Elementy drewniane (narty), kijki z metalu i skóry oraz kortenowe owoce na choince dla miłośników prostoty i powrotu do natury. 

FOTO:

Modne w ogrodach elementy kortenowe zadomowiły się również we florystyce, także tej świątecznej. Korten (corten) to stal o podwyższonej odporności na korozję. Pod wpływem czynników atmosferycznych na powierzchni blachy wytwarza się brązowo-pomarańczowy nalot, przypominający rdzę. Jest to powłoka ochronna spowalniająca proces korozji i równocześnie zapewniająca modny efekt dekoracyjny.

Biała kompozycja Agnieszki Reimus-Knežević, wyrażająca tęsknotę autorki za śniegiem i lodem. Wianek został opleciony makramowo sznurkiem i ozdobiony suszem roślinnym – kwiatostanów traw ozdobnych i gipsówki wiechowatej, pokryty sztucznym śniegiem. Zimowe, lodowe wrażenie potęgują przezroczyste, szklane bombki.

FOTO:

Trendy świąteczne w 2025 roku – brzoskwiniowy puch

Tak po polsku (ang. Peach Fuzz) nazwalibyśmy kolor roku 2024, przypominający delikatny meszek na skórce owocu brzoskwini, łączący miękkość różu i ciepło pomarańczu. Również w świątecznych aranżacjach dominował ten kolor i jego odcienie. Dlatego mniej było gwiazd betlejemskich (poinsecji) czerwonych, a głównie różowe. Już od 25 lat rokrocznie Instytut Pantone – światowy lider w identyfikacji kolorów ogłasza tzw. kolor roku. Dominuje on w kompozycjach florystycznych, a także wśród ubrań, tapicerek mebli, dywanów, farb do ścian, lakierów do paznokci itd.

FOTO: Katarzyna Wójcik

Trendy świąteczne w 2025 roku – nie wyrzucaj nadpalonych świec

Modny ostatnio jest florystyczny trend woskowania cebul szafirków, hiacyntów, narcyzów czy tulipanów umieszczanych w kompozycji bez dostępu do wody. Wosk zabezpiecza rośliny przed utratą turgoru. Agnieszka Reimus-Knežević rekomendowała wykorzystanie parafiniarki kosmetycznej do upłynnienia nadpalonych, niewykorzystanych świec. Takim woskiem z białych świec pokrywała sznurki w kompozycji, przybierające postać ośnieżonych.

Kortenowe choinki zdobią aranżację z cyprysikami w starej skrzynce balkonowej zamaskowanej korą palmy kokosowej.

FOTO:

Czy zgadniesz co to za pędy? Otóż, borówki czarnej.

FOTO:

Fragment alternatywnej choinki wykonanej z wełny czesankowej.

FOTO: Katarzyna Wójcik

Katarzyna Wójcik

Jakie sztuczne kwiaty wybrać na wiązankę?

Jakie kwiaty żywe wybrać na wiązanki w tym roku?

Jakie sztuczne kwiaty wybrać na wiązankę?

Wybór wiązanek oraz bukietów przygotowanych ze sztucznych kwiatów może okazać się bardziej odpowiedni, kiedy zależy nam na długotrwałości i odporności na zmieniające się warunki atmosferyczne. Należy jednak pamiętać, aby zwrócić uwagę na materiał, z którego wykonana jest wiązanka, gdyż na rynku istnieją tworzywa sztuczne, które bardzo szybko niszczą się pod wpływem słońca, deszczu i wiatru. Dodatkowo, materiały niższej jakości bardzo często się odbarwiają lub blakną, przez co grób może wyglądać na zaniedbany. Pamiętajmy, aby wielkość kwiatów dostosować do wielkości mogiły.

Jakie kwiaty żywe wybrać na wiązanki w tym roku?

Podczas wybierania kwiatów ciętych, z których następnie stworzymy wiązanki, lub które umieścimy w wazonie, musimy zwrócić uwagę na ich mrozoodporność oraz wytrzymałość na duże opady deszczu i wiatr. Dzięki temu, że w Polsce panuje klimat umiarkowany, istnieje sporo gatunków, które poradzą sobie nawet z ujemnymi temperaturami. W tym przypadku możemy zdecydować się na kwiaty doniczkowe, cięte do wieńców lub te, które posadzimy wprost do gruntu.

• Chryzantemy: najpopularniejsze kwiaty przynoszone na Wszystkich Świętych są nie tylko dostępne w wielu kolorach, ale charakteryzują się również wyjątkową odpornością na listopadowe warunki atmosferyczne. Chociaż najczęściej widzimy je jesienią, dzięki hodowli sterowanej chryzantemy możemy kupić przez cały rok.
• Wrzosy: odporne na trudne warunki, deszcze i wiatry niewielkie krzewy, które stanowią jedną z bardziej uniwersalnych roślin na Wszystkich Świętych. Są wykorzystywane od pokoleń nie bez przyczyny. Po chwilowym odstaniu w doniczce można bez przeszkód wsadzić je do gruntu.
• Lilie: piękne, delikatne, i jednocześnie eleganckie w wyglądzie kwiaty, które w wymiarze symbolicznym oznaczają życie wieczne i odpuszczenie win. Lilie są trwałe oraz względnie odporne na niesprzyjające warunki atmosferyczne, a dodatkowo roztaczają wokół siebie obłędnie intensywny zapach.

Przeczytaj także: Spraw, aby Twój ogród był wyjątkowy i posadź czarne rośliny!

• Lawenda: delikatny krzew o subtelnym, a jednocześnie wyrazistym zapachu, który charakteryzuje się imponującą odpornością na niekorzystną pogodę.
• Astry: ciekawa alternatywa dla róż oraz chryzantem. Dostępne są w wielu kolorach, a dzięki temu, że kwitnie ona późną jesienią i kwitnie aż do przymrozków, doskonale sprawdzą się również na groby podczas Wszystkich Świętych.
• Rośliny zimozielone: doskonały wybór jako baza stroików oraz wieńców. Gałązki jodły, sosny oraz świerku są bardzo odporne na mrozy i ujemne temperatury, oraz deszcz i wiatr, który w listopadzie potrafi wiać wyjątkowo silnie. Z tych względów warto również rozważyć posadzenie iglaka, jako stałej ozdoby terenu.
• Cięte kwiaty, nawet pomimo doskonale przeprowadzonej pielęgnacji, nie charakteryzują się największą trwałością. Dlatego też warto uzbroić je w dodatkowe zabezpieczenia i wybrać rozwiązania do tego przeznaczone. Najlepiej sprawdzą się gąbki florystyczne, czy też środki antyperspiracyjne. Dzięki temu możemy cieszyć się kwiatami o wiele dłużej.

fot. envato elements

Jak uprawiać eonium drzewiaste?

Jak pielęgnować pęcherznicę kalinolistną?

Jak uprawiać perukowca podolskiego?

Jak pielęgnować bez czarny?

Jak uprawiać eonium drzewiaste?

Eonium drzewiaste Aeonium arboteum to wyjątkowy sukulent dorastający do 50 centymetrów wysokości, charakteryzujący się drewniejącymi łodygami i ostro zakończonymi, mięsistymi i lśniącymi liści. Eonium preferuje miejsca nasłonecznione, i ciepłe. Gleba natomiast powinna być uzupełniona podłożem do sukulentów, dzięki czemu utrzyma ona odpowiedni poziom wilgotności. Ten rodzaj sukulentu wystarczy podlewać raz na dwa tygodnie zimą oraz co tydzień podczas słonecznego lata. Odmianą o najciemniejszych i najbardziej imponujących liściach jest Aeonium arboteum ‘Schwarzkopf’.

Jak pielęgnować pęcherznicę kalinolistną?

Pęcherznica kalinolistna Physocarpus opulifolius to niewielki, choć wyjątkowo okazały krzew, który dorasta do 1.5-2 metrów wysokości. Pęcherznica jest dobrym wyborem dla ogrodników-amatorów, gdyż jest ona niewymagająca i odporna na niskie temperatury. Doskonale radzi sobie na glebach lekko kwaśnych i umiarkowanie wilgotnych. Najważniejsze jest dla niej stanowisko, które musi być nasłonecznione. Pęcherznica kalinolistna charakteryzuje się ząbkowanymi liśćmi, brązowymi pędami i lekko różowymi kwiatostanami, które pojawiają się na przełomie czerwca i lipca. Do najpopularniejszych i najciemniejszych odmian należy: ‘Diable d‘Or’, ‘Diabolo’, ‘Little Devil’ oraz ‘Lady in Red’.

Jak uprawiać perukowca podolskiego?

Perukowiec podolski Cotinus coggygria to wyjątkowy krzew, który dorasta nawet do 3 metrów wysokości i charakteryzuje się błyszczącymi, ciemnopurpurowymi, prawie czarnymi liśćmi, które na jesień stają się jaskrawoczerwone. Kwiaty perukowca, które pojawiają się na przełomie czerwca i lipca, są drobne oraz delikatnie żółte, zebrane w puszyste kwiatostany. Kwiatostany te zmieniają się następnie w owocostany, które pozostają na roślinie nawet do późnej jesieni.

Perukowiec podolski jest krzewem odpornym na suszę, preferującym dobrze nasłonecznione i nagrzewające się stanowiska. Preferuje żyzne i przepuszczalne gleby o odczynie od obojętnego do zasadowego. Jedną z najlepiej prezentujących się odmian jest ‘Royal Purple’ o intensywnie purpurowych liściach i kwiatach.

Przeczytaj także: Kiedy przycinać krzew perukowca?

Jak pielęgnować bez czarny?

Bez czarny Sambucus nigra ‘Black Lace’ to krzew dorastający do około 3 metrów wysokości i podobnej szerokości. Jego liście są bardzo powycinane i pierzaste. Niemal czarne liście skontrastowane są z różowymi kwiatami, dzięki czemu bez wywołuje wrażenie egzotyczności. Pielęgnacja  Sambucus nigra nie jest skomplikowana, gdyż roślina ta nie ma wygórowanych wymagań. Chociaż jest ona odporna na suszę, najlepiej radzi sobie na glebach wilgotnych, świeżych, żyznych i próchniczych. Jeśli chcemy wydobyć z bzu jego głębokie kolory, powinniśmy zdecydować się na posadzenie jej na stanowisku słonecznym. Utrzymanie natomiast formy krzewu jest możliwe dzięki regularnemu przycinaniu oraz pojedynczym nasadzeniom.

Przeczytaj: Sok i syrop z owoców czarnego bzu – w sam raz na infekcje!

fot. envato elements

Jakimi kwiatami są kanny?

Jak pielęgnować kanny?

Kiedy wykopywać kanny przed zimą i jak je przechowywać?

Jakimi kwiatami są kanny?

Kanna, roślina pochodząca z rodziny paciorecznikowatych, to wyjątkowo okazała bylina pochodząca z Ameryki Północnej, Środkowej i Południowej. Dzięki rozpościerającym się pod ziemią kłączom dorasta ona nawet do 2,5 metra wysokości, w zależności od gatunku i odmiany. Kanna jest rozpoznawana po dużych, ciemnozielonych i jajowatych liściach, pokrytych czerwonymi przebarwieniami. Bardzo intrygujące są również kwiaty paciorecznika, złożone z drobnych i bardzo długich listków, które mogą przybrać kolor od żółtego aż do ciemnoczerwonego. Zebrane są one na końcu mięsistej łodygi w spore kłosy.

Kanna kwitnie przez całe lato, od lipca aż do pierwszych przymrozków. Najlepiej prezentuje się na rabatach kwiatowych i na kwietnikach. Natomiast dzięki swojej imponującej wysokości, doskonale nadaje się do cięcia.

Przeczytaj także: Kasztanowiec ma objawy chorobowe? Sprawdź, co go atakuje i jak go wyleczyć!

Jak pielęgnować kanny?

Jeśli chcemy cieszyć się egzotycznym wyglądem kanny, musimy sprostać jej wysokim wymaganiom pielęgnacyjnym. Stanowisko, które dla niej przygotowujemy, musi być nasłonecznione, ciepłe i zdecydowanie osłonięte od wiatru. Gleba natomiast powinna być przepuszczalna, próchnicza oraz żyzna, o odpowiednim poziomie kwasowości. Aby utrzymać prawidłowy poziom nawodnienia, bylinę podlewamy umiarkowanie, a podczas suszy codziennie.

Kiedy wykopywać kanny przed zimą i jak je przechowywać?

W związku z egzotycznym pochodzeniem paciorecznika i jego upodobaniem do ciepłych temperatur, rośliny te nie mogą zimować w glebie. Dlatego też w naszej strefie klimatycznej nie są one uznawane za kwiaty wieloroczne.

Kanny musimy wykopać z ziemi zaraz po pierwszych przymrozkach, najczęściej na początku listopada lub z końcem października. Przetrzymywanie ich w ziemi dłużej może spowodować nieodwracalne uszkodzenie rośliny lub osłabienie jej kwitnienia. Jak więc to zrobić?

Przeczytaj także: Co się stanie, jeśli zakopiesz całe jajko w doniczce?

• Teren dookoła rośliny oczyszczamy i przygotowujemy naostrzone narzędzia. Przyda nam się szpadel, widły i sekator.
• Widłami delikatnie podważamy kłącza i wyciągamy je z ziemi.
• Po wykopaniu kłączy, ostrożnie, ale dokładnie otrząsamy je z ziemi i oczyszczamy, a następnie przycinamy pędy.
• Tak przygotowaną roślinę wkładamy do skrzynki i przysypujemy ją trocinami lub torfem. Zabezpieczy to kanny przez nadmierną wilgocią oraz niskimi temperaturami.
• Skrzynki należy przechowywać w chłodnym pomieszczeniu, którego temperatura mieści się pomiędzy 5 a 8 stopniami Celsjusza. W przypadku nadmiernego wysychania kłączy musimy je lekko zwilżyć.

fot. envato elements

Dlaczego warto sadzić róże w październiku?

Jak poprawnie sadzić róże w październiku?

Jak chronić róże przed mrozem?

Dlaczego warto sadzić róże w październiku?

Jesień to najbezpieczniejszy czas na sadzenie róż. Wybierając październik, możemy być pewni, że sadzonki zdążą się zadomowić i poprawnie ukorzenić przed nadejściem zimy. Należy jednak pamiętać, że optymalne terminy kończą się wraz z nadejściem pierwszych przymrozków, a więc z końcem października, kiedy ziemia jest jeszcze ciepła i wilgotna.

Październik to nie tylko pora na nasadzenia, ale również przesadzanie róż. Przed przystąpieniem do przeprowadzania krzewów, pędy należy skrócić do ⅔ długości i obficie podlać. Następnie postępujemy analogicznie, jak podczas sadzenia nowych roślin.

Jak poprawnie sadzić róże w październiku?

Kluczem zdrowego oraz bujnego kwitnienia krzewów różanych jest nie tylko ich regularna, oraz odpowiednia pielęgnacja, ale również odpowiednia technika sadzenia. Wszystko zaczyna się od wyboru stanowiska, które będzie słoneczne, ale nie będzie znajdowało się przy południowej ścianie budynków, które bardzo szybko się nagrzewają. Ziemia natomiast powinna być przepuszczalna, bogata w próchnicę oraz przekopana na głębokość około 50 centymetrów. Przed przystąpieniem do sadzenia warto również użyźnić ziemię dojrzałym kompostem lub specjalnym podłożem. Po posadzeniu młode sadzonki potrzebują dużej dawki wody, dlatego też musimy je obficie podlać. Gdy woda wsiąknie, formujemy kopczyki z ziemi, które ochronią krzew przed przymrozkami.

Przeczytaj także: Oto najlepsze sposoby na nawożenie róż! Będą kwitły cały sezon!

Jak chronić róże przed mrozem?

Róże, zależnie od odmiany, są roślinami, które charakteryzują się mniejszą lub większą odpornością na mróz oraz niekorzystne warunki pogodowe. Niektóre z nich wymagają od nas bardzo dokładnych przygotowań przed sezonem zimowym oraz opadami śniegów, innym wystarczy niewielkie okrycie. Starannego zabezpieczenia przed mrozem potrzebują, przede wszystkim, róże pnące, które powtarzają kwitnienie. Natomiast odmiany, które kwitną jedynie raz w roku, są bardziej mrozoodporne.

Piękne róże

Przygotuj taką odżywkę dla swoich róż, a będą kwitły jeszcze dłużej!

Kiedy zacząć okrywać krzewy różane? Najlepszą odpowiedzią jest obserwacja zmieniającej się pogody. Kiedy temperatura w dzień wynosi około 5 stopni Celsjusza, natomiast w nocy spada do około -5 stopni, to dla nas sygnał, że powinniśmy zabrać się do pracy.

Jak zabezpieczyć róże przed zimnem? Wbrew pozorom, nie potrzebujemy do tego specjalistycznego sprzętu, ani drogich materiałów. Wystarczy, że owiniemy róże, wraz z podporami, gałązkami iglaków, słomianymi matami, jutą lub agrowłókniną. Podstawowym zabiegiem pielęgnacyjnym w tym okresie powinno być jednak kopczykowanie ziemią, torfem lub korą.

fot. envato elements

Jaką odmianę astrów wybrać?

Jak poprawnie siać astry?

Jak pielęgnować astry?

Do czego można wykorzystać astry?

Jaką odmianę astrów wybrać?

Astry to rośliny z rodziny Asteraceae i występują nawet w kilkuset odmianach, dzięki czemu każdy znajdzie coś dla siebie. Poszczególne kwiaty różnią się wyglądem, wysokością, paletą kolorystyczną oraz okresem sadzenia i kwitnienia.

W polskich ogrodach najczęściej spotkamy astry nowobelgijskie, które rosną aż do 150 centymetrów i szczególnie dobrze prezentują się w dużych grupach, gdyż charakteryzują się gęstym i ciemnozielonym listowiem.

Jeśli wolimy kwiaty o bardziej zwartym pokroju, warto zdecydować się na wysokie astry nowoangielskie, które charakteryzują się dużymi i puszystymi kwiatami.

Mniejsze i delikatniejsze są astry karłowatego gatunku Symphyotrichum dumosum, którego wysokość nie przekracza 4 centymetrów.

Wszystkie wspomniane gatunki występują w wielu odmianach kolorystycznych, a połączone, mogą tworzyć barwne kompozycje.

Ogród jesienią

Czas na czosnek ozimy, cebulę dymkę i kwiaty cebulowe! Sprawdź, kiedy i jak je sadzić!

Jak poprawnie siać astry?

Astry jesienne, które okres kwitnienia mają w sierpniu oraz wrześniu, sadzimy od marca do maja. Niezwykle ważne jest zachowanie odstępów, które dla odmian karłowatych wynoszą minimum 20 × 20 centymetrów, natomiast dla odmian wysokim 80 × 80 centymetrów. Jeśli natomiast decydujemy się na wysiew astrów z nasion, proces ten warto rozpocząć już w lutym bądź marcu.

Jak pielęgnować astry?

Astry są kwiatami, które nie mają zbyt wygórowanych wymagań pielęgnacyjnych. Aby więc ułatwić ich uprawę, przygotowaliśmy listę podstawowych kroków i zadań, których musimy się podjąć, aby kwiaty rosły bujnie i pozostały zdrowe jak najdłużej.

Pielęgnację kwiatów rozpoczynamy już na etapie ich sadzenia. Wysiewając astry, warto pamiętać, że najlepiej czują się one w pełnym słońcu.

Poza odpowiednim nasłonecznieniem, warto zadbać również o prawidłowo odżywioną glebę, która powinna być żyzna, dobrze przepuszczalna, o odczynie pomiędzy 5,5 a 6,5 pH.

W pielęgnacji astrów ważne jest utrzymywanie odpowiedniego poziomu nawodnienia. Dlatego też najlepszym wyborem będzie podlewanie kropelkowe.

Astry potrzebują zwiększonych dawek nawozów w okresie ich intensywnego wzrostu. Aby osiągnąć zamierzone efekty, warto zwrócić się ku nawozom wieloskładnikowym lub odżywkom organicznym.

Przeczytaj także: Czy przycinać hortensje na jesień? Sprawdź, jak i kiedy, żeby nie uszkodzić kwiatów!

Do czego można wykorzystać astry?

Astry to jesienne rośliny, które nie tylko pięknie prezentują się na rabatach oraz kompozycjach kwiatowych, ale doskonale sprawdzą się również jako dodatek do sałatek lub dekoracja tortu. Jadalne są zarówno liście, którym przypisuje się szereg korzyści zdrowotnych, jak i cienkie oraz lekko słodkie płatki, które wydzielają neutralny zapach. Niektórzy decydują się również na parzenie herbatki z astra angielskiego, która pobudza delikatne pocenie się i pomaga w walce z przeziębieniem.

Niepodważalną zaletą hodowli astrów jest ich zdolność przyciągania owadów, które zapylają ogród pod koniec sezonu. Zimą natomiast zapewniają one pożywienie dla ptaków i wielu małych zwierząt, które znajdują schronienie w łodygach.

fot. envato elements

Do czego może doprowadzić nadmiar wody?

Jak usunąć wodę z ogrodu?

Jak pielęgnować ogród po zalaniu?

Do czego może doprowadzić nadmiar wody?

Nadmiar wody w ogrodzie i na trawniku ma wiele negatywnych skutków, które długotrwale mogą uszkodzić rośliny. Do najważniejszych z nich należy wypłukiwanie składników pokarmowych z ziemi. Utrzymująca się na powierzchni woda może również utrudniać korzeniom dotarcie do minerałów. Skutecznie odcina ona również dostęp tlenu, co dla drzew i krzewów może okazać się zabójcze. Ten niedobór może doprowadzić do zachwiania stosunków powietrzno-wodnych, rozwijania się chorób grzybiczych, w tym pleśni, oraz stopniowego gnicia i obumierania. Za duża ilość wodny prowadzi również do wyginięcia niezbędnych zwierząt oraz mikroorganizmów, z którymi rośliny żyją w symbiozie.

Przeczytaj także: Czas na czosnek ozimy, cebulę dymkę i kwiaty cebulowe! Sprawdź, kiedy i jak je sadzić!

Jak usunąć wodę z ogrodu?

Usuwanie wody z ogrodu może być zadaniem czasochłonnych i przytłaczającym. Warto jednak przystąpić do tego zadania tak szybko, jak to tylko możliwe, aby uniknąć dalszych lub długotrwałych uszkodzeń. Jest na to kilka sposobów:

W miejscach, w których zazwyczaj gromadzi się deszczówka, warto zastosować drenaż, który jest jednym z rozwiązań odprowadzania wody. W tym celu wykopujemy dołki o szerokości 30 centymetrów i głębokości 1 metra, mniej więcej co 2 metry. W dołki wsypujemy gruboziarnisty piach.

Sposobem bardziej doraźnym jest wykopywanie dołów odwadniających. Robimy je na tyle głęboko, aby były najniższym punktem na naszej działce, dzięki czemu deszczówka będzie do niego spływała. Warto pamiętać, aby doły kopać w znacznej odległości od budynków.

Jeśli wody jest szczególnie dużo lub zajmuje ona rozległe powierzchnie, rozwiązaniem może stać się motopompa szlamowa i półszlamowa, którą odessiemy wodę błyskawicznie.

Wykorzystywanie urządzeń przeznaczonych do odprowadzania wody z ogrodu nie jest konieczne, kiedy zalana powierzchnia nie jest duża. W takich przypadkach możemy wykorzystać wiadra lub inne, większe pojemniki i ręcznie usuwać wodę.

Egzotyczne kwiaty doniczkowe

Opuncja doniczkowa od A do Z. Jak pielęgnować? Sprawdź!

Jak pielęgnować ogród po zalaniu?

Kiedy już szkody zostały wyrządzone, woda odprowadzona, a teren osuszony, czas zakasać rękawy i rozpocząć prace pielęgnacyjne, które pomogą roślinom odżyć i poprawią ich wygląd.

Przystępując do odżywiania ogrodu po deszczach, warto zacząć od gruntowanego uprzątnięcia wszystkich uszkodzonych i zgniłych roślin.

Kolejnym krokiem powinno być spulchnienie gleby poprzez aerację oraz wertykulację, co rozbije twarde i zbite grudy ziemi. Wystarczy nakłuć ziemię na głębokość około 10 centymetrów ostrymi widłami lub specjalnym narzędziem.

Ulewne deszcze wypłukują z gleby składniki mineralne, dlatego też rozdrobnioną i napowietrzoną glebę leży odżywić. Najlepiej sprawdzą się nawozy dolistne, które zostaną wchłonięte już po kilku godzinach.

Powstała przez opady deszczu wilgoć może doprowadzić do rozwijania się chorób. Aby temu zapobiec, warto wykonać opryski przeciwgrzybowe oraz zaaplikować herbicydy.

fot. envato elements 

Jaką opuncję wybrać?

Jak odpowiednio pielęgnować opuncję doniczkową?

Odpowiedź na pytanie: czy można zbierać owoce opuncji?

Jaką opuncję wybrać?

Opuncje to rośliny z rodziny kaktusowatych, które występują głównie a Ameryce Północnej i Południowej. Mogą mieć one różne formy i kształty, od drobnych, karłowatych, aż po duże, krzewiaste. Cechą charakterystyczną opuncji są częściowo drewniejące pędy, obłożone cierniami. Dodatkowo sukulenty mają wyjątkowo barwne kwiaty i, u części gatunków, mięsiste owoce. Wykorzystywanie opuncji jest uzależnione od szerokości i długości geograficznej, w której się znajdujemy. W Europie są to często rośliny doniczkowe, które swoimi kolorami zdobią dom. Opuncję figową uprawia się dla jadalnych owoców, z których robione są przetwory. W krajach o wiele cieplejszych niż Polska, opuncje mogą służyć jako roślina do żywopłotów.

Mając jednak do wyboru ponad 150 gatunków opuncji, którą z nich wybrać do mieszkania?

Jedną z najczęściej polecanych odmian jest opuncja quitensis, pochodząca z Ameryki Południowej i charakteryzująca się grubymi, płaskimi i jajowatymi pędami, które są pokryte cierniami. Jej największą zaletą są czerwono-pomarańczowe kwiaty. Odmiana ta jest idealna dla osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę z sukulentami, gdyż nie wymaga oczyszczania powietrza oraz nadmiernego podlewania. Należy jednak uważać, gdyż jest niebezpieczna dla zwierząt.

Przeczytaj także: Czy przycinać hortensje na jesień? Sprawdź, jak i kiedy, żeby nie uszkodzić kwiatów!

Jak odpowiednio pielęgnować opuncję doniczkową?

Większość odmian opuncji doniczkowych to rośliny-samograje, które nie wymagają wyjątkowo wyspecjalizowanej pielęgnacji i mogą stanowić dobry początek przygody z sukulentami.

Doskonale czuje się ona w nasłonecznionym i suchym pokoju, niezależnie od pory roku. Szczególnie dobrze radzi sobie na południowych parapetach.

Decydując się na hodowanie opuncji, pamiętaj, że roślina ta preferuje wyższą temperaturę powietrza, pomiędzy 19 a 29 stopniami Celsjusza.

Jej wymagania są równie niewielkie w kwestii podlewania, gdyż opuncję nawadniamy umiarkowanie latem, a w okresie zimowym — bardzo mało.

Opuncje nawozimy jedynie w okresie wzrostu, kilka razy w roku. Zabieg ten najlepiej wykonywać od kwietnia do początku września. Ważne jest, aby odżywka przeznaczona była dla kaktusów i sukulentów.

NIEZWYKŁA ROŚLINA

Ta roślina jest jadalna i leczy raka! Jak dbać o opuncję figową?

Odpowiedź na pytanie: czy można zbierać owoce opuncji?

Tak, owoce opuncji można zbierać. Pamiętaj jednak, aby zachować ostrożność, ponieważ kolce rośliny są bardzo delikatne, ale łatwo wbijają się w skórę dłoni. Zabezpiecz się więc w rękawiczki oraz bardzo ostre narzędzie. Chociaż większość owoców opuncji jest jadalna, przed spożyciem warto skonsultować się z ekspertem i potwierdzić jej odmianę. Jeśli w twojej doniczce znajduje się opuncja figowa, śmiało dodaj ją do herbaty lub jesiennej sałatki!

fot. envato elements

Jak pielęgnować hortensje jesienią?

Kiedy i jak przycinać hortensje?

Jak pielęgnować hortensje jesienią?

Jesienna pielęgnacja hortensji, niezależnie od jej odmiany, powinna skupiać się na przygotowaniu krzewu do nadchodzących przymrozków, wzmocnienia jej odporności oraz odpowiedniego odżywienia.

Październik i listopad to miesiące, w których liście hortensji zaczynają zmieniać kolory oraz stopniowo opadać. W tym czasie do naszych obowiązków należy ich regularne zgrabianie, co zapobiegnie rozwijaniu się chorób oraz uniemożliwi zimowanie grzybom chorobotwórczym.

Pielęgnacja hortensji

Przywróć kolor swoim hortensjom w kilku prostych krokach!

Najlepszym terminem na zabezpieczenie kwiatów przez spadkiem temperatur jest koniec listopada, gdy wierzchnia warstwa gleby jest już delikatnie przemarznięta. Istnieje kilka sposobów, aby przeprowadzić ten zabieg poprawnie oraz upewnić się, że wiosną hortensja zacznie bujnie kwitnąć. Jednym z nich jest obsypanie podstawy krzewu korą sosnową i owinięcie pozostałej części rośliny agrowłókniną.

Warto pamiętać, że warunki, jakie musimy stworzyć hortensji na czas zimy są uzależnione od jej odmiany. Jeśli nasz ogród zdobi hortensja bukietowa, nie musimy się martwić o jej zabezpieczenie przed mrozami, gdyż dobrze znosi ona niskie temperatury.

Jesienne nawożenie hortensji wykonujemy raz w miesiącu, od sierpnia do października. Bez obaw możemy wykorzystać kompost (świeży lub granulowany) i gotowe mieszanki do kwiatów ozdobnych.

Kiedy i jak przycinać hortensje?

Do podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych hortensji należy jej przycinanie. Aby jednak nie wyrządzić więcej szkód niż pożytku, musimy robić to w odpowiedni sposób oraz w terminie. Rodzaj cięcia uzależniony jest bowiem od gatunku. Hortensję bukietową tniemy wczesną wiosną. Młodsze pędy skracamy wtedy o połowę, starsze natomiast aż o ⅔. Nieco odmiennie odświeżamy hortensję krzewiastą, której pędy przycinamy w marcu, a przekwitłe i suche kwiaty usuwamy w sierpniu. Jeśli natomiast nasz ogród zdobi hortensja ogrodowa, cięcie powinniśmy ograniczyć jedynie do sanitarnego, które wykonujemy od marca do kwietnia. W tym przypadku pozbywamy się jedynie tych pędów, które są suche, przemarznięte lub chore.

Przeczytaj także: Przygotuj ogród na jesień! Jakie prace ogrodowe należy wykonywać we wrześniu?

Co jednak z cięciem jesiennym? Eksperci zdecydowanie odradzają przeprowadzania tego zabiegu jesienią. Szczególnie, jeśli mamy do czynienia z odmianą hortensji ogrodowej, gdyż może to zahamować rozwój kwiatów na wiosnę. Dodatkowo, przycinanie krzewów sprawia, że stają się one wrażliwe i bardziej podatne na uszkodzenia i przemarzanie.

Jedną z odmian hortensji, które całkiem dobrze znoszą niewielkie przycięcie jesienią są te dębolistne.

Fot. envato elements

Jak przycinać róże jesienią, aby pięknie kwitły?

Jak chronić róże przed zimnem?

Jak przygotować domową odżywkę dla róż?

Jak przycinać róże jesienią, aby pięknie kwitły?

Chociaż zabieg przycinania róż jest jednym z najważniejszych, powinniśmy go unikać jesienią. Powstające podczas cięcia rany i uszkodzenia długo się goją i mogą doprowadzić do przemarznięcia rośliny, zarażenia jej chorobą lub całkowitego obumarcia. Są jednak sposoby, aby pobudzić te rośliny do kwitnienia właśnie za pomocą dobrze oczyszczonego i zaostrzonego sekatora. Kluczem staje się tutaj cięcie oczyszczające, podczas którego pozbywamy się wszystkich słabych, uschniętych oraz chorych pędów. Dzięki temu róże skanalizują energię oraz pobierane z ziemi wartości odżywcze do pędów zdrowych, które jeszcze bardziej odżyją.

Jak chronić róże przed zimnem?

Róże należą do roślin, które wymagają od nas ciągłej uwagi, szczególnie w czasie zbliżających się przymrozków oraz spadków temperatury. Aby uchronić nasze rośliny przed przemarzaniem, możemy:

• wokół rośliny usypać kopczyki z kompostu lub ziemi na wysokość około 20 centymetrów;
• okryć krzewy słomą, gałęziami lub włóknem ogrodniczym;
• obwiązać ciasno matami słomianymi;
• okryć pęd pnący słomą lub gałęziami jodłowymi.

Przeczytaj także: Przygotuj ogród na jesień! Jakie prace ogrodowe należy wykonywać we wrześniu?

Jak przygotować domową odżywkę dla róż?

Od dłuższego czasu w kręgach ogrodników i sadowników trwają dyskusje na temat zastosowania nawozów i odżywek naturalnych, domowych, w uprawie roślin. Z rozmów tych można wysunąć podstawowy wniosek. Podczas gdy nawozy chemiczne są doskonałym rozwiązaniem dla profesjonalistów, osób, które zajmują się dużymi połaciami terenu oraz ogrodników, którzy potrzebują sprawdzonego i szybkiego rozwiązania problemu, tak mieszanki, które możemy przygotować samodzielnie, również znajdują swoje zastosowanie. Dobrze sprawdzają się do dodatkowego nawożenia i podtrzymywania efektów. Dodatkowo są one bardziej przyjazne dla środowiska oraz naszego portfela.

Przygotowanie odpowiedniej odżywki dla róż w ogrodzie jest tanie, nieskomplikowane oraz przedłużające działanie zabiegów poprzedzających nawożenie. Takie mieszanki pobudzające kwitnienie i bogate w potas oraz fosfor, możemy wykonać ze składników, które już mamy pod ręką:

• Roztwór z tłustego mleka: 1 litr tłustego mleka rozcieńczamy 10 litrami wody. Roztworem podlewamy nasadę rośliny, unikając moczenia liści.
• Nawóz z drożdży: kostkę drożdży rozkruszamy w 10 litrach ciepłej wody. Po wystudzeniu roztwór jest gotowy do użycia.
• Nawóz z warzyw: na gładką masę blendujemy marchewkę, 4 ząbki czosnku oraz trochę wody. Całość przecedzamy przez gazę i gotowe. Taką odżywkę wlewamy prosto do gleby.
• Odżywka z ziemniaków: 3 umyte i nieobrane ziemniaki kroimy w kostkę, po czym zalewamy je 1 litrem wrzątku i gotujemy tak długo, aż będą miękkie. Ziemniaki w wodzie odstawiamy do wystudzenia, a następnie blendujemy. Mieszankę odcedzamy, a uzyskany płyn wykorzystujemy do podlewania. Płyn stosujemy co dwa tygodnie.

fot. envato elements

Po czym rozpoznać czarną plamistość róż?

Jak leczyć czarną plamistość róż?

Jak zapobiegać chorobom róż?

Po czym rozpoznać czarną plamistość róż?

Czarna plamistość róż to choroba grzybowa powodowana przez Diplocarpon rosae i jest jedną z częściej występujących chorób. Jest również bardzo niebezpieczna dla krzewów. Do prawidłowego rozpoznania objawów plamistości, ważne jest zrozumienie jej charakterystyki. Wspominany grzyb rozwija się w temperaturze pomiędzy 12 a 27 stopniami Celsjusza, natomiast jego zarodniki przenoszą się przez wodę: podczas deszczu lub podlewania. Diplocarpon rosae powoduje zahamowanie wzrostu i zaburza proces fotosyntezy.

Czarne plamy na liściach róży

FOTO: Envato Elements

Jakie objawy mog wskazywać na występowanie czarnej plamistości róż? Choroba ta występuje najczęściej na blaszkach liściowych rośliny. Początkowo owalne i stopniowo powiększające się plamy, powoli zajmują całą powierzchnię liścia. Przebarwienia te są jasnobrązowe i z czasem ciemnieją. Natomiast zaatakowane fragmenty róży żółkną, zamierają i opadają.

Jak leczyć czarną plamistość róż?

Jeśli nasze róże zostały zaatakowane przez czarną plamistość, a jej liście pokryte są brązowymi, powiększającymi się plamami, żółką i opadają, możemy rozważyć dwie drogi: wybór środków chemicznych, które działają zdecydowanie szybciej, ale nie są zbyt przyjazne środowisku lub przygotowywane w domu opryski.

Wybierając gotowe preparaty, warto zwrócić się ku fungicydom, których najczęściej występującym składnikiem aktywnym jest mankozeb, chlorotalonil, myklobutanil lub tebukonazol. Sam roztwór należy przygotować zgodnie z instrukcjami producenta. Zazwyczaj potrzeba około 2-3 zabiegów w odstępach 7-10 dni, aby skutecznie ochronić roślinę.

Stawiając na rozwiązania ekologiczne, domowe oraz zdecydowanie przyjaźniejsze dla naszego portfela, warto rozważyć samodzielne przygotowanie lekarstwa.

Oprysk z octu: wymieszaj 4 litry odstanej wody, 1 łyżkę octu, 1 łyżkę oleju roślinnego oraz 1 łyżkę mydła naturalnego.

Roztwór z mleka: 2 litry wody wymieszaj z 1 litrem mleka oraz fungicydem.

Zobacz także: W twoich roślinach zamieszkała ćma bukszpanowa? Sprawdź, jak się jej pozbyć!

Jak zapobiegać chorobom róż?

Zapobieganie chorobom roślin rozpoczyna się już w punkcie, w którym kupujemy krzewy róż. Warto zwrócić uwagę na odmiany odporne na tego patogenu, na przykład „Chopin”, „Aloha”, „Hansa”, czy „Max Graf”. Natomiast podczas samego wysadzania oraz następującej pielęgnacji, należy zwracać uwagę, aby rośliny nie były zbyt blisko siebie i nie były nadmiernie zagęszczone.

Kiedy jednak zauważymy pierwsze objawy występowania czarnej plamistości liści róży, liście te należy natychmiast usunąć, zebrać oraz spalić, aby zapobiec lub spowolnić proces rozprzestrzeniania się patogenu.

W związku z tym, że choroba ta rozprzestrzenia się w środowisku mokrym oraz wilgotnym, eksperci zalecają szczególną ostrożność podczas podlewania róż. Strumień wody powinniśmy kierować na ziemię, aby nie dopuścić do zwilżenia krzewu.

fot. envato elements

Czym jest ćma bukszpanowa i jakie są oznaki jej występowania?

Domowe oraz profesjonalne sposoby na pozbycie się ćmy bukszpanowej

Dodatkowe triki na zwalczanie ćmy bukszpanowej

Czym jest ćma bukszpanowa i jakie są oznaki jej występowania?

Ćma bukszpanowa, czyli Cydalima perspectalis to gatunek motyla. Pochodzi z Azji Wschodniej i Azji Południowej, natomiast w Europie jest ona uznawana za gatunek inwazyjny. Co interesujące, rozpiętość skrzydeł dorosłego osobnika wynosi aż 40 mm, co czyni go największym europejskim przedstawicielem wachlarzykowatych. Najczęściej występuje w dwóch kolorach: białe (z brązowym obwiedzeniem) oraz całkowicie jasnobrązowe.

Ćmy żywią się głównie roślinami z rodzaju Buxus i zjadają zarówno liście, jak i młode pędy. Najwyraźniejszym objawem żerowania ćmy bukszpanowej są nadgryzione i pożółkłe liście oraz stopniowe obumieranie całej rośliny. Często jest ona również ubrana w charakterystyczne białe pajęczyny i zielono-szare kłębowiska.

Domowe oraz profesjonalne sposoby na pozbycie się ćmy bukszpanowej

Proces pozbywania się szkodników z roślin jest niekiedy wieloetapowy i wymaga od nas nakładu nie tylko cierpliwości i czasu, ale również środków finansowych. Aby więc jak najbardziej zminimalizować ilość pieniędzy wydanych na walkę z ćmą bukszpanową, a jednocześnie polecić profesjonalne sposoby, które poradzą sobie z jej bardzo intensywnym żerowaniem, przygotowaliśmy poniższą listę.

Do najpopularniejszych sposobów wyłapywania ćmy bukszpanowej należy zakładanie pułapek feromonowych. Służą one do odławiania samców, którzy zwabieni feromonem samic, wchodzą do pułapki i giną. Jest to dobry sposób kontrolowania populacji oraz monitorowania obecności tego szkodnika.

Kolejnym profesjonalnym sposobem jest wykonywanie oprysków mikrobiologicznych, które uważane są za metodę ekologiczną. Środki te zawierają bakterie szkodliwe dla gąsienic ćmy bukszpanowej. Po wykonaniu oprysku owady powinny umrzeć w ciągu 3 dni.

Zobacz także: Planujesz ogród na wiosnę? Kwiaty zasadź już jesienią!

Jeśli jednak nie chcemy inwestować w środki owadobójcze oraz pułapki, możemy zwrócić się ku bardziej czasochłonnym, jednak bardziej naturalnym sposobom likwidowania ćmy bukszpanowej. Zabiegi pielęgnacyjne warto zacząć od ręcznego wyłapywania oraz strząsania zwierząt, larw i kokonów z roślin. Obserwacje należy wzmocnić w okresie października i listopada, kiedy kokony mają około 1 centymetra długości. Jeśli krzew bukszpanu jest zbyt zwarty lub stary i nie ma możliwości silnego potrząśnięcia nim, do ich zwalczania możemy wykorzystać silny strumień wody. Czynności te warto powtarzać raz w tygodniu.

Dodatkowym sposobem na pozbycie się z bukszpanu szkodników jest wykorzystywanie ich naturalnych wrogów. Do nich należą mazurki, sikorki bogatki, wróble i zięby, które bardzo łatwo zwabić do ogrodu, na przykład dzięki zainstalowaniu budek lęgowych.

Dodatkowe triki na zwalczanie ćmy bukszpanowej

Jak w przypadku innych zabiegów pielęgnacyjnych, tak również w przypadku usuwania ćmy z krzewów bukszpanu, warto zwrócić uwagę na domowe triki, które mogą ułatwić nasze ogrodowe życie. Okazuje się bowiem, że równie skuteczne są opryski, które możemy przygotować we własnej kuchni:

• 1 litr wody zmieszany z 100 ml octu jabłkowego.
• 1 litr wody zmieszany z 5 zgniecionymi ząbkami czosnku.
• 1 litr wody zmieszany z 1 łyżką sproszkowanej ostrej papryki.
• 1 litr wody zmieszany z 10 ml płynu do mycia naczyń.
• 5 litrów wody zmieszanych z 100 g startego na tarce szarego mydła.
• Zaatakowane larwami ćmy pędy i gałęzie można również zasypać mąką, która pomoże pozbyć się szkodników.

fot. envato elements

Czym się różni petunia od surfinii?

Jak pielęgnować petunie i surfinie?

Domowe odżywki i nawozy do petunii i surfinii

Czym się różni petunia od surfinii?

Pielęgnacja roślin, również tych ozdobnych, staje się o wiele łatwiejsza, kiedy zapoznamy się z ich specyfikacją. Dopiero wtedy możemy bezpośrednio odpowiadać na potrzeby kwiatów i dostosowywać warunki pielęgnacji. Sytuacja rysuje się podobnie z petuniami oraz surfiniami, czym się różnią? Surfinia, znana również jako petunia kaskadowa, jest jedną z odmian petunii ogrodowej. Pomimo ich pokrewieństwa, bardzo łatwo rozróżnić je już po jednym spojrzeniu:

Petunie mają wzniesione łodygi, ich pędy są zdecydowanie krótsze, a podczas kwitnienia mają o wiele mniej kwiatów.

Surfinia: charakteryzuje się podłużnym i zwisającym pokrojem, przez co najlepiej prezentuje się w wiszącej donicy. Ich kwiaty są kielichowe i występują w wielu różnych kolorach.

Zobacz także: Dlaczego moja hortensja ogrodowa nie kwitnie? Podpowiadamy!

Jak pielęgnować petunie i surfinie?

Potrzeby pielęgnacyjne petunii oraz surfinii są analogiczne, a różnice w tym przypadku są niewielkie. Obie rośliny rosną szczęśliwe i kwitną bujnie, kiedy zapewnimy im stanowisko nasłonecznione i, w miarę możliwości, wysoką temperaturę. Ziemia pod roślinami powinna być cały czas wilgotna, regularne podlewanie jest konieczne. Wraz z zapewnieniem optymalnego stopnia wilgoci, w dnie doniczek warto zrobić otwory, które pozwolą regulować przepuszczalność. Zarówno petunia, jak i surfinia, do prawidłowego wzrostu, potrzebują żyznej, próchniczej ziemi o lekko kwaśnym odczynie. Z powodu ich rozbudowanego systemu korzeniowego, kwiaty te powinny być sadzone z zachowaniem odpowiednich odstępów.

Porady ogrodnicze

Stosuj się do tych zasad, a bezbłędnie przesadzisz swoje lilie!

Domowe odżywki i nawozy do petunii i surfinii

Przez ostatnie kilka lat możemy zaobserwować, że ogrodnicy, zarówno profesjonalni, jak i hobbyści, odwracają się od gotowych mieszanek nawozów na rzecz tych naturalnych, przygotowywanych w zaciszu własnego domu. Poniżej przedstawiamy listę odżywek, które sprawią, że petunie i surfinie odżyją i pięknie zakwitną:

• Nawóz z banana: kroimy bardzo dojrzałego banana (razem ze skórką), przekładamy do słoika i zalewamy gorącą wodą. Po dwóch dniach odcedzamy.
• Nawóz z kwasku cytrynowego: w 10 litrach wody rozpuszczamy 10 g kwasku cytrynowego.
• Nawóz z drożdży: rozkruszoną kostkę drożdży umieszczamy w wiadrze z 10 litrami ciepłej wody i dokładnie mieszamy. Najlepiej sprawdzi się deszczówka.
• Nawóz z fusów po kawie: fusy zalewamy wodą i odstawiamy na kilka godzin, a następnie dokładnie mielimy i ponownie zalewamy gorącą wodą. Po ostygnięciu mieszanka jest gotowa do wykorzystania.
• Nawóz z liści laurowych: liście laurowe zalewamy przegotowana wodą i odstawiamy na kilka dni, a następnie przecedzamy.

fot. envato elements

Kiedy i dlaczego warto przesadzać lilie?

Jak przesadzać lilie?

Jak pielęgnować lilie?

Kiedy i dlaczego warto przesadzać lilie?

Wymóg przesadzania lilii ogrodowych podyktowany jest ich cyklem wzrostu. Rośliny te bujnie rozwijają się i kwitną przez około trzy lata. Po tym czasie ich kwiaty stają się coraz mniejsze i rzadsze. Dlatego też ważne jest, aby uprawę lilii zaplanować już na etapie ich pierwszego sadzenia i przygotować dla nich stanowisko nasłonecznione i osłonięte od wiatru. Według ekspertów, najlepszym czasem na przesadzenie tych roślin jest wrzesień lub początek października, gdyż dzięki temu zapewniamy im wystarczająco dużo czasu na ponowną aklimatyzację i przygotowanie się do zimowania.

Jak przesadzać lilie?

W przypadku przesadzania lili ogrodowych kluczowe stają się terminy, a ich nieprzestrzeganie może zaburzyć rozwój i kwitnienie całej rośliny. Gatunek ten jest byliną, dlatego też proces ich przesadzania rozpoczynamy od delikatnego wykopania z ziemii cebul wraz z korzeniami, które następnie oczyszczamy z obumarłych, uschniętych i za długich pędów. Wszystkie sztuki dokładnie oglądamy, pozostawiając jedynie te zdrowe i nienaruszone przez szkodniki, a następnie przystępujemy do ponownego sadzenia.

Zobacz także: Lilie na wiosnę – jak je sadzić?

W odpowiednio wybranym miejscu przygotowujemy dołki (o głębokości około 15-20 centymetrów), do których wsypujemy torf lub kompost. Warto pamiętać, że optymalny rozstaw lilii wynosi około 20-30 centymetrów. Po umiejszczeniu cebuli w otworach, całość starannie przysypujemy ziemią, delikatnie ugniatamy i obficie podlewamy.

Jak pielęgnować lilie?

FOTO: Envato Elements

Jak pielęgnować lilie?

Lilie ogrodowe nie mają bardzo wygórowanych wymagań pielęgnacyjnych, dzięki czemu są łatwe w uprawie również dla ogrodników, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę. Dodatkowo występują w wielu odmianach i wersjach, spośród których możemy wybierać i przebierać do woli. Poniżej przedstawiamy podstawowe zasady pielęgnacji tego gatunku, które ułatwią prace:

Podlewanie: lilie ogrodowe nie występują naturalnie w naszym klimacie, wolą te o wyższej wilgotności i większym nasłonecznieniu. Warto więc zadbać o odpowiednie nawodnienie. Rośliny te podlewamy regularnie, ale nie obficie, gdyż cebule bardzo szybko gniją.

INSPIRACJE OGRODOWE

Jak zaaranżować całoroczną rabatę w ogrodzie?

Nawożenie: lilie potrafią rozwijać się bardzo szybko i intensywnie, wykorzystując przy tym większość minerałów i składników odżywczych. Dlatego też ważne jest wykorzystywanie wieloskładnikowych nawozów oraz naturalnych wspomagaczy.

Odchwaszczanie: podczas pozbywania się niechcianych sąsiadów lilii, należy zachować szczególną ostrożność, aby nie uszkodzić znajdującej się pod ziemią cebulki.

Okrywanie na zimę: najprostszym rozwiązaniem jest okrycie ziemi bezpośrednio pod rośliną. Możemy wykorzystać ściółkę, suche liście, korę lub torf. Gatunki, które nie są odporne na niskie temperatury wykopujemy dużo wcześniej, ponieważ już na przełomie września i października.

fot. envato elements

Dlaczego hortensja ogrodowa nie kwitnie?

Jak pobudzić hortensje do kwitnienia?

Jak poprawnie pielęgnować hortensje ogrodowe?

Dlaczego hortensja ogrodowa nie kwitnie?

Przyczyn zatrzymania kwitnienia u hortensji ogrodowej może być kilka. Najbardziej oczywistym jest:

• nieodpowiednia pielęgnacja,
• przelanie lub niewystarczająca ilość wody,
• niewystarczająco kwaśna gleba,
• zbyt ciężka i nieprzepuszczalna ziemia,
• nieodpowiednie stanowisko,
• błędne przycinanie,
• przemarznięcie,
• niestosowanie się do terminowej pielęgnacji.

Kolejnym powodem smutnego stanu naszych hortensji ogrodowych, mogą być atakujące je szkodniki oraz rozwijające się choroby. Poniżej podpowiadamy, jakie gatunki nieproszonych gości możemy spotkać na liściach oraz pędach: mszyce, przędziorek chmielowiec, choroby grzybowe (mączniak prawdziwy, szara pleśń, plamistość liści), choroba fizjologiczna.

Jak pobudzić hortensje do kwitnienia?

Proces pobudzania hortensji do kwitnienia jest uzależniony od powodu, który spowodował jego zatrzymanie. Kiedy powodem jest błąd pielęgnacyjny, stosunkowo łatwo go naprawić. W przypadku nieodpowiedniego stanowiska hortensję należy przesadzić (wiosną), jeśli natomiast gleba pod rośliną nie jest odpowiednio kwaśna, musimy wykorzystać nawozy zakwaszające, torf lub domowe sposoby, jak fusy po kawie.

Przeczytaj także: Leszczyna od A do Z. Jak uprawiać orzechy laskowe?

Kiedy jednak powodem zatrzymania procesu kwitnienia jest przemarznięcie hortensji zimą, lub nieprawidłowe cięcie, niestety, kwiaty nie pojawią się w tym roku. W tym wypadku jedynym sposobem na pomoc jest odpowiednie przygotowanie rośliny do zimy oraz pielęgnacja pędów.

Dlaczego hortensja nie kwitnie?

FOTO: Enavto Elements

Jak poprawnie pielęgnować hortensje?

O pielęgnacji hortensji ogrodowej warto pamiętać przez cały sezon, nawet wtedy, kiedy nie wygląda na niezadowoloną, czy chorą. To od tych kilku kroków uzależnione jest jej piękne i nieustające kwitnienie oraz prawidłowy wzrost. Ważne jednak są nie tylko odpowiednio przygotowane narzędzia, ale również dotrzymywane terminy.

Pielęgnację hortensji rozpoczynamy od zidentyfikowania, jaka odmiana rośnie w naszym ogrodzie. Dzielą się one na dwie podstawowe grupy:

• Grupa I: kwitnąca na pędach zeszłorocznych lub starszych
• Grupa II: kwitnąca na pędach tegorocznych

Kiedy już dowiemy się, reprezentantką której z tych grup musimy się opiekować, pielęgnację opieramy na kilku prostych krokach:

Stanowisko: hortensja musi mieć kwaśne podłoże oraz półcieniste stanowisko. Dopiero wtedy jej wzrost będzie zrównoważony i będzie przebiegał bezproblemowo.

Nawóz: hortensje nawozimy regularnie oraz w odpowiednich terminach, w kwietniu oraz sierpniu.

Woda: hortensje należy podlewać rano lub wieczorem, szczególnie podczas upałów. Wodą nie zraszamy liści, gdyż może to prowadzić do ich spalenia.

Pielęgnacja hortensji

Przywróć kolor swoim hortensjom w kilku prostych krokach!

Cięcie: jednym z podstawowych i zarazem najważniejszych zabiegów pielęgnacyjnych jest umiejętne cięcie hortensji, przeprowadzane tylko w razie potrzeby. Usuwamy pędy, które są przemarznięte, uschnięte lub zaczynają chorować.

fot. enavto elements

Jakie rośliny egzotyczne wybrać do donic?

Jakie krzewy egzotyczne wybrać do ogrodu?

Jak odpowiednio pielęgnować rośliny egzotyczne?

Jakie rośliny egzotyczne wybrać do donic?

Jednym z kluczowych zabiegów pielęgnacyjnych podczas uprawy roślin egzotycznych jest odpowiednie regulowanie temperatury. Dlatego też największą przyjaciółką ogrodnika, który w swoim ogrodzie posiada takie gatunki, jest donica. W związku z tym, że raz na jakiś czas będzie trzeba ją przenieść, warto zainteresować się gatunkami, które pięknie się prezentują, ale nie sprawią kłopotów podczas sezonowych przeprowadzek. Poniżej podpowiadamy, na jakie gatunki zwrócić szczególną uwagę:

Drzewko laurowe (wawrzyn szlachetny): dobrze sprawdza się jako drzewko do donic, ponieważ wymaga przeniesienia w cieplejsze miejsce już w momencie, kiedy temperatura spada poniżej 10 stopni Celsjusza.

Drzewko oliwkowe: najlepiej rośnie w donicach, w miejscach dobrze nasłonecznionych. Wymaga regularnego, ale umiarkowanego podlewania.

Kaktus: dobrze rośnie w ciasnych donicach i dużym nasłonecznieniu. Kaktusy podlewamy jedynie od końca lutego do połowy listopada.

Przeczytaj także: W tych gminach już obowiązuje zakaz podlewania! Czy Twoja jest na liście?

Jakie krzewy egzotyczne wybrać do ogrodu?

Wybór drzewka do ogrodu w tym wypadku będzie podyktowany nie tylko naszym gustem, ale również odpowiednimi warunkami, które musimy mu zapewnić. Tak jak niektóre ich odmiany są mniej problemowe i nie wymagają ogromnych przygotować, inne potrzebują odpowiedniej wilgotności, wystarczającej temperatury oraz mieszanki glebowej. Jakie rośliny egzotyczne poradzą sobie w naszym klimacie najlepiej? Poniżej przedstawiamy listę najpopularniejszych gatunków:

• Zamiokulkas: najlepiej rozwija się w półcieniu i kwaśnej glebie.
• Fikus: uwielbia miejsca osłonięte oraz dobrze nasłonecznione.
• Miechunka peruwiańska: gatunek potrzebujący wysokiej temperatury, żyznej gleby oraz bardzo dużo słońca. Najczęściej uprawia się ją w cieplarniach.
• Hibiskus: warto wybrać dla niego stanowisko dobrze nasłonecznione oraz osłonięte od wiatru.
• Agawa: gatunek dobrze znoszący upały.

Jak odpowiednio pielęgnować rośliny egzotyczne?

Większość roślin egzotycznych jest sprowadzana do Polski z basenu Morza Śródziemnego i jego okolic. Różnice klimatu oraz warunków atmosferycznych sprawiają, że takie gatunki mogą potrzebować odmiennych metod pielęgnacyjnych, aby prawidłowo się zaaklimatyzować.

Pielęgnację rozpoczynamy od przygotowania odpowiedniego podłoża, gdyż to ono zaważy na dobrym zdrowiu i atrakcyjnym wyglądzie roślin. Większość odmian egzotycznych preferuje lekką i przepuszczalną glebę, dlatego też warto wymieszać ją z keramzytem, który doskonale sprawdza się do rozluźniania podłoża i napowietrzania go.

Rośliny sprowadzane z klimatu podzwrotnikowego mogą mieć szczególne wymagania związane z wilgotnością i jakością powietrza oraz gleby. Dlatego też nawadnianie należy dostosować do konkretnej odmiany. Będą one również potrzebowały zimowania od jesieni do wiosny, kiedy temperatury spadają. Warto więc zaopatrzyć się w donice oraz przygotować na sezonowe wykopywanie, okrywanie oraz kopczykowanie.

fot. envato elements

Jak i kiedy sadzić piwonie?

Jak pielęgnować piwonie?

Jak i kiedy sadzić piwonie?

Sadząc piwonie, należy kierować się kilkoma zasadami. Gotowe sadzonki powinny mięć od 2 do 5 oczek. Dopiero wtedy możemy być pewni, że dobrze się przyjmą. Wybrane przez nas stanowisko musi być osłonięte, słoneczne (poradzą sobie również w lekkim półcieniu), natomiast gleba powinna być żyzna, dobrze zdrenowana, o lekko kwaśnym odczynie i bogata w próchnicę.

Przed sadzeniem, glebę warto nawieźć kompostem lub ziemią gnojową. Piwonie sadzimy w dołkach o odpowiedniej głębokości: pączki nie powinny być głębiej niż 5-8 centymetrów pod ziemią. Idealna odległość między roślinami to co najmniej 50 centymetrów.

Ważnym czynnikiem w prawidłowym rozwoju piwonii jest sadzenie ich w odpowiednim terminie. Za najlepszy czas uznaje się drugą połowę sierpnia, ewentualnie czas do połowy września, czyli pierwszych przymrozków. To zagwarantuje bujne kwitnienie.

Jak pielęgnować piwonie?

Piwonie charakteryzują się wielkimi, różnorodnymi, kolorowymi i intensywnie pachnącymi kwiatami, które doskonale prezentują się zasuszone. Większość odmian piwonii to byliny, jednak możemy spotkać również te krzewiaste, które osiągają nawet do 200 centymetrów wysokości. Rośliny te są nie tylko wieloletnie, ale również mrozoodporne. Aby jednak utrzymać je w dobrej kondycji nawet przez dwadzieścia lat, należy je odpowiednio pielęgnować.

Pielęgnacje rozpoczynamy już na etapie ich sadzenia: glebę odpowiednio użyźniamy kompostem lub obornikiem.

Jednym z najważniejszych zabiegów jest przycinanie, które należy przeprowadzać regularnie i o wyznaczonych porach. Cięcie najlepiej wykonywać w pierwszej połowie września. Możemy wybrać jedną z dwóch metod: przycięcie jedynie przekwitłych kwiatów lub całej rośliny nisko nad ziemią.

Przeczytaj również: Wykorzystaj te składniki, żeby przygotować domowy nawóz do róż!

Piwonie należy regularnie podlewać odpowiednią ilością wody. Uwielbiają wilgotne podłoże, ale bardzo szybko marnieją, kiedy jest zbyt mokre. Nawadniając rośliny, unikajmy lania wody prosto na liście, gdyż może to doprowadzić do rozwijania się chorób grzybowych i szarej pleśni. Obfite podlewanie wskazane jest jedynie w okresach suszy.

Nawożenie piwonii przeprowadzamy na wiosnę i jesień. Wiosną możemy zastosować nawozy naturalne (z dużą ilością fosforu i niewielką ilością azotu), natomiast jesienią warto je ściółkować obornikiem.

Pielęgnacja hortensji

Przywróć kolor swoim hortensjom w kilku prostych krokach!

Piwonie są roślinami wieloletnimi, a pierwsze kwitnienie może wystąpić nawet po dwóch sezonach. Dlatego też nie zaleca się ich częstego przesadzania, ponieważ może ono powodować problemy z aklimatyzacją rośliny do nowego miejsca oraz zatrzymaniem kwitnienia nawet na parę lat.

fot. envato elements

• Jak przygotować nawóz z drożdży?
• Jak zrobić odżywkę z bananów?
• Jak przygotować odżywkę z marchewki i czosnku?

Jak przygotować nawóz z drożdży?

Drożdże świetnie sprawdzą się nie tylko w kuchni, ale również w twoim ogrodzie. Są bogate w azot, potas, fosfor, aminokwasy z grupy B i E oraz aminokwasy. Dzięki tym składnikom skutecznie stymulują one wzrost, wzmacniają odporność roślin i poprawiają strukturę gleby. Jak poprawnie przygotować nawóz z drożdży?

• 100 gramów drożdży rozpuszczamy w 10 litrach ciepłej wody i mieszamy.
• Mieszaninę odstawiamy na 2-3 dni.
• Przed wykorzystaniem nawozu, rozcieńczamy go z wodą w stosunku 1:5 (1 litr nawozu na 5 litrów wody).

Pielęgnacja hortensji

Przywróć kolor swoim hortensjom w kilku prostych krokach!

Taką odżywkę można stosować nawet raz w miesiącu. Pamiętajmy jednak, aby zachować ostrożność w przypadku podlewania roślin młodych oraz bardzo osłabionych. Zawsze warto zaczynać od mniejszych dawek, stosowanych w okresie od wiosny do jesieni.

Przeczytaj także: Przywróć kolor swoim hortensjom w kilku prostych krokach!

Jak zrobić odżywkę z bananów?

Róże rosną najlepiej, kiedy dostarczamy im odpowiednią ilość składników mineralnych, w szczególności potasu i fosforu. Chociaż półki sklepowe wypełnione są po brzegi gotowymi produktami, o wiele bezpieczniejszym rozwiązaniem będzie samodzielnie przygotowana odżywka ze skórek bananów. Jak to zrobić?

• Zakop świeże, pocięte na kawałki lub zblendowane skórki w podłożu, bezpośrednio w miejscu, gdzie rosną rośliny.
• Pokrojone skórki możesz również wysuszyć w piekarniku i zblendować. Taki proszek rozrób z wodą i podlej nim róże.
• Skórki po bananach można również zakisić: zalej je przegotowaną, lekko ciepłą wodą i odstaw na około dwa tygodnie. Przed podlaniem róż, rozcieńcz z wodą.

Jak przygotować odżywkę z marchewki i czosnku?

Przygotowanie domowej odżywki nie musi być czasochłonne, skomplikowane i drogie. Składniki na niektóre z nich prawdopodobnie już mamy pod ręką. Odżywka wykonana w marchewki i czosnku doskonale wspomaga kwitnienie i pobudza krzewy do wzrostu. Dobrze wpływa również na system korzeniowy. Jak ją zrobić?

• Do blendera wrzuć 1 marchew i 3 lub 4 ząbki czosnku.
• Gładką masę wymieszaj z 3 litrami wody, zmiksuj ponownie i przelej przez sito.
• Gotową odżywkę wykorzystaj w czerwcu.

fot. envato elements

• Dlaczego hortensje tracą kolor?
• Jak przywrócić kolor hortensji?
• Jak zasuszyć hortensje?

Dlaczego hortensje tracą kolor?

Utrata koloru przez hortensje to zawsze zasmucający widok. Zanim więc zabierzemy się do prac przywracających im intensywne barwy, warto zdiagnozować problem. Może być on spowodowany kilkoma różnymi czynnikami:

• niewłaściwe pH gleby: kolor kwiatostanów hortensji uzależniony jest od pH gleby, a jego zaburzenie sprawia, że zarówno kwiaty, jak i liście zaczynają blednąć i zmieniać barwę. Na przykład, silnie kwaśne podłoże sprawia, że hortensja jest niebieska.
• naturalne procesy: wybierając odmianę hortensji, warto zwrócić uwagę na jej opis. Niekiedy zmiana koloru uzależniona jest właśnie od odmiany i nie jest oznaką choroby.
• obecność szkodnika: jeśli kwiaty hortensji stają się blade, liście żółkną, a ich brzegi stają się suche, może to oznaczać, że zaczął na nich żerować szkodnik. Warto wtedy zastosować środek przędziorkobójczy.
• niewłaściwa pielęgnacja: hortensje rosną najlepiej na stanowisku o właściwym nasłonecznieniu i wilgotnym podłożu, które jest odpowiednio nawożone (dobrze sprawdza się obornik lub kompost).

Przeczytaj także: Masz róże w swoim ogrodzie? Czas na drugie nawożenie!

Jak przywrócić kolor hortensji?

Proces przywracania właściwego koloru kwiatostanom oraz liściom uzależniony jest od powodu jego utraty. Jeśli nasza hortensja rośnie w glebie o bardzo wysokim pH, należy sięgnąć po nawozy zakwaszające. Kiedy jednak roślina jest zdrowa, ale chcemy zmienić jej barwę, wystarczy dostosować odczyn ziemi, zawartość żelaza i glinu:

• hortensja czerwona: odczyn zasadowy
• hortensja niebieska i fioletowa: odczyn kwaśny.
• hortensje różowe: odczyn lekko zasadowy o wartości 5,5.

Jak zasuszyć hortensje?

Szczęśliwie dla nas, chociaż różne odmiany hortensji mogą różnić się wymaganiami glebowymi oraz technikami pielęgnacyjnymi, metoda ich suszenia jest taka sama. Aby zatrzymać kwiaty i ich kolor należy wykonać kilka prostych czynności:

• Wybierz te kwiatostany, które są zdrowe i w pełni rozwinięte.
• Kwiaty ścinaj w suchy i słoneczny dzień.
• Postaraj się ściąć w takim miejscu, aby zachować dość długą łodygę. Całość powinna mieć około 30-40 centymetrów. Usuń liście.
• Najlepszą metodą zasuszania jest powieszenie pojedynczej hortensji kwiatostanem do dołu w zacienionym miejscu. Powinna tak pozostać przez około 2 tygodnie.
• Możesz również zasuszyć hortensję w prażonym piasku: wysyp czysty piasek do nagrzanego piekarnika i pozostaw na kilka godzin. Kwiaty umieść w pionowym pudełku i zasyp piaskiem. Pozostaw na około 3 tygodnie.
• Po zasuszeniu kwiatów możesz je delikatnie spryskać lakierem do włosów. Dzięki temu zatrzymają swój kształt na dłużej!

Przeczytaj także: Jak suszyć kwiaty w domu, żeby cieszyły oko cały rok?

Julita Semrau

fot. envato elements

• Kiedy nawozimy róże?
• Najlepsze nawozy dla róż
• Dodatkowa pielęgnacja róż w doniczkach

Kiedy nawozimy róże?

Pierwsze nawożenie róż wykonujemy jeszcze przed ich zasadzeniem, kiedy do dołka wsypujemy przygotowany obornik (może być w granulkach), ziemię z kompostownika lub mączkę kostną. Rośliny dwuletnie i starsze możemy odżywiać już w marcu, po wiosennym cięciu. Więcej pracy czeka nas w sezonie, gdyż wtedy nawożenie mineralne wykonujemy aż trzy razy: wiosną, w czerwcu oraz w połowie lipca.

Czerwcowe nawożenie róż jest wyjątkowo ważne, ponieważ w tym czasie rośliny są już po kwitnieniu, które wymagało od nich ogromnych ilości energii i substancji odżywczych, które teraz musimy im przywrócić. Sposób, w jaki to zrobimy, uzależniony jest od rodzaju odżywki, na którą się decydujemy:

• obornik luk kompost rozrzucamy wokół rośliny i przekopujemy go z ziemią (na głębokość około 15-20 centymetrów)
• nawozy mineralne rozsypujemy wokół krzewu i mieszamy z ziemią, po czym obficie podlewamy.

Najlepsze nawozy dla róż

Wiemy już kiedy musimy nawozić nasze róże. Teraz powstaje pytanie, czym to zrobić? Opcji jest bardzo dużo, a ich wybór uzależniony jest od gatunku naszych roślin, ich potrzeb oraz warunków glebowych i atmosferycznych. Możemy zdecydować się na nawozy organiczne lub mineralne.

Przeczytaj także: Jak przycinać róże ogrodowe? Poradnik krok po kroku

Nawozy organiczne: kompost lub obornik doskonale sprawdzą się do poprawy struktury gleb suchych, piaszczystych i jałowych. Przekompostowany lub granulowany obornik jest bogaty w substancje organiczne i wystarczy go stosować raz w sezonie (wiosną albo jesienią). Nawożenie kompostownikiem natomiast możemy bez obaw wykonywać trzy razy w sezonie (w marcu, czerwcu i listopadzie).

Nawozy mineralne: specjalistyczne odżywki do roślin mogą okazać się niezbędne wtedy, kiedy roślin jest bardzo dużo lub są one wyjątkowo zaniedbane. W tym przypadku możemy wybrać pomiędzy tymi szybkodziałającymi, a długodziałającymi, jeśli szukamy rozwiązań mniej pracochłonnych.

Dodatkowa pielęgnacja róż w doniczkach

Kiedy w naszym ogrodzie nie ma wystarczająco dużo przestrzeni, lub dysponujemy balkonem, a chcemy cieszyć się widokiem róż, doskonałą opcją może być uprawa tych roślin w doniczkach. Tak zasadzone, należy regularnie podlewać, szczególnie latem, w okresach suszy, nawozić oraz przycinać. Przycinanie może okazać się elementem kluczowym, gdyż stymuluje ono rozwój róży i pozwala go kontrolować. To również sposób na dostosowanie ich wyglądu do indywidualnych preferencji.

Przeczytaj także: Co zrobić, aby gleba w ogrodzie była bardziej żyzna?

Julita Semrau

fot. envato elements

Jakie petunie wybrać?

Jak pielęgnować petunie?

Jak uratować petunie domowymi sposobami?

Jakie petunie wybrać?

Fioletowe, różowe, czerwone, biskupie, a może z białym wykończeniem? Wybór petunii może przyprawić o zawrót głowy, szczególnie kiedy wybierzemy się do dobrze wyposażonej szkółki. Tym samym powstaje pytanie, na którą się zdecydować? Na co zwrócić uwagę? Przede wszystkim na wytrzymałość odmiany i jej wymagania pielęgnacyjne. Ogrodnicy najczęściej decydują się na:

• Petunia Multiflora: odmiany o licznych kwiatach (średnicy około 5 centymetrów), odporne na trudniejsze warunki atmosferyczne.
• Petunia Grandiflora: odmiany mniej odporne na kapryśną pogodę, charakteryzujące się jednak większymi kwiatami (około 10 centymetrów średnicy).
• Petunia Miliflora: odmiany o drobnych, ale licznych kwiatkach (średnica około 3 centymetrów).

Spośród tych grup możemy wybierać odmiany, które odpowiadają nam kolorystycznie. Wybór jest ogromny!

Jak pielęgnować petunie?

Petunie są odrobinę bardziej wymagające od pelargonii, dlatego też warto odpowiednio przygotować się do ich uprawy. Poprawną pielęgnację rozpoczynamy od przygotowania podłoża. Gleba pod te rośliny powinna być lekko kwaśna, lekka, żyzna, przepuszczalna (warto dodać piasku) i cały czas odrobinę wilgotna. To klucz do prawidłowego wzrostu. Większość odmian jest wrażliwa na wiatr, deszcz oraz nadmiar wody, aby więc zminimalizować ryzyko ich zniszczenia, wybieramy miejsce osłonięte. Kwiaty podlewamy regularnie, w czasie upałów nawet dwa razy dziennie, rano i wieczorem.

Przeczytaj także: Zasadź te krzewy, żeby cieszyć się pięknym żywopłotem!

Warto również regularnie usuwać przekwitające pędy, co zatrzyma zawiązywanie nasion. Dzięki temu możemy się cieszyć pełnymi uroki petuniami, które będą cieszyć nasze oczy przez długie miesiące.

Jak uratować petunie domowymi sposobami?

Petunie nie lubią ani suszy, ani przelanego podłoża, zbyt silnych wiatrów oraz dużego stężenia azotu w glebie. Kiedy więc zauważymy, że nasze rośliny marnieją, są osłabione i widocznie niezadowolone, z pomocą może nam przyjść domowa odżywka. Jak ją przygotować?

Odżywka z pomidora: pół pomidora blendujemy z litrem wody i przecedzamy. Taką miksturą kwiaty podlewamy raz w miesiącu.

Nawóz z banana: skórkę banana kroimy na mniejsze kawałki, wkładamy do słoika i zalewamy litrem ciepłej wody. Odstawiamy na dwa dni, a następnie wyławiamy skórki. Mieszankę rozcieńczamy wodą w proporcji 1:1 i gotowe!

Puder z banana: skórki dokładnie oczyszczamy i suszymy w nagrzanym piekarniku. Następnie je mielimy i wysypujemy jedną lub dwie łyżeczki na ziemi, którą później mieszamy. Zabieg warto powtarzać co miesiąc.

fot. envato elements

Dlaczego warto posadzić pachnące kwiaty?

Jakie kwiaty pachną najsilniej?

Jakie kwiaty wybrać do ogrodu?

Jakie kwiaty posadzić na balkonie?

Dlaczego warto posadzić pachnące kwiaty?

Kwiaty nie pachną jedynie ku zadowoleniu swoich właścicieli. Mają one również inne, bardzo ważne funkcje. Mocny zapach kwiatów jest czynnikiem wspierającym rozmnażanie roślin, natomiast aromaty wydzielane przez liście służą odstraszaniu szkodników, które miałyby taką roślinę zjeść.

Przeczytaj także: Domowe sposoby na odstraszanie ptaków z ogrodu! Co za patent z płytami CD!

Niektóre z kwiatów pachną jedynie w określonych porach dnia, a w porach deszczowych wydzielają o wiele delikatniejszy zapach. Takimi roślinami są trąbki anielskie, które swoim ciężkim i słodkim aromatem przyciągają, zapylające nocą, ćmy.

Jakie kwiaty pachną najsilniej?

Frezja: uprawiana rabatowo wydziela bardzo intensywny i słodki zapach.

Lawenda: pachnie nie tylko podczas kwitnienia, ale również po zasuszeniu, dzięki czemu możemy cieszyć się jej aromatem jeszcze długo po zebraniu.

Piwonia: kwitnie w czerwcu i wydziela przyjemny, ale intensywny zapach.

Róża: jedną z odmian, które pachną najintensywniej jest “Louise Odier”

Lilak pospolity: jeden z najintensywniejszych zapachów kwiatów majowych.

Jaśminowiec wonny: delikatny, acz zdecydowanie słodki zapach.

Jakie kwiaty pachną najsilniej?

FOTO: Envato Elements

Jakie kwiaty wybrać do ogrodu?

Planowanie pięknie pachnącego ogrodu powinniśmy zacząć od wyboru roślin. Decydujemy się na rabaty kwiatowe, rozrastające się krzewy, czy może drzewa, które będą wymagały więcej czasu, zanim zaczną rozprowadzać cudowne aromaty?

Kwiaty:

Lilie: piękne kwiaty, które wydzielają wyjątkowo silny zapach. Przed ich sadzeniem warto rozważyć odległość tych roślin od miejsca, w którym spędzamy dużo czasu, gdyż może stać się on drażniący.

Nawłoć: roślina jednoroczna o słodkim, miodowym zapachu.

Goździk: goździki są delikatnymi, aczkolwiek uroczymi kwiatami wieloletnimi, które kwitną przez całe lato.

Krzewy:

Bez czarny: bez, w odróżnieniu od lilaku pospolitego, wydziela subtelny i słodki zapach.

Rododendron: pięknie rozrastający się krzew, który kwitnie późną wiosną i wczesnym latem. Podczas wyboru rośliny warto zwrócić uwagę na odmianę, gdyż niektóre z nich są bezwonne.

Drzewa:

Magnolia: chociaż jest to roślina bardziej wymagająca od pozostałych i kwitnie tylko kilka tygodni w roku, jej piękne kwiaty i ich słodki zapach wynagradzają wszystkie wysiłki.

Lipa: duże drzewo, którego kwiaty wydzielają słodki i charakterystyczny zapach.

Akacja: drzewo o imponującym wyglądzie oraz delikatnych, białych kwiatach, które pachną wyjątkowo słodko. Osoby skłonne do alergii oraz kataru siennego powinny uważać, gdyż pyłki wydzielane przez akację, mogą być wyjątkowo silne.

Wybierając rośliny ogrodowe, musimy kierować się nie tylko wydzielanym przez nie zapachem, ale również wymaganiami konkretnego gatunku i odmiany.

Naturalne metody

Jak zrobić syrop z lilaka – bzu pospolitego? Na co pomoże?

Jakie kwiaty posadzić na balkonie?

Ogród to nie jedyne miejsce, w którym możemy cieszyć się kwiatami i ich niesamowitymi zapachami. Szczęśliwie dla nas, niektóre gatunki roślin doskonale radzą sobie w donicach i korytkach balkonowych. Jedyne więc co musimy zrobić, to zdecydować, czy chcemy zasadzić kwiaty wieloletnie, czy jednoroczne.

Kwiaty wieloletnie, które sprawdzą się na balkonie:

• lawenda,
• róża.

Kwiaty jednoroczne, które sprawdzą się na balkonie:

• pelargonia pachnąca,
• maciejka,
• jaśmin,
• groszek pachnący.

Julita Semrau

fot. envato elements

Podarunek na Dzień Matki powinien wywołać uśmiech na twarzy obdarowywanej. Z tego względu idealnie sprawdzą się kolorowe kwiaty i różnorodne, barwne kompozycje. Mniejsze lub większe bukiety to zawsze idealny dodatek do prezentu lub oznaka pamięci o bliskiej osobie. Jakie kwiaty sprawdzą się więc jako podarunek dla matki? Uniwersalnym pomysłem będą róże. Czerwone oznaczają miłość, nie tylko tą romantyczną. Możemy sięgnąć również po różowe odmiany tej rośliny – w ten sposób wyrazimy wdzięczność i uznanie. Najbardziej polecane ze względu na swoją symbolikę są frezje. Wyrażają nie tylko szacunek do obdarowywanej osoby, ale również radość wynikającą z bliskości. Również drobne stokrotki stają się wyrazem ciepłych uczuć. Poza tym mamie podarować można bukiecik konwalii czy bratków.

Jakich kwiatów nie wręczać na Dzień Matki?

Większość gatunków kwiatów, których wręczania się unika z różnych okazji, ma dosyć ponurą symbolikę. Unikajmy więc roślin, które wskazują na przemijanie czy jakieś negatywne emocje. Lepiej zrezygnujmy z bukietów, w których pojawiają się żonkile, chryzantemy czy też kalie. Ogólna zasada mówi również, że należy unikać ofiarowywania kwiatów w kolorze żółtym i fioletowym. Pierwsze wskazują na zazdrość i złość, drugie z kolei symbolizują głęboki smutek.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Nagietki to jednoroczne kwiaty o wyjątkowo niskich wymaganiach glebowych, które doskonale sprawdzą się na rabatach, donicach oraz tarasach. Najbujniej rosną na stanowiskach słonecznych, bez problemu poradzą więc sobie również na balkonach. Wystarczy zapewnić im żyzne i przepuszczalne podłoże, ponieważ roślina ta nie potrzebuje nadmiernego podlewania, czy odchwaszczania.

PIĘKNY OGRÓD PEŁEN KWIATÓW

Jak skomponować piękne kwiatowe kompozycje w donicach?

Do ich posadzenia potrzebny jest jedynie szpadel, grabie i rękawice ogrodowe. Nie ma więc na co czekać, ponieważ zdrowy rozwój tych roślin jest silnie uzależniony od terminu ich sadzenia: od początku kwietnia do połowy czerwca. W użyźnionej wcześniej glebie przygotowujemy płytkie rowki (od 0,5 do 3 cm), oddalone od siebie o 30-40 cm, wsypujemy nasiona i gotowe! Pierwsze siewki powinny pojawić się już po 7-10 dniach. Odpowiednio pielęgnowane, od czerwca do września będą kwitły na pomarańczowo lub żółto.

Jak pielęgnować nagietki?

Nagietek nie przepada za nadmiernym nawodnieniem, nie potrzebuje również specjalistycznych preparatów odżywiających roślinę. W czasie umiarkowanych temperatur oraz niewystępujących susz, na kwiatka należy przeznaczyć około jednej szklanki wody tygodniowo. Warto zwrócić uwagę na rosnące chwasty oraz pojawiające się w rabatach szkodniki. Szczególnymi zagrożeniami dla tej rośliny są ślimaki, które uwielbiają jej słodki zapach oraz mączniak prawdziwy.

Przeczytaj także: Jak przycinać róże?

Kwiaty wystarczy podlewać z umiarkowaną częstotliwością, wprowadzając okresowe przesuszenie. W późniejszych okresach ich wzrostu warto również co jakiś czas usuwać przekwitłe kwiaty, co promuje ich dalsze kwitnienie. Od późnej wiosny natomiast można wspomagać kwitnienie nawozami organicznymi lub mineralnymi.

Do czego wykorzystać nagietki?

Obecne w nagietku lekarskim flawonoidy, witamina C oraz magnez sprawiają, że ma on szerokie zastosowanie w ziołolecznictwie, medycynie alternatywnej oraz kosmetyce. Maść nagietkowa działa przeciwzapalnie oraz przeciwgrzybiczo na organizm. Natomiast przygotowana z niego herbatka może łagodzić dolegliwości układu pokarmowego. Ponadto, zerwane kwiaty można wykorzystać w kuchni i dodać je do sałatek, kanapek i ciast na zimno.

Przeczytaj: Zrób olejek z nagietka!

oprac. Julita Semrau

fot. envato elements 

Wraz z nadejściem ciepłych dni nadchodzi czas, aby odpowiednio przygotować balkon. Należy najpierw oczyścić nasze miejsce wypoczynku. Wynieśmy stamtąd wszystkie niepotrzebne przedmioty oraz zeszłoroczne rośliny. Przede wszystkim zadbajmy o okna i podłogę, usuńmy także wszelki brud i pajęczyny. Do sadzenia roślin doniczkowych przydadzą się: świeża ziemia, nawóz, drenaż, doniczki, łopatka i inne niezbędne narzędzia. Dodatkowo warto dopasować rośliny do warunków panujących na naszym balkonie.

Wiosna w polu i ogrodzie

Zalecenia gospodarskie na kwiecień: co tradycyjnie robi się w polu i ogrodzie?

Kiedy sadzić kwiaty na balkonie?

Chociaż istnieją gatunki roślin odporne na spadki temperatur, to z sadzeniem warto wstrzymać się do początku kwietnia. W marcu jednak bez problemy wzejdą nam bratki, stokrotki, prymulki czy dzwonki. Pierwszy wiosenny miesiąc to także idealna pora na sadzenie cebulek hiacyntów czy żonkili. Wraz z nadejściem kwietnia w donicach umieszczamy pelargonie, stokrotki czy werbeny. To także czas na wysianie kwiatów jednorocznych – chabrów, czarnuszek, groszków pachnących, godecji, nagietków, nasturcji oraz słoneczników. W maju, gdy nie będą już raczej groźne przymrozki, możemy sadzić fuksje, begonie, petunie, surfinie, lobelie i żeniszki.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Najpopularniejsze barwy to fiolet, purpura, biel, odcień żółty. Ale znajdą się także bratki różowe, pomarańczowe, czerwone czy niebieskie, a nawet czarne. Niektóre odmiany są nawet trójkolorowe. Bratki mogą mieć drobne kwiatki, albo nieco większe – wybór jest naprawdę szeroki.

Kiedy sadzimy bratki?

W przypadku ciepłej zimy sadzonki bratków możemy umieszczać w gruncie z początkiem marca (chodzi o odmiany odporne na mróz). Najbezpieczniejszy termin na sadzenie tych kolorowych kwiatków to połowa marca. Uwaga! Sadzimy je w odległości około 15 centymetrów od siebie. Jak to zrobić? Wcześniej przygotowujemy odpowiednią liczbę dziur w ziemi, by umieścić w nich sadzonki, a następnie podsypujemy je ziemią. Pamiętajmy, że bratki często są przechowywane w ciepłych halach, dlatego należy stopniowo przystosowywać je do niższych temperatur. W tym celu przez kilka dni hartujemy je, wynosząc bratki na kilka godzin na zewnątrz.  

Jak sadzić bratki?

Bratki świetnie rozwijają się w podłożu wilgotnym, potrzebują regularnego podlewania – rano bądź wieczorem. Podlewamy podłoże, nie liście, czy kwiaty. Stanowisko bratków może być zarówno słoneczne, jak i lekko zacienione. Gleba powinna być przepuszczalna i lekko kwaśna, do zakwaszenia można użyć torfu.

Kiedy sadzimy bratki?

FOTO: Envato Elements

Wysiew nasion bratków

Na przełomie czerwca i lipca wysiewamy nasiona, po to, aby na wiosnę móc cieszyć się pięknymi kwiatkami. Można to zrobić również późną jesienią. Wiosną wysiewamy nasiona do gruntu – należy je wysiać na glebę, delikatnie przykryć ziemią i przyklepać. Kiełkują od 2-4 tygodni. W razie niesprzyjających warunków atmosferycznych można nasiona umieścić w donicy i przechować je w domu. Generalnie – siejemy je w czerwcu bądź lipcu, a na stałe miejsce wysadzamy jesienią.

Czy bratki są odporne na mróz?

Bratki to rośliny dwuletnie. Aby je przezimować, wystarczy przykryć je agrowłókniną, słomą lub gałązkami iglaków. Nawet wtedy, gdy jest jeszcze zimno, można posadzić bratki np. na balkonie czy tarasie, ponieważ są one odporne na niską temperaturę i przymrozki do - 5°C.

ROŚLINY WIELKANOCNE

Rośliny i kwiaty na Wielkanoc: czym udekorować dom w okresie wielkanocnym?

Angelika Drygas

fot. envato elements

Oprysk z kurkumy można wykonać błyskawicznie. Wystarczy łyżeczkę sproszkowanej przyprawy rozpuścić w połowie szklanki letniej wody. Całość dokładnie mieszamy, a następnie przecedzamy przez gęste sitko. Dzięki temu pozbędziemy się większych kawałków proszku, które się nie rozpuściły. Teraz środek wystarczy przelać do butelki z atomizerem. Spryskujemy nim górne i dolne strony liści. Oprysk z kurkumy zadziała na wełnowce, mszyce i ziemiórki.

Kurkuma wspomoże walkę z chorobami grzybowymi

Aby przygotować domowy preparat na choroby grzybowe, wystarczy po raz kolejny przygotować dwa składniki. Do sporej miski bądź innego naczynia wsypujemy 20-25 g sproszkowanej przyprawy. Zalewamy kurkumę 1 l ciepłej wody. Dokładnie mieszamy całość. Teraz możemy spryskiwać rośliny doniczkowe. Aby środek był jak najbardziej skuteczny, do oprysku warto dodać nieco popiołu drzewnego. Kurkuma pomoże w zwalczaniu rdzy, mącznika czy innych schorzeń.

Kurkuma wzmocni roślinę

Domowy nawóz z kurkumy wspomoże także wzrost rośliny, wzmacniając podłoże. Dzięki tej przyprawie pozbędziemy się też larw szkodników, które często bytują w ziemi doniczkowej. Wystarczy zmieszać sproszkowaną kurkumę z podłożem. Proporcja to 1 łyżka proszku na 3-4 l gleby. Dzięki temu zabiegowi wzmocnimy system korzeniowy naszych upraw, a przy tym zwiększymy ich odporność na szkodniki.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Źródło: interia.pl

Jedną z najpopularniejszych roślin wiosennych jest oczywiście rzeżucha. Wysiewanie tego gatunku to idealny sposób na zaangażowanie dzieci w pożyteczne zajęcie. Nasiona będą kiełkowały w płaskich naczyniach, ale można wybrać też… skorupki po jajkach! Całość będzie wyglądała szczególnie świątecznie. Na dno zawsze kładziemy gazę namoczoną wodą, a na nią nasiona rzeżuchy. Warto wysiać roślinę na 6-7 dni przed Wielkanocą – w tym czasie powinna ona urosnąć i pięknie się rozwinąć, zachwycając zielenią.

Ozdobną łączkę uzyskamy również poprzez zasadzenie owsa, jęczmienia bądź żyta. Te gatunki siejemy minimum 2 tygodnie przed świętami wielkanocnymi. W tym celu warto wykorzystać ozdobną doniczkę. Posianą roślinę ustawiamy w miejscu ciepłym i jasnym. Regularnie podlewajmy, tak, aby podłoże było nieustannie wilgotne.

Kolorowe kwiaty

Wiosna to czas, w którym królują rośliny cebulowe, ponieważ w tym okresie budzenia się przyrody do życia przepięknie zakwitają. Najpopularniejszymi ozdobami stołów wielkanocnych są narcyzy, szafirki, tulipany. Symbolizują one ciepłe uczucia i nowe życie. Warto zakupić również forsycje, ciemierniki albo prymulki. To rośliny, które nie wyrastają z bulwy, ale również bardzo wcześnie zakwitają, a przy tym są niezwykle odporne. Po przekwitnięciu warto posadzić je w ogrodzie. Jako ozdobę wielkanocną można wykorzystać też gałązki bukszpanu albo bazie.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Ukorzeniacz to bardzo ważny preparat. Dzięki niemu sadzonki pędowe oraz liściowe szybciej wypuszczą zdrowsze i silniejsze korzenie. A to niezwykle istotne, bowiem młoda szczepka musi wytworzyć system korzeniowy, abyśmy mogli zasadzić ją w podłożu i cieszyć się nową rośliną. Dodatkowo ukorzeniacz hamuje rozwój bakterii i grzybów, dzięki czemu młode korzonki będą zdrowe i lepiej rozwinięte. W sklepach można zakupić gotowe specyfiki w postaci proszków, żeli czy płynów. Znajdziemy w nich wiele składników odżywczych, fungicydów, witamin oraz auksynę, czyli roślinny hormon wzrostu.

Jak zrobić ukorzeniacz do roślin w domu?

Składniki, które będą potrzebne na domowy ukorzeniacz do roślin, znajdują się w praktycznie każdej kuchni! To miód, cynamon albo ocet jabłkowy. Specyfik można przygotować na trzy sposoby, a to jest banalnie proste.

Metoda pierwsza polega na zmieszaniu szklanki letniej wody z łyżeczką cynamonu. Takim preparatem podlewamy okaz, który dopiero co posadziliśmy. Cynamon działa przede wszystkim przeciwgrzybiczno i antybakteryjnie.

Drugi sposób to dodanie łyżki miodu do dwóch szklanek gorącej wody. Całość studzimy, aby nie poparzyć korzeni młodej rośliny. Następnie tak przygotowanym preparatem podlewamy nasz młody egzemplarz. Miód zawiera wiele składników odżywczych.

Ostatnia opcja to rozcieńczenie w szklance letniej wody łyżeczki octu jabłkowego. W takiej mieszance namaczamy siewkę przez około pół godziny, a później sadzimy w docelowym podłożu. Ocet ten korzystnie wpłynie na wykształcenie systemu korzeniowego.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Zaczyna się wtedy, gdy na drzewach pojawiają się pąki, rośliny kwitną, trawa zielenieje, przyroda budzi się do życia. W bieżącym roku proces ten rozpoczął się już dużo wcześniej niż zwykle, bo pod koniec lutego, a nie marca.

Czym jest wiosna termiczna?

Można o niej mówić, gdy średnia dobowa temperatura powietrza oscyluje miedzy 5 a 15 stopniami Celsjusza. Taka pogoda musi utrzymywać się jednak przez kilka dni z rzędu.

Wiosna astronomiczna i kalendarzowa

Jej początek wyznacza moment równonocy wiosennej, najczęściej między 19 a 21 marca. W 2024 roku stanie się to w środę 20 marca o godzinie 04.07. Wiosna astronomiczna rozpocznie się więc dzień wcześniej niż wiosna kalendarzowa – ta potrwa do 21 czerwca. To bardzo dobry czas – dni będą stawać się coraz dłuższe, bo słońce zaczyna mocniej oświetlać półkulę północną.

Wiosną na polu

Wielkopolska Izba Rolnicza przypomina, że od 1 marca rolnicy mogą realizować działania na polu związane z nawożeniem upraw azotem, nawozami mineralnymi, organicznymi i naturalnymi. Start wegetacji to idealny moment na pierwszą dawkę azotu N, ponieważ ma wpływ na plony. Marzec to również czas pierwszych zasiewów: – Siewca wysiewający w marcu zboże przed rozpoczęciem zasiewu rozrzucał cztery garście ziarna w cztery strony świata: na chwałę Bogu, na daninę skrzatom, na ofiarę ziemi, wodzie, powietrzu i wszystkim zaludniającym ziemię istotom. Potem żegnał się i zaczynał pracę – czytamy na wir.org.pl.

Marzec na polu – jakie działania są ważne?

Jak już gleba przeschnie, należy wykonać uprawki i nawożenie, które stanowiska pod siewy roślin jarych – strączkowych, zbóż). Rolnicy przygotowują ziemię pod zasiew, jak: włókowanie, czy bronowanie (w czasie bez przymrozków) itp. Wodę stojącą na polach warto spuścić. W sprzyjających warunkach rozpoczynają się wywozy obornika i gnojowicy. Druga połowa marca to czas siewów roślin strączkowych, jak: łubiny, grochy, a na końcu mieszanki strączkowo-zbożowe. Co należy zrobić przed siewem?  Nasiona trzeba zaprawić, potrzebne będą także opryski chwastobójcze zaraz po siewie, a przed wschodami roślin. Bronowanie ozimin lekkimi bronami pomoże w szybkim przewietrzeniu wierzchniej warstwy gleby oraz zniweluje ryzyko zagniwania obumarłych roślin. Minimum 5-7 dni przed i po bronowaniu nie wykonujemy oprysków.

Inne prace na gospodarstwie w marcu:

• wykonujemy cięcie formujące i prześwietlanie jabłoni, grusz i śliw,
• w drugiej połowie marca przycinamy drzewka posadzone jesienią,
• pod koniec marca sadzimy drzewka i krzewy owocowe oraz je przycinamy,
• kontynuujemy cięcie owocujących krzewów jagodowych,
• ściółkujemy glebę wokół drzewek i krzewów,
• sadzimy czosnek, cebulę z dymki, szpinak, wczesne odmiany marchwi i rzodkiewki, pietruszkę, bób, groch, chrzan, koper.

Wiosną na polu

FOTO: Envato Elements

Przysłowia marcowe

Jeśli w święty Kazimierz pogoda, to na kartofle uroda.

Na święty Tomasz już wiesz, co masz.

Kiedy na czterdziestu męczenników marznie, to jeszcze czterdzieści nocy przymarznie.

Na św. Grzegorza idą lody do morza.

Jak na św. Józefa chmurki, to sadź ziemniaki, gdzie górki, a jak pogoda, to sadź, gdzie woda.

Na Józefa pięknie - zima prędko pęknie.

Gdy bocian na święty Józef przybędzie, to śniegu już nie będzie.

Święty Józef pogodny, będzie roczek dorodny.

Od dwudziestego marca zagrzewa słońce nawet starca.

Gdy w marcu topnieje, to na wiosnę mróz bieleje.

Marzec czy słoneczny, czy płaczliwy – listopada obraz żywy.

Gdy marzec mglisty, w lecie czas dżdżysty.

Marzec bez wody, kwiecień bez traw.

Kiedy w marcu plucha, to w maju posucha.

Gdy w marcu burza z grzmotem, miesiąc pogodny potem.

Ile mgieł w marcu, tyle deszczów w czerwcu.

Kiedy w marcu deszczu wiele, nieurodzaj zboża ściele.

Suchy marzec kwiecień nagradza, bo deszcz sprowadza.

Suchy marzec, mokry maj, będzie żytko niby gaj.

W marzec, niejeden zadrze brodę starzec.

Kiedy marzec przeżył starzec, będzie zdrów. Kiedy baba w marcu słaba, pacierz mów.

KALENDARZ BIODYNAMICZNY

Jakie prace wykonać w ogrodzie w marcu?

oprac. Angelika Drygas

fot. envato elements

Źródło: Wielkopolska Izba Rolnicza

Termin kwitnienia dalii można znacząco przyspieszyć – wystarczy posadzić je do doniczek. Tę czynność wykonujemy w marcu bądź w kwietniu. Bulwy rośliny umieszczamy w ziemi tak, aby zielone pędy znajdowały tuż nad powierzchnią. Zapewnijmy im również odpowiednie warunki. Podłoże dalii powinno być stale lekko wilgotne, z zapewnionym dostępem do światła słonecznego. Donice z daliami umieszczamy w szklarniach, tunelach foliowych albo w dość ciepłych pomieszczeniach.

Sadzenie dalii do gruntu

Wykopane zimą karpy dalii należy posadzić w ogrodzie w maju. Optymalna data to okres po 15 maja. Wówczas nie istnieje już ryzyko wystąpienia przymrozków, co oznacza, że rośliny nie zostaną uszkodzone. Młode pędy pojawią się po około 2 tygodniach od umieszczenia w gruncie.

Stanowisko dla dalii powinno być słoneczne, ciepłe oraz osłonięte od silnych wiatrów. Miejsce półcieniste spowoduje słabsze kwitnienie roślin. W całkowitym cieniu wcale nie wydadzą kwiatów. Jeśli natomiast wyeksponujemy georginie na wiatr, możemy mieć pewność, że połamie on ich łodygi obciążone sporymi kwiatami. Podłoże dla dalii powinno być umiarkowanie żyzne, przepuszczalne, o odczynie obojętnym bądź lekko zasadowym. Uważajmy również na to, aby w tym samym miejscu nie sadzić dalii częściej niż co 4-5 lat. Zapobiegnie to rozprzestrzenianiu się chorób.

Jak posadzić dalie w gruncie po zimie?

Pierwszym punktem prawidłowego sadzenia dalii powinno być dokładne sprawdzenie zimujących karp. W przypadku pojawienia się zgnilizny czy pleśni, należy usunąć porażone części rośliny, a wszystkie rany zabezpieczyć specjalną maścią z fungicydami. Te karpy, które zgniły czy spleśniały całkowicie, po prostu wyrzucamy.

Istnieją różne odmiany dalii. W zależności od ich wysokości, różna będzie rozstawa tych roślin. I tak:

• Odmiany karłowe i niskie sadzimy co 25-30 cm;
• Odmiany średnie sadzimy co 40-50 cm;
• Odmiany wysokie sadzimy co 60-80 cm.

Na początek wykopujemy w podłożu dołek o głębokości około 40 cm. Następie wypełniamy go żyzną i przepuszczalną glebą. Karpy dalii układamy w dołkach na głębokości od 5 do 10 cm – tak, aby pąki znajdowały się tuż nad powierzchnią ziemi. Pamiętajmy, aby odmiany wysokie posadzić nieco głębiej. Karpy przysypujemy podłożem, lekko ugniatając. Uważajmy przy tym, aby nie połamać bulw. Posadzone dalie podlewamy dopiero wtedy, gdy pojawią się pędy.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay 

Źródło: muratordom.pl

Rośliny pokojowe można pozyskać oczywiście z nasion, a więc w sposób generatywny. Jest to jednak nieco mniej opłacalne, niż rozmnażanie wegetatywne – poprzez sadzonki. Dodatkowo dzięki tej drugiej metodzie będziemy mieli dużą szansę na uzyskanie egzemplarza o identycznych cechach, jakimi charakteryzuje się roślina-matka. Dla wielu osób to szczególnie ważne! Jak najłatwiej rozmnażać kwiaty doniczkowe?

Przede wszystkim poprzez podział. W tym przypadku nasz okaz wyjmujemy z donicy, delikatnie oczyszczamy, a następnie rozrywamy korzenie, dzieląc roślinę na kilka egzemplarzy. Każda część będzie już oddzielną sadzonką. W takiej formie umieszczamy ją w doniczce z odpowiednim podłożem. Ten sposób rozmnażania sprawdzi się w przypadku takich gatunków, jak:

• aspidistry;
• kalatee;
• paprocie;
• zamiokulkasy.

Drugi sposób to sadzonkowanie. Aby przeprowadzić proces, musimy z okazu matczynego pozyskać sadzonkę, którą później ukorzenimy w wodzie. Alternatywą dla wody będzie mech. Gdy tylko nowy egzemplarz wykształci korzenie, przesadzamy młodą roślinę do doniczki, do której uprzednio wsypaliśmy właściwą ziemię. Ten sposób warto zastosować dla następujących gatunków:

• begonie;
• bluszcze;
• diffenbachie;
• draceny;
• fikusy;
• filodendrony;
• fitonie;
• gardenie;
• jukki;
• monstery;
• papirusy;
• peperomie;
• trzykrotki.

Ostatni sposób polega na wyhodowaniu rośliny z pestki. Jest to zadanie najtrudniejsze i wymagające sporo cierpliwości. Pestkę wkładamy do pojemnika z wodą albo umieszczamy od razu w docelowym podłożu. Następnie obficie podlewamy i ustawiamy naszą przyszłą sadzonkę w miejscu jasnym, słonecznym. Po kilku tygodniach z pestki powinny zacząć wyrastać korzenie oraz pęd. W ten sposób rozmnożymy chociażby awokado.

PORADY OGRODNICZE

Jak wyhodować awokado z pestki w domu?

Ukorzenianie rośliny w wodzie – szybkie i sprawdzone triki

Ukorzenianie rośliny w wodzie jest bardzo proste. Z tym zadaniem mogą zmierzyć się nawet mało doświadczeni ogrodnicy. Najczęściej sadzonkę będzie można wsadzić do docelowego podłoża po mniej więcej po 2 miesiącach. Aby wszystko przebiegło sprawnie, należy stosować się do poniższych porad.

Jak najszybciej i najskuteczniej ukorzenić rośliny?

FOTO: Envato Elements

• Aby pędy rośliny matczynej były sztywne i jędrne, należy ją podlać dzień przed pobraniem sadzonek.
• Pędy, które chcemy ukorzenić, muszą być zdrowe oraz dobrze wykształcone.
• Pędy odcinamy narzędziem czystym, sterylnym i ostrym. Najlepiej sprawdzi się sekator.
• Fragment rośliny odcinamy kilka centymetrów pod tak zwanym kolankiem. To miejsce to nic innego, jak węzeł korzeniowy, a więc zgrubienie pędu, z którego rozwinie się później bryła korzeniowa.
• Sadzonka powinna mieć minimum 2 lub 3 liście. Usuwamy również nadmiar liści, które znajdują się za blisko kolanka.
• Nasze pobrane fragmenty rośliny matczynej muszą porządnie przeschnąć – dopiero potem umieszczamy je w wodzie.
• Nie wkładamy nierozwiniętej jeszcze sadzonki do zimnej wody, tym bardziej nalanej prosto z kranu! Ciecz powinna być odstana i mieć temperaturę pokojową.
• Warto też przed umieszczeniem sadzonki w naczyniu z wodą wrzucić do cieczy kapsułkę węgla aktywnego, który zapobiegnie rozwojowi bakterii i grzybów.
• Stanowisko, w którym postawimy nasze odcięte pędy, powinno być jasne, jednak nie zbyt intensywnie nasłonecznione.
• Uważajmy na gnicie sadzonek bądź ich korzeni! Codziennie kontrolujmy stan naszych młodych okazów.
• Aby przyspieszyć ukorzenianie i zwiększyć skuteczność naszych działań, korzeń sadzonki umoczymy w ukorzeniaczu albo w cynamonie.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Źródło: deccoria.pl

Pieniążek będzie wymagał sporej ilości światła, lecz rozproszonego. Roślina powinna więc znajdować się w pomieszczeniu jasnym, ale bez bezpośredniej ekspozycji na słońce. Dobrą lokalizacją będzie parapet przy oknie wychodzącym na wschód bądź północ. Innym rozwiązaniem może być postawienie pilei w pewnej odległości od okna, na przykład na półce czy kwietniku. Uważajmy również na przeciągi, które dla pieniążka potrafią być zabójcze i objawiać się gubieniem liści.

Jakie warunki dla pieniążka?

Dla pieniążka przygotujmy podłoże żyzne i przepuszczalne. Gdy wybierzemy uniwersalną ziemię dla kwiatów doniczkowych, warto nieco ją rozluźnić piaskiem w proporcji 3:1. Na dnie doniczki umieszczamy warstwę drenażową. Może ona składać się z keramzytu albo żwiru. Będzie zapobiegać gromadzeniu się zbyt dużej ilości wody w ziemi. Pamiętajmy także o odpowiedniej temperaturze. Pieniążek preferuje tę pokojową, zimą jednak najlepiej zapewnić mu nieco chłodniejsze warunki. Właściwa będzie temperatura w przedziale 15-18°C.

Wszystko, co musisz wiedzieć o pielęgnacji pieniążka! Jak uprawiać tę roślinę?

FOTO: Envato Elements

Jak podlewać i nawozić pieniążka?

Pieniążek, chociaż jest rośliną dosyć odporną na niekorzystne warunki, to wykazuje dużą wrażliwość na przelanie podłoża. Lepsze będzie chwilowe przesuszenie niż nadmiar wody i gromadzące się w doniczce jej zastoje. Małe egzemplarze warto nawadniać poprzez zraszanie. Dzięki temu dodatkowo zwiększymy wilgotność powietrza wokół tych roślin. Latem podlewamy pieniążka co 2-3 dni. Regularnie sprawdzamy, czy na podstawce pod doniczką nie gromadzi się woda. Zimą natomiast będziemy nieco ograniczać podlewanie pilei.

Nawożenie powinno być bardzo delikatne. Najlepiej używać preparatów silnie rozcieńczonych. Mogą to być nawet środki przeznaczone dla sukulentów czy storczyków lub dla gatunków o ozdobnych liściach. Postawić można również na nawozy uniwersalne. Pieniążka najlepiej dokarmiać raz w miesiącu przez cały sezon wegetacyjny. Jesienią i zimą zaprzestajemy natomiast nawożenia.

Jak rozmnażać pieniążka?

Rozmnażanie pieniążka jest banalnie proste! Wystarczy oddzielić od rośliny macierzystej kilka sadzonek korzeniowych. Najlepiej od razu umieścić tak pozyskane nowe egzemplarze w podłożu. Raczej nie przesadzamy tej rośliny, ponieważ woli ona mniejsze doniczki. Po kilku latach pieniążek straci swój atrakcyjny wygląd. Warto wówczas odmłodzić roślinę, przycinając ją silnie nad ziemią, do kilkunastu centymetrów.

Jakie szkodniki i choroby mogą zaatakować pieniążka?

Pieniążek jest szczególnie narażony na choroby i szkodniki, gdy powietrze w pomieszczeniu jest bardzo suche. Sprzyja to pojawieniu się przędziorków, wełnowców, a nawet mszyc. Z kolei nadmiar wody najczęściej prowadzi do rozwoju chorób grzybowych. Bardzo niebezpieczna jest szara pleśń.

PORADY OGRODNICZE

Jak zwalczać przędziorki, wełnowce i tarczniki?

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Rośliny to nie tylko piękna ozdoba domu. Ich obecność jest również praktyczna – mają one zdolność do oczyszczania powietrza. Niektóre gatunki potrafią pochłaniać szkodliwe substancje znajdujące się w otoczeniu. Można więc powiedzieć, że kwiaty pokojowe działają niczym naturalny filtr. Nie powinien więc dziwić fakt, że niektóre okazy nie tylko neutralizują groźne związki, jak na przykład toluen, aceton czy formaldehyd, ale również wyłapują kurz! Wszelkie pyły i zanieczyszczenia dane gatunki zbierają na powierzchni swoich liści. Na szczęście cząsteczki kurzu nie wnikają w głąb tkanek roślinnych, a tylko osiadają na nadziemnych częściach zieleni. Wówczas powinniśmy przetrzeć zgromadzone zabrudzenia wilgotną ściereczką. Pamiętajmy o regularnym czyszczeniu kwiatów doniczkowych! W ten sposób zapobiegniemy namnażaniu się roztoczy. Warto utrzymać zieleń w dobrym stanie, bowiem zalegający na liściach kurz może w końcu utrudnić znacząco wymianę gazową czy ograniczać dostęp do światła słonecznego.

Jakie gatunki roślin wyłapią kurz z powietrza?

Ze względu na to, że kurz osadza się na nadziemnych częściach roślin, to świetnie sprawdzą się egzemplarze o dużych liściach. Na liście najskuteczniejszych gatunków z pewnością znajdą się:

• alokazja;
• figowiec dębolistny;
• figowiec sprężysty;
• filodendron;
• monstery;
• pachira wodna;
• strelicja.

PIĘKNE I POŻYTECZNE ROŚLINY

Rośliny oczyszczające powietrze, które warto mieć w sypialni [TOP 10]

Aby zachować dobrą jakość powietrza w domu, warto wprowadzić do wnętrz również gatunki roślin oczyszczające powietrze ze szkodliwych substancji. Będą to na przykład paprotki, begonie, skrzydłokwiaty, zielistki, sansewierie.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Źródło: deccoria.pl

Duże rośliny doniczkowe będą idealnie prezentować się ustawione po prostu na podłodze. Jeżeli zależy nam na funkcjonalności, możemy zaopatrzyć się w doniczki z kółkami, które umożliwią przesuwanie kwiatów z miejsca na miejsce. Dorastające do sporych rozmiarów gatunki warto eksponować same, bez żadnych dodatkowych ozdobników czy innych roślin. Jeżeli nasz okaz ma dodatkowo duże, dekoracyjne liście bądź kwiaty to warto, aby prezentował się pięknie na neutralnym tle. A jakie gatunki najlepiej sprawdzą się jako „domowe solitery”? Na podłodze warto postawić:

• draceny;
• figowce;
• filodendrony;
• juki;
• pachiry;
• palmy;
• sagowce;
• zamiokulkasy.

Jak ustawić rośliny doniczkowe w domu?

FOTO: Envato Elements

Jakie gatunki kwiatów doniczkowych dobrać do kwietnika i na parapet?

Kwietnik dla roślin sam w sobie może być ozdobą wnętrza. Warto tu jednak zwrócić uwagę na ekspozycję na słońce – żaden okaz nie powinien zasłaniać drugiego i utrudniać mu pobieranie światła. Mniejsze kwiaty doniczkowe można zaprezentować na konstrukcjach w kształcie słupków albo schodków. Ciekawym rozwiązaniem będzie skupienie w jednym miejscu roślin podobnych lub nawet tych samych gatunków, jednak różniących się pod pewnymi względami. Jeśli wybierzemy fitonię, możemy zaszaleć z wybarwieniem, wielkością czy fakturą liści. Warto wiedzieć, że w grupie rośliny rozwijają się znacznie lepiej, gdyż tworzą wówczas specyficzny mikroklimat. Jakie jeszcze gatunki możemy umieścić w kwietnikach czy na parapetach? Będą to:

• epipremnum;
• geranium;
• monstery;
• pelargonie;
• skrzydłokwiaty;
• trzykrotki.

Jak ustawić rośliny doniczkowe w domu?

FOTO: Envato Elements

Jak ustawić rośliny doniczkowe w domu?

FOTO: Envato Elements

OGRODY WERTYKALNE TO HIT!

Stwórz w domu prawdziwą dżunglę! O czym pamiętać, zakładając zielone ściany z roślin?

Jakie gatunki roślin sprawdzą się w donicach wiszących?

Ciasne wnętrza będą wymagały zagospodarowania dodatkowej przestrzeni. Nic trudnego dla miłośników roślin! Wystarczy wykorzystać alternatywny sposób na wyeksponowanie roślin, czyli podwieszanie na ścianie czy suficie. Hitem są kwietniki z makramy, a więc z zaplecionych w fantazyjny sposób bawełnianych sznurków. Zresztą – żadna wisząca doniczka nie musi być nudna! Możemy postawić na ekologię i samodzielnie stworzyć kwietnik z przedmiotów codziennego użytku. Świetnie sprawdzą się chociażby instalacje z lampami. Na ścianie sprawdzą się na przykład kieszenie. Dodatkowo warto rozważyć instalację ogrodu wertykalnego, który prezentuje się niesamowicie! Jakie gatunki wybrać do donic wiszących? Będą to między innymi:

• bilbergie;
• bluszcze;
• paprocie;
• zielistki;
• różne inne pnącza.

Jak ustawić rośliny doniczkowe w domu?

FOTO: Envato Elements

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Woda ryżowa to świetna, wzmacniająca i naturalna odżywka dla roślin domowych. Jest szczególnie polecana do pielęgnacji orchidei. Wszystko przez fakt, że to bogate źródło witamin z grupy B, fosforu, magnezu, żelaza, krzemu. Przygotowany przez nas preparat skutecznie pobudzi storczyki do wzrostu. Dzięki niemu rośliny wspaniale zakwitną, ich łodygi wzmocnią się, a liście staną się intensywnie zielone.

Jak przygotować odżywkę z wody ryżowej dla storczyków?

Idealną odżywkę dla orchidei możemy przygotować bez specjalnych starań – wystarczy to, co pozostaje po przygotowaniu obiadu! Wody po ugotowanym ryżu nie wylewamy tym razem do zlewu, ponieważ przyda nam się do pielęgnacji roślin. Ten cenny płyn sprawdzi się w podlewaniu storczyków. Możemy również wybrać inny sposób na pozyskanie odżywki. Wystarczy zanurzyć ziarna ryżu w chłodnej wodzie ma 2-3 godziny. Po tym czasie z powodzeniem możemy wykorzystać płyn do orchidei, a pozostały ryż nadal może zostać ugotowany i podany do zjedzenia.

Pamiętajmy jednak, żeby nie gotować ziaren w plastikowych torebkach! Wówczas taka woda nie będzie nadawała się dla roślin. Dodatkowo podczas przygotowywania ryżu nie dodawajmy do niego soli czy innych przypraw, gdyż mogą one źle wpłynąć na storczyki. Najlepiej sprawdzi się ryż jaśminowy, brązowy oraz basmati.

Domowe sposoby

Woda ryżowa na piękne włosy! Jak zrobić płukankę?

Jak stosować odżywkę z wody ryżowej?

Wody ryżowej używamy raz na 2-3 tygodnie – takie dawkowanie w zupełności wystarczy. Pamiętajmy, aby zawsze podlewać rośliny ostudzoną miksturą, o temperaturze pokojowej. Nie moczmy też liści i kwiatów storczyków. Najbezpieczniejszy sposób polegać będzie na zanurzeniu doniczki z orchideą w naczyniu z wodą ryżową. Tak pozostawiamy roślinę na około 20 minut, a po tym czasie odsączamy ją z resztek płynu.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Źródło: kobietainteria.pl

Storczyki w naturze rosną na drzewach, a wodę i składniki odżywcze pozyskują głównie z powietrza. W domowym zaciszu powinniśmy więc odpowiednio zadbać o te rośliny, aby mogły zdrowo wzrastać i rozwijać wiele kwiatów. Różne gatunki orchidei najpewniej będą miały różne wymagania co do nawożenia. Najważniejsza jest pora roku. Najlepiej odżywiać storczyki tylko w okresie wegetacyjnym, a więc w czasie od kwietnia do sierpnia. To dobry czas, gdyż wówczas rośliny silnie się rozrastają i zawiązują pąki kwiatowe. Najodpowiedniejsze będzie nawożenie regularne, co 2 tygodnie. W okresie jesiennym i zimowym wiele gatunków przejdzie natomiast w stan spoczynku. Wtedy zaprzestajemy nawożenia, wzmacniając wyłącznie najbardziej osłabione egzemplarze.

Najlepsza odżywka dla storczyków – wystarczy aloes i marchewka!

Jak przygotować najskuteczniejszą, naturalną odżywkę dla doniczkowych orchidei? Wystarczy zebrać obierki po marchewkach, które zazwyczaj wyrzucamy do kosza. Będą idealnym źródłem potasu, żelaza, azotu, witamin A, K, i C oraz wielu innych składników odżywczych. Do tego przyda się liść aloesu. Ten składnik zawiera azot, fosfor, magnez, a także bor, a więc najważniejsze dla prawidłowego wzrostu roślin elementy. Teraz wystarczy oba te materiały pokroić na drobne kawałki. Całość przekładamy do blendera, dolewając jeszcze 0,5 litra wody. Miksujemy dokładnie, a później jeszcze przecedzamy miksturę przez sitko. Na zakończenie rozcieńczamy preparat jeszcze przy pomocy 2,5 litra wody.

Ta domowa odżywka zdziała cuda! Jak w prosty sposób wzmocnić storczyka?

FOTO: Envato Elements

Taką odżywkę możemy przelać do butelki z atomizerem i spryskiwać liście roślin 2 razy w miesiącu. Nic nie stoi również na przeszkodzie, aby domowym preparatem podlewać storczyki raz na 2 tygodnie. Możemy też przecierać liście orchidei. Wystarczy wacik czy miękką szmatkę zanurzyć w roztworze i raz w miesiącu dokładnie zwilżyć liście.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements 

Źródło: deccoria.pl

Nawożenie roślin to dosyć prosta sprawa, warto jednak pamiętać o kilku zasadach, aby nie zaszkodzić zieleni doniczkowej. Przede wszystkim zbyt duża ilość nawozu najczęściej prowadzi do przypalenia bryły korzeniowej. Zauważymy to, gdy liście w okolicy nerwów zaczną żółknąć. W przypadku preparatów sklepowych stosujemy się zawsze do instrukcji producenta. Najlepiej zastosować mniej środka, niż doprowadzić do przenawożenia. Świeżo zakupionej rośliny nie powinniśmy nawozić przez okres od 2 do 3 miesięcy. Okazy, które przynieśliśmy do domu jesienią i zimą, odżywiamy dopiero na początku sezonu wegetacyjnego. Podobnie przez około 2 miesiące nie dokarmiamy świeżo przesadzonych kwiatów.

Nie nawozimy egzemplarzy chorych czy zaatakowanych przez szkodniki. Jeżeli korzenie rośliny są uszkodzone, nawóz z pewnością je spali. Po wyleczeniu odczekajmy jeszcze około miesiąc. Przed zasileniem rośliny danym materiałem czy gotowym preparatem najpierw zwilżamy podłoże w doniczce i odczekujemy kilka minut, aż woda się wchłonie. Dzięki temu będziemy mieli pewność, że nawóz rozłoży się równomiernie w ziemi w doniczce.

Najprostsze domowe sposoby na nawożenie roślin doniczkowych

Jednym ze sposobów na odżywienie domowych okazów jest zastosowanie cynamonu. Ta przyprawa jest znanym środkiem antyseptycznym, dzięki czemu potrafi zwalczyć grzyby atakujące roślinę. Aby odpowiednio zastosować cynamon, najpierw należy właściwie przygotować podłoże. Usuwamy wszystkie żółte liście z rośliny. Ziemię pozostawiamy suchą na kilka dni, aby nie sprzyjać namnażaniu się grzybów. Teraz wierzchnią warstwę gleby posypujemy cynamonem. Możemy lekko zmieszać przyprawę również z głębszymi warstwami podłoża. Po kilku dniach wyjmujemy roślinę z doniczki. Następnie usuwamy wszystkie zgniłe korzenie, uważając, aby nie uszkodzić żadnych żywych elementów. Dodatkowo kwiat możemy odżywić poprzez zanurzenie w roztworze, który powstanie po zmieszaniu wrzącej wody z łyżeczką cynamonu. Roślinę umieszczamy w pojemniku z taką cieczą dopiero po dokładnym wymieszaniu i całkowitym ostygnięciu. Pozostawiamy zieleń w roztworze na minimum 30 minut. Cały zabieg powinien zakończyć się przesadzeniem rośliny do świeżego podłoża.

Idealnym wzmocnieniem dla roślin domowych będą skorupki jajek. To bogate źródło azotu i węglanu wapnia. Odżywkę przygotujemy w prosty sposób. Najpierw pozostałości po jajkach zostawiamy w wodzie, w której się gotowały. Powinny znajdować się tam przez minimum 2 tygodnie. Później całość odcedzamy. Wodą podlewamy rośliny, a skorupki kruszymy i mieszamy z doniczkowym podłożem. Pamiętajmy, że ten materiał sprawdzi się tylko u roślin, które wolą wyższe, a więc zasadowe pH gleby. Będą to na przykład paprocie, bluszcze, piwonie, cyprysy czy liliowce.

Skórki z banana to także dobry materiał na wzmocnienie upraw. Nie tylko przyspieszają wzrost roślin, ale również wzmacniają ich piękną woń. Wystarczy podlać zieleń roztworem, który powstanie po włożeniu do słoika 3 skórek po bananach i zalaniu ich wodą. Pamiętajmy, aby pozostawić roztwór na kilka dni. Najlepiej jednak, aby nie stawiać słoika z naszą odżywką w pełnym słońcu.

Mleko z kolei poprawi koloryt liści. Wystarczy raz na 2 tygodnie podlać rośliny mlekiem rozcieńczonym z przegotowaną wodą. Duże liście takich gatunków jak na przykład monstery można przecierać również delikatną, mokrą szmatką zwilżoną mlekiem. Dzięki temu nadamy blasku tym częściom roślin.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Niektórzy mogą zadawać sobie pytanie – czy warto przesadzać kwiaty doniczkowe? Okazuje się, że tak! To bardzo ważna czynność. Dzięki niej nasze uprawy będą prawidłowo się rozwijać, a dodatkowo staną się bardziej odporne na choroby. Przesadzamy przede wszystkim rośliny tuż po ich zakupie. Ziemia startowa, w której rosną sklepowe okazy, nie zawsze jest odpowiednia dla danego gatunku. Po raz pierwszy kwiat przesadzamy do nowego, świeżego podłoża dedykowanego konkretnemu gatunkowi i do doniczki większej o około 4-5 centymetrów. Dla większych egzemplarzy może być potrzebny pojemnik nawet o 10 centymetrów większy. Niezbędna będzie również warstwa keramzytu.

Starsze rośliny przesadzamy tylko co 2-3 lata. Młodsze egzemplarze powinniśmy natomiast umieszczać w nowym podłożu nawet co rok! Wynika to z ich szybkiego wzrostu. Korzenie mogą zacząć wypełniać doniczkę szczelnie, co stanie się bardzo groźne. Bryła korzeniowa może zacząć gnić bądź obsychać.

Przesadzanie kwiatów doniczkowych – krok po kroku

Rośliny najlepiej przesadzać na wiosnę, tuż po rozpoczęciu sezonu wegetacyjnego. Doniczkę startową, jeśli jest wykonana z miękkiego plastiku, najlepiej kilka razy ścisnąć, aby ziemia się poluźniła. Potem trzeba wyciągnąć roślinę z pojemnika. Najważniejsze jest, aby nowa donica miała otwory na dnie, które odprowadzą nadmiar wody do podstawki. Na dno pojemnika sypiemy keramzyt, który stanowi warstwę drenażową. Nie tylko utrudni on zaleganie wody w ziemi, ale również napowietrzy podłoże. Teraz przysypujemy wszystko odpowiednim podłożem. Następnie centralnie umieszczamy w doniczce naszą roślinę. Puste przestrzenie szczelnie wypełniamy podłożem, a później delikatnie ugniatamy, dzięki czemu powietrze nie będzie zalegać między korzeniami. Na koniec należy podlać roślinę. Pamiętajmy jednak, aby przez kilka tygodni po przesadzeniu nie wystawiać naszych kwiatów na bezpośrednie słońce.

Jeżeli jednak nie mamy możliwości wyjęcia rośliny z donicy, warto przynajmniej usunąć wierzchnią warstwę ziemi i wymienić ją na nową. Dzięki temu roślina zacznie lepiej się rozwijać. Wyjęcie kwiatu doniczkowego z pojemnika ułatwi również obfite podlanie.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Wokół wielu roślin doniczkowych narosło sporo przesądów. Do tych kwiatów domowych, które miałyby przynosić pecha i nieszczęście, należą między innymi: wrzos, bluszcz pospolity, kaktusy, monstery, filodendrony, hoja. Z drugiej strony istnieje sporo gatunków, których „działanie” jest wręcz odwrotne. Między innymi te rośliny mają przyciągać szczęście, miłość i pieniądze: grubosz jajowaty, pieniążek, dracena Sandera, pachira wodna, skrzydłokwiat, fikusy.

Czy te przesądy są jednak prawdą? Otóż nie są potwierdzone żadne „moce” kwiatów doniczkowych. Oznacza to, że nie przynoszą ani szczęścia, ani tym bardziej pecha. To, jak postrzegamy dany gatunek, wynika w dużej mierze z kultury i własnych przekonań człowieka. I tak, dla przykładu, uważany często za źródło nieszczęść wrzos, w krajach skandynawskich jest szczególnie doceniany jako przynoszący szczęście. Dodatkowo angielska nazwa tej rośliny (Heather) to także popularne imię. Często też te gatunki, które mają przyciągać do nas pieniądze, mają kształt liści przypominający monety. Może stąd wzięły się te przesądy?

Czy istnieją rośliny, które naprawdę szkodzą?

Lubiany przez wielu i goszczący w wielu domach fiołek afrykański czasem określany jest jako „wampir energetyczny”. Sępolia ma bowiem pozbawiać właścicieli sił witalnych. Dodatkowo zaczęto przypisywać roślinie inne „moce”, między innymi to, że sprowadza samotność, nawet odstraszając potencjalne miłości. Nie wiadomo, skąd dokładnie wzięło się takie wierzenie. Mimo to fiołek afrykański absolutnie nie jest w żaden sposób szkodliwy.

Czasem możemy natknąć się też na stwierdzenie, że zabójczy może być hibiskus, nazywany też różą chińską. Tymczasem to roślina nie tylko pięknie kwitnąca, ale również jadalna. Wykazano wiele jej właściwości leczniczych, w medycynie azjatyckiej jest znana od wieków. Ponurą sławę hibiskusa jednak nie polepsza fakt, iż niektórzy twierdzą, że jest to roślina silnie trująca.

Czasem jednak rośliny mogą mieć negatywny wpływ na otoczenie. W pewnym stopniu szkodzić nam może kurz, który gromadzi się na liściach czy pleśń pojawiająca się czasem w doniczkach. Dlatego powinniśmy szczególnie dbać o naszą doniczkową zieleń. Pewnym wyjątkiem są jednak fikusy, których powinny unikać osoby uczulone na lateks. Pamiętajmy również, że ogólnie kontakt z roślinami ma pozytywne działanie i poprawia nastrój!

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Monstera będzie wymagała ziemi lekkiej, dobrze napowietrzonej i przepuszczalnej. Wszystko ze względu na to, że ten gatunek nie toleruje przelania podłoża. Nadmierna wilgoć w doniczce szybko doprowadzi do zgnicia korzeni rośliny. Odpowiednia ziemia natomiast pozytywnie wpłynie na rozwój systemu korzeniowego, a także na wzrost całego okazu. Warto też, aby zapewnić monsterze glebę bogatą w składniki pokarmowe. Dla tej rośliny nie sprawdzą się gotowe, sklepowe mieszanki, określane jako ziemia dla kwiatów, ziemia uniwersalna czy ziemia dla roślin zielonych. Dlaczego? Są one zazwyczaj zbyt ciężkie i zbite, przez co za długo magazynują wodę.

Podłoże do monstery – jak przygotować je samodzielnie?

Podłoże do monstery powinno być lekkie oraz niegromadzące dużych zastojów wody. Gdy tworzymy sami ziemię dla tej rośliny, pamiętajmy, aby zmieszać ze sobą komponenty o zróżnicowanym rozdrobnieniu, czyli tak zwanej frakcji.

Jakie składniki powinna mieć ziemia dla monstery?

• baza, czyli bogate w materię organiczną podłoże – ziemia kompostowa, torf wysoki bądź inne;
• elementy poprawiające przepuszczalność – włókna kokosa, chipsy kokosowe, rozdrobniona kora sosnowa, perlit, wermikulit, keramzyt bądź inne;
• dodatek węgla aktywnego, który zapobiegnie rozwojowi chorób grzybowych.

Podłoże przygotowujemy, mieszając ze sobą wszystkie komponenty i dokładnie je zwilżając. Inny sposób to stworzenie tak zwanego „bigosu”. To ziemia uniwersalna, zakupiona w sklepie, zmieszana z komponentami, które zwiększą jej przepuszczalność. Pamiętajmy, aby korę sosnową przed użyciem wyprażyć w piekarniku w temperaturze 150°C przez minimum 15 minut. W ten sposób pozbędziemy się z niej ewentualnych larw i jaj szkodników. Gotowe! Teraz w tak przygotowanej ziemi możemy umieścić naszą monsterę.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Istnieje wiele różnych odmian i gatunków orchidei. Najpopularniejsze z nich, najczęściej pojawiające się w naszych domach, to:

• Cymbidium;
• Dendrobium;
• Phalaenopsis;
• Paphiopedilum;
• Vanda.

Większość z wyżej wymienionych storczyków będzie potrzebowała stanowiska dosyć dobrze oświetlonego, ze światłem rozproszonym. Na uprawę idealnie nada się parapet wschodni lub południowy. Niektóre gatunki będą miały mniejsze wymagania świetlne, dlatego też można postawić je w pokojach, których okna wychodzą na południe. Latem należy uważać na poparzenia słoneczne.

Orchidee preferują temperaturę pokojową, w przedziale od 21 do 27℃​. Nieco niższej temperatury, w granicach 18-20℃ będą wymagały gatunki takie, jak Cambria, Cymbidium oraz Dendrobium. Wszystkie storczyki natomiast potrzebują znacznie mniej ciepła w nocy. Optymalna wilgotność powietrza powietrza dla orchidei to 60-80%. Jeżeli powietrze w naszych wnętrzach jest suche, koniecznie zainwestujmy w nawilżacz. Sprawdzi się on szczególnie zimą.

Idealne podłoże dla storczyków jest lekkie, przepuszczalne, dobrze napowietrzone. Możemy zastosować sklepowe, gotowe mieszanki albo samodzielnie wymieszać korę sosnową, perlit, keramzyt, torf i włókno kokosowe. Od wiosny do jesieni orchidee trzeba będzie regularnie nawozić, minimum raz na 2-3 tygodnie. Szczególnie groźny jest bowiem niedobór azotu i żelaza.

Co oznacza żółknięcie liści storczyka?

Żółte liście to ważny objaw, wskazujący na to, że storczyk nie znajduje się w najlepszej kondycji. Ten problem w uprawie orchidei jest dość popularny, a wpływ na niego ma wiele czynników. Czemu liście storczyka robią się żółte? Wynika to często z niewłaściwych warunków uprawy. Jeżeli liście naszego egzemplarza zżółkły, możliwe, że roślina rozwija się w niesprzyjających warunkach. Weźmy pod uwagę oświetlenie, temperaturę i wilgotność. Innym powodem żółknięcia liści są błędy w pielęgnacji, czyli nieodpowiednie podlewanie i nawożenie. Czasem też żółte liście to oznaka choroby storczyka.

Wszystko, co musisz wiedzieć o uprawie orchidei! Dlaczego liście storczyków żółkną?

FOTO: Envato Elements

Co jednak bardzo ważne, to fakt, że taki stan rzeczy nie musi mieć nic wspólnego z wyżej wymienionymi problemami. Liście orchidei żółkną, zasychają i opadają w sposób naturalny, co jest związane z procesem starzenia się rośliny. Storczyki początkowo słabą i marnieją, gdyż całą energię wkładają w rozwój młodych, zielonych listków na szczytach łodyg. Jeżeli więc zauważymy, że żółkną wyłącznie liście dolne, te najstarsze, nie musimy się niczym martwić. To proces całkowicie naturalny. Gdy jednak zauważmy, że żółte robią się również młode, dopiero wyrastające elementy rośliny, które dodatkowo są pomarszczone, poplamione albo wilgotne, powinniśmy zacząć zacząć działać. Jak? Przede wszystkim zapewnijmy roślinie właściwe warunki do rozwoju i nie narażajmy jej na stres.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Źródło: deccoria.pl

Ogród wertykalny potocznie nazywany jest również zieloną ścianą – wszystko ze względu na innowacyjny sposób uprawy roślin. Specjalne konstrukcje podtrzymują roślinność właśnie na pionowych powierzchniach. Taka koncepcja nie była niczym obcym nawet w czasach starożytnych. Współcześnie, jeszcze do niedawna zielone ściany stanowiły pewną ekstrawagancję i rzadko pojawiały się w domach. Najczęściej spotkać je było można w hotelach, galeriach handlowych czy w biurach. Dzisiaj są niezwykle pożądane w aranżacji praktycznie każdych wnętrz! Koncept roślin uprawianych wertykalnie został opracowany w XX wieku przez profesora Stanley’a Harta White’a. Ten wynalazek nie spotkał się jednak z ciepłym przyjęciem, uznano go nawet za niepraktyczny. Dopiero w latach osiemdziesiątych francuski botanik Patrick Blanc spopularyzował pomysł White’a.

Zielone ściany do niedawna najczęściej spotkać można było w przestrzeniach publicznych.

FOTO: Envato Elements

Zielone ściany – wady i zalety rozwiązania

Zielone ściany to trend cieszący się niemałą popularnością. Warto jednak przed zdecydowaniem się na niego rozważyć zalety, jak i wady kompozycji roślinnej na ścianie.

• Rośliny poprawiają jakość powietrza, podnoszą jego wilgotność, a przy tym wiążą toksyczne związki i substancje, produkując w zamian tlen.
• Roślinność tworzy przyjazny mikroklimat, który pozytywnie wpływa na zdrowie i samopoczucie człowieka, na przykład obniżając poziom stresu.
• Ogrody wertykalne znacząco zmniejszą poziom hałasu, ponieważ odbijają część fal dźwiękowych.
• Zielone ściany umożliwią zagospodarowanie przestrzeni w sposób ekonomiczny. Sprawdzą się zwłaszcza w małych wnętrzach.
• Rośliny na ścianie będą oryginalną dekoracją, ożywiającą domową przestrzeń.
• Koszty założenia zielonej ściany są dosyć spore.
• Przed zamontowaniem ogrodu wertykalnego musimy zadbać o odpowiednie warunki dla roślin, przede wszystkim zapewnić im odpowiednią ilość światła słonecznego. Zielona ściana to więc rozwiązanie nie dla każdego pomieszczenia.

Jakie rośliny wybrać do ogrodu wertykalnego?

Najczęściej ogrody wertykalne to ścianki z siatki bądź drewna, do których przytwierdza się doniczki na rośliny. Inne rozwiązanie to stelaż na kółkach z wymiennymi doniczkami. W ten sposób powstaje nam w pełni mobilna zielona ściana. A co powinniśmy brać pod uwagę, wybierając gatunki roślin do naszej pionowej kompozycji? Przede wszystkim zwróćmy uwagę na warunki panujące w naszym domu. Weźmy pod uwagę nasłonecznienie, temperaturę czy wilgotność powietrza. Możemy też zastosować nietypowe rozwiązania, na przykład w kuchni sprawdzi się ogród wertykalny z ziół. Ciekawą opcją będzie też ściana wykonana w całości z mchu. Pamiętać musimy o jeszcze jednym ważnym aspekcie – rośliny, które wybierzemy do ogrodu na ścianie, powinny mieć podobne wymagania. Jeśli będą się bardzo różnić pod względem pielęgnacyjnym, będziemy mieli trudności z zadbaniem o nie wszystkie.

Najczęściej ogrody wertykalne to ścianki z siatki bądź drewna, do których przytwierdza się doniczki na rośliny.

FOTO: Envato Elements

Do zielonej ściany zlokalizowanej w sypialni czy salonie szczególnie polecane są:

• bluszcz pospolity;
• dracena;
• guzmania;
• fikus;
• filodendron pnący;
• monstera;
• różne odmiany paproci;
• skrzydłokwiat;
• storczyk;
• syngonium.

Ciekawą opcją będzie ściana wykonana w całości z mchu.

FOTO: Envato Elements

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Anturium można w prosty sposób rozmnożyć w domu. Dzięki temu zabiegowi pozyskamy sadzonki, z których wyhodujemy nowe rośliny. Jak więc uzyskać nowy egzemplarz tego gatunku? Mamy trzy możliwości.

Najpopularniejsza metoda polega na podziale rośliny. W celu uzyskania sadzonek, anturium powinniśmy podzielić na kilka części, a każdą z nich umieścić w osobnej doniczce. Ten sposób sprawdzi się idealnie w przypadku kwiatów starszych, już bardzo rozrośniętych.

Kolejne rozwiązanie również jest łatwe, chociaż będzie wymagało nieco większego nakładu pracy. Rozmnożenie przez sadzonkę liściową polega na odcięciu liścia i umieszczeniu go w wodzie bądź w wilgotnym podłożu. Po kilku tygodniach zauważymy, że z zerwanej części anturium rozwinęły się nowe korzenie – wtedy młodą sadzonkę będziemy mogli przesadzić do doniczki.

Ostatni sposób jest zdecydowanie najtrudniejszy, a dodatkowo wymaga sporej cierpliwości. Jest to rozmnażanie z nasion. Zabieg ten polega na wysianiu anturium w wilgotnej ziemi. Musimy utrzymywać stale ciepło i wilgoć, aż do chwili, w której z podłoża zaczną przebijać sadzonki. Pamiętajmy, że ten sposób jest szczególnie trudny ze względu na fakt, że nie wszystkie nasiona dojrzeją, niektóre wykiełkują źle lub wyrosną z nich bardzo nędzne siewki.

Odmładzanie anturium w kilku krokach – przywróć piękny wygląd swojej roślinie!

Anturium ma tendencję do gubienia zielonych, niżej rosnących liści. Wygląda to zdecydowanie nieestetycznie, gdy w doniczce pozostaje łodyga z intensywnie wybarwionymi przylistkami i kwiatostanem. Dla każdego, kto chce, aby jego anturium było gęste i zachwycało, polecamy odmładzanie rośliny. Na czym to polega? Oto instrukcja krok po kroku:

1. Odrośla, a więc te pędy, które wyrastają u podstawy kwiatostanu, odcinamy możliwie jak najbliżej nasady. Zachowujemy przy tym jak najwięcej zawiązków korzeni przybyszowych.

2. Z pędów usuwamy liście dolne. Pozostawiamy wyłącznie 2 lub 3 położone najwyżej.

3. Taki pęd sadzimy w doniczce wypełnionej substratem torfowym bądź innym, bardzo przepuszczalnym podłożem.

4. Cały czas zapewniamy roślinie odpowiednio wysoką wilgotność powietrza.

5. Tak przygotowane anturium ustawiamy w miejscu ciepłym, w którym panuje temperatura pokojowa. Unikajmy jednak bezpośredniego nasłonecznienia.

6. Po pojawieniu się pierwszych liści będziemy mieć pewność, że roślina się ukorzeniła.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Każda roślina doniczkowa ma własne potrzeby i wymagania pielęgnacyjne. Musimy je poznać przed wprowadzeniem doniczki z kwiatem do naszego wnętrza. Dzięki temu będziemy mieć pewność, że nasza zieleń pięknie i zdrowo wzrośnie. Mimo to większe rośliny będą potrzebowały odpowiedniej przestrzeni do rozwoju. Nie warto kupować bardzo dużych gatunków do małych wnętrz, bowiem nasze okazy szybko zmarnieją. Przed zakupem konkretnego kwiatu pokojowego zapoznajmy się z jego preferencjami, zwłaszcza dotyczącymi nasłonecznienia oraz wilgotności powietrza.

A jakie gatunki są obecnie na topie? Przedstawiamy nasz wybór najpopularniejszych roślin doniczkowych, które są nieco większe. To one ostatnio podbijają przestrzeń internetową, królując w wielu wnętrzach!

Aspidistra wyniosła (Aspidistra elatior)

Aspidistra wyniosła (Aspidistra elatior)

FOTO: Envato Elements

Aspidistra wyniosła to dosyć duża roślin długowieczna. Jest szczególnie lubiana, bowiem nie straszne jej nawet ekstremalnie niekorzystne warunki. Nie szkodzą jej brak wody czy słońca, ale oczywiście nie utrzymujące się przez bardzo długi czas! Swojej wytrzymałości roślina zawdzięcza potoczną nazwę – „żelazny liść”. Aspidistra zachwyca klasycznym wyglądem: ma wydłużone, lancetowe i ostro zakończone liście, osadzone na długich ogonkach. Ten elegancki gatunek przybiera intensywną, ciemnozieloną barwę. Idealnie nada się do pokojów zlokalizowanych od strony północnej bądź wschodniej. Pamiętajmy, że ta roślina lubi podłoże przepuszczalne i dość wysoką wilgotność powietrza.

Areka żółtawa/złocista (Areca lutescens)

Areka żółtawa/złocista (Areca lutescens)

FOTO: Envato Elements

Ten gatunek palmy areki nazywany jest często złotowcem. Przybywa do nas aż z Madagaskaru – tam potrafi osiągnąć nawet kilka metrów wysokości. Uprawa domowa oczywiście oznacza, że roślina będzie mniejsza, przez ograniczającą rozwój doniczkę. Areka żółtawa mimo to i tak może dorosnąć do około 1,5 metra. Ta dostojna i egzotyczna roślina jest też niezwykle odporna, a w naszych wnętrzach będzie się rozwijać przez wiele lat. Ma pierzaste, jasnozielone liście, których cechą wyróżniającą jest szczególnie wyraźny, żółty nerw główny. Liście ulokowane są na żółtozłotej osadce, a całość opiera się na zielonozłotych łodygach. Dodatkowo areka złocista ma niezwykłą zdolność – usuwa z otoczenia wiele toksycznych substancji, dzięki temu, że zawiązuje niebezpieczne związki z powietrza. W dodatku doskonale nawilża przestrzeń. Ta roślina idealnie sprawdzi się w pomieszczeniach sypialnych.

Chamedora wytworna/wyniosła (Chamaedorea elegant)

Chamedora wytworna/wyniosła (Chamaedorea elegant)

FOTO: Envato Elements

To gatunek nazywany również palmą koralową. Ma niezwykle atrakcyjny pokrój – wszystko dzięki długim, wąskim i soczyście zielonym liściom, pierzasto skupionym wokół łodyg. Chamedora to bardzo interesujący gatunek egzotyczny, który jednak będzie wymagał dosyć troskliwej opieki. Mimo wszystko ta roślina jest niezwykła – szybko odwdzięczy się wspaniałym wyglądem i ekspresowym rozwojem. Należy zapewnić jej stanowisko z dostępem do sporej ilości rozproszonego światła. Palma koralowa uwielbia też wysoką wilgotność powietrza, powinniśmy więc zadbać o ten aspekt, w szczególności jesienią i zimą.

Dracena wonna (Dracaena fragrans)

Dracena wonna (Dracaena fragrans)

FOTO: Envato Elements

Ta roślina zwana jest również smokowcem. W naturze porasta tereny Afryki, gdzie osiąga nawet do 6 metrów wysokości! Od marca do maja w swoich naturalnych środowiskach zachwyca kwiatami, które mają bardzo przyjemną, delikatną woń. Walorami ozdobnymi tego gatunku są również długie, lancetowate liście, które mają różne barwy i odcienie – mogą być ciemno- albo jasnozielone z białawymi lub żółtawymi unerwieniami. Dracena wonna uprawiana na pniu może osiągnąć do 2 metrów wysokości, chociaż najczęściej domowe egzemplarze nie są wyższe niż 60 centymetrów. Idealne stanowisko dla smokowca to miejsce jasne, z dobrym dostępem do światła rozproszonego. Warto obracać doniczkę z kwiatem, aby wystarczająco oświetlić go z każdej strony.

Fikus dębolistny/lirolistny (Ficus lyrata)

Fikus dębolistny/lirolistny (Ficus Lyrata)

FOTO: Envato Elements

Fikus lyrata ma wiele nazw, a pod każdą z nich kryje się określenie cechy charakterystycznej tej rośliny, odnoszącej się do liści. Te elementy gatunku są wyjątkowe, bowiem mają skórzaną fakturę i kształt przypominający nieco liście dębu. Wyjątkowy wygląd tej odmiany fikusa zapewnił jej uwielbienie wśród wielu ogrodników. W naturze wszystkie fikusy osiągają spore rozmiary, więc także odpowiednia pielęgnacja egzemplarzy doniczkowych sprawi, że nasza roślina urośnie wielka i rozłożysta! Spektakularną prezencję kwiatu osiągniemy przy niewielkim skupieniu – fikus dębolistny nie będzie wymagał dużego zaangażowania od opiekuna. Pamiętajmy, że lubi on stanowiska jasne bądź ze światłem rozproszonym oraz regularne podlewanie.

Monstera dziurawa (Monstera deliciosa)

Monstera dziurawa (Monstera deliciosa)

FOTO: Envato Elements

Idealna roślina dla początkujących, która zachwyca wyjątkowym wdziękiem – oto monstera dziurawa! Potrafi dorosnąć do naprawdę sporych rozmiarów, dlatego świetnie sprawdzi się jako jedyny mocny punkt w pokoju. Ten gatunek uwielbia światło rozproszone, więc zapewnijmy mu stanowisko z promieniami słońca przebijającymi na przykład przez firankę czy żaluzję. Nie musimy się w przypadku monstery dziurawej przejmować poziomem wilgotności powietrza – roślinie nie przeszkadzają nawet niższe parametry. Pamiętajmy jednak, że ten kwiat doniczkowy nie toleruje przelania. Podlewajmy go więc delikatnie, aby nie doprowadzić do jego obumarcia!

Nolina (Beaucarnea recurvata)

Nolina (Beaucarnea recurvata)

FOTO: Envato Elements

Nolina, stopa słonia czy też bokarnea wygięta, to bardzo interesująca roślina, wywodząca się z Ameryki. Na tym kontynencie rośnie dziko, u nas natomiast jest bardzo cenionym gatunkiem doniczkowym. Jej cechą charakterystyczną jest tak zwany kaudeks. To zgrubienie u podstawy pnia, przypominające nieco właśnie „stopę słonia”. Górną część rośliny porastają bardzo długie, wąskie liście. Nolina to także roślina absolutnie bezpieczna dla dzieci i zwierząt, które nierzadko są nią bardzo zainteresowane przez kształt pnia i liści. Chociaż rośnie powoli, to może osiągnąć dosyć spore rozmiary – od 80 centymetrów do 1 metra! Warto też wiedzieć, że bokarnea oczyszcza powietrze. Warto jej zapewnić silnie nasłonecznione, aczkolwiek przewiewne stanowisko i dosyć wysoką wilgotność powietrza. Bardzo rzadko podlewamy stopę słonia – w sezonie wegetacyjnym tylko raz na 2-3 tygodnie.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Palikowanie to nic innego, jak zamontowanie w podłożu rośliny podpórek. Istnieje wiele gatunków, które najlepiej rosną ze wsparciem w różnej postaci. Dotyczy to szczególnie egzemplarzy rozłożystych, którym łatwo łamią się pędy. Palikowanie sprawdzi się też w przypadku roślin o dużych oraz masywnych liściach, stanowiących niemałe obciążenie. Spora grupa zieleni doniczkowej to tak zwane pnącza, które w naturze wspinają się po pniach drzew. One również będą wymagały podpór, aby ich liście miały jak największy dostęp do światła. Dodatkowo palikowanie umożliwi właściwy wzrost.

Rośliny, dla których palikowanie jest niezbędne to między innymi:

• monstery;
• filodendrony;
• maranty;
• rafidofory.

Ich łodygi są bardzo wiotkie. Mają skłonność do łamania się pod ciężarem liści. Doniczka z kwiatem może też często się przewracać. Palik zapewni więc tym roślinom stabilność, a przy tym umożliwi wspinanie się ku górze. Nasze okazy znacząco się wzmocnią, dzięki czemu będą intensywniej rosły i wykształcały efektywniejsze liście. Pamiętajmy, że tym gatunkom chodzi głównie o jak największy dostęp do światła słonczego, powinniśmy więc pozwolić im rozwijać się w zgodzie z ich naturą.

Palikowanie roślin – sposób na efektywne liście! Jakie rośliny wymagają podpory?

FOTO: Envato Elements

W przypadku roślin zwisających, na przykład bluszczy, hoi albo ceropegii, palikowanie nie jest niezbędne, ale na pewno przyniesie wiele korzyści. Te gatunki mają bardzo elastyczne pędy, co umożliwia ich dowolne formowanie. Idealnie więc będą czuły się zamontowane na różnego rodzaju podpórkach lub drabinkach.

Rodzaje palików – który sprawdzi się najlepiej?

Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów palików, które różnią się zwłaszcza materiałem, z którego zostały wyprodukowane. Najpopularniejsze są podpory wykonane z włókna kokosowego. Mają różną grubość i wysokość, można więc swobodnie dobrać właściwy produkt do naszych roślin. Tego typu paliki sprawdzą się w przypadku roślin o długich i grubych korzeniach powietrznych, ponieważ włókno kokosowe jest solidne.

Istnieją również paliki z mchu, które mają dodatkowo zdolność do pochłaniania wody, która następnie jest wchłaniana przez roślinę dzięki korzeniom powietrznym. To świetny wybór dla właścicieli domów i mieszkań, w których powietrze jest bardzo suche. Uważajmy jednak, aby tego typu podpora nie zniszczyła bryły korzeniowej rośliny. Najbezpieczniej będzie zamontować palik z mchu podczas przesadzania konkretnego okazu.

Palikowanie roślin – sposób na efektywne liście! Jakie rośliny wymagają podpory?

FOTO: Envato Elements

Możemy wybrać także mniejsze paliki, wykonane z materiałów biodegradowalnych. To dobre rozwiązanie zwłaszcza w przypadku mniejszych egzemplarzy. Pamiętajmy, że sprawdzi się każda podpora, która ma chropowatą powierzchnię. Dzięki takiej budowie korzenie powietrzne w łatwy sposób chwycą palik. Dla drobnych roślin, zwłaszcza zwisających, możemy wykorzystać podpórki metalowe, tyczki bambusowe czy plastikowe drabinki. Możemy wówczas poeksperymentować z kształtem, aby uzyskać pożądany pokrój rośliny.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Istnieje wiele pięknych i ciekawych roślin egzotycznych. Wspaniale prezentują się wiosną i w pełni lata, kiedy jednak nadchodzą jesienne wieczory i mrozy, przechodzą w stan spoczynku. Czas zimowy może być dla tropikalnych gatunków szczególnie trudny, bowiem w naturze nie rosną one w takich warunkach. Musimy więc właściwie o nie dbać, aby nie zmarniały i przetrwały do następnego sezonu. Na jakie rośliny powinniśmy uważać? Będą to na przykład:

• różne odmiany monstery;
• tropikalne rośliny owadożerne, na przykład muchołówka;
• guzmania;
• grubosz;
• peperomia;
• kalatea;
• chamedora.

Pielęgnacja egzotycznych roślin doniczkowych zimą

Zimą największym zagrożeniem dla roślin jest zimno i ograniczony dostęp do światła słonecznego. Z tego względu większość gatunków na ten czas przechodzi w stan spoczynku. Oznacza to zmniejszenie zapotrzebowania na wodę i składniki odżywcze. Aby właściwie przygotować rośliny tropikalne na nowe warunki, postarajmy się zmienić miejsce, w którym zazwyczaj się znajdują. Te gatunki i odmiany, które potrzebują najwięcej światła, przestawmy na parapety z ekspozycją wschodnią albo południową. Dzięki temu umożliwimy właściwe zachodzenie procesu fotosyntezy.

Innym rozwiązaniem będzie zakup specjalnych lamp doświetlających. Sztuczne światło takiego sprzętu bardzo dobrze imituje to naturalne i jest dla egzotycznych roślin prawdziwym wybawieniem w okresie jesienno-zimowym. Dzięki lampom nasza doniczkowa zieleń będzie mogła prawidłowo funkcjonować. Warto też pamiętać o regularnym ścieraniu kurzu z liści. Robimy to za pomocą delikatnego materiału bądź ściereczki nasączonej wodą o temperaturze pokojowej. Pokrywający części zielone roślin kurz będzie znacząco utrudniał proces fotosyntezy, warto więc kontrolować tę kwestię.

Większość roślin domowych zimą nie będzie wymagała dostarczania dużej ilości wody. W tym czasie ograniczamy więc podlewanie. Przed każdym nawodnieniem sprawdzamy wilgotność podłoża, wkładając palec do ziemi w doniczce na kilka centymetrów. Uważajmy na szczególnie groźne w okresie jesienno-zimowym przelanie rośliny. Może to mieć poważne skutki, w tym gnicie korzeni, żółknięcie liści i rozwój chorób grzybowych. Od jesieni aż do wiosny ograniczamy też stosowanie nawozów czy różnych odżywek wspomagających rozwój i pobudzających rośliny do wzrostu. Rezygnujemy także z przycinania. Dopiero na wiosnę przeprowadzamy cięcia formujące.

Dla roślin utrudnieniem będzie też suche powietrze. Aby zbadać poziom wilgoci w domu szybko i prosto, najlepiej użyć higrometru. Optimum to 40-60%. A jak zwiększyć stężenie pary wodnej we wnętrzach? Najłatwiej dokonać tego przy pomocy nawilżaczy powietrza. Możemy też ustawić w pobliżu doniczek z roślinami tacki z wodą. Wszystkie tropikalne gatunki, jakie mamy w domu, powinny znajdować się jak najdalej od otwartych okien. Dzięki temu unikniemy przeciągów. Starajmy się też odsuwać rośliny od silnie nagrzanych kaloryferów.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

W Polsce poinsecję traktuje się najczęściej jako roślinę jednoroczną, a nawet sezonową. Pojawia się w wielu domach na Boże Narodzenie i z tego względu stała się symbolem tego święta. Stąd też wynika obiegowa nazwa wilczomlecza nadobnego. Gwiazda betlejemska rośnie naturalnie w Meksyku i Gwatemali, mając tam postać rozłożystych drzew, które mogą dorosnąć nawet do 3 metrów wysokości! W naszych domach to najczęściej drobny kwiat. Tymczasem poinsecja może w doniczce przetrwać wiele lat i wyrosnąć na dosyć całkiem krzew. Pamiętajmy jednak, że gatunek ten kwitnie przez 2 miesiące, a później gubi liście. Jak więc sprawić, aby nasz okaz nadal pięknie się prezentował?

Jak zadbać o gwiazdę betlejemską po przekwitnięciu? Oto prosty trik na pielęgnację poinsecji

FOTO: Envato Elements

Jak uratować poinsecję po Bożym Narodzeniu?

Po przekwitnięciu nasza poinsecja zgubi wszystkie przylistki, a to oznacza, że nie będzie wyglądać ładnie. Roślina zrzuca liście, aby po intensywnym etapie kwitnienia przejść w stan spoczynku. Musimy jej na to pozwolić, by wkrótce odwdzięczyła się nam intensywnym wzrostem. Po przekwitnięciu przycinamy pędy gwiazdy betlejemskiej o około 1/3 długości. Uważamy przy tym na zdrowie rośliny i własne bezpieczeństwo. Używamy więc zdezynfekowanych i ostrych narzędzi, a sami chronimy ręce rękawiczkami, bowiem sok tego gatunku jest silnie trujący i działa drażniąco na skórę. Poinsecję tniemy tuż nad węzłem. Po tym zabiegu znacząco ograniczamy podlewanie. Kontrolujmy jednak co jakiś czas, czy podłoże nie jest zbyt przesuszone. W takim stanie poinsecja powinna znajdować się przez kilka tygodni.

Istnieje też prosty trik na pobudzenie rośliny do wzrostu. Gdy poinsecja przejdzie już w okres wegetacji, możemy podsypać jej podłoże fusami po kawie. Pamiętać trzeba, że ten gatunek preferuje lekko kwaśne podłoże – dlatego też materiał zakwaszający glebę będzie idealny. Zapewnijmy również gwieździe betlejemskiej pobyt w pomieszczeniu, w którym panuje temperatura powyżej 15°C.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Wężownica jest nie tylko elegancka, ale również ma wiele innych właściwości. Warto postawić ją w sypialni, bowiem przechwytuje toksyny i różne szkodliwe substancje, a następnie przekształca je w tlen. Dzięki tej doniczkowej roślinie będziemy więc spać znacznie zdrowiej. Na pewno jednak chcemy, aby nasza sansewieria zdrowo się rozwijała. Na szczęście nie jest kwiatem szczególnie wymagającym w uprawie.

Musimy ustawić doniczkę z tym gatunkiem w odpowiednim miejscu. Sansewieria uwielbia pomieszczenia jasne, ze światłem rozproszonym, chociaż da sobie radę również w półcieniu. Nie będzie dla niej jednak korzystna ekspozycja na silne promienie słoneczne. Zadbajmy też o właściwe podłoże w pojemniku. Wężownica preferuje luźną i dobrze przepuszczalną ziemię o lekko zasadowym odczynie. Możemy wykorzystać zwyczajną ziemię uniwersalną do roślin doniczkowych. Jeżeli chodzi o pielęgnację, to dbajmy o to, aby nie przelać naszego okazu. Lepiej podlewać sansewierię rzadziej, bowiem gromadzie ona wodę w liściach i korzeniach, nie ucierpi więc szczególnie przez dłuższy czas suszy.

Co zrobić, aby sansewieria wypuściła nowe liście? Kluczowy jest ten produkt

Sansewieria nie wymaga szczególnie intensywnego nawożenia. Raz w miesiącu, szczególnie w czasie wzrostu, warto jednak podlać roślinę specjalnym specyfikiem, który bez problemu stworzymy sami w domu. Wystarczy nam mocznik w postaci granulowanej. Ten produkt zawiera sporą dawkę azotu, pamiętajmy więc, aby ostrożnie stosować go poza okresem wegetacyjnym. Roślina w czasie jesienno-zimowym powinna mieć również czas na spoczynek, a duże dawki azotu znacząco jej to utrudnią, pobudzając do wzrostu. Mocznik to tani związek chemiczny, a białe granulki bez problemu odnajdziemy w większości sklepów ogrodniczych.

Jak przygotować specyfik dla sansewierii? Wystarczy do 2 l wody dodać 1 łyżeczkę mocznika. Całość dokładnie mieszamy – aż do rozpuszczenia się granulek. Taką odżywką podlewamy naszą wężownicę. Nie będziemy musieli czekać długo na zniewalające efekty. Wkrótce roślina zacznie wypuszczać nowe liście i intensywnie rosnąć.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Gwiazda betlejemska to roślina dosyć wymagająca, bowiem pochodzi z klimatu tropikalnego. Z tego względu warto dodatkowo dokarmiać ją nawozem. Odpowiedni preparat dostarczy wszystkich składników niezbędnych do wzrostu rośliny oraz do rozwoju liści i kwiatów. Nawóz sprawi też, że roślina intensywnie wybarwi liście, co uczyni ją jeszcze bardziej zachwycającą. Brak zasilania skutkuje najczęściej słabym rozwojem poinsecji. Dobrze odżywiony kwiat będzie też bardziej odporny na wszelkie choroby i szkodniki. Warto więc nawozić gwiazdę betlejemską regularnie, także po to, aby utrzymać jej dobrą kondycję poza sezonem świątecznym.

Jaki nawóz dla poinsecji wybrać?

Dla gwiazdy betlejemskiej najlepiej wybrać preparat bogaty w fosfor oraz potas. Te pierwiastki wspierają kwitnienie. Ze względu na to, że poinsecja kwiaty rozwija w okresie jesienno-zimowym, unikajmy w tym czasie nadmiernych dawek azotu – on pobudza wzrost liści kosztem przykwiatków, a więc tych najbardziej barwnych elementów. Dlaczego fosfor i potas są ważne dla rozwoju rośliny? Wzmocnią one system korzeniowy, wspomogą tworzenie liści przykwiatkowych, ułatwią przeprowadzanie procesu fotosyntezy, pomogą w transporcie wody i składników odżywczych. Szczególnie potas zwiększy odporność poinsecji na szkodniki czy choroby.

Jak nawozić gwiazdę betlejemską? Najważniejsze zasady pielęgnacji poinsecji

FOTO: Pixabay

W jaki sposób nawozić gwiazdę betlejemską? Stosuj te zasady w nawożeniu poinsecji

Nawozy gotowe stosujemy zgodnie z zalecaną przez producenta dawką. Lepiej zastosować mniejszą dawkę preparatu, niż zbyt dużą. Uważajmy na to, aby nie przenawozić rośliny, bowiem osiągniemy efekt odwrotny do zamierzonego. Tuż po przyniesieniu gwiazdy betlejemskiej ze sklepu nie będziemy musieli jej nawozić. Starszą roślinę dokarmiamy co 2 tygodnie zimą oraz co 4 tygodnie latem i jesienią. W okresie wiosennym lepiej zaniechać nawożenia, gdyż nasza poinsecja będzie wtedy w stanie spoczynku. Aby zminimalizować ryzyko przenawożenia, warto stosować nawozy wolno uwalniające – w postaci granulek albo tabletek, stopniowo rozkładających się w podłożu w donicy. Z kolei wszelkie preparaty płynne będą najszybciej przyswajalne. Dodatkowo tego typu specyfiki umożliwiają bardzo precyzyjne dozowanie – nawóz po prostu dostarczamy wraz z podlewaniem poinsecji.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay