone, żółtawe, bardziej białe. Niektóre odmiany jesienią i zimą mogą zmieniać kolor, wybarwiając się na czerwono. W maju trzmielina pnąca, inaczej trzmielina Fortune’a zakwita, jej kwiaty są jednak bardzo niepozorne. Roślina ta będzie wymagała stanowiska słonecznego, ewentualnie półcienistego. Najlepiej rozwinie się na glebie żyznej, przepuszczalnej, o lekko kwaśnym pH. Chociaż krzew ten dobrze radzi sobie zimą, to w przypadku bardzo niskich temperatur będzie potrzebował okrycia.

Trzmielina pnąca

FOTO: Pixabay

Trzmielina pnąca

FOTO: Pixabay

Jak zadbać o zimozielone krzewy, aby zachwycały zimą?

Mimo iż krzewy zimozielone są dosyć odporne na niskie temperatury, to nadal musimy o nie dbać, aby nie zmarniały. Przede wszystkim rozważmy miejsce, w których ustawimy nasze rośliny. Warto rozplanować to w ten sposób, aby dla naszych gatunków znalazło się stanowisko osłonięte od wiatru, pod zadaszeniem. Dzięki temu ochronimy delikatną zieleń przed opadami śniegu czy lodowatym wiatrem. Możemy strzepywać też nadmiar puchu śnieżnego z liści, lecz wykonujmy tę czynność delikatnie, aby nie połamać rośliny.

Dodatkowo ważnym krokiem będzie zapewnienie roślinom odpowiedniej izolacji. Wystarczy doniczkę owinąć materiałem – agrowłókniną czy słomą, a całość ułożyć na warstwie styropianu. W ten sposób ochronimy korzenie przed przemarznięciem. Ponadto możemy wyściółkować nasze uprawy. W tym celu obsypujemy podłoże na przykład korą drzewną bądź słomą – oba te materiały mają świetne właściwości termoizolacyjne, a poza tym pomogą w utrzymaniu odpowiedniej wilgotności gleby.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

Soliter ogrodowy to roślina, którą sadzimy pojedynczo, bez żadnych upraw towarzyszących. Z tego też względu do tej roli warto wybrać jak najbardziej dekoracyjne drzewa, krzewy czy byliny. Rośliny soliterowe powinny odznaczać się oryginalną i ciekawą formą. Zastanówmy się zwłaszcza nad gatunkami o eleganckim pokroju, dekoracyjnych liściach czy ślicznych kwiatostanach. Najczęściej solitery sadzimy w wyeksponowanych miejscach ogrodu. Dla tego typu okazów miejsce znajdzie się nie tylko na dużych przestrzeniach – rośliny soliterowe sprawdzą się również na mniejszych posesjach.

Popularne gatunki jako solitery – które będą najlepiej się prezentować?

To, na jaki gatunek rośliny soliterowej się zdecydujemy, powinno w znacznej mierze zależeć od stylu naszego ogrodu. Istnieje jednak wiele pozycji uniwersalnych i ponadczasowych, pasujących niemalże do każdej przestrzeni. Jakie rośliny będą najpiękniej się prezentować?

Wśród drzew i krzewów liściastych jako solitery proponowane są:

• Judaszowiec kanadyjski – karłowata odmiana judaszowca, charakteryzująca się kolorowymi liśćmi i wyjątkowymi, intensywnie różowymi kwiatami.
• Miłorząb japoński – drzewo w formie tradycyjnej bądź w odmianie karłowatej, przepięknie przebarwiające się jesienią.
• Głóg dwuszyjkowy – niewielkie drzewo o błyszczących, ciemnoczerwonych liściach, utrzymujących swoją atrakcyjność aż do zimy.
• Albicja, nazywana również drzewem jedwabnym – piękna roślina o niezwykłych, „puszystych” kwiatostanach i liściach z dekoracyjnymi wcięciami.
• Tulipanowiec amerykański – dość wysokie drzewo, o kwiatach do złudzenia przypominających tulipany, nadające się wyłącznie do bardzo dużych ogrodów.
• Berberys wąskolistny – mrozoodporna roślina o kulistym pokroju.

Z kolei jako solitery wśród roślin iglastych sprawdzą się:

• Jodła jednobarwna – drzewo strzeliste, przypominające kształtem wąskie drzewko bożonarodzeniowe.
• Świerk kłujący – majestatyczna roślina o srebrnych igłach, polecana raczej do dużych posesji.
• Cyprysik nutkajski – odmiana zwisająca tego iglaka jest bardzo atrakcyjna, a pokrój rośliny jest dosyć wąski, przez co nie zajmuje dużo miejsca.
• Jałowiec pospolity – rodzima odmiana jałowca, bardzo szybko rozrastająca się, mogąca osiągnąć nawet 8 m wysokości!

Wśród bylin najlepsze solitery to:

• Miskant chiński – bardzo wysoka, dorastająca nawet do 2 m wysokości trawa ozdobna.
• Trawa pampasowa – jeden z najbardziej dekoracyjnych gatunków traw.
• Gunnera olbrzymia – naprawdę olbrzymia roślina, posiadająca imponujące liście oraz kwiaty.

Jako rośliny soliterowe możemy wybrać także wiele innych gatunków. Rozważmy posadzenie chociażby jabłoni rajskiej, perukowca podolskiego, hortensji ogrodowej, lilaka pospolitego, magnolii czy kasztanowca czerwonego.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Częstą praktyką jest sadzenie wokół grobów różnych roślin. Warto jednak wiedzieć, że nie wszystkie będą nadawały się jako cmentarne ozdoby. Unikajmy zwłaszcza roślin z bardzo rozległym systemem korzeniowym. Tego typu gatunki mogą po osiągnięciu pewnych rozmiarów uszkodzić bądź zniszczyć nagrobek, gdyż ich korzenie za bardzo się rozrosną. Nie sadźmy więc na cmentarzu lipy, dębu, kasztanowca, topoli. Uważajmy również na rośliny, które będą zanieczyszczać i brudzić okolicę. Wystrzegajmy się drzew owocowych – gdy plony spadną, pozostawią plamy na płycie nagrobnej.

Pamiętajmy również o bezpieczeństwie – własnym i środowiska. Nie sadźmy roślin trujących przy grobach, gdyż stanowią one niebezpieczeństwo dla innych, zwłaszcza dzieci czy zwierząt. Unikajmy bluszczyku kurdybanku, pokrzyku wilczej jagody, cyklamenu perskiego. Jeżeli nie jest nam obojętna też troska o naturę wokół nas, powinniśmy zrezygnować z wyboru jako ozdoby grobu roślin inwazyjnych. Takim gatunkiem będzie na przykład ambrozja. Gdy umieścimy ją w gruncie, zacznie rozprzestrzeniać się w niekontrolowany sposób, jednocześnie wypierając inne roślinne okazy, zwłaszcza te rodzime.

Jakie rośliny warto sadzić wokół nagrobka?

Na cmentarz wybieramy przeważnie rośliny zimozielone. To one ozdobią cmentarną przestrzeń właściwie o każdej porze roku – również zimą. Zastanówmy się, jaką funkcję powinna spełniać zasadzona przez nas roślina. Będzie przede wszystkim dekoracją, chociaż warto zastanowić się nad stworzeniem naturalnej bariery, oddzielającej grób bliskich od innych nagrobków. Bardzo popularną propozycją jest bukszpan wieczniezielony. Dobrym pomysłem będzie prowadzenie tego krzewu w konkretnej formie, na przykład figury geometrycznej. Inne świetne pomysły to cis pospolity lub tradycyjnie tuja.

Z roślin kwitnących warto pochylić się nad barwinkiem pospolitym. Będzie on wydawał fioletowe, urocze kwiaty od kwietnia do maja. Przez pozostałą część roku zachwyci błyszczącymi liśćmi. Jeżeli chcemy uprawiać go w pojemniku, musimy wziąć pod uwagę, że będzie mniej odporny na niskie temperatury od okazu zasadzonego w gruncie.

Innymi ciekawymi roślinami, które możemy posadzić przy grobie są:

• bluszcz pospolity;
• oraz iglaki: świerk kłujący, sosna górska i inne.

Jakie kwiaty ozdobią grób?

Żywe kwiaty prezentują się znacznie bardziej efektownie niż te sztuczne. Dlatego właśnie chcemy, aby ozdobiły groby bliskich, szczególnie w uroczystość Wszystkich Świętych. Wówczas jednak pogoda najczęściej nie rozpieszcza. Musimy więc zdecydować się na rośliny, które przetrwają trudne warunki i będą długo stały na płycie nagrobnej wśród zniczy.

Najbardziej tradycyjne kwiaty cmentarne to zdecydowanie chryzantemy. Są dostępne w różnych kolorach – nie tylko białym, żółtym czy pomarańczowym, ale również łososiowym i bordowym. Można zakupić je w formie ciętej bądź umieszczone w pojemnikach w formie wiązanki. Są bardzo lubiane, bo długo zachowują trwałość, a dodatkowo nie boją się suszy czy zimna. Inną popularną opcją są wrzosy, szczególnie o tej porze roku. Te niewielkie krzewinki rozwijają drobne kwiatki w barwach fioletowej, różowej, czerwonej albo białej. Sadzimy je w skrzynkach lub donicach. Przetrwają na grobie aż do późnej jesieni. Kolejną propozycją będą astry bylinowe. To także powszechna ozdoba cmentarna. Są popularne, gdyż okres ich kwitnienia przypada właśnie na jesień. Są żywotne, bardzo trwałe i mają niewielkie wymagania pielęgnacyjne.

Chryzantemy

FOTO: Pixabay

Wrzosy

FOTO: Pixabay

Astry bylinowe

FOTO: Pixabay

Nieco mniej trwałe kwiaty to na przykład lilie. Najczęściej wybiera się te o białych kwiatach, nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby w wazonie umieścić lilie z żółtym czy różowym kwiatostanem. Te rośliny przetrwać w wazonie na nagrobku mogą do 9 dni. Gdy usuniemy z nich pylniki, znacząco przedłużymy ich żywotność. Pięknie prezentować się na grobie będą również dalie o kolorowych kwiatach i pierzastych liściach. Dalie różowe, fioletowe, czerwone, żółte, białe czy niebieskie jako ozdoba na cmentarzu przetrwają około tydzień. Nieco mniej trwałe są cięte goździki, które wytrzymają niskie temperatury, lecz opadną podczas mrozów. Te uprawiane w donicach zachowują żywotność nieco krócej. Aby dłużej postały w wazonie, usuńmy liście z dolnej części łodygi goździków. Na groby wybierzmy te z kwiatami białymi, różowymi czy bordowymi.

Lilie

FOTO: Pixabay

Dalie

FOTO: Pixabay

Goździki

FOTO: Pixabay

Bardzo ciekawą opcją będzie też kapusta ozdobna, którą cechują zwłaszcza oryginalne, kędzierzawe liście. Są one zielone, lecz mogą intensywnie się wybarwiać, zwłaszcza gdy na zewnątrz jest chłodno. Najczęściej sprzedawane są odmiany wielobarwne, których liście mogą osiągnąć kolor różowy, fioletowy, żółty, czerwony albo biały.

Kapusta ozdobna

FOTO: Pixabay

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

Źródło: deccoria.pl

Sadzonki kwiatów można umieszczać w gruncie właściwie przez cały sezon wegetacyjny, chociaż najbardziej polecanym terminem jest wiosna. Sadząc rośliny o tej porze roku będziemy mieć pewność, że sadzonki odpowiednio się rozrosną, a w drugiej połowie roku obsypią się kwiatami. Wiele osób decyduje się na zakup sadzonek również jesienią. W tym czasie w centach czy sklepach ogrodniczych sprzedawanych jest wiele gatunków roślin, które kwitną właśnie jesienią. Takie sadzonki będą już znacznie rozwinięte. Jeżeli zakupimy je w doniczkach, powinniśmy od razu umieścić je w docelowym miejscu w ogrodzie. Po posadzeniu regularnie je podlewajmy. Dzięki temu zdążą ukorzenić się przed nadejściem sezonu zimowego.

Astry – od zawsze kojarzące się z jesienią

Astry – od zawsze kojarzące się z jesienią

FOTO: Envato Elements

Astry to jedne z najbardziej typowych jesiennych kwiatów. Chociaż sporą popularnością cieszą się jednoroczne odmiany tej rośliny, to istnieją także astry wieloletnie. Nie trzeba będzie wysiewać ich na nowo wiosną, jak na przykład astry chińskie. Odmiany takie jak astry krzaczaste czy wrzosolistne co roku wytwarzają kwiaty, nie wymagając naszej ingerencji. Najczęściej te piękne rośliny mogą kwitnąć na fioletowo, różowo czy biało. Istnieje wiele rodzajów astrów. Dobrym pomysłem będzie wybranie kilku odmian i połączenie ich na jednej rabacie, tworząc prawdziwie barwną kompozycję. Astry będą cieszyć oko aż do przymrozków.

Te jesienne rośliny są łatwe w uprawie. Pamiętajmy, że wymagają stanowiska słonecznego i dosyć przewiewnego. Zapewnijmy im przepuszczalną ziemię o pH w przedziale od 5,5 do 6,5. Podczas sadzenia musimy zachować odpowiednie odległości pomiędzy kolejnymi egzemplarzami. Odmiany wysokie powinny znajdować się w odległości 80 cm od innych roślin, średniowysokie w odległości około 50 cm, a niskie – 20 cm.

Wrzosy – zachwycające barwami ikony jesieni

Wrzosy – zachwycające barwami ikony jesieni

FOTO: Envato Elements

Wrzosy to niskie byliny, które są wyjątkowo mrozoodporne. Nic więc dziwnego, że wiele osób decyduje się na wprowadzenie ich do swojego jesiennego ogrodu. Ich kwiaty mogą mieć barwę niebieską, fioletową, białą, czerwoną czy różową. Idealnie wyglądają na przykład w pobliżu drzew iglastych. O tej porze roku w ogrodzie możemy stworzyć prawdziwe wrzosowisko! Pamiętajmy jednak, aby egzemplarze tej rośliny sadzić w odległości od 20 do 30 cm od siebie. Możemy wyściółkować glebę wokół nich korą, igłami czy szyszkami. Aby kępy wrzosów były gęste i zwarte, będziemy zmuszeni przyciąć je w kwietniu.

Rośliny te preferują miejsca słoneczne i osłonięte od wiatru. Ziemia powinna mieć lekko kwaśny odczyn: 3,5-5,5. Jeżeli gleba w naszym ogrodzie jest bardziej zasadowa, warto zakupić specjalną ziemię przeznaczoną dla roślin wrzosowatych. Znajdziemy ją w wielu sklepach ogrodniczych. Podłoże dla wrzosów powinno być lekkie i przepuszczalne. Nie sadźmy tych roślin na terenach pochyłych czy podmokłych, gdyż zaistnieje spore ryzyko, że w wyniku nadmiaru wody w glebie korzenie naszych wrzosów zgniją.

Zimowit jesienny – wyjątkowa roślina cebulowa

Zimowit jesienny – wyjątkowa roślina cebulowa

FOTO: Envato Elements

Zimowit jesienny jest rośliną cebulową, lecz w odróżnieniu od innych kwiatów tego typu kwitnie właśnie jesienią. Najlepiej sadzić ją w sierpniu, ponieważ swoimi kwiatami uraczy nas wówczas już we wrześniu bądź w październiku. Zimowit idealnie nada się do donic czy do wypełnienia pustych przestrzeni na jesiennych rabatach. Tworzy on urocze, białe, różowe, fioletowe bądź purpurowe kwiaty, przypominające nieco jesienne krokusy.

Zimowity sadzimy w dołkach, które mają głębokość trzykrotności cebulki. Będą one wymagały stanowiska słonecznego, ewentualnie półcienistego. W gliniastej glebie te rośliny zaczną gnić, zapewnijmy im więc podłoże przepuszczalne, lecz niezbyt suche, aby cebule nie wyschły całkowicie. W przeciwnym razie ich rozwój zostanie zahamowany. Egzemplarze tych kwiatów sadzimy w odległości maksymalnie 20 cm od siebie. W ten sposób stworzymy przyciągającą wzrok kępę zimowitów.

Starzec popielany – kwiat o niezwykłym kolorze

Starzec popielany – kwiat o niezwykłym kolorze

FOTO: Envato Elements

Starzec popielany to wspaniała roślina o unikatowym wyglądzie. Ma srebrzysty kolor, a jego struktura nieco przypomina filc. Stąd często spotykana inna nazwa starca – mrozy. Będzie stanowić idealne uzupełnienie rabat. Rozjaśni również ciemniejsze zakamarki ogrodu. Chociaż kwitnie w czerwcu i w lipcu, to jego niezwykle dekoracyjne liście utrzymają się praktycznie przez całą zimę.

Roślina ta jest raczej jednoroczna. Najlepiej sadzić ją w donicach, aby zimą wygodnie przenieść ją do cienistego i chłodnego pomieszczenia. Starca posadzonego do gruntu można po prostu wykopać. Chociaż roślina uważana jest za mrozoodporną, może mieć problem z przetrwaniem polskiej zimy. Dzięki tym zabiegom będziemy mieć pewność, że pięknymi kwiatami i dekoracyjnymi liśćmi ozdobimy ogród również w przyszłym roku.

Kapusta ozdobna – unikatowa roślina jednoroczna

Kapusta ozdobna – wyjątkowa roślina jednoroczna

FOTO: Envato Elements

Kapusta ozdobna jest niestety rośliną jednoroczną, jednak zdecydowanie wartą umieszczenia w ogrodzie. Wygląda nietuzinkowo i z pewnością wyróżni się na tle jesiennej zieleni. Tworzy gęstą kępę dwukolorowych i mocno pofalowanych liści. Jest w stanie znieść nawet spore przymrozki – do -15°C.

Kapustę ozdobną powinniśmy posadzić na stanowisku słonecznym i w glebie przepuszczalnej. Podłoże musi być umiarkowanie wilgotne, aby system korzeniowy nie zgnił. Tę roślinę z powodzeniem możemy uprawiać w donicach, tworząc niesamowite jesienne kompozycje.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Krzewy liściaste potrafią być atrakcyjną ozdobą każdego ogrodu. Dodatkowo ta grupa roślin jest bardzo rozmaita, gdyż możemy tu znaleźć zarówno okazałe, wysokie i szybko rozrastające się krzewy, jak i drobne roślinki. Wiele z nich wypuszcza kwiaty, a niektóre z nich są także zimozielone, co oznacza, że swoje ulistnienie zachowają przez cały rok.

Wrzosy

FOTO: Envato Elements

Na stanowiskach słonecznych, gdzie ziemia jest kwaśna, idealnie będą rosły właśnie krzewy zimozielone. Do tej grupy należą na przykład krzewinki z rodziny wrzosowatych. Można nawet spróbować stworzyć w ogrodzie barwne wrzosowisko. Na glebach kwaśnych i dosyć suchych dobrze będą czuły się rośliny takie, jak:

• bażyna czarna;
• brukentalia ostrolistna;
• wrzos pospolity;
• wrzosiec krwisty.

W nasłonecznionym miejscu, lecz w nieco wilgotniejszej glebie sprawdzą się:

• azalia wielkokwiatowa;
• dabecja kantabryjska;
• golteria pełzająca;
• miłorząb japoński (w systematyce zaliczany do krzewów iglastych, posiadający zmodyfikowane igły);
• modrzewnica pospolita;
• oczar wirginijski.

Miłorząb japoński

FOTO: Envato Elements

Rośliny kwasolubne rosnące w cieniu i półcieniu będą potrzebowały większej wilgotności podłoża i powietrza. W taki warunkach możemy posadzić:

• azalię japońską;
• kalmię szerokolistną;
• kiścień wawrzynowy;
• pieris japoński;
• różne gatunki różaneczników.

Azalia

FOTO: Envato Elements

Wśród najpiękniej prezentujący się roślin kwasolubnych znajduje się hortensja. Uprawiamy ją w półcieniu. Może osiągnąć do 150 cm wysokości, a kwitnąć będzie od czerwca aż do października. Na kwaśnych glebach szczególnie atrakcyjnie będą wybarwiać się odmiany tej rośliny o kwiatach w niebieskim kolorze.

Kwasolubne rośliny iglaste

Większość drzew iglastych dobrze czuje się na glebach kwaśnych bądź lekko kwaśnych. Na stanowiskach słonecznych lub półcienistych dobrze będą rosły:

• jałowce;
• jodły koreańskie;
• sosny;
• świerki;
• a także modrzew, który na zimę straci swoje igły.

Jałowiec

FOTO: Envato Elements

Podłoże z kwaśną ziemią będzie idealne także dla rzadziej spotykanych iglaków, na przykład:

• choiny kanadyjskiej;
• cypryśnika błotnego;
• sośnicy japońskiej;
• szydlicy japońskiej;
• żywotnika japońskiego.

Kwasolubne byliny

Byliny często urozmaicają rabaty. Sadząc je na przykład wśród krzewinek czy w sąsiedztwie wrzosów i wrzośców pamiętajmy, aby nie przysłaniały słońca innym, niższym roślinom. Byliny rosną dobrze zwłaszcza na glebie przepuszczalnej. Do kwaśnego podłoża sprawdzą się:

• goździk kropkowany;
• kosaciec syberyjski (będzie potrzebował sporej wilgotności);
• niektóre gatunki macierzanki;
• rojnik pajęczynowaty;
• różne gatunki rozchodników;
• ukwap dwupienny;
• zawciąg nadmorski.

Goździk kropkowany

FOTO: Envato Elements

Zawciąg nadmorski

FOTO: Envato Elements

Kwasolubne krzewy owocowe

Silnie kwaśna gleba to warunek zdrowego rozwoju wielu roślin owocowych, wśród których najczęściej wyróżnia się:

• borówkę amerykańską;
• borówkę brusznicę;
• żurawinę.

Żurawina

FOTO: Envato Elements

Nieco mniej kwaśnej gleby będą natomiast potrzebowały:

• agrest;
• aronia;
• jeżyna bezkolcowa;
• malina;
• porzeczka;
• poziomka;
• truskawka.

Agrest

FOTO: Envato Elements

Kwasolubne warzywa

Większość roślin warzywnych powinna rosnąć na glebie o odczynie zbliżonym do obojętnego. Istnieje jednak grupa warzyw, które preferują lekko kwaśne podłoże. Wśród nich wymienić można:

• cebulę;
• kalafior;
• kalarepę;
• koper;
• kukurydzę;
• pietruszkę;
• pomidory;
• szparagi;
• szpinak;
• ziemniak.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Źródło: poradnikogrodniczy.pl

Okazuje się, że w uprawie wielu gatunków roślin nie trzeba ciągle chwytać za wąż ogrodowy czy konewkę. Nawet na otwartym terenie, gdzie niewiele jest drzew, a tym samym – mało cienia, możemy przygotować piękne nasadzenia. I co najważniejsze – niezwykle odporne na słońce oraz wiatr. Tym roślinom nie jest nawet straszna sucha i bardzo przepuszczalna ziemia. Jakie gatunki warto zaprosić do ogrodu?

Wśród niezwykle odpornych na suszę i upały iglaków można wymienić:

• jałowce, zwłaszcza jałowiec chiński ‘Spartan’;
• sosny górskie;
• sosny pospolite;
• świerki kłujące.

Jałowiec

FOTO: Envato Elements

Mamy do wyboru również wiele drzew liściastych:

• brzozy;
• glediczie trójcierniowe;
• jarzęby;
• sofory chińskie, inaczej perełkowce;
• złotokapy pospolite.

Glediczja trójcierniowa

FOTO: Envato Elements

Sofora chińska, czyli perełkowiec

FOTO: Envato Elements

Bardzo bogata jest lista krzewów liściastych odpornych na niekorzystne warunki latem:

• berberysy;
• karagany syberyjskie;
• lawendy;
• ligustry;
• perukowce podolskie;
• pięciorniki;
• rokitniki pospolite;
• świdośliwy Lamarcka;
• tamaryszki;
• wrzosy;
• żarnowce.

Perukowiec podolski

FOTO: Envato Elements

Tamaryszek

FOTO: Envato Elements

Wśród traw istnieje niewiele naprawdę odpornych gatunków. Do sprawdzonych okazów zaliczają się:

• kostrzewy popielate;
• owsy wiecznie zielone;
• wydmuchrzyce piaskowe.

A co z bylinami? Wśród tych mało wrażliwych na niekorzystne warunki jest sporo atrakcyjnych gatunków! Oto one:

• dziewanny;
• gipsówki (łyszczce wiechowate);
• jeżówki;
• jukki karolińskie;
• kocimiętki;
• krwawniki;
• liliowce;
• macierzanki wczesne;
• mikołajki płaskolistne;
• przegorzany pospolite;
• rojniki;
• rozchodniki;
• smagliczki skalne;
• wilczomlecze mirtowate.

Dziewanna

FOTO: Pixabay

Jeżówka

FOTO: Envato Elements

Jukka karolińska

FOTO: Pixabay

Do suchego i bardzo słonecznego ogrodu zaprośmy również dzikie róże – najlepiej pomarszczone. Pięknie pachną, kwitną całe lato, mają jadalne płatki, a ich owoce nadają się na pyszne, domowe wino!

Dzika róża

FOTO: Envato Elements

Suchy ogród – jak go pięknie zaaranżować?

Oczywiście nawet ogród zaplanowany na jak najmniej podlewania trzeba odpowiednio pielęgnować, a także zadbać o kwestie estetyczne. Przede wszystkim możemy stworzyć łąki kwietne, które świetnie sprawdzą się zamiast przyciętego równo jak od linijki trawnika. Latem murawa będzie wymagała regularnego nawadniania. Łąka kwietna ma natomiast dodatkową zaletę – przyciąga wiele pożytecznych owadów, na przykład pszczoły, trzmiele czy motyle. Zaplanujmy również rozmieszczenie rabat. Ścieżki wysypmy żwirem oraz otoczakami. Warto na terenie posadzić kilka większych drzew – będą one rzucały odrobinę cienia, która czasem okaże się zbawienna nie tylko dla innych roślin, ale także dla nas – osób użytkujących ogród!

Podlewanie w suchym ogrodzie ograniczmy do niezbędnego minimum. Nieco bardziej nasilone musi być ono wiosną oraz jesienią. Przed zasadzeniem roślin zmieszajmy glebę z kompostem. Zapewni on naszym uprawom dobry start. Kompost dodatkowo rozluźni ziemię, jeżeli w naszym ogrodzie mamy glebę gliniastą. Do piaszczystego podłoża natomiast wprowadzi warstwę próchnicy, a ona ułatwi utrzymanie wody w pobliżu brył korzeniowych roślin.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements, Pixabay

Lawenda wąskolistna

FOTO: Envato Elements

To zimozielona krzewina, która charakteryzuje się srebrzystymi listkami oraz kwiatami zebranymi w kłosy. Lawenda kwitnie od czerwca do października. Aby krzaczaste kępy tej rośliny zachowały ładny pokrój, konieczne jest ich regularne przycinanie. Lawenda ma nie tylko walory ozdobne, gdyż jest powszechnie znana także jako roślina lecznicza. Jej zapachu obawiają się na przykład mole. Lawenda przyda się także szczególnie w odstraszeniu szerszeni. Warto zasadzić ją w donicach i umieścić na balkonie, tarasie czy w altanie.

Czosnek ozdobny

Czosnek ozdobny

FOTO: Envato Elements

To roślina kwitnąca od końca maja do sierpnia. Kwiatostany rozwijają się na pojedynczych, wzniesionych łodygach i składają się z licznych drobnych kwiatów. Wymagania czosnków ozdobnych są niewielkie. Dobrze będą rozwijać się na glebach piaszczystych czy piaszczysto-gliniastych. Gdy roślinę umieścimy na stanowisku słonecznym, jej kwiaty będą szczególnie okazałe. Czosnki sadźmy na rabatach w okolicy tych miejsc w ogrodzie, w których często przebywamy. Idealnie będą wyglądać także jako kwiaty cięte. Dodatkowo ich zapach odstrasza nie tylko szerszenie, ale też nornice i szczury.

Bratek ogrodowy

Bratek ogrodowy

FOTO: Envato Elements

Ta roślina o ozdobnych kwiatach dorasta do 10-25 cm wysokości. Kwitnie od marca do czerwca następnego roku po wysiewie. Lekki zapach bratków ozdobnych jest uciążliwy zwłaszcza dla szerszeni. Kwiaty te sadźmy w grupach w sporych donicach bądź na rabatach. Musimy jednak pamiętać, że rośliny te są szczególnie delikatne. Potrzebują słonecznego stanowiska i żyznej, próchniczej oraz stale lekko wilgotnej gleby. Bratki są podatne na choroby grzybowe, podlewajmy je więc tak, aby nie moczyć liści i kwiatów.

Mięta pieprzowa

Mięta pieprzowa

FOTO: Envato Elements

Mięta pieprzowa to popularna roślina, chętnie stosowana w kuchni. Lubi gleby żyzne i lekko wilgotne oraz półcieniste stanowisko. Aby roślina dobrze rosła, warto ściółkować ziemię wokół niej liśćmi bądź skoszoną trawą – w ten sposób podłoże nie będzie zbyt szybko wysychać. Miętę najchętniej uprawiamy w doniczkach na tarasach czy balkonach, aby mieć przez całe lato świeże listki na wyciągnięcie ręki. Za zapachem tej leczniczej rośliny i to zarówno jej liści, jak i kwiatów, szczególnie nie przepadają szerszenie.

Bylica piołun

Bylica piołun

FOTO: Envato Elements

Ta wieloletnia roślina z rodziny astrowatych potrafi dorosnąć do 80 cm wysokości. Jej cechą charakterystyczną są liście – pierzastosieczne, które z wierzchu są szarozielone, a od spodu białawe. Piołun kwitnie od czerwca do października, a jego drobne i jasnożółte kwiaty są zebrane w wiechowaty kwiatostan. Chociaż jest on często traktowany jako chwast, to warto wprowadzić go do ogrodu, nie tylko ze względu na właściwości lecznicze, ale też zdolność odstraszania szerszeni i os.

Tymianek pospolity

Tymianek pospolity

FOTO: Envato Elements

Tymianek znany jest jako popularna przyprawa stosowana w kuchni. Warto mieć go pod ręką, dlatego często umieszczamy go na kuchennych parapetach bądź na balkonach. Szarozielone listki tej rośliny wydzielają ostry, świeży aromat, którego szczególnie nie tolerują osy. Przy tym różowo-białe, drobne kwiaty tymianku przyciągają pszczoły i inne owady zapylające. Tymianek nie ma szczególnych wymagań uprawowych. Wystarczy mu stanowisko ciepłe i umiarkowanie wilgotna gleba.

Majeranek ogrodowy

Majeranek ogrodowy

FOTO: Envato Elements

To kolejna lubiana roślina przyprawowa. Majeranek niestety nie jest odporny na mróz, przez co najczęściej uprawia się go jako roślinę jednoroczną. Osiągać może od 30 do 40 cm wysokości. Jego pędy porastają gęsto drobne, eliptyczne liście o krótkich ogonkach, które dodatkowo pokryte są gruczołami. Majeranek kwitnie od czerwca aż do pierwszych przymrozków. Drobne, białe lub delikatnie różowe kwiaty porastają licznie szczyty łodyg. Charakterystyczny zapach tego ziela skutecznie odstraszy osy. Warto sadzić tę roślinę na stanowisku słonecznym oraz umiarkowanie wilgotnym, w żyznej u przepuszczalnej glebie bogatej w wapń.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Nagietek lekarski

FOTO: Envato Elements

Nagietek lekarski to nie tylko roślina ozdobna, ale także zielarska. Ma wiele odmian, które mogą osiągać od 20 do 70 cm wysokości. Zielone części nagietka – łodyga i liście, są pokryte włoskami, które w dotyku są lepkie. Po potarciu natomiast zaczynają wydzielać specyficzny zapach. Roślina ta kwitnie od czerwca do października. W zależności od odmiany, koszyczki kwiatowe mogą być pojedyncze, półpełne bądź pełne, przybierające różne odcienie pomarańczowego. Nagietki pięknie zaprezentują się na rabatach, ale uprawiać można je również w pojemnikach czy donicach. Nasiona wysiewamy prosto do gruntu na przełomie kwietnia i maja. Roślina nie ma szczególnych wymagań uprawowych, ponieważ poradzi sobie dobrze w każdych warunkach. Wystarczy zapewnić mu słoneczne stanowisko oraz dostarczać sporą ilość wody podczas suszy. Usuwajmy również przekwitające kwiatostany – przedłużymy wówczas okres kwitnienia.

Nasturcja większa

Nasturcja większa

FOTO: Envato Elements

Nasturcja większa może mieć zwarty i krzaczasty pokrój lub piąć się po podporach albo płożyć po ziemi – wszystko zależy od odmiany. To piękna roślina jednoroczna, którą uzupełnimy wolne przestrzenie na rabatach. Warto także wyeksponować nasturcję, uprawiając ją przy kratce bądź koło ogrodzenia. Z kolei odmiany karłowe tej rośliny idealnie nadają się do donic. Kwiaty nasturcji mają piękne, ciepłe kolory – żółcie, czerwienie, pomarańcze. Dodatkowo wydzielają aromat przyciągający wiele owadów zapylających. Kwiaty rozwijają się stopniowo przez całe lato, są więc ozdobą przez praktycznie cały sezon. Co ciekawe, zarówno kwiaty, jak i liście czy niedojrzałe owoce nasturcji są jadalne! Wysiewamy tę roślinę od połowy kwietnia do połowy maja bezpośrednio na miejsce stałe. Nasturcja potrzebuje lekko wilgotnej gleby oraz słonecznego miejsca w ogrodzie.

Słonecznik ozdobny

Słonecznik ozdobny

FOTO: Envato Elements

Karłowe odmiany słonecznika idealnie nadają się jako rośliny ozdobne. Mogą osiągnąć maksymalnie 40-50 cm wysokości. Kwiaty tej rośliny mogą występować w tradycyjnym, żółtym kolorze, ale wiele odmian zachwyca kwiatami czerwonymi, brązowymi czy purpurowymi. Poza tym bardzo często spotyka się również odmiany dwubarwne. Słoneczniki kwitną od lipca do sierpnia. Najpiękniej będą prezentować się posadzone wzdłuż ścian bądź płotów. Nasiona tej rośliny wysiewamy na początku maja od razu na miejsce stałe. Miejsce uprawy powinno być słoneczne oraz osłonięte od silnego wiatru. Roślinę regularnie podlewamy, szczególnie jeżeli przedłużają się uciążliwe upały. Usuwajmy regularnie przekwitłe kwiatostany, pobudzając roślinę do rozwijania kolejnych kwiatów.

Jeżówka purpurowa

Jeżówka purpurowa

FOTO: Envato Elements

Jeżówka purpurowa to roślina osiągająca wysokość 100 cm. Tworzy ona luźne kępy. Ma długą, wyprostowaną łodygę, na szczycie której wyrasta kwiatostan w formie koszyczka o bardzo charakterystycznej budowie. Płatki mają kształt języczkowaty i najczęściej występują w kolorze jasnoróżowym. Okalają one wypukły środek, który wypełniają brązowe kwiaty rurkowate. Jeżówka kwitnie przez cały sezon wegetacyjny, aż do pierwszych przymrozków. Jej kwiaty przyciągają wiele owadów zapylających. Dodatkowo jest to roślina wieloletnia – może rosnąć na jednym stanowisku nawet przez długi czas. Lubi podłoże umiarkowanie wilgotne. Stanowisko powinno być słoneczne bądź nieco zacienione. Jeżówkę purpurową nie trzeba zabezpieczać przed mrozem. Przed zimą wystarczy tylko przyciąć pędy rośliny tuż przy ziemi.

Rudbekia

Rudbekia

FOTO: Envato Elements

Rudbekia to bylina rabatowa, kwitnąca od lata do późnej jesieni. Występuje w kilku gatunkach, których wspólną cechą są koszyczkowate kwiatostany. Mają one budowę podobną do kwiatów jeżówki – żółte, języczkowate płatki okalające ciemny środek, zbudowany z rurkowatych kwiatów. Rudbekie to wieloletnie rośliny osiągające od 30 do nawet 200 cm wysokości. Są łatwe w uprawie, należy tylko pamiętać, że potrzebują sporego nasłonecznienia i umiarkowanie wilgotnej gleby. Roślina dobrze przezimuje w gruncie bez żadnego okrycia, wystarczy tylko ściąć jej pędy nisko nad ziemią po zakończeniu sezonu wegetacyjnego.

Serduszka okazała

Serduszka okazała

FOTO: Envato Elements

Serduszka okazała to długowieczna bylina. Ma pierzaste liście, nad którymi wyrastają specyficzne, długie kwiatostany, złożone z jednostronnego grona. Na długich szypułkach zwisają pojedyncze kwiaty o sercowatym kształcie. Mogą występować w różnych kolorach, na przykład w odcieniach różu, czerwieni, bieli czy błękitu. Roślina ta kwitnie od maja do końca czerwca. Najlepiej będzie czuła się w miejscach cienistych bądź ewentualnie półcienistych. Potrzebuje gleby wilgotnej. Warto rozważyć jej uprawę w cieniu drzew bądź nad zbiornikami wodnymi. Co kilka lat zasilamy ją odpowiednimi nawozami organicznymi. Serduszka nie wymaga przycinania na zimę, gdyż jej nadziemna część stopniowo obumiera po zakończeniu kwitnienia.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Źródło: poradnikogrodniczy.pl

Kosaćce powszechnie nazywa się irysami. To byliny tworzące wysokie, pojedyncze łodygi. Na ich szczycie znajdują się duże kwiaty, które składają się z ułożonych warstwowo płatków. We wnętrzu dekoracyjnych kwiatów możemy zauważyć grube pręciki. Irysy są mrozoodporne. Świetnie poradzą sobie w ziemi żyznej i przepuszczalnej, która musi być także wilgotna.

Floks

To piękna i egzotyczna, lecz dosyć wymagająca roślina. Najczęściej dorasta do 90-120 cm wysokości. Tworzy gęste kępy pędów, które to zwieńczone są kwiatami zebranymi w wyjątkowy kwiatostan w formie baldachogron. Szczególną cechą floksów jest ich piękny aromat, przyciągający motyle czy pszczoły. Te rośliny potrzebują stanowiska mocno nasłonecznionego – wówczas będą mogły w pełni rozwinąć swoje kwiaty. Doskonale sprawdzą się na tereny bardziej suche. Nasze ogrody floksy będą zdobić od lipca aż do września.

Kłosowiec amerykański

Ta miododajna bylina w naturze występuje w Azji oraz w Ameryce Północnej. Rozwija ona gęste kępy zielonych pędów, które osiągają do 70 cm wysokości. Ich szczyty udekorowane są fioletowymi kwiatostanami w formie kłosów. Są one szczególnie dekoracyjne, gdyż składają się z wielu drobnych kwiatów w kształcie kielichów. Zapach liści kłosowca przypomina nieco anyż. Roślina ta jest niezwykle łatwa w uprawie. Nie ma szczególnych wymagań dotyczących uprawy czy pielęgnacji. Urośnie na ubogiej i piaszczystej glebie, a także zarówno w pełnym słońcu, jak i w cieniu. Nie tylko dobrze znosi okresowe susze, ale jest również szczególnie odporna na choroby i szkodniki.

Dzwonek kropkowany

Ta niewielka roślina występuje na terenie Chin, Japonii oraz Sycylii. Dorasta tylko do około 30-40 cm wysokości. Ogromną zaletą tej byliny są delikatne, zwisające kwiaty w formie dzwoneczków. Rosną one w parach i przybierają białą bądź bladoróżową barwę. Dzwonki kropkowane dobrze sprawdzą się na słonecznych rabatach czy skalniakach. Warto zwrócić uwagę na jego nieregularny pokrój, który idealnie pasować będzie do ogrodów w stylu wiejskim czy naturalistycznym. Dodatkowo roślina ta jest całkowicie mrozoodporna, lecz nie znosi suszy, trzeba więc regularnie ją podlewać. Najlepiej będzie rosnąć w żyznym, bogatym w próchnicę podłożu. Pamiętajmy jednak, że dzwonki są bardzo ekspansywne i szybko się rozrastają.

Piwonia chińska

Szczególnym uznaniem warto obdarzyć rodzimą odmianę piwonii – „Krystynę”. Jej kwiaty wybarwiają się na intensywny, krwistoczerwony kolor. Osiąga ona do około 90 cm wysokości. Pąki kwiatowe roślina ta rozwija w drugiej połowie czerwca. Atrakcyjną cechą tej odmiany jest także wydzielanie intensywnego aromatu, który przyciąga owady. Piwonia chińska to bylina łatwa w uprawie – potrzebuje tylko żyznej gleby i słonecznego miejsca do rozwoju. Często rośnie nawet kilkanaście lat na jednym stanowisku.

Mikołajek płaskolistny

To karłowa bylina, która chociaż występuje w Polsce, to nie jest gatunkiem rodzimym. Mikołajki często spotykamy nad Wisłą czy Odrą, lecz w naturze rosną one w Europie Południowej, Kazachstanie, Chinach oraz na zachodnich terenach Syberii. Rośliny te tworzą niskie kępy o wysokości i szerokości około 30 cm. Składają się z silnie rozgałęzionych pędów, na szczycie których znajdują się pojedyncze kwiatostany. Przybierają one formę jajowatych gron z kolczystymi przysadkami. Roślina ma wyjątkowy, niebiesko-srebrny kolor. Kwitnie od lipca do września, przyciągając pożyteczne owady. Mikołajki rosną najczęściej w miejscach suchych i słonecznych.

Trytoma groniasta

To roślina znana również jako „płonąca pochodnia”. Wszystko z powodu jej czerwono-żółtego wybarwienia. Pochodzi z Afryki, zwłaszcza z części RPA oraz Madagaskaru. W naszym klimacie trytoma będzie dosyć wymagająca w uprawie ze względu na konieczność osłaniania jej przed mrozem. W polskich warunkach może jednak dobrze się rozwijać, osiągając do 70-80 cm wysokości. Tworzy gęste, ciemnozielone kępy. Spośród nich wyrastają grube pędy kończące się wieloma niewielkimi kwiatami zebranymi w kłosowate grona. Bylina ta kwitnie od czerwca do września. Z powodzeniem może być uprawiana również w donicach.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Źródło: deccoria.pl

Kleszcze to jedne z najniebezpieczniejszych pajęczaków występujących w naszym klimacie. Mogą przenosić groźne choroby, takie jak na przykład:

• borelioza;
• kleszczowe zapalenie mózgu;
• babeszjoza;
• anaplazmoza;
• tularemia.

Aby zmniejszyć ryzyko zaatakowania przez kleszcze, warto zwracać uwagę na ubiór. Gdy wybieramy się do lasu lub na łono przyrody, trzeba zakryć jak najwięcej części ciała. Należy również stosować środki zawierające ikarydynę bądź permetrynę – te substancje skutecznie odstraszają groźne pajęczaki.

W jakich roślinach najczęściej pojawiają się kleszcze?

Istnieje spora grupa roślin, które odstraszają kleszcze. Niestety, wiele zielonych miejsc w naszych ogrodach może stać się dla tych pajęczaków rajem na ziemi. Jakie rośliny szczególnie przyciągają kleszcze?

Wysokie trawy

Wbrew wielu powszechnym mitom, kleszcze nie spadają z drzew. Zamiast tego wspinają się na trawy czy krzewy, maksymalnie na wysokość 120-150 centymetrów. W ogrodzie warto więc regularnie przycinać krzewy oraz kosić trawę. Zmniejszy to skutecznie możliwość występowania groźnych pajęczaków.

Mszaki

Mszaki nie mają korzeni. Zamiast tego wytwarzają niewielkie i cienkie wyrostki, nazywane chwytnikami bądź ryzoidami. Występują przede wszystkim w środowiskach zacienionych i wilgotnych. Takie warunki są idealne dla rozwoju kleszczy.

Czarny bez

Czarny bez często można spotkać rosnący dziko. To roślina bardzo znana i dosyć łatwo dostępna, lecz niestety przyciąga kleszcze. W gałęziach i liściach czarnego bzu bytuje bardzo wiele owadów, w tym groźnych pajęczaków.

Paprocie

Kleszcze uwielbiają paprocie. Rośliny te idealnie rozwijają się w warunkach przyjaznych kleszczom. Często można spotkać paprocie w na terenach zalesionych, w których panuje duża wilgotność.

Kępy jeżyn

Jeżyny występują bardzo pospolicie. Często tworzą zarośla czy kępy na skrajach pól i lasów. Chociaż ich owoce są bardzo smaczne i bogate w składniki odżywcze, to należy uważać podczas ich zrywania. W krzakach jeżyn bardzo często bytują kleszcze.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Chcąc stworzyć zieloną lub barwną ścianę na siatce ogrodzeniowej, musimy kierować się przede wszystkim wymaganiami danej rośliny. Kluczowym wyznacznikiem powinno być stanowisko. W zależności od gatunku musi być ono słoneczne, półcieniste bądź zacienione. Drugim aspektem jest podłoże. Większość roślin wymaga gleby żyznej i przepuszczalnej, jednak różne gatunki preferują różny odczyn ziemi. Weźmy pod uwagę także siłę wzrostu danej rośliny. Możemy także zastanowić się, czy wybierać co sezon inne pnącza jednoroczne, czy zdecydować się na stałą uprawę pnączy wieloletnich, które są odporne na mróz.

Bluszcz pospolity

To jedno z najpopularniejszych pnączy. Doskonale sprawdzi się na płocie w miejscu zacienionym. To roślina zimozielona, co oznacza, że zachowa swoje walory estetyczne przez cały rok. Najczęściej bluszcz ma ciemnozielone liście, lecz istnieją przeróżne jego odmiany o liściach pstrych czy jasno obrzeżonych. Możemy więc bez problemu stworzyć różnorodną kompozycję na ogrodzeniu.

Wiciokrzew

To kolejna popularna roślina pnąca. Jej wielką zaletą są pięknie pachnące o zachodzie słońca kwiaty, które zakwitają w pełni lata. Wiciokrzewy nie mają szczególnych wymagań dotyczących podłoża. Najlepiej będą czuły się na stanowisku słonecznym bądź półcienistym. Aby osłony naszego ogrodzenia były całoroczne, warto zasadzić zimozielone odmiany tych roślin. Będą to na przykład: wiciokrzew Henry’ego, wiciokrzew zaostrzony czy wiciokrzew japoński.

Powojnik

Powojniki potrafią stworzyć gęstą i bujnie kwitnącą naturalną barierę na ogrodzeniu. Dekoracją tych pnączy, poza pięknymi kwiatami, są puszyste owocostany, pojawiające się pod koniec lata. Powojniki odznaczają się również bogactwem odmian, dzięki czemu praktycznie każdy znajdzie wśród nich coś dla siebie. Najbardziej poleca się odmiany z grup Tangutica oraz Vitalba. Chociaż charakteryzują się one słabszym wzrostem, to są mrozoodporne, rzadziej zapadają na choroby, a poza tym nie są wymagające pod względem uprawy. Powojniki zasadźmy w miejscu słonecznym bądź półcienistym, pamiętając, że te pnącza nie tolerują gleb suchych i kwaśnych.

Winnik

Winniki mają bardzo dekoracyjne liście – palczaste oraz ciekawie powcinane. Dodatkowo wytwarzają estetycznie wyglądające owoce, które przybierają jaskrawe barwy. Za pomocą swoich wąsów czepnych, winniki oplatają ogrodzenie z siatki, rosnąc nawet po 3 metry rocznie. Rośliny te mają niewielkie wymagania. Lubią stanowiska słoneczne. Najpopularniejsze gatunki to winnik zmienny oraz winnik tojadowy.

Miesięcznik

Miesięcznik to pnącze, którego największą zaletą są liście – ułożone dachówkowato, sercowate, błyszczące i ciemnozielone. Jesienią przebarwiają się one na żółty kolor. Żeńskie osobniki zawiązują w tym okresie także ciemnoniebieskie owoce. Miesięczniki są mało wymagające, odporne na mrozy i rzadko atakowane przez choroby czy szkodniki. Gleba pod uprawę tych pnączy może być przeciętna, lecz stanowisko powinno być słoneczne.

Groszek pachnący

To pnącze jednoroczne, które bardzo często wykorzystuje się do dekoracji ogrodzeń. Groszek pachnący osiąga najczęściej od 50 do 150 centymetrów wysokości. To niezwykle dekoracyjna roślina, tworząca kanciaste pędy z eliptycznymi liśćmi oraz wąsami czepnymi. Kwitnie od końca czerwca do sierpnia. Piękne, kolorowe, motylkowe kwiaty wydzielają intensywny zapach. W kwietniu siejemy groszek bezpośrednio do gruntu. Lubi on żyzne, próchnicze gleby i słoneczne stanowiska.

Najpiękniejsze rośliny pnące na ogrodzenie. Które pnącza wybrać?

FOTO: Envato Elements

Kobea pnąca

Ta jednoroczna roślina nazywana jest również sępotą. Jej pędy osiągają od 3 do 4 metrów wysokości. Największą ozdobą tego pnącza są dzwonkowate, ciemnofioletowe kwiaty, osadzone na długich szypułkach. Osiągają one dosyć spore rozmiary – o średnicy do 3 centymetrów. Kobea kwitnie od lipca do października. Jesienią liście tej rośliny przebarwiają się na ciekawy, czerwono-fioletowy odcień. Gleba pod uprawę kobei powinna być umiarkowanie wilgotna i próchnicza, a najlepiej sprawdzi się podłoże gliniaste.

Chmiel japoński

Jednym z najszybciej rosnących pnączy sezonowych jest chmiel japoński. Jego pędy dorastają nawet do 6 metrów długości. Jest on szczególnie polecany tym osobom, które potrzebują bardzo szybkiego stworzenia osłony na ogrodzeniu. Cechą charakterystyczną rośliny są duże liście oraz owocostany w kształcie szyszek, które pojawiają się pod koniec lata. Liście odmiany ‘Variegatus’ są wyjątkowo ozdobne, ponieważ cętkowane. Jesienią natomiast liście wszystkich odmian przebarwiają się na czerwono.

Tunbergia oskrzydlona

To mało popularne pnącze tworzy osłonę z sercowatych, ciemnozielonych liści oraz jaskrawożółtych kwiatów z czarnym środkiem. Pędy tunbergii osiągają długość nawet 1,5 metra. Roślina ta kwitnie od czerwca aż do pierwszych przymrozków. Niestety pnącze to nie jest łatwe w uprawie, gdyż ma wysokie wymagania cieplne. Trudniej radzi sobie w deszczowe i chłodniejsze dni. Wymaga słonecznego i osłoniętego przed wiatrem stanowiska oraz żyznego podłoża.

Cytryniec chiński

To ciekawe pnącze o ozdobnych, a w dodatku jadalnych owocach. Cytryniec chiński dorasta do 10 metrów długości, lecz rośnie szczególnie wolno. Drobnymi, białymi bądź kremowymi kwiatami obsypuje się bujnie w maju i czerwcu. Owoce tej rośliny są okrągłe oraz ciemnoczerwone, zebrane w kłosy. Roślina jest szczególnie wrażliwa na skrajności warunków pogodowych i z tego względu należy chronić ją zarówno przed bezpośrednim nasłonecznieniem, jak i mrozem.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements, Pixabay

Wierzby to rośliny rosnące na całym świecie. Największą różnorodnością wykazują się w strefie umiarkowanej. Chociaż na świecie wyróżnia się 450 gatunków wierzb, to w Polsce występuje jedynie około 30 z nich. Ciekawy jest fakt, że różne rodzaje wierzb bardzo łatwo się krzyżują ze sobą – dzięki temu można uzyskać ciekawe mieszańce. Chociaż w zależności od gatunku rośliny te będą mieć odmienne wymagania, to najważniejszą zasadą jest, iż są one światłolubne.

Wierzby charakteryzują się dosyć nietuzinkowym wyglądem. Dobór konkretnego gatunku do naszego ogrodu nada otoczeniu charakteru. Najpopularniejsze gatunki wierzb ozdobnych to:

• Wierzba szwajcarska, która może urosnąć nawet do około 1 metra. Jej gałęzie są niezwykle charakterystyczne – owłosione i pokryte jasnymi liśćmi o filcowatej strukturze. Ten gatunek jest niestety niezwykle podatny na choroby grzybowe, zwłaszcza rdzę.
• Wierzba japońska Hakuro Nishiki jest bardzo często wybieranym gatunkiem i nic dziwnego! Wszystko ze względu na jej nietypowe, lecz piękne liście. Każdy z nich może być jednocześnie zielony, biały i różowy. Roślina ta dorasta zazwyczaj do wysokości około 1,5 metra.
• Wierzba mandżurska Torturosa jest jednym z wyższych gatunków. Może urastać nawet do 8 metrów wysokości. Cechą charakterystyczną tej rośliny są fantazyjnie powykręcane gałęzie, na których znajdują się zielone, lancetowate liście.
• Wierzba wiciowa występuje również w naturze w naszym kraju. Jej wiotkie i delikatne gałęzie tworzą wielopędowe gęste krzewy. Otaczają je smukłe, pokryte od spodu włoskami liście. Ten gatunek może dorosnąć do 5 metrów wysokości.
• Wierzba purpurowa Nana nie tylko zdobi ogrody, ale także jest podstawą wikliniarstwa. Jej długie, purpurowoczerwone pędy tworzą kulistą koronę. Ta roślina dorasta do około 2 metrów. Chociaż jej młode listki są owłosione, to wraz z wiekiem tracą tę cechę.
• Wierzba żałobna to przepiękny gatunek wierzby płaczącej. Te rośliny nazywane są w ten sposób ze względu na szczególny pokrój. Ta wierzba dorośnie nawet do 25 metrów wysokości. Ma rozłożystą koronę i długie, zwisające, giętkie pędy o żółtawej barwie.
• Wierzba płożąca to niewielki gatunek dorastający tylko do około 1 metra wysokości. Warto obsadzić ją w małym ogrodzie czy w donicy.

Wierzba japońska Hakuro Nishiki

FOTO: Envato Elements

Jak uprawiać wierzby ozdobne?

Wierzby ozdobne mają zróżnicowane wymagania dotyczące uprawy – wszystko zależy od gatunku rośliny. Najczęściej jednak są one bardzo łatwe w pielęgnacji i szybko przystosowują się do panujących warunków. Uniwersalna zasada brzmi, że lubią one miejsca nasłonecznione i wilgotne. Dodatkowo odznaczają się dużą mrozoodpornością. Z tego względu nie osłaniamy ich na zimę.

Głównym aspektem pielęgnacji wierzb ozdobnych jest zapewnienie im dużego nawilżenia. Podczas suszy i upałów regularnie podlewajmy roślinę. Niewykonanie tego zabiegu spowoduje uschnięcie wierzby. Ważnym zabiegiem będzie również odchwaszczanie wierzb krzaczastych.

Jak przycinać wierzby ozdobne?

Aby uzyskać pożądany wygląd, należy intensywnie i często przycinać wierzby ozdobne. Róbmy to regularnie, aby roślina wypuszczała wiele nowych pędów, które zagęszczą koronę. Cięcie przyda się zwłaszcza gatunkom krzaczastym, gdyż mają one tendencję do przerzedzania się u dołu. Zabieg ten wykonujemy wczesną wiosną, jeszcze przed pojawieniem się liści. Cięcia sanitarne wykonywać możemy także później.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Znaczenie danych kwiatów często zmienia się wraz z ich barwą. Tak jest często w przypadku róż czy tulipanów. Jaką symbolikę mają poszczególne barwy?

• Czerwony symbolizuje miłość, a zwłaszcza namiętność i pożądanie. Kwiaty w tej barwie są oznaką chęci nawiązania bliższego kontaktu z drugą osobą. Taki kolor to także symbol siły i odwagi.
• Biel to symbol niewinności oraz wierności, dlatego często kwiaty w tym kolorze są wykorzystywane w wiązankach ślubnych. Wręczamy białe kwiaty również wtedy, gdy chcemy okazać drugiej osobie szacunek bądź ją przeprosić.
• Róż to kwintesencja kobiecości i delikatności. Dodatkowo różowe kwiaty wyrażają wdzięczność, troskę, podziw czy sympatię.
• Żółty ma wieloraką symbolikę. Z jednej strony może symbolizować szczęście, radość i przyjaźń, z drugiej być oznaką zazdrości, fałszu, zdrady czy odrzuconej miłości. Jeżeli żółte kwiaty są częścią bukietu, wówczas przybierają pozytywne znaczenie, odzwierciedlające optymizm oraz energię.
• Niebieski to symbol przywiązania, przyjaźni oraz spokoju. Kwiaty w tej kolorystyce szczególnie warto podarować osobie chorej czy przeżywającej trudny etap w życiu.
• Fiolet najczęściej oznacza smutek i żal.

Co symbolizują poszczególne gatunki kwiatów?

Podczas wręczania komuś kwiatów, warto wziąć pod uwagę ich symbolikę. Co oznaczają określone kwiaty i w jakich sytuacjach warto je dać drugiej osobie?

• Frezja wyraża szacunek, z drugiej strony może być zaproszeniem do flirtu.
• Żonkile niosą ze sobą niestety uczucia negatywne – zazdrość, nieodwzajemnioną miłość, zbytnią pewność siebie oraz egoizm.
• Chryzantemy kojarzą się zwłaszcza ze śmiercią i cmentarzem. Często stawiamy je na grobach bliskich, aby okazać im miłość, oddanie czy szacunek. Chryzantemy to również oznaka pamięci o drugiej osobie.
• Tulipany występują w wielu wersjach kolorystycznych i w związku z tym mogą oznaczać naprawdę różne uczucia. Często wręcza się je ze szlachetnych pobudek. Tulipany mogą wyrażać wdzięczność z obecności drugiej osoby, a nawet świadczyć o miłości czy oddaniu.
• Goździki wręczamy zwłaszcza w sytuacjach oficjalnych – gdy chcemy komuś podziękować bądź wyrazić uznanie czy podziw.
• Niezapominajki wręczamy, gdy chcemy pokazać drugiej osobie, że jest dla nas ważna oraz gdy chcemy, żeby nigdy o nas nie zapomniała.
• Fiołki symbolizują tęsknotę oraz skrytą miłość. Są także oznaką wierności.
• Bez to kwiat, który symbolizuje zwłaszcza szaloną, młodzieńczą miłość. To też oznaka radości.
• Hiacynt ma bardzo bogatą symbolikę, również zależną od koloru. Fioletowy kwiat wyraża przykrość, różowy – gorliwość, a biały – bezinteresowną sympatię.
• Konwalia to symbol nieśmiałości, subtelności czy delikatności. Najczęściej wręcza się konwalie tym osobom, które szczerze podziwiamy za ich urodę.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Ozdobne bukszpany wiecznozielone są symbolami nieśmiertelności. Z tego względu często gałązkami tej rośliny dekoruje się koszyczek wielkanocny. Z bukszpanu tworzy się również stroiki czy wianki. Niektórzy wierzą, że zawieszone na drzwiach odstraszają złe moce. Wszystko wynika z faktu, iż bukszpan przez cały rok zachowuje swoją zieloną barwę, symbolizuje więc witalność i odradzającą się przyrodę. 

Rzeżucha

Pieprzyca siewna, czyli popularna rzeżucha, to typowa wielkanocna roślina. Jest nie tylko wiosenną dekoracją, ale także źródłem wielu witamin! Idealnie pasuje do śniadania, także tego w Wielkanoc. Prawdopodobnie zwyczaj jej wysiewania wiosną rozpoczął się w XV wieku. Spożycie rzeżuchy może pomóc w polepszeniu kondycji naszych włosów oraz w walce z problemami skórnymi. 

Przeczytaj także: Dlaczego warto wyhodować rzeżuchę w domu i dodać ją do kanapek?

Oliwka

Często koszyczki wielkanocne czy świąteczne stoły zdobi gałązka oliwki europejskiej. Drzewo oliwne to roślina o bardzo pozytywnej i bogatej symbolice. W starożytnym Egipcie oraz w antycznej Grecji świadczyła o zwycięstwie. Obecnie symbolizuje pokój i pojednanie. 

Rącznik pospolity

Rącznik zwany jest także rycynusem bądź kleszczowiną. Należy do rodziny wilczomleczowatych. Jeszcze jedną, bardzo symboliczną nazwą tej rośliny jest krzew Jonasza. Wiąże się ona z biblijną opowieścią o człowieku, któremu Bóg darował życie i dał drugą szansę na zbawienie. Chociaż rącznik jest silnie trujący, to w warunkach przemysłowych uzyskuje się z niego olej o cennych właściwościach. Roślina ta odstrasza również niechcianych gości w ogrodzie – turkucie podjadki oraz krety. 

Sasanka

Sasanka to niezwykle urokliwa bylina, pojawiająca się najczęściej na wysokogórskich łąkach. Stanowi przede wszystkim symbol zmartwychwstania Jezusa. Roślina ta ma charakterystyczne, dzwonkowate kwiaty, które kwitną od końca maja do marca. Mogą one przybierać kolory fioletowe, białe, czerwone czy purpurowe – wszystko zależy od odmiany. W wielu krajach europejskich sasanki uważa się za kwiaty Wielkanocy. Dawniej zawarty w kwiatach sasanek barwnik był używany do kolorowania pisanek.

Przeczytaj także: Jak zrobić naturalne i zaskakujące pisanki na Wielkanoc?

Wierzba

Obowiązkowo występujące w każdej palemce święconej w Niedzielę Palmową są wierzbowe witki. Zdobne są one w mięciutkie pąki kwiatowe, na wpół okryte łuską – tak zwane kotki. Symbolizują one życie, które odradza się w trudnych, niesprzyjających warunkach. Wsadzone w ziemię gałązki wierzby szybko się ukorzeniają – stąd przekonanie o ich życiodajnej symbolice. 

Kamila Berthold

fot. envato elements

Po rzeżuchę najczęściej sięgamy w okolicy świąt Wielkanocnych, ponieważ tradycyjnie uznaje się, że symbolizuje ona odrodzenie. Ta roślina cieszy się dużą popularnością, ponieważ jej wyhodowanie w domu jest banalne. Wystarczy talerzyk, trochę waty, woda i nasiona. Watę układamy na talerzyku, zwilżamy wodą i wysypujemy rzeżuchę. Ustawiamy naczynie w nasłonecznionym miejscu i pamiętamy, by codziennie dolewać wodę. Wystarczy kilka dni, by pojawiły się zielone kiełki! Po około tygodniu rzeżucha będzie gotowa do zjedzenia. 

Jakie są zalety jedzenia rzeżuchy? 

Rzeżucha sprawdzi się doskonale, jeżeli chcemy dostarczyć sobie witamin jeszcze przed tym, jak w sklepach i ogrodach pojawią się pierwsze nowalijki. Okazuje się bowiem, że to prawdziwa bomba witaminowa! Znajdują się w niej witaminy A, B, C, E i K. Co więcej, rzeżucha dostarczy organizmowi łatwo przyswajalne żelazo oraz wapń, a także inne minerały. Z tego powodu powinny sięgać po nią osoby zmagające się z anemią. Poleca się ją także dla... palaczy, którzy często cierpią na niedobór witaminy C w organizmie. 

Jedzenie rzeżuchy korzystnie wpłynie także na układ sercowo-naczyniowy. Ta niepozorna zielona roślinka wesprze działanie trzustki i tarczycy oraz pomoże obniżyć poziom cukru we krwi. Z kolei zawarty w niej błonnik korzystnie wpłynie na układ pokarmowy. 

Za spożywanie rzeżuchy podziękują nam także włosy, skóra i paznokcie. Zawarte w tej roślinie minerały korzystnie na nie podziałają. 

Ile rzeżuchy można zjeść dziennie? 

Wszystkie te zalety sprawiają, że mielibyśmy ochotę zajadać rzeżuchę garściami. Jednak lepiej się od tego powstrzymać! Rzeżucha ma także działanie moczopędne i z tego powodu dietetycy zalecają, by nie przekraczać spożycia powyżej 3 łyżek dziennie. 

Kto nie może jeść rzeżuchy? 

Właśnie ze względu na działanie moczopędne rzeżucha odradzana jest osobom, które zmagają się z problemami z nerkami. Z kolei z powodu ostrego smaku nie powinny jej jeść osoby, mające wrzody lub stany zapalne jelit. 

Z czym jeść rzeżuchę? 

Najczęściej rzeżuchę jemy na kanapkach. To jeden z najprostszych sposobów włączenia tej rośliny do diety. Możemy posypać nią gotowe kanapki lub przygotować z niej pastę. Ponieważ rzeżucha świetnie pasuje do jajek, można podać ją z jajkiem faszerowanym lub po prostu ugotowanym na twardo. Podobnie jak kiełki innych roślin, sprawdzi się również jako składnik sałatki. Z kolei jeżeli rzeżucha wyrosła nam wyjątkowo bujnie, możemy pokusić się o zrobienie z niej zupy-kremu!

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Tulipan

FOTO: Envato Elements

Najpopularniejszy wiosenny kwiat to z pewnością tulipan. Ten kwiat ogrodowy szczególnie kojarzy się z tą porą roku. Możemy przebierać w różnych odmianach tulipanów o wielu kolorach, kształtach kielichów czy rozmiarach. Najpiękniej rośliny te wyglądają w grupach. Zdobią rabaty od kwietnia do maja. Cebulki tulipanów sadzimy od września do końca października. Warto wykopać je latem, po przeschnięciu liści. Takie wykopane cebule możemy ponownie zasadzić jesienią – wówczas tulipany obsypią się kwiatami również na następny rok!

2. Bratek ogrodowy

Bratek ogrodowy

FOTO: Envato Elements

Bratek zwany jest również fiołkiem ogrodowym. To popularny wiosenny kwiat, który najlepiej prezentuje się nie tylko na rabatach, ale także przy ścieżkach ogrodowych, na balkonach czy parapetach. Charakterystyczne kwiatostany bratków w zależności od odmiany występują w różnych kolorach. Rośliny te są stosunkowo łatwe w uprawie. Potrzebują miejsca z delikatnym nasłonecznieniem oraz nieco wilgotnego podłoża z odrobiną kompostu. Kwiatami będziemy mogli cieszyć się przez całą wiosnę, aż do lata. Bratki to rośliny dwuletnie. Siejemy je w czerwcu bądź lipcu, a na stałe miejsce wysadzamy jesienią.

3. Konwalia majowa

Konwalia majowa

FOTO: Envato Elements

Przepiękny zapach tej byliny niezmiennie kojarzy się z wiosną. Konwalię w naturze najczęściej spotkamy w lesie. Jej oryginalne kwiaty mają kształt dzwonków zebranych w spore grona. Konwalia jest dosyć łatwa w uprawie, a dodatkowo całkowicie mrozoodporna. Preferuje stanowiska zacienione. Pamiętajmy jednak, że jest to roślina silnie trująca. Niebezpieczne są zwłaszcza kwiaty i owoce, zatruć można się jednak także łodygami czy liśćmi.

4. Narcyz

Narcyz

FOTO: Envato Elements

Narcyzy, tak jak tulipany, to rośliny cebulowe. Są mało wymagające w uprawie oraz w pielęgnacji. Sadzimy je jesienią, lecz nie jest koniecznie wykopywanie cebul po okresie kwitnienia. Wiele różnokolorowych odmian narcyzów będzie pięknie prezentować się na rabacie czy w donicach. Wśród narcyzów wyróżnia się żonkile, czyli rośliny o żółtej barwie kwiatów, czy narcyzy trąbkowe, które mogą osiągnąć nawet do 35 cm wysokości.

5. Hiacynt

Hiacynt

FOTO: Envato Elements

To wczesnowiosenny kwiat cebulowy, najczęściej pojawiający się o tej porze roku w naszych domach w doniczkach. Hiacynt sprawdzi się jednak także jako roślina ogrodowa. Wielką zaletą hiacyntów jest ich wspaniała kolorystyka. Mogą mieć barwę do niebieskiej, po pastelowy róż bądź fiolet. Cebulki hiacyntów sadzimy jesienią. Wraz z tulipanami czy narcyzami stworzą piękną wiosenną rabatę. Rośliny te lubią miejsca słoneczne i osłonięte przed wiatrem. Po przekwitnięciu hiacynty wykopujemy, przesuszamy i ponownie sadzimy jesienią.

6. Szafirek

Szafirek

FOTO: Envato Elements

Ten wiosenny kwiat ogrodowy jest mrozoodporny i niezwykle łatwy w uprawie. Cechą charakterystyczną szafirków jest niebieski kwiatostan, który tworzy grona w kształcie małych kuleczek. Najpopularniejszy gatunek tej rośliny to szafirek armeński, który ma kobaltowe kwiaty. W naszych ogrodach mogą pojawić się również szafirki kwitnące na biało czy różowo. To rośliny cebulowe, które sadzimy we wrześniu i październiku. Do podłoża szafirków dodajmy odrobinę kompostu, który pozytywnie wpłynie na te rośliny.

7. Krokus wiosenny

Krokus wiosenny

FOTO: Envato Elements

Krokus to również jeden z symboli wiosny, a to wszystko dlatego, że zakwita jako jedna z pierwszych roślin – od lutego do kwietnia. Krokusy mają charakterystyczne fioletowe kwiaty, które często przebijają się nawet spod warstwy śniegu. W warunkach naturalnych pojawiają się często na górskich łąkach. Krokusy są mało wymagające, bez problemu urosną na rabatach czy skalniakach. Cebulki tych roślin sadzimy jesienią. Co kilka lat możemy je wykopać i przesadzić, nie jest to jednak konieczny warunek w ich uprawie.

8. Przebiśnieg

Przebiśnieg

FOTO: Envato Elements

Przebiśniegi to jedne z pierwszych wiosennych kwiatów. Ich białe kwiaty pojawiają się często już w lutym. To również rośliny miododajne – pszczoły bardzo często uwijają się przy drobnych, pachnących kielichach przebiśniegów. Uprawa tych roślin nie jest bardzo kłopotliwa. Nie trzeba ich przycinać po kwitnieniu. Najbardziej preferują cień bądź półcień.

9. Pierwiosnek

Pierwiosnek

FOTO: Envato Elements

Pierwiosnki, inaczej prymulki, kwitną wczesną wiosną. Niektóre odmiany mogą pojawić się w ogrodach już w marcu. W Polsce występuje 7 z 500 gatunków pierwiosnków. Rośliny te pięknie prezentują się na niskich rabatach oraz skalniakach. Można rozważyć także uprawianie ich w pobliżu oczek wodnych czy w donicach ustawionych na balkonie bądź tarasie. Prymulki będą bajecznie wyglądały obok tulipanów czy narcyzów.

10. Zawilec

Zawilec

FOTO: Envato Elements

Zawilce nazywane są również anemonami, a ich szczególną cechą są drobne, gwiaździste kwiaty. To także rośliny cebulowe, pojawiające się na przykład w wiosennych lasach. W ogródkach hodujemy zwłaszcza zawilce greckie, żółte i wielkokwiatowe. Te wiosenne kwiaty preferują stanowiska zacienione. Bulwy zawilców sadzimy jesienią. Idealnie dla tych roślin nada się przepuszczalna i lekko wilgotna gleba. Zawilce bardzo lubią częste podlewanie.

11. Lilak pospolity

Lilak pospolity

FOTO: Envato Elements

Lilak popularnie nazywany jest bzem. Ta roślina to krzew, który może osiągnąć nawet kilka metrów wysokości. Rozmnaża się przez rozłogi, co sprawia, że po kilku latach w ogrodzie możemy mieć prawdziwe zarośla! Często popularny bez prowadzony jest w formie pojedynczego drzewa. Szczególną cechą lilaków są ich piękne i intensywnie pachnące kwiatostany, najczęściej pojawiające się w maju. Krzew ten warto zasadzić w pobliżu drzwi wejściowych bądź w okolicy tarasu. Lilak wymaga miejsca słonecznego – tam będzie kwitnąć najbardziej obficie.

12. Piwonia

Piwonia

FOTO: Envato Elements

Piwonie najpiękniej wyglądają w naturalnych, rustykalnych ogrodach. Większość gatunków piwonii to byliny. W Polsce króluje przede wszystkim piwonia chińska, która charakteryzuje się pełnymi bądź półpełnymi kwiatami o intensywnym zapachu. Roślina ta przez wiele lat może rosnąć w tym samym miejscu, a wręcz nie lubi przesadzania. Najlepiej będzie rozwijać się na stanowisku ciepłym i słonecznym. Wymaga również żyznej, przepuszczalnej ziemi.

Kamila Berhold
Fot. Envato elements

Ciemiernik

FOTO: Envato Elements

Ciemiernik to piękna roślina z rodziny jaskrowatych. Występuje w wielu różnych odmianach. Kwiaty ciemiernika – w zależności od gatunku – mogą pojawić się jeszcze przed Bożym Narodzeniem. Ciemiernik biały potocznie nazywany jest różą Bożego Narodzenia, właśnie ze względu na kwitnięcie w tym okresie. Ciemierniki najpóźniej kwitnące obsypują się kwiatami jeszcze w maju. Kwiaty tej rośliny są pojedyncze, półpełne lub pełne o pięciu płatkach. Mogą występować w sporej gamie kolorystycznej: od koloru białego, poprzez różowy, ciemnoczerwony, aż do intensywnie ciemnobordowego. Warto mieć ciemierniki w ogrodzie, gdyż są wyjątkowo odporne na niskie temperatury, a przy tym odznaczają się długowiecznością.

Wrzosiec

Wrzosiec

FOTO: Envato Elements

Ta mała i gęsta krzewinka ma zimozielone liście i należy do roślin wrzosowatych. Jej wysokość zależy od odmiany, ale przeciętnie dorasta do 15-40 cm. Jeżeli warunki atmosferyczne są sprzyjające, to kwiaty wrzośców pojawiają się już w grudniu, bardzo często jeszcze pod śniegiem. Wrzośce wymagają gleb lekko kwaśnych, próchniczych i umiarkowanie wilgotnych. Lubią stanowiska słoneczne lub półcieniste. Pamiętajmy, aby podczas surowych zim okryć je przed mrozem, nie mogą one bowiem przemarznąć ani wyschnąć.

Zimokwiat wczesny

Zimokwiat wczesny

FOTO: Pixabay

Chociaż wiele osób myli tę roślinę z forsycją, to podstawowa zasada polega na tym, że zimkowiat kwitnie znacznie wcześniej od forsycji. Charakteryzuje się on dzwonkowatymi kwiatami, które pojawiają się już w lutym. Zewnętrzne płatki są jasnożółte, natomiast wewnętrzne – purpurowe. Dużym walorem tej rośliny jest przyjemny i intensywny zapach, który można poczuć nawet ze znacznej odległości. Zimokwiat pochodzi z Chin, dlatego w czasie ostrego mrozu może przemarznąć. Dobrym pomysłem będzie zabezpieczenie go chochołem ze słomy czy agrowłókniną.

Oczar pośredni

Oczar pośredni

FOTO: Envato Elements

To bardzo ciekawa roślina, powstała ze skrzyżowania oczaru omszonego i oczaru japońskiego. Kwitnie od stycznia, czasem nawet od grudnia. Kwiaty utrzymują się na roślinie aż do marca. Wyglądają one trochę jak frędzelki i przez niektórych nazywane są pajączkami. Najczęściej przybierają barwę żółtą, czasem pomarańczową lub lekko czerwoną – wszystko zależy od odmiany. Dodatkowo krzewy te charakteryzują się pięknymi liśćmi, które jesienią przebarwiają się na pomarańczowo-czerwony kolor.

Jaśmin nagokwiatowy

Jaśmin nagokwiatowy

FOTO: Pixabay

Ta bardzo dekoracyjna roślina w polskich ogrodach jest spotykana bardzo rzadko. Pierwsze kwiaty obsypują roślinę już w końcu października, a kwitnienie trwa stopniowo aż do końca kwietnia, z przerwami w trakcie mrozów. Przy bardzo niskiej temperaturze zdarza się, że kwiaty opadają. Intensywnie żółte kwiaty tej odmiany jaśminu wyrastają pojedynczo na cienkich, bezlistnych pędach. Dodatkowo warto wiedzieć, że krzew ten ma niezwykle wiotkie pędy. Z tego względu należy prowadzić go jak pnącze, czyli przy kratce ogrodowej. Pędy nie przytwierdzą się same do podpór i dlatego powinniśmy je przywiązywać lub przeplatać.

Kalina wonna

Kalina wonna

FOTO: Pixabay

Jeżeli zima jest łagodna, to kwiaty kaliny mogą pojawić się w styczniu albo na początku lutego. W przypadku silnych mrozów krzew ten zakwitnie w marcu. Pączki kwiatów są zabarwione na różowo. Gdy się rozwijają, są prawie białe i pięknie pachną. Kalina jest dosyć odporna na niskie temperatury. Jesienią liście tej rośliny przebarwiają się na kolor czerwono-brązowy, co nadaje kalinie jeszcze większego uroku.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements, Pixabay

W naturze arabika dorasta do 5-6 m wysokości. W domowej uprawie natomiast może osiągnąć nawet 2 m. Już same jej liście są niezwykle ozdobne i charakterystyczne – błyszczące, ciemnozielone i skórzaste. Roślina ta może kwitnąć i owocować przez cały rok. Jej białe kwiaty są drobne i pod względem zapachu przypominają jaśmin. Po jakimś czasie na ich miejscu pojawiają się czerwone owoce, które zawierają jedno lub dwa nasiona, czyli ziarna. Taki kawowy krzew stojący w doniczce w domowym zaciszu wzbudzi zaciekawienie niejednego gościa!

Arabika w naturze żyje w klimacie subtropikalnym bądź równikowym, a więc tam, gdzie panuje wysoka temperatura i często pada deszcz.

FOTO: Envato Elements

Arabika może przysporzyć trochę trudności w uprawie. Popełnione przez nas błędy w pielęgnacji mogą przekładać się na gubienie liści oraz zahamowanie wzrostu. Nie spodziewajmy się również dużych zbiorów ziaren po pierwszych 3-4 latach. Warto jednak wiedzieć, że to pojedyncze ziarna cieszą się największym aromatem i są najbardziej pożądane. Pierwsze kwiaty na naszej kawie pojawią się więc najprawdopodobniej po pierwszych 5 latach uprawy. Kwitnienie trwa kilka miesięcy, a aby otrzymać owoce, musimy samodzielnie zapylić roślinę przy pomocy pędzelka. Zielone owoce będą natomiast dojrzewać przez około rok. Ważne jest, że nie psują się one, a jedynie wysychają. Kiedy więc staną się ciemnoczerwone, można wyjąć z nich nasiona, które następnie wysuszamy i prażymy na patelni bądź w piekarniku. Tak przygotowane ziarna wystarczy już tylko zmielić i zaparzyć, aby cieszyć się pyszną kawą!

Jak uprawiać arabikę?

Dzięki tym prostym zasadom nasza kawa w doniczce będzie cieszyć oko i z pewnością zakwitnie!

Kawa w doniczce – podłoże

Jednym z najważniejszych elementów uprawy kawy w doniczce jest dobór odpowiedniego podłoża. Ziemia powinna mieć lekko kwaśny odczyn, być żyzna i przepuszczalna. Dobrze sprawdzi się więc uniwersalne podłoże dla roślin doniczkowych bądź podłoże dla palm, które zmieszamy z piaskiem lub żwirem.

Kawa w doniczce – stanowisko uprawy

Arabika w naturze żyje w klimacie subtropikalnym bądź równikowym, a więc tam, gdzie panuje wysoka temperatura i często pada deszcz. Aby więc roślina ta dobrze czuła się w warunkach pokojowych, wymaga stanowiska jasnego i słonecznego. Ulokujmy ją również z dala od przeciągów. W pomieszczeniu, w którym będzie znajdować się nasza kawa w doniczce, temperatura musi wynosić około 20-22°C, a wilgotność powietrza utrzymywać się na poziomie 75-85%. Pamiętajmy, aby nie narażać arabiki na bezpośrednią ekspozycję na światło słoneczne, gdyż poparzymy jej liście. Z kolei zbyt ciemne stanowisko sprawi, że kawa ograniczy swój wzrost i nie będzie kwitnąć. Jeżeli końcówki jej liści zaczną przysychać to znak, że w pomieszczeniu powietrze jest zbyt suche. Dla poprawienia wilgotności warto zaopatrzyć się w nawilżacz powietrza lub postawić doniczkę na podstawce z warstwą wilgotnego keramzytu.

Kawa w doniczce – podlewanie

Kawa arabska wymaga regularnego podlewania. Do tego celu używajmy wody miękkiej i odstanej, gdyż roślina ta jest szczególnie wrażliwa na działania chloru oraz wapnia. Podłoże powinno być stale delikatnie wilgotne. Jeżeli jednak przesadzimy z wodą, to możemy spodziewać się gwałtownej reakcji arabiki. Raz dziennie warto zraszać roślinę letnią, również odstaną wodą. Przy okazji zraszania należy także ścierać kurz z liści za pomocą miękkiej ściereczki.

Kawa w doniczce – nawożenie

Arabikę możemy zasilać co 2-3 tygodnie nawozami dedykowanymi cytrusom. W ostateczności można wykorzystać także nawozy dedykowane roślinom zielonym. Unikajmy jednak tych, które przeznaczone są dla roślin kwitnących, gdyż zawierają zbyt dużą ilość fosforu.

Kawa w doniczce – przesadzanie i przycinanie

Kawę arabską najlepiej przesadzać w okresie od lutego do marca. 

Pielęgnacja kawy w doniczce nie jest wcale taka trudna!

FOTO: Envato Elements

Bardzo ważnym zabiegiem w pielęgnacji kawy arabskiej jest jej przycinanie, zwłaszcza jeżeli nie chcemy mieć wielkiego krzewu kawowego w domu. Najlepszą porą na ten zabieg jest wczesna wiosna.

Kawa arabska – zimowanie

Roślina ta w jesienno-zimowych miesiącach potrzebuje odpoczynku po okresie wegetacji. W tym czasie trzymajmy kawę w pomieszczeniu, w którym temperatura utrzymuje się na niższym poziomie. Nie może ona jednak spadać poniżej 16°C. Podczas spoczynku rośliny ograniczamy podlewanie i nawożenie, pamiętajmy jednak, aby nadal regularnie zraszać liście arabiki.

Kawa arabska – rozmnażanie

Kawę można rozmnożyć z nasion bądź z sadzonki. Aby wysiew był udany, nasiona muszą być świeże, a te niezwykle szybko tracą zdolność do kiełkowania. Wysiewamy je więc maksymalnie do 4-6 tygodni od zbioru. Zanim umieścimy nasiona w ziemi, powinniśmy namoczyć je na około 2 doby w ciepłej wodzie. Po takim przygotowaniu wciskamy po 2-3 sztuki w podłożu. Nie przykrywamy i często zraszamy. Po około miesiącu powinny pojawić się pierwsze kiełki. Młode rośliny przesadzamy do docelowej doniczki w okresie letnim.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Klon czerwony to drzewo o stożkowatej lub kulistej koronie. W zależności od odmiany osiąga wysokość 10 m i szerokość 7 m. Liście są zielone z wierzchu i błyszczące, a jesienią przebarwiają się na niezwykle atrakcyjny czerwony kolor. Kwiaty pojawiają się w marcu i również są czerwone. Z tego gatunku klonu można pobierać sok na syrop klonowy.

Jakie są odmiany klony czerwonego?

Drzewo to osiąga naprawdę duże rozmiary, dlatego do ogrodów warto wybierać te odmiany klonu czerwonego, które charakteryzują się mniej intensywnym wzrostem, ale także przebarwiają się na jesień.

Klon czerwony „Brandywine”

„Brandywine” to odmiana o szeroko stożkowej koronie. Osiąga od 8 do 10 m wysokości. Liście zielone z delikatnym niebieskawym odcieniem, od spodu są jasne. Jesienią pięknie przebarwiają się na intensywny purpurowoczerwony kolor.

Klon czerwony „Scanlon”

Odmiana ta dorasta do 10-12 m wysokości i 3-4 m szerokości. Liście „Scanlona” są ciemnozielone i błyszczące, a od spodu matowe. We wrześniu przechodzą w pomarańczowoczerwony kolor.

Klon czerwony „Red Sunset”

Odmiana ta dorasta do 15 m wysokości. Odznacza się wspaniałą i imponującą koroną. Liście oczywiście jesienią przebarwiają się na intensywną czerwień. Efekt jest długotrwały i bardzo intensywny, dlatego jest to jedna z najpiękniejszych odmian.

Klon czerwony „October Glory”

Ta odmiana osiąga około 20 m wysokości. Korona jest stożkowata o okrągłej średnicy 7-10 m. Liście ciemnozielone, błyszczące, od spodu niebieskie, o długości do 10 cm. „October Glory” przebarwia się jesienią na kolor od intensywnie szkarłatnego do pomarańczowoczerwonego. Pachnące miodem dwupienne kwiaty pojawiają się na długo przed rozwinięciem się liści, a więc na przełomie marca i kwietnia. Mają ciemnoczerwoną barwę i zebrane są w zwarte kwiatostany.

Jak uprawiać klon czerwony?

Stanowisko idealne dla wzrostu tego drzewa jest słoneczne lub częściowo zacienione, najlepiej osłonięte od wiatrów. Klon czerwony preferuje gleby wilgotne, przepuszczalne oraz lekko kwaśne. Toleruje również lekki odczyn zasadowy. Pamiętajmy, że roślina ta nie będzie dobrze rosnąć na glebach zalewanych i podmokłych. Jest wrażliwa również na nadmiar wapnia. Jako ściółka w uprawie klonu czerwonego przyda się kora sosnowa – lekko zakwasi ona podłoże, a także uchroni drzewo przed przemarznięciem w zimniejsze dni.

Odmiany klonów, które są mrozoodporne, dobrze jest sadzić jesienią, w październiku bądź listopadzie. Natomiast raczej zaleca się sadzenie tej rośliny dopiero wiosną. Przez co najmniej kilka lat po zasadzeniu drzewa będą wymagały przedzimowego okrycia. W czasie susz podlewamy młode okazy klonów, natomiast te starsze poradzą sobie z okresowym niedoborem wody.

Czy przycinać klon czerwony?

Nie jest zlecane cięcie klonu czerwonego, gdyż wykazuje on naturalną oraz samoistną równowagę przy tworzeniu rozgałęzień. W ten sposób tworzy zwarty pokrój. Należy więc ograniczyć przycinanie drzewa do usuwania pędów, które są słabe, chore bądź krzyżują się. Z pewnością cięcia klony nie należy wykonywać w okresie bezlistnym – a więc zimą lub na przedwiośniu. Wówczas dochodzi do obfitego wyciekania soków z rany po przycięciu, co znacznie osłabia drzewo. Lepiej więc, jeżeli cięcia będziemy wykonywać latem, gdy krążenie soków w roślinie nie jest aż tak intensywne.

Jakie są choroby klonu czerwonego?

Bardzo popularną i groźną chorobą klonów jest werticilioza. Jej objawy to przede wszystkim schnące liście, co można zaobserwować latem. Liść żółknie, następnie brązowieje, a w konsekwencji opada z drzewa. Do infekcji dochodzi poprzez rany na korzeniach. Należy więc szczególnie pamiętać, aby nie sadzić klonu na miejscu innych chorych roślin. Jeśli zaobserwujemy objawy choroby, należy jak najszybciej usunąć chore pędy, a zarażone rośliny opryskać specjalnym środkiem.

Inną niebezpieczną chorobą jest mączniak prawdziwy. Objawia się on poprzez biały, mączysty nalot na liściach. Po kilkunastu dniach nalot ciemnieje, a zarodniki tego grzyba przenoszą się na sąsiednie pędy i rośliny. Grzyb ten zimuje w opadłych liściach. Wywoływanej przez niego chorobie sprzyjają częste opady deszczu oraz różnice wilgotności powietrza w dzień i w nocy.

Czarna plamistość liści klonu ujawnia się chlorotycznymi, jasnymi i okrągłymi plamami. Po pewnym czasie zabarwiają się one na żółto, a w ich miejscu pojawiają się czarne punkty. W okresie letnim najczęściej okrywają one już całą powierzchnię liścia, co tworzy jednolitą, błyszczącą plamę z żółtą obwódką. Ważne jest więc usuwanie spadających liści, gdyż zimuje w nich grzyb. Należy także nie zwilżać liści podczas podlewania.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

To, że rośliny domowe są niewymagające, oznacza przede wszystkim, że nie trzeba ich często podlewać. Ponadto posiadając te rośliny, nie stracimy wiele czasu na zabiegi pielęgnacyjne, a więc nawożenie czy przesadzanie. Najmniej wymagające są też te gatunki, które rzadko atakują szkodniki. Są one także bardziej odporne na zmianę warunków, przenoszenie z jednego stanowiska na inne czy dotykanie. A jakie popularne rośliny możemy zaliczyć w poczet najmniej wymagających?

Kaktusy

Kaktus

FOTO: Envato Elements

Kaktusy to rośliny mało wymagające oraz stosunkowo tanie – nic więc dziwnego, że często sięgają po nie osoby dopiero rozpoczynające swoją przygodę z pielęgnacją roślin. Wybór odmian kaktusów jest naprawdę ogromny. Bardzo popularny ostatnimi czasy stał się chociażby tak zwany grudnik, a więc kaktus bożonarodzeniowy. Kwitnie on na przełomie jesieni i zimy, a jego różowe bądź czerwone kwiaty potrafią naprawdę zachwycić. Warto jednak pamiętać, że w porównaniu z innymi kaktusami wymaga on częstszego podlewania. Innym, również pięknie kwitnącym kaktusem jest mamilaria. Z kolei echinokaktus osiąga dosyć spore rozmiary, dlatego nada się raczej do większych pomieszczeń. Kaktusy najlepiej uprawiać na południowym parapecie, ze względu na silne nasłonecznienie. Można tam postawić także sukulenty, hibiskus, figowca lub pelargonię.

Aloes

Aloes to roślina mało wymagająca, a jednocześnie wyglądająca naprawdę ciekawie. 

Aloes

FOTO: Envato Elements

Grubosz drzewiasty

Grubosz drzewiasty znany jest także jako drzewko szczęścia – amulet, który ma przyciągać pieniądze. 

Grubosz drzewiasty

FOTO: Envato Elements

Zielistka

Zielistka

FOTO: Envato Elements

Zielistka to również jedna z najchętniej wybieranych domowych roślin. Jest bardzo łatwa w uprawie, a przy tym ma nietuzinkowy i ciekawy wygląd. Pięknie prezentuje się zarówno jako roślina stojąca, jak i wisząca. Mimo wszystko od lutego do października zielistkę należy regularnie, choć niezbyt obficie podlewać. Nie zaszkodzi jej lekkie przesuszenie, jednak lepiej nie zapominać o tym na dłużej! Zimą trzymajmy zielistkę z dala od kaloryfera, ponieważ ciepło grzejnika może sparzyć jej liście.

Sansewieria gwinejska

Inne nazwy sansewierii to wężownica gwinejska oraz żelazna szabla. 

Sansewieria

FOTO: Envato Elements

Dracena obrzeżona

Dracena rośnie bardzo szybko i bezproblemowo. 

Dracena

FOTO: Envato Elements

Zamiokulkas zamiolistny

Najmniej wymagająca roślina do ciemniejszego pomieszczenia to z pewnością zamiokulkas. Jego dekoracyjne ulistnienie jest jedną z najważniejszych zalet. 

Zamiokulkas

FOTO: Envato Elements

Skrzydłokwiat

Skrzydłokwiat

FOTO: Envato Elements

Skrzydłokwiat jest piękną rośliną o atrakcyjnym wyglądzie. Gdy zapewnimy mu odpowiednie warunki, będzie kwitnąć przez cały rok. Jest bardzo łatwy w uprawie, a co najważniejsze – bardzo odporny na szkodniki oraz choroby. Co więcej, skrzydłokwiaty działają jak naturalne filtry powietrza. Dzięki nim zadbamy więc o dobrą jakość powietrza w domu. W miesiącach wiosennych i letnich tę roślinę podlewamy 2-3 razy w tygodniu, a w okresie jesieni i zimy znacznie rzadziej – wystarczy raz na tydzień. Skrzydłokwiat idealnie będzie czuł się na parapecie północnym, podobnie jak zamiokulkas. Miejmy jednak na uwadze fakt, że nie jest to najlepszy wybór do domu, w którym mieszkają zwierzęta – skrzydłokwiat może być dla naszych pupili silnie trujący.

Kamila Berthold
Fot. 

Wieloletnie rośliny w ogrodzie: jakie wybrać i jak o nie dbać?

FOTO: Pixabay

Floksy to niesamowicie aromatyczne rośliny – ich piękny zapach wypełnia ogrody latem. Im bardziej słoneczny i ciepły dzień, tym aromat jest wyraźniejszy. Poza tym to rośliny dość łatwe w uprawie. Z reguły wymagają gleby wilgotnej, żyznej i dobrze przepuszczalnej. Należy też pamiętać, aby zapewnić floksom miejsce silnie nasłonecznione. Ważna jest również przestrzeń – musi być ona spora, ponieważ rośliny te nie lubią ścisku. Poza tym należy często je podlewać i pamiętać o przycinaniu. Jeżeli jednak nie możemy zapewnić im takich warunków, warto postawić na floksy okrywowe. Nie potrzebują one ani dużej ilości wilgoci, ani składników odżywczych. Będą dobrze rosnąć również na piaszczystym podłożu.

Piwonia

Wieloletnie rośliny w ogrodzie: jakie wybrać i jak o nie dbać?

FOTO: Pixabay

Walory piwonii, inaczej peonii, to przede wszystkim duże, okrągłe kwiaty, które występują w wielu barwach, między innymi różowych, czerwonych, fioletowych oraz białych. 

Wieloletnie rośliny w ogrodzie: jakie wybrać i jak o nie dbać?

FOTO: Pixabay

Jeżówka

Wieloletnie rośliny w ogrodzie: jakie wybrać i jak o nie dbać?

FOTO: Pixabay

Jeżówka to bylina należąca do rodziny astrowatych. Posiada kwiatostan typu koszyczka. Płatki jeżówki mogą przybierać różne barwy: od białej, przez pomarańczową, po purpurową. Dodatkowo warto wiedzieć, że jest to roślina miododajna – przyciąga ona wiele pożytecznych owadów. Bylina ta preferuje piaszczysto-gliniaste bądź gliniaste gleby, średnio zasobne i lekko wilgotne. Jeżówka uwielbia stanowiska słoneczne, ale dobrze rośnie także na zacienionych. Co więcej, roślina ta jest całkowicie mrozoodporna, a ponadto nie atakują jej choroby. Aby przedłużyć kwitnienie, należy usuwać zwiędłe kwiatostany. Trzeba pamiętać o regularnym podlewaniu jeżówki – najlepiej robić to w chłodne wieczory.

Bergamotka

Wieloletnie rośliny w ogrodzie: jakie wybrać i jak o nie dbać?

FOTO: Pixabay

Bergamotka, nazywana również pysznogłówką, wydziela intensywny zapach. Jest to bylina, która nie ma dużych wymagań i z reguły nie sprawia problemów w uprawie. Na słonecznym stanowisku będzie kwitnąć bardzo obficie, poradzi sobie jednak także w cieniu. Pod uprawę najlepiej wybrać glebę żyzną, próchniczą, zasobną w składniki pokarmowe oraz umiarkowanie wilgotną. Mrozoodporność to jedna z głównych cech większości gatunków bergamotek. Nie toleruje natomiast ani zbyt suchego, ani zbyt mokrego podłoża.

Rozwar

Wieloletnie rośliny w ogrodzie: jakie wybrać i jak o nie dbać?

FOTO: Pixabay

Rozwar to przepięknie kwitnąca roślina, idealna zarówno na rabaty, jak i na skalniaki. Roślina ta lubi stanowiska i nasłonecznione, i nieco cieniste. Nie należy jednak sadzić jej w całkowitym cieniu – wówczas słabo kwitnie. Rozwar potrzebuje gleby przepuszczalnej, o obojętnym pH. Podłoże musi być umiarkowanie wilgotne. Nie należy rośliny tej przelewać ani sadzić w ciężkich glebach, ponieważ rozwar po prostu zgnije. Na szczęście nie jest to roślina atakowana przez szkodniki i choroby. Dodatkowo jest odporna na mróz, ale warto ją okrywać na zimę.

Funkia

Wieloletnie rośliny w ogrodzie: jakie wybrać i jak o nie dbać?

FOTO: Pixabay

Funkie są roślinami o okazałych, ozdobnych liściach. Występują w wielu odmianach, które różnią się kolorem czy wielkością. Są cieniolubne, dobrze znoszą brak słońca i w takich warunkach rosną szybko, tworząc rozłożyste kępy. Rośliny te cechuje duża wytrzymałość – są odporne na choroby, szkodniki oraz mrozy. Potrzebują podłoża o lekko kwaśnym odczynie. Poza tym gleba powinna być wilgotna, żyzna i próchnicza. Dobrym pomysłem jest posadzenie funkii pod drzewami bądź krzewami. Te rośliny trzeba jednak regularnie podlewać, chociaż niektóre odmiany są w stanie znieść krótki okres suszy.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

Wiele roślin – zarówno użytkowych, jak i ozdobnych – pada ofiarą ślimaków nagich. Istnieją jednak takie gatunki, które nie tylko zdobią ogród, ale także niejako odstraszają od siebie ślimaki. Warto jednak pamiętać, że mimo iż rośliny te są wyjątkowo odporne, to niestety nie można dać stuprocentowej gwarancji, że żaden ślimak na nie się nie skusi.

Nasturcja

TOP 7 roślin, które ozdobią ogród i odstraszą ślimaki

FOTO: Pixabay

Nasturcje mają ciemnozielone liście, osadzone na niezbyt grubych łodyżkach. Kwiaty tej rośliny charakteryzują się natomiast żywymi kolorami. Pierwsze kwiaty mogą pojawić się już w czerwcu i lipcu, a kolejne będą pokazywać się aż do późnej jesieni. Wszystkie naziemne części tej rośliny są jadalne – mają one ciekawy, pikantny smak.

Nasturcje nie są wymagającymi roślinami. Dobrze rosną na różnych podłożach, również ubogich. Na zbyt żyznych glebach będą jednak wytwarzać więcej liści niż kwiatów. Najlepiej czują się w lekko wilgotnej ziemi, nasturcje trzeba więc regularnie podlewać. Rośliny te uwielbiają także słońce, więc na nasłonecznionych stanowiskach będą kwitły najpiękniej. Nasturcje są raczej omijane przez ślimaki, może się jednak zdarzyć, że mięczaki te skuszą się na nie.

Wrzosiec

TOP 7 roślin, które ozdobią ogród i odstraszą ślimaki

FOTO: Pixabay

Wrzosiec to niska krzewinka należąca do rodziny wrzosowatych. Kwiaty tej rośliny są bardzo liczne, przypominające zwisające dzbaneczki. Liście wrzośców to drobne igiełki wyrastające z łodygi w okółkach, które zapewniają skuteczną ochronę przed ślimakami. Większość wrzośców kwitnie wiosną, ale niektóre gatunki, np. wrzośce krwiste, mogą pojawiać się już od lutego. Z kolei inne gatunki, takie jak wrzosiec bagienny czy popielaty, kwitną w lecie, a utrzymują się aż do jesieni.

Trzeba pamiętać, aby krzewinkom tym zapewnić stanowisko słoneczne lub półcieniste. Najlepsza jest gleba lekka, próchnicza i przepuszczalna. Tak jak wrzos, wrzosiec jest rośliną kwasolubną, a więc najlepiej rośnie w glebach o kwaśnym odczynie. Należy także wiedzieć, że wrzośce nie są zbytnio odporne na mróz. Poza tym źle znoszą zarówno wysuszone, jak i zbyt mokre podłoże.

Juka karolińska

TOP 7 roślin, które ozdobią ogród i odstraszą ślimaki

FOTO: Pixabay

Juka karolińska ceniona jest ze względu na efektowne kwitnienie w pełni lata. Rzeczywiście, kwiatostan tej rośliny jest imponujący, może osiągnąć nawet 1,5 metra wysokości. Jest on silnie rozgałęziony i obsypany kremowymi, dzwonkowatymi i zwieszonymi w dół kwiatami.

Juka karolińska jest odporna na ślimaki. Warto jednak wiedzieć, że wymaga stanowisk niezwykle słonecznych, a także przepuszczalnej, najlepiej wapiennej gleby. Roślina ta jest przystosowana do długich okresów suszy, z tego też względu trzeba mieć na uwadze, że nie toleruje miejsc stale wilgotnych, zalewanych lub podmokłych.

Lwia paszcza (Wyżlin większy)

TOP 7 roślin, które ozdobią ogród i odstraszą ślimaki

FOTO: Pixabay

Lwia paszcza to jednoroczna roślina, która efektowanie kwitnie od czerwca do nawet późnej jesieni. Kwiaty lwich paszcz zachwycają różnorodnością barw. Dodatkowo wyżlin większy to roślina miododajna, która nęci owady swoim zapachem.

Lwie paszcze uwielbiają stanowiska słoneczne, ale będą dobrze rosły także w miejscach zacienionych. Potrzebują jednak podłoża żyznego, próchniczego oraz przepuszczalnego. Trzeba pamiętać, że idealna będzie dla nich ziemia lekko wilgotna, a nawet nieco sucha, ponieważ rośliny te nie znoszą wilgotnych gleb. Ślimaki nie są w ogóle zainteresowane wyżlinami.

Barwinek

TOP 7 roślin, które ozdobią ogród i odstraszą ślimaki

FOTO: Pixabay

Barwinek pospolity bywa nazywany również barwinkiem mniejszym. Roślina ta ceniona jest za błyszczące, owalne liście oraz niebieskie lub fioletowe kwiaty. Barwinek nieprzerwanie kwitnie od kwietnia do sierpnia. Ważne jest, że szerokim łukiem omijają go ślimaki.

Wymagania tej rośliny są niewielkie. Podłoże powinno być żyzne i próchnicze, a stanowisko – półcieniste lub cieniste. Barwinki trzeba podlewać w czasie przedłużających się susz.

Konwalia

TOP 7 roślin, które ozdobią ogród i odstraszą ślimaki

FOTO: Pixabay

Konwalie to jedne z łatwiejszych w uprawie roślin. Dodatkowo są długowieczne. Charakteryzują się intensywnie pachnącymi, drobnymi, dzwonkowatymi kwiatami zebranymi w grona. Po przekwitnieniu kwiatów na pędach zawiązują się owoce – najpierw zielone, a później czerwone jagody. Konwalie są jednak bardzo ekspansywne i z tego względu szybko się rozrastają.

Roślina ta najlepiej czuje się w cieniu bądź w półcieniu, na lekko kwaśnej, wilgotnej glebie, która bogata jest w próchnicę. Konwalie omijane są przez ślimaki, ze względu na trujące właściwości tej rośliny. Najwięcej toksyn zawierają owoce konwalii. Trzeba pamiętać, że również dla ludzi roślina ta jest szczególnie toksyczna.

Piwonia

TOP 7 roślin, które ozdobią ogród i odstraszą ślimaki

FOTO: Pixabay

Kwiaty tej rośliny mogą być pojedyncze, pełne lub półpełne, odznaczające się w dodatku pięknym zapachem. Zakres ich barw to różne odcienie różu, czerwieni i bieli. Zdarzają się także odmiany dwubarwne. Kwitnienie piwonii przypada na czerwiec.

Ta piękna roślina nie padnie ofiarą ślimaków. Trzeba jednak pamiętać, że jest ona dość wymagająca. Piwonie powinno się uprawiać w miejscu ciepłym i słonecznym. Trzeba pamiętać, że zakwitają one zazwyczaj w trzecim roku po posadzeniu. Do zawiązania kwiatów potrzebują zimowego spoczynku i chłodu. Są odporne na mróz. Rośliny te nie powinny rosnąć na glebach ciężkich i podmokłych. Nie tolerują również przesuszenia.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

Różanecznik jest rośliną pochodzącą z Azji. Zalicza się do rodziny wrzosowatych. Jego naturalnym rejonem występowania są Kaukaz, Nepal, Indie, rośliny te występują też w obu Amerykach. 

W rodzimych strefach klimatycznych rododendrony potrafią rozrastać się tak bardzo, że są drzewami, które mierzą nawet kilka metrów wysokości. Zasiedlają głównie wilgotne i zacienione lasy. Różanecznik kwitnie na wiosnę, jego kwiaty nie pachną. 

Jak inne rośliny z rodziny wrzosowatych, różaneczniki słabo pobierają z gleby wodę i składniki pokarmowe. Dzieje się tak dlatego, że mają wrażliwe korzenie z małą ilością włośników. Warto pamiętać o tej cesze rododendronów i przed zimą zabezpieczyć korzenie, np. za pomocą ściółki z kory sosnowej. 

Azalia a różanecznik - różnice między roślinami 

Azalie i różaneczniki są do siebie podobne, jednak nie jest to ta sama roślina. Klasyczna azalia jest niedużym krzewem. Jej liście są miękkie i lekko owłosione. Jesienią przebarwiają się na żółto, pomarańczowo, czerwono i brązowo. 

Roślina na zimę zrzuca liście, czego nie robi zimozielony różanecznik. Kwiaty azalii także są nieco inne: przede wszystkim pachną, pojawiają się na krzewach około 2 tygodnie wcześniej i występują w szerszej palecie barw. 

Azalia potrzebuje więcej światła niż różanecznik, można ją więc sadzić także w doniczce na balkonie czy tarasie. Wymagania glebowe obu roślin są dość podobne. 

Jakie wymagania ma różanecznik? 

Różaneczniki preferują bogate w próchnicę i kwaśne podłoże o pH 4,5-5,5. W takich warunkach roślina jest w stanie pobierać z gleby składniki mineralne i zdrowo rosnąć. Ze względu na upodobanie rododendronu do wilgoci, gleba wokół korzeni powinna być stale wilgotna. 

Planując zasadzenie różanecznika, należy wybrać mu odpowiednie miejsce. Dobrze będzie czuł się zwłaszcza w cieniu lub półcieniu, na przykład pod koronami drzew. Tym roślinom wystarczają pojedyncze promienie słoneczne. Bezpośrednia ekspozycja na słońce może doprowadzić wręcz do poparzenia liści, co objawi się brązowymi plamami. Warto też zadbać o to, by stanowisko różanecznika było osłonięte od wiatru. 

Rododendron różanecznik - szkodniki i choroby 

Tak jak inne rośliny, różaneczniki także narażone są na ataki chorób i szkodników. Spośród owadów często atakuje je na przykład chrząszcz opuchlak truskawkowiec. To owad prowadzący nocny tryb życia, który wygryza na brzegach liści charakterystyczne "zatoki". Samice opuchlaka truskawkowca składają jaja w ziemi pod krzewami, przez co larwy obgryzają korzenie i szyjkę korzeniową rośliny. Walczyć z opuchlakami można za pomocą chemicznych preparatów, takich jak Decis albo SumiAlpha. 

Spośród chorób szczególnie groźna dla różaneczników jest fytoftoroza. To choroba grzybowa, w skutek której pędy i liście stają się brązowe i zamierają. Objawem fytoftorozy jest także to, że liście zwijają się w wąskie rulony, więdną i zwisają. Aby pozbyć się tej choroby z ogrodu, nieuniknione jest niestety usunięcie zarażonego krzewu. W ten sposób grzyb nie zaatakuje pozostałych roślin. Profilaktycznie można je podlać preparatami Mildex lub Previcur Energy. 

Chorobą grzybiczą, która także może zaatakować różanecznik, jest plamistość liści. Objawia się brązowymi plamkami na liściach. W walce z tą chorobą pomóc mogą opryski z preparatów Baymat Ultra, Falcon lub Topsin. 

Jeśli zaobserwujemy, że liście różanecznika w naszym ogrodzie żółkną, wcale nie musi to oznaczać choroby. Roślina reaguje w ten sposób, gdy podłoże jest zbyt suche albo za mało kwaśne. W takiej sytuacji warto rozsypać wokół preparat zakwaszający glebę i zadbać o to, by krzew miał zapewnioną stałą wilgotność. 

Jak zadbać o krzew różanecznika? 

Różaneczników właściwie nie trzeba przycinać. Po zasadzeniu można wyłamać szczytowe pąki na każdym pędzie - to zmotywuje roślinę do rozkrzewienia się. W dalszej pielęgnacji wystarczy usuwać uszkodzone po zimie pąki i fragmenty pędów oraz ostrożnie wyłamywać przekwitłe kwiatostany. Kluczowe w pielęgnacji tych roślin jest zapewnienie im odpowiedniego podłoża i wilgotnej gleby.

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements