Dlaczego warto bielić drzewa?

Jakie drzewa można, a jakich nie wolno bielić?

Jak poprawnie wykonać zabieg bielenia drzew?

Dlaczego warto bielić drzewa?

Biele drzew, czyli pokrywanie ich pni specjalnym roztworem wapiennym, który odbija promienie słoneczne, wykonuje się od pokoleń nie bez przyczyny. Jednak dlaczego warto wykonywać ten zabieg?

Ochrona przed pękaniem kory: w zimie, gdy dni są słoneczne, a noce mroźne, kora drzew jest narażona na gwałtowne zmiany temperatury. Słońce ogrzewa pień w ciągu dnia, a nocą gwałtownie spada temperatura, co prowadzi do pęknięć kory. Dzięki bieleniu pień pozostaje chłodniejszy, co minimalizuje ryzyko uszkodzeń.

Zwalczanie patogenów i szkodników: wapno używane do bielenia ma właściwości dezynfekujące. Zabieg ten pomaga zwalczać patogeny, takie jak grzyby i bakterie, które mogą rozwijać się na korze drzew. Bielenie ogranicza także aktywność szkodników, które często zimują w szczelinach kory.

Ochrona przed szkodami mrozowymi: odbijając światło słoneczne, bielona kora mniej się nagrzewa, co chroni drzewo przed uszkodzeniami spowodowanymi mrozem. W ten sposób drzewa są mniej narażone na powstawanie mrozowych ran, które mogą stać się wrotami infekcji.

Jakie drzewa można, a jakich nie wolno bielić?

Drzewa owocowe: bielenie jest szczególnie ważne dla drzew owocowych, takich jak jabłonie, grusze, śliwy czy wiśnie. To właśnie one są najbardziej narażone na pęknięcia kory spowodowane zmianami temperatury. Zabieg ten jest kluczowy, aby zabezpieczyć drzewa przed chorobami i szkodnikami.

Drzewa liściaste: poza drzewami owocowymi, bielić można również inne drzewa liściaste, zwłaszcza te młode i o cienkiej korze. Młode drzewa są bardziej podatne na uszkodzenia mrozowe i dlatego wymagają szczególnej ochrony.

Drzewa iglaste: drzew iglastych generalnie się nie bieli. Ich kora jest z natury grubsza i lepiej przystosowana do radzenia sobie z niskimi temperaturami oraz zmiennymi warunkami pogodowymi. Bielony pień drzewa iglastego może wyglądać nieestetycznie, a sam zabieg nie przynosi korzyści.

Drzewa ozdobne i krzewy: w przypadku drzew ozdobnych bielenie stosuje się rzadziej, głównie w młodych nasadzeniach lub w przypadku wyjątkowo delikatnych gatunków. Większość krzewów nie wymaga bielenia, ale warto zabezpieczyć ich podstawy np. przez ściółkowanie.

Przeczytaj także: Które rośliny musimy okryć na zimę i jak to zrobić? Przeczytaj i zabezpiecz swój ogród!

Jak poprawnie wykonać zabieg bielenia drzew?

Zabieg bielenia drzew będzie miał pozytywny wpływ na kondycję oraz ochronę roślin jedynie wtedy, kiedy zostanie on wykonany poprawnie. Jak jednak to zrobić?

Wybór odpowiedniego terminu: najlepszym momentem na bielenie drzew jest późna jesień lub wczesna zima, zwykle w listopadzie lub grudniu, zanim nadejdą pierwsze intensywne mrozy. Jeśli jednak z jakiegoś powodu nie uda się przeprowadzić zabiegu w tym czasie, można to zrobić również w styczniu lub lutym, o ile warunki pogodowe pozwolą.

Przygotowanie roztworu: do bielenia używa się specjalnego roztworu wapiennego, który można kupić w sklepach ogrodniczych. Alternatywnie można przygotować go samodzielnie, mieszając wapno gaszone z wodą w proporcji 1:2. Czasem do mieszanki dodaje się glinę lub krowieniec, aby roztwór lepiej przylegał do kory.

Technika bielenia: roztwór wapienny nakłada się pędzlem na pień drzewa, zaczynając od podstawy i kończąc na pierwszych gałęziach. Ważne jest, aby dokładnie pokryć całą powierzchnię pnia, zwracając szczególną uwagę na wszelkie szczeliny i nierówności w korze.

Kontrola i poprawki: w ciągu zimy bielenie może zostać zmyte przez deszcz czy śnieg, dlatego warto regularnie sprawdzać stan drzew i w razie potrzeby powtórzyć zabieg. Szczególnie istotne jest, aby pień był odpowiednio pokryty w okresie największych mrozów.

fot. envato elements

Jakie choroby atakują kasztanowca?

Jak leczyć choroby kasztanowca?

Jak zapobiegać chorobom kasztanowca?

Jakie choroby atakują kasztanowca?

Kiedy zapoznamy się z historią kasztanowca zwyczajnego, dowiemy się, że jeszcze 100 lat temu, gatunek ten był wyjątkowo odporny na choroby oraz szkodniki. Jednak zmiany klimatyczne, ocieplenie atmosfery oraz pojawienie się zupełnie nowych patogenów sprawiły, że teraz kasztanowiec jest w stanie zagrożenia. Największe niebezpieczeństwa dla kasztanowca zwyczajnego stanowi żerowanie drobnego motyla – szrotówka kasztanowcowiaczka Cameraria ohridella oraz rozwój mączniaka prawdziwego kasztanowca i czekoladowej plamistości liści.

Szrotówek kasztanowcowiaczek to niewielki motyl, który żyje w lasach liściastych, mieszanych, w parkach i alejach. Jego występowanie jest uzasadnione tym, że najczęściej występuje on na kasztanowcu białym. Składa on jaja wzdłuż żyłek liścia, z których następnie wykluwają się larwy. Wżerają się one do wnętrza blaszki i tam kontynuują swój rozwój. Żerowiska kreowane przez szrotówka są łatwo zauważalne i rozpoznawalne: zazwyczaj osiągają one długość nawet 4 centymetrów, natomiast sam szkodnik jest koloru jasnobeżowo-brązowy. Liście zaatakowanego drzewa stopniowo wypełniane są minami i zmieniają barwę na brązową. W przypadku poważnego żerowania korona drzewa stopniowo zżółknieje.

Drugą chorobą, szczególnie groźną dla młodych sadzonek, jest czekoladowa plamistość kasztanowca, wywoływana przez grzyb Guignardua aesculi. Objawem jej występowania są rozległe czerwone plamy na liściach, które często otoczone są żółtą obwódką. Kolejną fazą rozwoju choroby jest pojawienie się małych owocników, które zimują w opadłych liściach kasztanowca.

Jak leczyć choroby kasztanowca?

Leczenie chorób kasztanowca zwyczajnego może być trudniejsze, niż nam się wydaje. Szczególnie jeśli drzewo zostało zaatakowane przez szrotówka kasztanowcowiaczka, gdyż do tej pory nie udało się znaleźć uniwersalnej metody zwalczania tego szkodnika. Jest to spowodowane sposobem, w jaki uszkadza on liście, drążąc kanały i wżerając się do jego wnętrza. Jako rozwiązanie problemu, specjaliści zalecają dokładne i regularne wygrabianie oraz niszczenie lub głębokie kompostowanie opadających liści, gdyż to właśnie w nich zimują poczwarki. Kolejną metodą, która wspomoże kontrolę liczebności dorosłych osobników, jest zastosowanie pułapek feromonowych lub iniekcji chemicznych. Należy jednak pamiętać, że przeprowadzanie iniekcji bezpośrednio do pnia drzewa jest zabiegiem, który powinien zostać przeprowadzony przez specjalistę oraz przy pomocy profesjonalnego sprzętu.

Przeczytaj także: TOP 10 roślin domowych, które nie potrzebują wiele słońca

Leczenie czekoladowej plamistości liści opiera się o regularną i dokładną utylizację opadających liści kasztanowca, wykorzystywanie środków grzybobójczych, których głównymi składnikami są mankozeb i chloratonil oraz fungicydów triazolowych.

Jak zapobiegać chorobom kasztanowca?

Zapobieganie chorobom jest równie ważne, jak nie ważniejsze, jak ich leczenie. W przypadku kasztanowca zwyczajnego pielęgnacja zaczyna się już podczas planowania rozsady. Warto zadbać o zachowanie odpowiednich odległości pomiędzy sadzonkami oraz przewiewne stanowisko, co może zapobiec rozprzestrzenianiu się czekoladowej plamistości. Nieoceniona jest również sezonowa kontrola liści pod kątem obecności plam, widocznych oznak żerowania oraz zmian w strukturze drewna. Do zabiegów pielęgnacyjnych, które pozwolą nam wzmocnić odporność rośliny, należą również: podlewanie w okresach suszy, ostrożne przycinanie gałęzi oraz odpowiednie nawożenie.

Przeczytaj także: Chcesz posadzić róże w październiku? Sprawdź, jak zrobić to poprawnie!

fot. envato elements

Zapachy, których lis nie lubi

Ogrodzenie – w górę, w dół i najlepiej pod prądem

Zastosowanie światła i dźwięku

Zastosowanie naturalnych wrogów

Zabezpieczenie samego kurnika

Zastosowanie odstraszaczy chemicznych

Ochrona kurnika za pomocą technologii

Zapachy, których lis nie lubi

Lisy mają niezwykle rozwinięty zmysł węchu, który pomaga im w polowaniu, ale może być również ich słabością. Wykorzystanie zapachów, które są dla lisa odpychające, to jedna z najprostszych metod odstraszania tych drapieżników. Poniżej znajdziesz kilka sprawdzonych substancji:

Ocet – jego ostry, intensywny zapach jest wysoce nieprzyjemny dla lisów. Można nasączyć szmatki octem i rozmieścić je wokół kurnika. Dobrym pomysłem jest także regularne odświeżanie tych szmatek, aby zapach pozostawał intensywny.

Czosnek i cebula – oba warzywa wydzielają silne aromaty, które są trudne do zniesienia dla lisów. Można je rozrzucać w postaci surowej, ale jeszcze lepszym rozwiązaniem jest przygotowanie wyciągu, który następnie można spryskać wokół kurnika.

Przyprawy, takie jak papryka chili – papryka chili, zwłaszcza w sproszkowanej formie, ma intensywny zapach i może być drażniąca dla wrażliwego nosa lisa. Wystarczy rozsypać niewielką ilość przyprawy w okolicach kurnika. Należy jednak uważać, by przyprawa nie zaszkodziła ptakom ani innym domowym zwierzętom.

Ludzki zapach – lisy, choć z natury są odważne, unikają bezpośredniego kontaktu z ludźmi. Wykorzystanie zużytej odzieży, które mogą być rozrzucone wokół kurnika, może zniechęcić lisa do zbliżania.

Ogrodzenie – w górę, w dół i najlepiej pod prądem

Ogrodzenie to podstawowa linia obrony przed lisami. Aby jednak było skuteczne, musi spełniać pewne warunki:

Wysokie ogrodzenie – lisy są zdolne do skakania na wysokość nawet do 2 metrów, dlatego ogrodzenie wokół kurnika powinno być odpowiednio wysokie. Zaleca się, aby miało co najmniej 1,8 metra. Dodatkowym zabezpieczeniem może być przewieszka na szczycie ogrodzenia, która uniemożliwi wspinanie się.

Głębokie zakopanie – lisy są również doskonałymi kopaczami. Aby uniemożliwić im podkopanie się pod ogrodzeniem, powinno ono być zakopane na głębokość co najmniej 30-50 cm. Można również zastosować poziomą siatkę na ziemi, która dodatkowo utrudni drapieżnikowi dostanie się do środka.

Siatka elektryczna – elektryczne ogrodzenie może być bardzo skuteczne w odstraszaniu lisów. Nawet lekki kontakt z prądem zniechęca drapieżnika do dalszych prób dostania się do kurnika. Należy jednak pamiętać o regularnym sprawdzaniu, czy siatka działa poprawnie i nie stanowi zagrożenia dla innych zwierząt.

Zastosowanie światła i dźwięku

Lisy, podobnie jak inne drapieżniki, preferują działanie pod osłoną nocy, kiedy czują się najbezpieczniej. Wykorzystanie światła i dźwięku może skutecznie odstraszyć te nocne zwierzęta:

• Lampy z czujnikiem ruchu – to praktyczne rozwiązanie. Lampy te zapalają się automatycznie, gdy wykryją ruch, co może wystraszyć lisa. Aby to rozwiązanie nie uszczupliło zanadto kieszeni rolnika, można zastosować lampy solarne, które są łatwe w montażu i nie wymagają stałego dostępu do energii elektrycznej.
• Odstraszacze dźwiękowe – ultradźwiękowe odstraszacze emitują dźwięki o częstotliwościach, które są nieprzyjemne dla lisów, ale niesłyszalne dla ludzi.
• Dźwięki nagranych drapieżników – niektóre urządzenia mogą odtwarzać dźwięki innych drapieżników, takich jak wilki czy większe psy, co dodatkowo odstrasza lisa. Warto jednak uważać, aby takie dźwięki nie wystraszyły również naszych kur.

Zastosowanie naturalnych wrogów

Wprowadzenie do otoczenia kurnika zwierząt, które są naturalnymi wrogami lisa, to kolejny sposób na zabezpieczenie ptaków:

Pies stróżujący – pies, zwłaszcza z ras pasterskich, może skutecznie odstraszać lisy. Jego obecność, szczekanie oraz patrolowanie terenu wokół kurnika zniechęci drapieżnika do zbliżania się. Ważne jest, aby pies miał stały dostęp do terenu wokół kurnika, co zwiększa jego skuteczność jako obrońcy.

Koguty – koguty są znane ze swojej czujności i gotowości do obrony stada. Ich donośne pianie może być skutecznym sygnałem alarmowym, który odstraszy lisa. Warto jednak pamiętać, że kogut nie zawsze będzie w stanie samodzielnie obronić kurnik, szczególnie w przypadku bardziej agresywnego drapieżnika.

Przeczytaj także: Dokąd nocą tupta jeż? Być może do Twojego ogrodu!

Zabezpieczenie samego kurnika

Oprócz ogrodzenia, kluczowe jest także zabezpieczenie samego kurnika, aby uniemożliwić lisowi dostanie się do środka:

• Solidne zamknięcia – wszystkie drzwi, okna i otwory wentylacyjne w kurniku powinny być dobrze zabezpieczone przed możliwością ich otwarcia przez lisa. Zastosowanie solidnych zamków, zawiasów i siatek ochronnych jest niezbędne, aby zminimalizować ryzyko włamania.
• Dodatkowe zabezpieczenia – można również zainstalować dodatkowe zabezpieczenia, takie jak automatyczne zamykanie drzwi kurnika po zmroku czy systemy monitoringu, które pozwolą na szybkie reagowanie w przypadku zagrożenia.
• Regularne kontrole – nawet najlepsze zabezpieczenia wymagają regularnych przeglądów. Warto co jakiś czas sprawdzać stan ogrodzenia, zamków i siatek, aby upewnić się, że wszystko działa prawidłowo i nie ma słabych punktów, które mogłyby zostać wykorzystane przez lisa.

Zastosowanie odstraszaczy chemicznych

Na rynku dostępne są różnorodne odstraszacze chemiczne, które można stosować wokół kurnika, aby zniechęcić lisa do zbliżania się. Są one zazwyczaj w formie sprayów lub granulatów, które wydzielają zapachy nieprzyjemne dla drapieżników, ale bezpieczne dla innych zwierząt:

Odstraszacze w formie sprayu – można je stosować na ogrodzeniach, drzwiach kurnika i innych powierzchniach, które mogą być dostępne dla lisa. Ważne jest jednak, aby regularnie odnawiać ochronę, ponieważ zapach z czasem traci na intensywności.

Granulaty i proszki – są łatwe w użyciu i mogą być rozsypywane wokół kurnika. Warto jednak sprawdzić, czy są one bezpieczne dla drobiu oraz innych zwierząt, które mogą mieć dostęp do terenu.

Porady dla ogrodników

Ten sposób na nornice jest super!

Ochrona kurnika za pomocą technologii

Nowoczesne technologie mogą znacznie ułatwić ochronę kurnika przed lisami:

Kamerki i systemy monitoringu – zamontowanie kamer wokół kurnika pozwala na monitorowanie terenu w czasie rzeczywistym. Dzięki temu możemy szybko reagować na pojawienie się lisa i zapobiec jego atakowi.

Automatyczne drzwi do kurnika – systemy, które automatycznie zamykają drzwi kurnika po zachodzie słońca i otwierają je o poranku, to doskonałe rozwiązanie dla osób, które nie zawsze mogą być na miejscu, aby pilnować swoich ptaków.

Systemy alarmowe – można również zastosować systemy alarmowe, które uruchomią sygnał dźwiękowy lub świetlny w momencie, gdy czujniki wykryją ruch w pobliżu kurnika. Takie systemy mogą skutecznie odstraszyć lisa jeszcze zanim podejmie próbę dostania się do środka.

Zabezpieczenie kurnika przed lisem wymaga zastosowania zróżnicowanych metod, które łącznie stworzą skuteczną barierę dla drapieżnika. Od naturalnych odstraszaczy, przez solidne ogrodzenie, po nowoczesne technologie – każda z tych metod może znacząco zwiększyć bezpieczeństwo naszych ptaków. Ważne jest, aby regularnie kontrolować stan zabezpieczeń i na bieżąco dostosowywać stosowane metody do warunków oraz zachowania lisów. Dzięki odpowiedniemu przygotowaniu, możemy skutecznie chronić kury przed atakami tych przebiegłych drapieżników, ciesząc się spokojem i bezpieczeństwem w kurniku.

fot. envato elements

• Dlaczego ogród pochłania dużo wody? 
• Oszczędne podlewanie trawnika – jak to robić? 
• Jak oszczędzać wodę podczas podlewania roślin? 
• Czy automatyczny system podlewania oszczędza wodę? 
• Oszczędzanie wody w ogrodzie – prosty sposób 

Dlaczego ogród pochłania dużo wody? 

W ostatnich latach co sezon mamy do czynienia z suszą. W związku z tym, aby zadbać o ogród, potrzebujemy dużo wody. Wykorzystujemy ją w warzywniku, na rabatach i w donicach z kwiatami, wreszcie podczas pielęgnacji trawnika. Warto wiedzieć, że istnieją sposoby, by zaoszczędzić wodę podczas prac ogrodowych! 

Oszczędne podlewanie trawnika – jak to robić? 

Podlewanie trawnika wężem ogrodowym może być ogromnym błędem. Jeżeli będziemy regularnie robić kałuże, możemy nie tylko zapłacić krocie za wodę, ale także zrujnować trawę. Zamiast tego warto wybrać system nawadniający. Ciekawym rozwiązaniem są zraszacze wynurzalne, które po zakończeniu podlewania chowają się pod ziemią! Jeżeli nie chcesz przeprowadzać takiej rewolucji w ogrodzie, wybierz zwykłe zraszacze z regulowaną głowicą, dzięki której nawodnisz nawet zakamarki trawnika. 

Jak oszczędzać wodę podczas podlewania roślin? 

Jeżeli chcemy cieszyć się kolorowymi kwiatami i plonami własnego ogrodu, nie ma rady – musimy je podlewać. 

Przeczytaj także: W jaki sposób przygotować ogród na suszę? Eksperci radzą!

Aby dbać o rośliny i zarazem nie marnować wody, warto postawić na odpowiednie urządzenia. Może to być na przykład system mikro dawkowania, który dostarczy warzywom i kwiatom określoną ilość wody w danym czasie. Dzięki temu nie przelejemy delikatnych roślin i rozsądnie wykorzystamy wodę. Innym sposobem jest montaż kroplowników lub linii kroplujących, które dostarczają cenny płyn w pobliżu korzeni. Warto pamiętać, że tego typu systemy można z łatwością rozwijać, dodając kolejne elementy. 

Czy automatyczny system podlewania oszczędza wodę? 

Lato to czas urlopów, kiedy często opuszczamy dom na kilka dni lub tygodni. Jeżeli nie chcemy zaniedbać ogrodu, warto pomyśleć o automatycznym systemie nawadniania. To także dobre rozwiązanie dla tych, którzy chcą oszczędzać wodę. Wówczas możemy samodzielnie ustalić częstotliwość i intensywność podlewania. Jeżeli dodatkowo wyposażymy system w sterowniki nawadniania, woda nie będzie uwalniana, gdy gleba będzie wciąż odpowiednio wilgotna. 

Oszczędzanie wody w ogrodzie – prosty sposób 

Najprostszym sposobem na to, by nie płacić kosmicznych rachunków po podlewaniu ogrodu, jest oszczędzanie deszczówki tylko na ten cel. Nie trzeba wiele: w wersji minimum wystarczy beczka albo donica, by zebrać wodę opadową. Osoby, które chcą zainwestować w oszczędzanie deszczówki, mogą pokusić się o większy zbiornik. Warto pamiętać, że niektóre gminy finansują budowę systemów oszczędzania wody, być może w najbliższym czasie powróci również program Moja Woda: Moja Woda: będzie kolejny nabór wniosków! Od kiedy nowe dotacje na deszczówkę?

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Dlaczego warto przycinać rośliny?

Jak prawidłowo przycinać drzewa i krzewy?

Jakie drzewa i krzewy przycinać jesienią?

Dlaczego warto przycinać rośliny?

Przycinanie roślin jest zabiegiem pielęgnacyjnym, który przynosi wiele korzyści. Odpowiednie formowanie podnosi walory estetyczne drzew i krzewów, stają się one równiejsze, bardziej zaokrąglone i odpowiednio zwarte, pozbawione brzydkich prześwitów. Lecz wygląd to nie wszystko. Jeśli do formowania i oczyszczania podejdziemy z odpowiednią wiedzą, przygotowaniem, cierpliwością i naostrzonymi narzędziami, nasze rośliny zdecydowanie nam się za to odwdzięczą. Przede wszystkim, pozbawimy je martwych, chorych, uszkodzonych i nadwyrężających system gałęzi i pędów, dzięki czemu pobierane składniki odżywcze zostaną skanalizowane wyłącznie do zdrowych części rośliny. Ponadto, usuwając zbędne odgałęzienia oraz te, które się zawijają i plączą w inne, uzdatnimy cyrkulację powietrza oraz umożliwimy dotarcie promieni słonecznych do głębszych warstw korony.

Przycinanie można wykonywać w różnych porach roku, teraz jednak skupmy się jedynie na tym jesiennym. Z jakich względów jest ono zalecane?

• Formowanie korony ułatwia poprawny rozwój młodych roślin, gdyż pozbywamy się pędów konkurencyjnych oraz tych nieodpowiednio rosnących.
• Usuwanie uszkodzonych części, które stają się widoczne po opadnięciu liści.
• Ochrona przed szkodnikami i chorobami, dzięki usuwaniu potencjalnych źródeł infekcji.
• Odpowiedni kształt korony wspomaga równomierne rozłożenie owoców w kolejnym sezonie.
• Kontrola wzrostu w przypadku młodych roślin, które zazwyczaj rosną szybko i chaotycznie.

Jak prawidłowo przycinać drzewa i krzewy?

Przycinanie drzew i krzewów ma jedną i najważniejszą zasadę. Do tego zabiegu trzeba być odpowiednio przygotowanym. A więc zaczynamy od prawidłowego odrdzewienia, oczyszczenia i naostrzenia narzędzi ogrodniczych, które są do tego przeznaczone. Istotna jest również odpowiednia pogoda: zabieg wykonujemy w dni bezdeszczowe, ale pochmurne, dzięki czemu zminimalizujemy ryzyko występowania chorób grzybowych. Wybrane rośliny dokładnie oglądamy i wyszukujemy pędów i gałęzi, które wymagają ingerencji, a następnie przystępujemy do cięcia. Rana powinna być jak najmniejsza, przy jednoczesnym utrzymaniu techniki „cięcia na skos”. Podobnie jak u człowieka, tak również w przypadku roślin, ranę musimy zabezpieczyć odpowiednim preparatem, aby patogeny i szkodniki nie mogły wniknąć do środka.

Zobacz także: Jak zabezpieczyć trawnik przed kretami? Wypróbuj ten sposób

Jakie drzewa i krzewy przycinać jesienią?

Zbieg przycinania drzew i krzewów jest uzależniony od gatunku rośliny. Niektórych z nich nie powinniśmy przycinać wcale, gdyż taka ingerencja w ich naturalny rozwój spowoduje jego zatrzymanie lub zaburzenie. Przygotowaliśmy listę, która ułatwi odpowiedź na pytanie: ciąć, czy nie ciąć?

Rośliny, które możemy przycinać na jesień: porzeczki, maliny, agrest, jeżyny, róże pnące i parkowe, lawenda, śliwy, byliny.

Rośliny, których nie przycinamy na jesień: wiśnie, magnolie, jabłonie ozdobne, grusze ozdobne, lipy, jesiony, klony, pigwy, winorośle, jagody, azalie ogrodowe, różaneczniki, forsycje.

Fot. envato elements

• Co zrobić, aby przygotować ogród na suszę?
• Struktura gleby
• Mulczowanie a susza
• Rośliny, które dobrze znoszą suszę
• Jak oszczędzać wodę?
• Odpowiednie podlewanie w czasie suszy

Co zrobić, aby przygotować ogród na suszę?

Największym i jednocześnie najtrudniejszym zadaniem każdego ogrodnika, który chce odpowiednio przygotować swój ogród na okresy suszowe i nawałnice, jest zapewnienie glebie oraz roślinom zbalansowanego stopnia nawodnienia. Utrzymanie takiego stanu jest utrudnione, szczególnie w czasie nadchodzących i znikających nagle nawałnic i podtopień. Aby pomóc w nawigowaniu niezbędnych zabiegów pielęgnacyjnych, gdy klimat w Europie się zmienia, Joanna Legutko doradczyni ogrodnicza i wiceprezeska zarządu przedsiębiorstwa W. Legutko przygotowała listę, która nakreśla, co i kiedy zrobić.

Struktura gleby

Zadbaj o odpowiednią strukturę gleby: w okresach suszy niezbędne jest regularne, ale stopniowe nawadnianie korzeni rośliny. Dlatego też ważny jest odpowiedni dobór podłoża oraz jego nawożenie. Dobrze sprawdzi się kompost, ziemia okrzemkowa lub mączka kostna, które usprawniają cyrkulację wody, pomagają rozluźnić ziemię i dostarczają niezbędnych składników odżywczych.

Przeczytaj także: Jakie prace ogrodowe wykonywać w sierpniu? Sprawdź już teraz!

Mulczowanie a susza

Mulczowanie gleby: zabieg polegający na pokrywaniu ziemi cienką warstwą materiałów organicznych może zdecydowanie ograniczyć jej wysuszanie oraz zwiększyć jej wilgotność. Rozłożenie kory, słomy lub kompostu może również ochronić korzenie roślin przed przegrzewaniem.

Rośliny, które dobrze znoszą suszę

Wybierz odpowiednie rośliny: biorąc pod uwagę badania oraz obserwacje meteorologiczne i klimatyczne, temperatury powietrza będą jedynie rosnąć. Dlatego też, planując ogród, warto wziąć pod uwagę gatunki i odmiany, które są odpornie na ekstremalne warunki. Wybierane rośliny powinny mieć dobrą zdolność magazynowania wody oraz wytrzymałość na silne promienie słoneczne. Eksperci wskazują na kwiaty, krzewy i drzewa pochodzące z obszarów Ameryki Południowej, jak rudbekie, krwawniki, werbena patagońska oraz szałwia omszona.

Przeczytaj także: W tych gminach już obowiązuje zakaz podlewania! Czy Twoja jest na liście?

Jak oszczędzać wodę?

Magazynowanie wody: zbieranie oraz przechowywanie deszczówki jest jednym z najstarszych i najlepszych sposobów na utrzymywanie odpowiedniego poziomu nawodnienia naszego terenu zielonego. Jest to metoda, która nie tylko zdecydowanie pozwala na oszczędność finansową, ale tak pozyskana woda jest również o wiele zdrowsza dla samych roślin. W przypadku podjęcia decyzji o długotrwałym wykorzystywaniu deszczówki warto zainwestować w filtry, które usuną wszystkie zanieczyszczenia. Podstawowa metoda jednak nie mogłaby być prostsza, gdyż wystarczy ustawić pojemniki i poczekać na odpowiednią pogodę.

Przeczytaj także: Moja Woda: będzie kolejny nabór wniosków! Od kiedy nowe dotacje na deszczówkę?

Odpowiednie podlewanie w czasie suszy

Podlewaj o odpowiednich porach dnia: przeprowadzanie zabiegu nawadniania o określonej porze może zdecydowanie zmniejszyć parowanie wody z gleby i usprawnić jej cyrkulację. Według ekspertów najlepszym czasem jest wczesny ranek lub późny wieczór. Aby dodatkowo zmniejszyć ryzyko wysuszenia ziemi, warto przeprowadzić podlewanie głębokie. Jest to nic innego, jak ciągłe podlewanie gleby przez 20 minut.

oprac. Julita Semrau

źródło: materiały prasowe W. Legutko

fot. envato element

Co robić w sadzie i warzywniku w lipcu?

Jak dbać o rośliny ozdobne w lipcu?

Jak zadbać o trawnik w lipcu?

Co robić w sadzie i warzywniku w lipcu?

Lipiec w warzywniku to czas ogromu pracy, ale również radości. Na początku miesiąca możemy zbierać już groch, bób, sałaty, kapusty, ogórki, kabaczki, pomidory, buraki oraz marchewkę. Oprócz tego nadszedł czas na sianie: fasoli szparagowej, marchewki, buraka i sałaty. Natomiast pod koniec miesiąca możemy wysiewać z rozsad: kalafior, kapustę, brokuł oraz jarmuż.

Jednak oprócz zbierania warzyw, należy również odpowiednio o nie zadbać, a więc systematycznie odchwaszczać, monitorować ich zdrowie, nawozić te najszybciej rosnące oraz dostosować nawadnianie do warunków atmosferycznych!

Przeczytaj także: Przywróć kolor swoim hortensjom w kilku prostych krokach!

Sytuacja w sadzie maluje się bardzo podobnie. Do najważniejszych zadań będzie należało zebranie owoców (truskawki, czereśnie, wiśnie, porzeczki, maliny, agrest i borówki), regularne podlewanie, wykonanie podpór dla gałęzi, cięcie drzew owocowych oraz doglądanie roślin. Dodatkowo lipiec jest również odpowiednim czasem na formowanie koron drzew oraz przerzedzenie zawiązków.

Lipcowy ogród 

FOTO: Envato Elements

Jak dbać o rośliny ozdobne w lipcu?

Jednym z najważniejszych zadań w lipcu będzie regularne podlewanie roślin (raz w tygodniu), spulchnianie ziemi oraz doglądanie naszych okazów, czy nie pojawiają się na nich szkodniki oraz objawy chorób.

Miesiąc zaczniemy również od wykopania cebuli hiacyntów, narcyzów i szachownic. Natomiast na rabatach bylinowych warto zastosować ściółkowanie, które skutecznie ograniczy rozwój chwastów. Lipiec to także czas rozmnażania sukulentów (rojniki i rozchodniki) i bylin kwitnących wiosną (żagwin zwyczajny, głodek mrzygłód, zawciąg nadmorski).

Jak zadbać o trawnik w lipcu?

Lipiec jest jednym z najgorętszych, a jednocześnie najmniej przewidywalnych miesięcy. W związku z tym, prace związane z pielęgnacją trawnika będą uzależnione od panujących warunków atmosferycznych. Powierzchnię podlewamy około 2-3 razy w tygodniu i regularnie kosimy, najlepiej raz w tygodniu. Kiedy jednak prognozowane są wyjątkowo ciepłe dni, źdźbła warto zostawić dłuższe (około 6 centymetrów), aby jak najbardziej zminimalizować ryzyko jej spalenia lub przesuszenia. Najlepszą porą na nawadnianie jest wczesny ranek oraz późne popołudnie, dzięki czemu mokra trawa nie zostanie poparzona najmocniejszymi promieniami słońca. Nie możemy również zapominać o odpowiednim nawożeniu i wietrzeniu trawnika.

fot. envato elements 

• Jakie są objawy inwazji przędziorków?
• Jak usunąć przędziorki z iglaków?
• Jak zapobiegać przędziorkom?

Jakie są objawy inwazji przędziorków?

Przędziorki należą do gromady pajęczaków. Rozwijają one swoje delikatne sieci, aby móc się przemieszczać po całej roślinie. Niektóre gatunki posiadają ssące szczękoczułki, którymi uszkadza roślinę i doprowadza do jej obumierania. Jak jednak rozpoznać, czy to właśnie przędziorek sieje spustoszenie w naszym ogrodzie?

• Małe, żółte lub kremowe plamki, które łączą się ze sobą i nadają liściom przezroczysty wygląd.
• Charakterystyczne pajęczyny, które bardzo szybko mogą pokryć całą roślinę.
• Usychanie i opadanie liści.

Przędziorki są bardzo malutkim szkodnikiem, którego bardzo trudno zobaczyć gołym okiem. Dlatego też, kiedy podejrzewamy, że zamieszkał on nasze rośliny, liście możemy dokładnie obejrzeć pod lupą. Bardzo często żyją one w koloniach, a największe osobniki osiągają rozmiary główki od szpilki.

W naszych ogrodach najczęściej możemy spotkać przędziorka sosnowca, który atakuje świerki białe, świerki pospolite, jodły koreańskie, sosny i cyprysy.

Przeczytaj także: Zasadź te krzewy, żeby cieszyć się pięknym żywopłotem!

Jak usunąć przędziorki z iglaków?

Walka z przędziorkami nie należy do najłatwiejszych, jednak przy odrobinie determinacji, możemy przywrócić swoim roślinom zdrowie i dobry wygląd. Jego skomplikowany i wieloetapowy cykl rozwoju sprawia, że prawdopodobnie będziemy mieć do czynienia z trzema różnymi formami szkodnika: jajami, larwami i dorosłymi osobnikami. Okres wylęgania rozpoczyna się na przełomie maja i czerwca, dlatego też jest to najlepszy czas na opryski. Jak jednak pozbyć się zarówno pajęczyn, jak i samych przędziorków?

• Walkę ze szkodnikami rozpoczynamy od dokładnego usunięcia pajęczyny. Sposobów jest kilka, od wyczesania rośliny miotłą, przez odkurzacz, po obmycie rośliny wodą.
• Oczyszczone drzewko stosujemy oprysk. Ważne jest, aby czynność tą przeprowadzić w ogromną dokładnością, docierając do wszystkich zakamarków rośliny.

Przeczytaj także: Przywróć kolor swoim hortensjom w kilku prostych krokach!

Jak zapobiegać przędziorkom?

Przędziorek uwielbia ciepłą i suchą pogodę. W sprzyjających warunkach rozmnaża się w zastraszającym tempie i wywołuje znaczące szkody w bardzo krótkim czasie. Na szczęście, na rynku znajdziemy wiele preparatów, których możemy użyć. Dodatkowo, przędziorki mają naturalnych wrogów. Poniżej przedstawiamy kilka sposobów zapobiegania tych szkodnikom:

• Usuń zaatakowane liście, a całą roślin obmywaj alkoholem i mydłem kilka razy w tygodniu. Pajęczyny możesz usunąć odkurzaczem.
• Utrzymuj odpowiednio wysoką wilgotność gleby.
• Regularnie i dokładnie oglądaj rośliny.

Julita Semrau

fot. envato elements

Krzewy szybkorosnące

Krzewy na żywopłot całoroczny

Krzewy ozdobne na żywopłot

Krzewy szybkorosnące

Zakładanie żywopłotu warto rozpocząć od dokładnego zaplanowania przestrzeni, którą chcemy obsadzić. Podłoże powinno być również odpowiednio wybrane i przygotowana, odżywione, podlane. Jest to wyjątkowo ważne, ponieważ żywopłot jest projektem wieloletnim. Jeśli chcemy, żeby nasza praca przyniosła szybkie rezultaty, możemy zdecydować się na krzewy szybkorosnące, które nie wymagają specjalistycznej pielęgnacji:

• Żywotnik zachodni
• Buk zwyczajny
• Dereń biały
• Wiąz Turkiestanun
• Wiciokrzew Henry’ego
• Ligustr pospolity
• Berberysy

Krzewy na żywopłot całoroczny

Żywopłot całoroczny, zwany również zimozielonym, jest doskonałą opcją dla osób, które gotowe są zdecydować się na odrobinę wolniejsze tempo wzrostu, zamiast za posiadanie zielonego i żywego ogrodzenia przez cały rok. Szkółki oferują bogaty wybór roślin zimozielonych, zarówno liściastych, jak i iglastych. Szczególną uwagę warto zwrócić na:

Mahonię pospolitą: doskonale nada się do tworzenia niezbyt wysokich i nieformowanych żywopłotów. Nie jest również gatunkiem wymagającym i szybko regeneruje się po uszkodzeniach.

Ostrokrzew Meservy: krzew liściasty o wolniejszym tempie wzrostu. W przypadku wyjątkowo niskich temperatur, młode krzewy warto zabezpieczyć.

Ligustr jajolistny: bardzo dobrze sprawdzi się do żywopłotu formowanego. Poradzi sobie zarówno na stanowisku nasłonecznionym, jak i lekko zacienionym.

Krzewy na żywopłot

FOTO: Envato Elements

Choina kanadyjska: świetna alternatywa dla żywopłotów z tuji i cisów. Jest to gatunek wytrzymały na mrozy.

Jałowiec: gatunek bardzo uniwersalny, ponieważ doskonale sprawdzi się zarówno na żywopłoty formowane, jak i te naturalnie rosnące.

Świerk pospolity: krzewy świerku nie mają wygórowanych wymagań, jednak najlepiej rosną na stanowiskach nasłonecznionych. Rośnie bardzo gęsto, tworząc zwartą, zieloną ścianę.

Żywotnik (tuja): specyfika krzewu sprawia, że, prawidłowo uformowane, rosną gęsto, nawet bez specjalistycznej pielęgnacji.

Przeczytaj także: Jakie gatunki roślin wybrać do małego ogrodu?

Krzewy ozdobne na żywopłot

Jednokolorowy, zielony żywopłot nie jest marzeniem wszystkich ogrodników. Jeśli podobają ci się intensywne barwy, czy kwitnące kwiaty, a jednocześnie chcesz mieć naturalne i ekologiczne ogrodzenie, żywopłot z krzewów ozdobnych może okazać się rozwiązaniem idealnym. Poniżej wskazujemy gatunki, które nie mają wysokich wymagać glebowych i pielęgnacyjnych, a charakteryzują się długim okresem kwitnienia:

• Berberysy
• Pięciorniki
• Bukszpany
• Krzewuszki
• Kalina
• Hortensje
• Ogniki
• Forsycje

Decydując się na żywopłot z dodatkiem kwiatów, warto mieć w pamięci, że nie osiągniemy efektu zwartej ściany. Gatunki te doskonale nadają się na żywopłot swobodny, przycinany tylko raz w roku. Ich częstsze przycinanie może spowodować słabsze kwitnienie.

fot. envato elements

Julita Semrau

• Czym jest ogród japoński?
• Jak założyć ogród japoński?
• Zalety ogrodu japońskiego

Czym jest ogród japoński?

Idea ogrodów japońskich pojawiła się już w pierwszej połowie XIV wieku i rozwijała się w okresie Muromachi-Ashikaga. Silnie inspirowana oraz połączona z filozofią zen, zakłada możliwość wyrażenia natury całego świata na małym i ogrodzonym murem obszarze. W związku z ograniczeniami, każdy element takiego ogrodu jest niezwykle ważny i wypełniany znaczeniem: zagrabiany żwir tworzy imitację fal, natomiast odpowiednio ułożone skały, przypominają swoim wyglądem archipelagi i wyspy. Ot, mały świat.

Przeczytaj także: Chcesz, aby twój ogród pięknie pachniał? Zasadź te kwiaty!

Chociaż sam pomysł ewoluował, zmieniał się i dostosowywał do nowych warunków oraz prądów architektonicznych, każdy ogród japoński (zen) zawiera kilka podstawowych elementów:

• skały (lub kamienie),
• żwir (lub piasek),
• mech,
• starannie dobrana oraz przycinana roślinność,
• ograniczona przestrzeń.

Jak założyć ogród japoński?

Chociaż połączenie architektury, sztuki ogrodniczej oraz filozofii może brzmieć jak duże wyzwanie, bez obaw, zakładanie ogrodu japońskiego nie jest skomplikowane. Wymaga jedynie odpowiedniego przygotowania i namysłu. Oto kilka wskazówek:

Zacznij od gruntownego rozplanowania przestrzeni. W takim ogrodzie nie ma miejsca na przypadek. Położenie każdego elementu jest ważne. Przydatne może okazać rozrysowanie pomysłów lub skorzystanie z profesjonalnych usług projektanta krajobrazu.

Ogrody japońskie składają się w dużej mierze z kamieni, żwiru oraz mchu. Roślinność nie powinna w niej dominować. Wybierając więc krzewy, postaw na interesującą fakturę lub kształt. Możesz również całkowicie zrezygnować z zieleni, nic nie stoi na przeszkodzie!

Przeczytaj także: Domowe sposoby na odstraszanie ptaków z ogrodu! Co za patent z płytami CD!

Głównym punktem ciężkości ogrodów zen są skały i żwir. Planując ich ułożenie, pomyśl o nich, jak o wyspach, które razem tworzą spójną całość. Drobne kamienie i żwir można zagrabić w taki sposób, aby swoim wyglądem przypominały fale. To bardzo charakterystyczny element japońskich przestrzeni medytacyjnych. Warto pamiętać, żeby przed wysypaniem żwiru i kamieni położyć agrowłókninę, która nie tylko zapobiega ich przemieszczaniu się, ale również ograniczy wzrost chwastów.

Zalety ogrodu japońskiego

Ogrody japońskie były przeznaczone jedynie do medytacji. Ich aranżacja miała więc wspomagać wyciszenie, odpoczynek oraz spokój.

Jeśli więc marzy ci się zakątek, w którym będziesz mógł odpocząć, taka przestrzeń jest właśnie dla ciebie. Z założenia nie jest ona krzykliwa, przepełniona kolorami oraz zielenią.

Dodatkową zaletą są minimalne wymagania pielęgnacyjnego takiego ogrodu. Tym bardziej, jeśli nie zdecydujemy się na wersję z roślinnością.

Chcesz mieć ogród japoński, jednak obawiasz się, że nie dysponujesz wystarczającą przestrzenią? Wręcz przeciwnie! Takie aranżacje doskonale sprawdzą się na niewielkim metrażu: miniogródki, tarasy i balkony również wchodzą w grę.

Julita Semrau

fot. envato elements

Jak przygotować oprysk na chwasty z octu?

Jak przygotować środek owadobójczy z octu?

Jak zakwasić glebę octem?

Jakie są inne zastosowania octu w ogrodzie?

Jak przygotować oprysk na chwasty z octu?

Oprysk z octu może być świetnym środkiem, który szybko rozprawi się z chwastami. Przed jego przygotowaniem, należy jednak wziąć pod uwagę proporcje, w jakich przygotowujemy roztwory oraz stan roślin, gdyż może być on niebezpieczny dla świeżych siewek i młodych sadzonek. W miejscach, gdzie nie rosną rośliny ozdobne i warzywa, możemy przygotować silniejszy roztwór o proporcjach 1:2 (jeden litr wody i dwa litry octu).

Jak przygotować środek owadobójczy z octu?

Bujnie kwitnące rośliny oraz słodko owocujące drzewa i krzewy to naturalne zaproszenie dla różnorodnych szkodników. Podczas gdy one mają prawdziwą ucztę, nasze rośliny mogą zostać trwale uszkodzone. Aby temu zapobiec lub skutecznie wypędzić je z naszego ogrody, wystarczy nam ocet. Ziemiórki, muszki i ślimaki: aby przygotować na nie skuteczną pułapkę, potrzebujemy octu naturalnego (winny, jabłkowy). W słoiku mieszamy pół szklanki octu jabłkowego, szklankę wody, łyżeczkę melasy i pół łyżeczki cukru. Kiedy taką mieszanką zawiesimy na gałęzi lub postawimy na ziemi, zwierzęta szybko uciekną. Mrówki: wystarczy, że spryskamy ścieżki mrówek nierozcieńczonym octem. Mszyce, przędziorki i inne szkodniki: mieszamy ocet spirytusowy z wodą (litr octu na dziesięć litrów wody) i spryskujemy rośliny. Należy jednak uważać, aby mieszanki nie wykorzystywać do roślin młodych i delikatnych, ponieważ możemy je uszkodzić.

Przeczytaj także: Prace ogrodowe w czerwcu. Przygotuj się już teraz!

Jak zakwasić glebę octem?

Jedne z najbardziej popularnych i lubianych roślin są kwasolubne: wrzos pospolity, rododendron, magnolia, borówka, czy drzewa iglaste. Aby zapewnić im odpowiednie warunki, przed sadzeniem musimy zakwasić glebę. Oczywiście, sklepy ogrodnicze posiadają ogromny wybór gotowych preparatów. Nie musimy jednak przepłacać, ponieważ taką mieszankę możemy przygotować w zaciszu własnego domu. Wystarczy, że zmieszamy ocet z wodą, w proporcji 1:8 (na przykład: szklanka octu na osiem szklanek wody). Takim roztworem polewamy ziemię 3-4 tygodnie przed planowanym sadzeniem.

Jak zakwasić glebę octem?

FOTO: Envato Elements

Jakie są inne zastosowania octu w ogrodzie?

Ocet przydaje się w ogrodzie nie tylko do odstraszania szkodników i odchwaszczania. Dzięki swoim właściwościom, jest również doskonałym środkiem czyszczącym. Nierozcieńczonym octem spirytusowym można bez obaw dezynfekować narzędzia, których używaliśmy do przycinania chorych roślin. Dzięki temu nie przeniesiemy bakterii na zdrowe rośliny. Ale to jeszcze nie wszystko. Dodajmy go do ciepłej wody, a z łatwością usuniemy naloty wapienne z doniczek ceramicznych i szklanych wazonów. Do skuteczny i wyjątkowo bezpieczny sposób.

fot. envato elements

Julita Semrau

• Prace w warzywniku
• Czerwcowe prace pielęgnacyjne w sadzie
• Prace przy roślinach ozdobnych
• Pielęgnacja trawnika w czerwcu

Prace w warzywniku

Nadszedł czas natężonej pracy w warzywniku, który już niedługo odwdzięczy nam się obfitymi zbiorami. Czerwiec to czas zbioru warzyw wczesnych i przygotowywania plonów jesiennych.

Pielęgnację rozpoczynamy od intensywnego odchwaszczenia, podlania oraz użyźnienia gleby. Warto również naruszyć i rozluźnić wierzchnią warstwę ziemi, która mogła zostać zbita przez majowe deszcze.

W pierwszej połowie czerwca możemy wysadzać: koper ogrodowy, rzeżuchę ogrodową, pietruszkę, ogórki, dynie, patisony, kalarepę, buraki ćwikłowe i marchew. Dosiewamy również fasolę szparagową i sałatę.

Zbieramy warzywa wczesne: kapusta wczesna, kalafior, brokuł (z tuneli) oraz uprawiane w gruncie buraki, cebulę, kalarepę, rzodkiewkę, szpinak.

Kontrolujemy temperaturę i wilgotność w uprawach pod osłonami.

Warto rozważyć opcję palikowania roślin, które zaczynają bujnie się rozwijać. Może to być doskonała opcja wsparcia na przykład dla pomidorów.

Przeczytaj także: Podlej tym naparem krzewy, a zbierzesz piękne pomidory!

Czerwcowe prace pielęgnacyjne w sadzie

Czerwiec w sadzie upłynie nam pod znakiem różnorodnych zbiorów wczesnych odmian roślin. W pierwszej połowie miesiąca możemy zbierać poziomki, truskawki, jagody, natomiast w drugiej połowie czerwca: agrest, maliny i porzeczki.

Krzewy warto regularnie odchwaszczać, przerzedzać oraz ściółkować.

Jeśli nasz sad jest młody, szczególnej uwagi wymagają korony, które muszą zostać uformowane i odpowiednio przycięte, natomiast same drzewka regularnie podlewane.

Przeczytaj także: Wypróbuj ten zaskakujący patent, aby pozbyć się mrówek z ogrodu!

Prace przy roślinach ozdobnych

Okres wiosenny zbliża się ku końcowi, czas więc zadbać o rośliny ozdobne, aby ich piękny wygląd towarzyszył nam przez całe lato i jesień.

Rośliny bylinowe oczyszczamy z przerośniętych i suchych pędów, regularnie podlewamy i nawozimy.

Zajmujemy się przygotowaniem gruntu oraz wysadzaniem roślin dwuletnich i bylin: bratki, stokrotki, niezapominajki.

Kwiaty bylinowe, które zakończyły już okres kwitnienia, możemy rozmnażać.

Pielęgnacja trawnika w czerwcu

Połowa roku to czas intensywnego wzrostu trawnika, który wymaga od nas odrobinę więcej uwagi niż w poprzednich miesiącach.

Kluczem do zielonego dywanu jest regularne koszenie, odchwaszczanie, podlewanie oraz nawożenie.

Pielęgnujemy go raz w tygodniu w godzinach porannych lub wieczornych. Silne popołudniowe słońce może ją spalić i znacząco osłabić.

Jeśli na naszym trawniku posadziliśmy wczesnowiosenne kwiaty cebulowe, kosimy go dopiero, kiedy liście tych roślin zaschną.

Pamiętaj, aby nie wyrzucać skoszonej trawy! Jest ona doskonałą odżywką oraz składnikiem kompostu.

Przeczytaj więcej: Co zrobić ze skoszoną trawą? Z pewnością jej nie wyrzucać!

Julita Semrau

fot. envato elements

Aby pozbyć się mrówek z ogrodu, można oczywiście sięgnąć po gotowe, chemiczne środki. Często jednak nie są one neutralne dla środowiska naturalnego. Z tego względu warto najpierw wypróbować domowe sposoby. Te metody polegają na zatruciu kolonii owadów. W tym celu możemy użyć na przykład kredy. Warto rozsypać ją wokół roślin. Mrówki zaniosą materiał do gniazda, dzięki czemu pozbędziemy się uciążliwego problemu.

Drugi sposób będziemy wymagał od nas zastosowania dwóch składników. Polega on na zmieszaniu boraksu z masłem orzechowym. Boraks jest silnie trujący, ale jeśli połączymy go ze słodkim przysmakiem, mrówki nie będą mogły się oprzeć. Zaniosą zdobycz do gniazda, co spowoduje wymarcie kolonii.

Jak ochronić ogród przed mrówkami? Zasadź te zioła!

Jeśli pozbyliśmy się mrówek z ogrodu, nie możemy mieć pewności, że te owady już nie wrócą do naszego otoczenia. Z tego względu zawsze warto podejmować środki profilaktyczne. Polegają one na zasadzeniu w ogrodzie roślin, których silny zapach znacząco odstrasza mrówki. Bardzo wrażliwe zmysły sprawiają, że owady będą unikać miejsc, w których znajdują się nielubiane przez nich zioła. Warto więc wprowadzić na posesję miętę, bazylię, tymianek, wrotycz, majeranek, lawendę czy rozmaryn.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

• Czy ptaki boją się płyt CD?
• Strach na wróble: stary i skuteczny sposób na ptaki w ogrodzie
• Jakie ostre zapachy odstraszają ptaki?
• Wizualne odstraszacze ptaków do ogrodu
• Czy warto odstraszać ptaki z ogrodu?

Czy ptaki boją się płyt CD?

Ptaki nie lubią połyskujących powierzchni, które odbijają promienie słoneczne. Chociaż odpowiednim rozwiązaniem mogą okazać się rozwieszone kawałki folii aluminiowej, na balkonach i w ogrodach coraz częściej spotyka się płyty CD. Są one lekkie i delikatne, a więc nawet najmniejszy podmuch wiatru wprawia je w ruch, co odstrasza ptasich gości.

Przeczytaj także: Masz problem z gołębiami? Dowiedz się, jak z nimi walczyć. Nie każde rozwiązanie jest legalne!

Strach na wróble: stary i skuteczny sposób na ptaki w ogrodzie

Wykorzystywanie stracha na wróble jest pomysłem starym jak sam świat. I nie bez powodu, jest to bowiem jeden ze skuteczniejszych sposobów bezpiecznego odstraszania ptaków. Takie konstrukcje można kupić lub przygotować samemu, wystarczy porządny kij, sznurek, kawałek materiału i trochę słomy. Gotową kukłę należy postawić pomiędzy drzewami owocowymi lub na polu.

Materiał wykorzystać można również na inny sposób i przygotować straszak, który montujemy wysoko na drzewie. Będzie się on poruszał pod wpływem wiatru i skutecznie odganiał szpaki.

Jakie ostre zapachy odstraszają ptaki?

Nie trzeba jednak przeszukiwać strychu, ani szuflad w poszukiwaniu starych płyt CD. Naturalne odstraszacze ptaków mamy już w pod ręką, w kuchni. Podobnie jak szklistych powłok, nie lubią one również ostrych zapachów. Jednym z nich jest ocet spirytusowy, który wystarczy wymieszać w proporcjach 1:1 z wodą i spryskać lub przetrzeć powierzchnie dookoła balkonu i ogrodu. Sprawdzą się również olejki eteryczne.

Przeczytaj także: Tunele dla kur - jak to działa i ile kosztuje?

Wizualne odstraszacze ptaków do ogrodu

Jeśli zależy nam na wysokim poziomie estetycznym naszego ogrodu i nie chcemy wieszać na drzewach i krzewach skrawków materiału, warto zainwestować w wizualne odstraszacze ptaków, które swoim wyglądem imitują sylwetki ptaków drapieżnych. Dobrą alternatywą dla takich makiet mogą być kolorowe wiatraczki, które można zamontować w donicach balkonowych lub tarasowych.

Czy warto odstraszać ptaki z ogrodu?

Chociaż ptaki mogą szkodzić naszym zbiorom i wyjadać słodkie owoce lub brudzić odchodami tarasy i balkony, należy pamiętać, że pomagają one nam pozbywać się innych szkodników ogrodowych, małych glist i robaków. Kiedy więc chcemy odstraszyć ptaki, pamiętajmy, by wybierać sposoby dla nich bezpieczne, aby ich nie skrzywdzić.

Przeczytaj także: Jak zrobić własny karmnik?

Julita Semrau

fot. envato elements

Świeżo skoszona trawa to bogactwo składników odżywczych i minerałów, a do tego świetnie nadaje się do recyklingu. Po poprawnym i regularnym nawożeniu, same źdźbła przechowują azot, fosfor, potas oraz węgiel organiczny. Powtórne jej wykorzystanie jest więc dobre nie tylko dla roślin, ale również naszego portfela. Trawę należy zebrać zaraz po koszeniu, ponieważ pozostawiona na powierzchni murawy bardzo szybko zacznie gnić i zakwasza glebę. Jeśli pokosu (ścięte źdźbła) jest dużo, warto ją podsuszyć przed przechowaniem. Pamiętaj, aby nie chować jej do plastikowych worków! Brak dostępu do powietrza sprawi, że materia organiczna bardzo szybko zacznie gnić.

Skoszona trawa jako nawóz

Sposób wykorzystania skoszonej trawy jest bardzo dużo. Odpowiedni pomysł znajdzie się na każdą porę roku. Zacznijmy od nawożenia trawą samego trawnika, a więc mulczowania: zebrany pokos należy podsuszyć, rozdrobnić, a następnie rozsypać po powierzchni świeżo skoszonej murawy. Zabieg ten najlepiej przeprowadzać, kiedy na dworze jest słonecznie i nie pada. Pamiętaj, aby nie robić tego zbyt często.

Przeczytaj także: Oto najczęściej popełniane błędy w czasie koszenia trawnika

Skoszoną trawą możemy również ściółkować rabaty. Wysypanie takiej kilkucentymetrowej warstwy pod kwiatami i warzywami wystarczy, aby nie tylko je odpowiednio (i bezpiecznie!) odżywić, ale pomoże to również zatrzymać rozrost chwastów. Tak rozkładające się źdźbła staną się również doskonałym źródłem naturalnego nawozu.

Jak kompostować skoszoną trawę?

Kompostowanie dużych ilości trawy jest jednym z łatwiejszych sposobów na jej wykorzystanie. Pamiętaj jednak, aby nie wrzucać na kompostownik całej trawy naraz, a robić to metodycznie oraz warstwami. W innym przypadku zacznie ona gnić lub dojdzie do wyginięcia mikroorganizmów, niezbędnych do procesów zachodzących podczas przekształcania materii organicznej w kompost. Trawę warto więc układać warstwami, naprzemiennie z odpowiednimi odpadkami kuchennymi, suchymi pędami czy ziemią ogrodową.

Przeczytaj także: Twój trawnik jest przesuszony i wygląda nieestetycznie? Zobacz, jak go uratować

Inne sposoby na wykorzystanie skoszonej trawy

Jeśli pokosu mamy wyjątkowo duża, a bardzo często może być to aż kilkadziesiąt kilogramów, taką trawę warto magazynować. Taką wysuszoną oraz zawiązaną w snopki trawę możesz bez obaw przechowywać aż do jesieni, kiedy wrażliwe na niskie temperatury rośliny będą potrzebowały okrycia.

Koszenie trawy

FOTO: Envato Elements

Skoszoną trawę możesz również przekopać z ziemią, pamiętaj jednak, aby nie robić tego, jeśli w glebie nadal znajdują się rośliny uprawowe. Dlatego też takie uzupełnianie użyźnianie najlepiej wykonywać jesienią, po zbiorach lub podczas zakładania kwatery. Wystarczy zasypać przestrzeń kilkucentymetrową warstwą trawy i przekopać na głębokość około 15 centymetrów.

TRAWNIK PO ZIMIE WYMAGA WŁAŚCIWEJ PIELĘGNACJI!

Jak zadbać o trawnik po zimie? Renowacja, nawożenie, koszenie murawy i inne prace

fot. envato elements

• Co i kiedy pyli?
• Najlepsze rośliny ogrodowe dla alergików
• Jakich roślin powinni unikać w swoich ogrodach alergicy?

Co i kiedy pyli?

Najlepszym przyjacielem osób zmagających się z alergiami wziewnymi oraz katarem siennym powinien stać się kalendarz pylenia. Zawiera on informacje dotyczące obecności poszczególnych pyłków i zarodników grzybów mikroskopowych w atmosferze. Dzięki niemu możemy bezpieczniej planować aktywności na świeżym powietrzu, bez obaw o nasilenie objawów. Taki kalendarz można odnaleźć na stronie Ośrodka Badania Alergenów Środowiskowych oraz (kiedy potrzebujemy informacji o lokalnym natężeniu pyłków) na stronach kilku ośrodków akademickich w Polsce: Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, Uniwersytetu Rzeszowskiego oraz Uniwersytetu Adama Mickiewicza. 

Przeczytaj także: Jakie rośliny pylą w maju?

Najlepsze rośliny dla alergików

Jeśli zmagasz się z alergiami sezonowymi i planujesz założenie lub powiększenie swojego ogrodu, zwróć uwagę na rodzaj wybieranych roślin. Szerokim łukiem omijaj krzewy oraz drzewa wiatropylne. Zamiast nich możesz wybrać te owadopylne i bez obaw sadzić je na rabatach, balkonach oraz tarasach: 

• azalie, 
• werbeny,
• niezapominajki,
• irysy,
• niecierpki,
• floksy,
• bratki,
• piwonie,
• glicynie, 
• magnolie, 
• berberysy.

Podczas zazieleniania fasad, warto zdecydować się na:

• bluszcz pospolity 
• winobluszcz pięciolistkowy. 

Jeśli jednak marzysz o ogrodzie wypełnionym krzewami, zwróć uwagę na: 

• bukszpan, 
• głóg, 
• forsycje, 
• pigwowce 
• derenie.

Przeczytaj także: Tego środka owadobójczego już nie użyjesz w swoim ogrodzie! Czym zastąpić Mospilan?

Jakich roślin powinni unikać w swoich ogrodach alergicy?

Największym problemem dla osób z alergiami wziewnymi są rośliny wiatropylne, a więc te, które nie są zapylane przez owady. Ich pyłki utrzymują się w powietrzu jeszcze długo po okresie największego nasilenia. Na jakie drzewa, krzewy i kwiaty należy uważać?

• brzozy,
• olchy,
• leszczyny,
• topole,
• wierzby,
• lipy,
• jesiony,
• cyprysiki,
• cynie,
• astry,
• chryzantemy,
• słoneczniki,
• stokrotki,
• złocienie,
• nagietki.

Silnie pylące są również trawy, których niekiedy nie można całkowicie wyeliminować z ogrodu. W przypadku silnych reakcji alergicznych warto jednak pokusić się o zamianę niektórych skwerów zielonych korą, kostką kamieniami ozdobnymi lub żwirem. Podczas wybierania roślin zwróć szczególną uwagę, na co jesteś uczulony. Jeśli oprócz alergii wziewnych, zmagasz się również z uczuleniem na osy, pszczoły lub szerszenie, ostrożnie wybieraj drzewa owocowe, gdyż niektóre z nich szczególnie przyciągają te owady.

Przeczytaj także: Alergia na jad pszczoły: jak ją wykryć i wyleczyć? Jak postępować po użądleniu?

Julita Semrau

fot. envato elements

• Jak dobrać rośliny w pary?
• Jakich roślin nie sadzić koło siebie?

Jak dobrać rośliny w pary?

Zdrowy i wysoki plon uzależniony jest nie tylko od poprawnego wysiewu, nawożenia, podlewania oraz odchwaszczania. Nasza praca może zostać zniweczona przez nieodpowiednio dobrane pary roślin, które sadzimy koło siebie. Korzystny wpływ jednych na drugie może wynikać z produkowanych przez nie substancji, które na przykład odstraszają szkodniki lub uzupełniają glebę w niezbędne minerały.

Przeczytaj także: Posadź paprykę obok tych warzyw i ciesz się obfitymi plonami! Jakie sąsiedztwo służy papryce?

Poniżej przedstawiamy listę odpowiednio dobranych par roślin, po które najczęściej sięgamy przy planowaniu naszego warzywnika:

• pomidor: pietruszka, czosnek, bazylia, rumianek, nagietek, burak ćwikłowy, rzodkiewka, sałata
• ziemniak: chrzan, szpinak, kolendra, fasola, kalarepa, kapusta
• burak: rzodkiewka, sałata, brokuł, cebula, kalarepa, ogórek, koperek, czosnek, truskawki
• marchew: pomidor, szczypior, koper, majeranek, cebula, ogórek
• sałata: pomidor, rzeżucha, koper, burak ćwikłowy
• malina: fasola karłowa
• brokuł: groch zwyczajny, brokuł, szpinak, pomidor, szparagi
• truskawka: cebula, czosnek, fasola, groch
• ogórek: słonecznik, groch zwyczajny, burak ćwikłowy, koper, marchew
• pietruszka: pomidor, por, cebula, buraki, brokuł

Jakich roślin nie sadzić koło siebie?

Sąsiedztwo roślin to nie przelewki. Niektóre z nich wytwarzają bowiem substancje, które dla innych mogą być wysoce szkodliwe. Jednak nie tylko o te substancje się rozchodzi, ponieważ ważna jest również wielkość zasadzonego przez nas warzywa, zbyt wysokie zabierze promienie słoneczne swojemu niższemu sąsiadowi. Aby więc nie martwić się ich negatywnym wpływem, umiejscowienie roślin warto zaplanować dużo wcześniej.

Przeczytaj także: Sadzenie pomidorów do gruntu – kiedy i jak to zrobić?

Poniżej przedstawiamy listę najczęściej wybieranych roślin, których nie należy sadzić obok siebie:

• ogórek: pomidor, ziemniaki
• pietruszka: marchewka
• sałata: pietruszka, seler
• malina: brokuł
• truskawka: jarmuż, brokuł, kalarepa, ogórek
• brokuł: cebula, kapusta, kalafior, czosnek, szczypiorek
• fasola: czosnek, cebula, kapusta, buraki
• pomidory: kapusta, rzodkiewka, papryka, ogórki

Julita Semrau

fot. envato elements

• Jak zadbać o rośliny ozdobne w maju?
• Jak zadbać o sad i warzywnik w maju?
• Jak zadbać o trawnik w maju?

Jak zadbać o rośliny ozdobne w maju?

Chociaż maj to czas ciągłych zmian pogodowych, przy odrobinie uwagi możemy zaczynać powolne sadzenie drzew, pnączy, krzewów oraz bylin, które do tej pory hodowane były w pojemnikach. Pamiętajmy jednak, aby, w razie nadchodzących przymrozków lub spadków temperatur, nadal okrywać nasze rośliny. Doskonale nadają się do tego agrowłóknina oraz kora sosnowa. Rośliny, które posadziliśmy wcześniej, najprawdopodobniej wymagają już ścięcia ich przekwitniętych części. Pod tym kątem sprawdzamy więc migdałowce, wierzby wczesne, forsycje i tawuły. Oprócz tego ważne jest także ogólne odchwaszczenie.

W połowie maja, po zimnej Zośce (15 maja), a więc kiedy ryzyko nagłych załamań atmosferycznych spadnie, możemy sadzić rośliny jednoroczne na balkonach oraz tarasach. Do takich kwiatów należą: niecierpek, petunie, żeniszki, uczep, begonie, fuksje i pelargonie. To również doskonały czas na sadzenie ziół do pojemników!

W tym miesiącu naszej uwagi wymagają również żywopłoty, które po zimowaniu powinny wchodzić w okres gwałtownego wzrostu. Aby nasze rośliny zagęścić oraz odżywić, musimy wykonać ich mocne przycinanie. Sekator, którego używamy, musi być czysty (bez rdzy) oraz dobrze naostrzony, tak, aby nie uszkodził i nie zmiażdżył pędów.

Przeczytaj także: Niezbędnik ogrodnika. Jakie narzędzia warto mieć i jak o nie dbać?

Jak zadbać o sad i warzywnik w maju?

W maju czeka nas dużo pracy również w sadach oraz warzywnikach. To czas, kiedy stopniowo należy przygotować grządki pod siew. Przeprowadzamy więc regularne pielenie, nawadnianie i nawożenie. Aby dostarczyć glebie odpowiednią mieszankę wartości odżywczych oraz minerałów, możemy wykorzystać zmieszany z ziemią kompost, obornik lub gotowy nawóz.

W drugiej połowie maja (po 15 maja), kiedy mamy większą pewność ustabilizowanych temperatur, możemy rozpocząć wysiew do gruntu nasion słoneczników, kukurydzy, cukinii, dyni, pietruszki, rukoli i ogórków. Aby jednak przygotować rośliny do tej nagłej zmiany, należy je zahartować, a więc co najmniej przez tydzień wystawiać je na zewnątrz za dnia, a nocą chować z powrotem.
Przeczytaj także: O jakiej porze dnia najlepiej podlewać rośliny w ogrodzie?

W tym czasie zasadzone już drzewka i krzewy owocowe należy intensywnie oraz regularnie podlewać i zasilać kompostem. Jeśli po obserwacji pogody boimy się, że rośliny mogą zmarznąć, należy je wyściółkować, na przykład korą sosnową. Połowa miesiąca również doskonały czas na sadzenie iglaków, azalii i rododendronów, które do tej pory rosły w pojemnikach. 

Jak zadbać o trawnik w maju?

Maj to czas intensywnego wzrostu naszego trawnika. Kiedy chcemy więc, aby pozostał on bujny, zielony i swoim wyglądem przypominał równy dywan, ważne jest jego regularne koszenie. Zabieg ten wykonujemy co najmniej raz w tygodniu. Pamiętajmy jednak, aby ostrza kosiarki były zawsze czyste, odrdzewione i naostrzone! Tak przycięty trawnik wymaga również od nas odchwaszczenia, gdyż to właśnie z tymi niepożądanymi roślinami trawa walczy o wartości odżywcze, które należy regularnie uzupełniać. Doskonale sprawdzą się do tego gotowe mieszanki.

​Przeczytaj także: Skuteczne sposoby na pozbycie się mleczy polnych z trawnika

Julita Semrau

fot. envato elements

Zestaw narzędzi na początek

Zaczynając swoją przygodę z ogrodnictwem, nie potrzebujemy wielu specjalistycznych narzędzi. Do zakładania oraz pielęgnacji naszych pierwszych grządek, ogrodów i skwerów musimy zaopatrzyć się jedynie w podstawowy zestaw narzędzi. Chociaż może on wydawać się przytłaczający, warto zapamiętać, żeby zawsze postawić na jakość przyrządów, nie ich ilość. Tak więc na sam początek, a w szczególności na wiosnę, warto zaopatrzyć się w:

• łopatę i szpadel,
• grabie metalowe,
• sekator lub nożyce ogrodowe,
• opryskiwacz,
• łopatki, pazurki i motyczki,
• rękawice ogrodowe,
• wąż ogrodowy.

Już od początku warto zwracać uwagę na jakość kupowanych narzędzi. Łopaty, szpadle i grabie powinny być wykonane z porządnej blachy i mieć wygodny uchwyt. Podobnie sekator i nożyce, aby nie uszkodzić roślin, muszą być dobrze naostrzone.

Czytaj także: Pora na nagietki! 

W jakie narzędzia warto zainwestować?

Jak już wspominaliśmy, w początkowych fazach zakładania ogrodu nie potrzebujemy wysoce wyspecjalizowanych narzędzi ogrodniczych. Bardzo często jednak okazują się one dobrą inwestycją, dzięki której uzyskamy o wiele lepsze rezultaty, natomiast sama praca zostanie wykonana szybciej. Kiedy więc jesteśmy zdecydowani na powiększenie naszej kolekcji, warto do niej dołączyć:

• piłę ogrodową,
• kosiarkę ręczną, elektryczną lub spalinową,
• taczki ogrodowe,
• wertykulator lub glebogryzarkę,
• piłę,
• elektryczne nożyce ogrodowe.

Kiedy nie jesteśmy przekonani o długoterminowej przydatności któregoś z urządzeń, warto rozpatrzyć możliwość ich wynajęcia.

Jak dbać o narzędzia?

Niezawodnym środkiem do zapewnienia naszym narzędziom ogrodowym długowieczności jest ich odpowiednia pielęgnacja oraz zabezpieczenie. Po zakończonych pracach zawsze staraj się oczyścić przyrządy (szczególnie kiedy używane były w trudnych warunkach, jak mokra i gliniasta gleba), a następnie przechowywać je w suchym i dobrze wentylowanym miejscu, jak szopa lub garaż.

Czytaj także: Podlewanie roślin. 

Narzędzia ręczne dobrze jest trzymać na przykład we wiadrze z suchym piaskiem. W ten sposób zapobiegniemy ich tępieniu. Większe, jak łopaty, szpadle i grabie, warto powiesić lub przechowywać do góry nogami. Opieranie ich o ścianę bardzo łatwo niszczy ostrza.

PIĘKNY TRAWNIK

Tego nie rób! Oto najczęściej popełniane błędy w czasie koszenia trawnika

Niezmiernie ważna jest również ich odpowiednia konserwacja. Aby więc mieć pewność, że raz zakupione przez nas narzędzia ręczne nie stracą na jakości, warto co jakiś czas smarować śruby i części ruchome oliwą, natomiast szpadle i łopaty ostrzyć osełką lub specjalnym kamieniem.

oprac. Julita Semrau

fot. envato elements 

Przygotowanie nawozu z ziemniaków jest banalnie proste. Obierki wystarczy zalać wrzątkiem w proporcji 1:10 (na 1 kilogram odpadów przypada 10 litrów wody), przecedzić i odczekać aż wystygnie. Tak przygotowanym płynem można bez ryzyka podlewać rośliny raz na dwa lub trzy tygodnie. Do takiego wykorzystania nadaje się również woda po gotowaniu ziemniaków. Należy jednak pamiętać, aby nie była ona solona, ponieważ to może osłabić, a nawet zabić rośliny.

Obierki możemy również położyć pod roślinami bez uprzedniego ich gotowania. Jest to jednak rozwiązanie, które niesie ze sobą niebezpieczeństwo pojawienia się ślimaków. Ziemniaki są jednym z ich ulubionych przysmaków. Decydując się na takie rozwiązanie, warto więc regularnie sprawdzać, czy w naszym ogrodzie nie pojawiają się nieproszeni goście.

Przeczytaj także: Wiosna – kiedy i jak sadzić maliny?

Tak przygotowany nawóz z obierek po ziemniakach to doskonałe źródło potasu, fosforu, magnezu, wapnia, sodu, żelaza, cynku i manganu. Ponadto powtórne wykorzystywanie odpadów kuchennych nie tylko sprawia, że dysponujemy najlepszą naturalną odżywką, ale skutecznie redukuje ilość marnowanego jedzenia!

Pod jakie rośliny stosować nawóz z ziemniaków?

Nawóz po obierkach z ziemniaków doskonale nadaje się do odżywiania krzewów malin. Liście poprawią swój wygląd, a kwiaty i owoce zawiązują się o wiele szybciej. W podobny sposób nasza domowa odżywka wzmacnia również:

• porzeczki,
• agrest,
• truskawki,
• warzywa korzeniowe.

Warto jednak pamiętać, że nawóz ten nie jest bezpieczny dla roślin kwasolubnych, jak borówki amerykańskie. Nie sypiemy go również pod pomidory i paprykę, ponieważ może przyczynić się do rozwijania się chorób grzybowych.

Przeczytaj także: Idzie wiosna, czas na borówkę amerykańską! Jak ją pielęgnować?

Jakie warzywa i owoce można wykorzystywać do użyźniania gleby?

Obierki po ziemniakach to nie jedyna pozostałość po posiłku, którą warto ponownie wykorzystać w naszym ogrodzie. Świetnie sprawdzą się również posiekane skórki bananów, które skutecznie odstraszają mszyce, pokruszone skorupki jaj posiekane skórki bananów na mszyce, czy pokruszone skorupki jaj, które wypędzą z grządek ślimaki i wzbogacą glebę w wapń.

Pamiętaj, kompostownik i grządka to nie śmietniki!

Chociaż wykorzystywanie odpadów kuchennych staje się coraz popularniejszym zamiennikiem sklepowych preparatów, warto pamiętać, że domowe sposoby nie dostarczają roślinom wszystkich niezbędnych składników, minerałów, makro- i mikroelementów, niezbędnych do prawidłowego wzrostu. Dodatkowo, niesprawdzone sposoby własnoręcznego przygotowywania nawozów, czy mieszanek kompostowych, może okazać się niezwykle niebezpieczne. Należy zwracać uwagę, aby wykorzystywane przez nas resztki były organiczne, nie miały pochodzenia odzwierzęcego (mięso, kości i nabiał), były wolne od soli oraz oleju.

Julita Semrau

fot. envato elements

Mokra trawa jest znacznie cięższa niż ta sucha. W rezultacie bardziej przylega do ziemi, a źdźbła sklejają się ze sobą. Co to oznacza? Gdy skosimy mokry trawnik, efekt będzie widoczny gołym okiem tuż po wyschnięciu murawy. Trawa przycięta zostanie nierówno, pojawią się także „łyse” prześwity. Najlepiej więc zaczekać, aż murawa po prostu wyschnie – zarówno po intensywnych opadach deszczu, jak i po podlewaniu.

SPRAWDŹ: To musisz wiedzieć o koszeniu trawnika! Czy wysoka trawa naprawdę sprzyja kleszczom?

Koszenie trawy a sprzęt

Nie jest żadną tajemnicą, że ostrza kosiarki z czasem się tępią, co oznacza, że zaczynają szarpać końcówki trawy. W efekcie nasz trawnik po prostu usycha. Pamiętajmy więc, aby ostrza naszego sprzętu ostrzyć regularnie. Tę czynność możemy zlecić specjalistom w konkretnych serwisach. Będziemy mieć wówczas pewność, że ostrza zostaną odpowiednio wyważone. Dzięki temu skosimy trawnik wygodnie i skutecznie.

Sezon wiosenny

Piękny trawnik na wiosnę – jak go przygotować?

Zły kierunek koszenia trawy 

Okazuje się, że znaczenie ma nawet… kierunek, w którym kosimy trawę! Każde koszenie musi przebiegać prostopadle do poprzedniego. Oznacza to, że powinniśmy pamiętać, w jakim kierunku trawnik był koszony ostatnim razem. Dzięki naprzemiennemu ścinaniu trawa będzie znacznie gęstsza i zdrowsza.

Najczęściej popełniane błędy podczas koszenia trawnika. Czego unikać?

FOTO: Envato Elements

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Nie ma jednej reguły dotyczącej tego, jak często podlewać rośliny ogrodowe. Większość z nich należy nawadniać, gdy warstwa ziemi już nieco przeschła. Pamiętajmy jednak, że istnieją kwiaty, które preferują większą dawkę wilgoci. Intensywnego podlewania będą wymagały także rośliny młode, rosnące w nasłonecznionych miejscach oraz te o dużych, miękkich liściach. Z drugiej strony są te rośliny, którym nadmiar wody tylko zaszkodzi – wśród nich wyróżnić możemy chociażby sukulenty.

Technika podlewania kwiatów także ma znaczenie. Nie używajmy w tym celu zimnej wody. Najlepiej sprawdzi się umiarkowana temperatura. Postępujmy w myśl zasady: rzadziej i bardziej obficie niż częściej i tylko trochę. Rośliny znacznie częściej obumierają z powodu przelania niż niedoboru wody.

Rośliny podlewajmy wczesnym rankiem! Dlaczego?

Wielu doświadczonych ogrodników radzi, aby rośliny zawsze podlewać wczesnym rankiem. Dotyczy to nie tylko rabat, grządek czy trawnika, ale także kwiatów doniczkowych i balkonowych. Istnieje kilka powodów, dla których ta metoda jest najbardziej polecana. Oto one:

• Rośliny nie są jeszcze rozgrzane słońcem, dzięki czemu podczas podlewania nie narażamy ich na szok termiczny.
• Rośliny wydalają wodę, co chroni je na przykład przed przegrzaniem – proces ten nazywa się transpiracją. Przebiega on od wczesnego popołudnia do wczesnego wieczora, nasilając się zwłaszcza w procesie fotosyntezy. Podlewając zieleń rano, zapewnimy jej dostatek wody w czasie największej transpiracji.
• Rankiem parowanie wody z rośliny jest najmniejsze, dzięki czemu kwiaty będą mogły pobrać jak najwięcej wody.
• Nie doprowadzimy do poparzenia liści i innych części zielonych, co dzieje się zawsze, gdy nawadniamy rośliny w pełnym słońcu.
• Na kwiatach nie utrzymuje się długo wilgoć, dzięki czemu znika ryzyko rozwoju chorób grzybowych.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Żywopłot z bukszpanu, tui, cisu oraz laurowiśni przycinamy po raz pierwszy w marcu lub kwietniu. Będzie to czas przed wejściem roślin w etap wegetacyjny, a więc przed gwałtownym wzrostem. Pędy ligustru obcinamy natomiast dopiero pod koniec maja, kiedy minie ryzyko przymrozków. Żywopłot powinniśmy jednak przyciąć także po raz drugi w ciągu roku. Zabieg ten wykonujemy na wszystkich krzewach poza ligustrem pod koniec czerwca. To idealny czas na dokonywanie korekt – usuwamy pędy martwe, a także formujemy rośliny w konkretny sposób. Opcjonalne jest także ostatnie cięcie w sierpniu. Wówczas skracamy pędy, aby nowe przyrosty zdrewniały przed nadejściem zimy.

Przeczytaj także: Rozwój roślin w ogrodzie można przyspieszyć! W jaki sposób?

Jak ciąć żywopłot?

Musimy pamiętać, że krzewy należy przycinać regularnie. Tylko wtedy będziemy w stanie je wzmocnić i zachować ich ładny pokrój. Jeżeli w ciągu sezonu nie wykonamy tego zabiegu pielęgnacyjnego, rośliny z żywopłotu przestaną wypuszczać nowe pędy, a tym samym nie będą się imponująco rozwijać. Narzędzie, które wybierzemy do cięcia, musi być ostre oraz czyste. Jeżeli użyjemy tępego noża czy sekatora, to zmiażdżymy pędy. Rany roślin będą się w wyniku tego działania bardzo długo zabliźniać – a to oznacza, że patogeny, bakterie i grzyby będą łatwiej przenikać do tkanek roślin. Ostrze narzędzia do cięcia warto umyć chociażby wodą z rozpuszczonym w niej mydłem potasowym. Jeżeli na sekatorze czy nożu pojawi się żywica, należy usunąć ją rozpuszczalnikiem. Do pielęgnacji żywopłotów używać możemy także narzędzi elektrycznych. Sprawdzą się one zwłaszcza wtedy, gdy posiadamy bardzo wysokie krzewy.

Jak ciąć poszczególne gatunki krzewów?

Techniki i sposoby cięcia zależą zwłaszcza od gatunku krzewów składających się na nasz ogrodowy żywopłot. Bukszpany uwielbiają cięcie, gdyż bardzo szybko się po nim regenerują. Mają giętkie pędy, które umożliwiają różnorodne formowanie – dlatego mogą powstać fantazyjne rzeźby ogrodowe z bukszpanu. Roślinę tę przycinamy intensywnie przez pierwsze 2-3 lata po posadzeniu. Wtedy młode przyrosty skracamy o 1/3 ich długości. Starsze pędy należy pozostawić, bowiem one będą regenerować się znacznie wolniej.

Tuje natomiast tniemy tuż po posadzeniu rośliny w ogrodzie. Już wtedy powinniśmy nadać krzewom odpowiednią formę. Sprawi to, że w przyszłości kształtowanie żywopłotu będzie dużo prostsze. Najpóźniej w sierpniu skracamy młode pędy co najmniej o połowę wysokości. Jeżeli wykonamy cięcie zbyt późno, pędy nie zdążą zdrewnieć przed zimą. Bardzo ważne w przypadku tui jest cięcie w odpowiedni kształt stożka. To sprawi, że zimą w gałęziach nie będzie zalegał śnieg. Dodatkowo każdy pędy uzyska równomierny dostęp do światła.

Cisy można przy pomocy cięcia bardzo łatwo odmłodzić. Pędy młode skracamy nawet dwa razy w sezonie, zawsze o przynajmniej połowę długości. Starsze elementy rośliny obcinamy wyłącznie raz w roku. Uschnięte pędy wycinamy całkowicie.

Laurowiśnia bardzo szybko traci swój kształt, bowiem rośnie w zastraszającym tempie. W pierwszym roku po umieszczeniu w podłożu skracamy więc wszystkie pędy o 1/3. W następnym sezonie usuwamy te elementy rośliny, które wyrastają od podstawy w niepożądanym kierunku. Bardzo ważna zasada dotycząca laurowiśni dotyczy faktu, że nie należy skracać co roku tych samych pędów – usuwamy wyłącznie młode przyrosty.

Przeczytaj także: Czym nawozić laurowiśnię?

Ligustr przycinamy wiosną w rok po posadzeniu rośliny. Pędy musimy skrócić do około 30 cm nad ziemią. W kolejnym roku natomiast obcinamy roślinę tak, aby pędy miały długość od 10 do 15 cm. Kolejny zabieg przeprowadzamy w czerwcu i wtedy tniemy ligustr dosyć radykalnie – skracamy długość krzewów o połowę. W następnych latach roślinę skracamy 2 lub 3 razy rocznie. Ligustr, podobnie jak tuja, powinien mieć kształt stożka, ze względu na gromadzący się na roślinie śnieg w okresie zimowym.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Źródło: deccoria.pl

Inspekt to bardzo łatwy w budowie obiekt. Składa się z drewnianej ramy bez dna, którą wieńczy ruchome i przeszklone okrycie. Takie okno można unosić na konkretną wysokość, co umożliwia wietrzenie wnętrza. Tylna ściana ramy jest nieco wyższa niż ta przednia. Sprawia to, że okno inspektowe ułożone jest ze spadkiem. Nasz inspekt postawmy w miejscu dobrze nasłonecznionym, najlepiej w kierunku południowym. W zależności od tego, czy planujemy inspekt zimny, czy ciepły, nieco inaczej musimy poprowadzić uprawę.

W inspekcie zimnym najpierw musimy przekopać glebę i nasypać około 20 centymetrów żyznego podłoża. Wówczas możemy posiać nasiona na rozsadę. Odpowiedni termin to już druga połowa lutego. Koniec zbiorów przypadnie za to na połowę listopada. Z kolei w inspekcie ciepłym najpierw musimy ułożyć na dnie warstwę końskiego obornika. Sprawi to, że inspekt będzie nieustannie podgrzewany. Po około trzech dniach obornik należy przykryć żyznym podłożem i dopiero wówczas wysiać nasiona.

Tunel foliowy

Chociaż tunel foliowy zajmuje znacznie więcej miejsca niż inspekt, to warto się zaopatrzyć w taki obiekt – dzięki niemu uprawę roślin będziemy mogli rozpocząć już pod koniec lutego. Dodatkowo możemy być pewni, że plony dojrzeją znacznie szybciej – przynajmniej o miesiąc wcześniej w porównaniu do upraw nieprzykrytych. Tunele foliowe możemy zakupić już gotowe. Niektóre z nich są przystosowane także do małych ogrodów. Ich największą zaletą jest lekkość. Dzięki niej możemy tunel przestawiać w różne miejsca działki. Jest to wręcz niezbędne – według różnych rekomendacji lokalizację tunelu zmieniamy co roku lub co trzy lata. Robimy to, gdyż uprawa pod folią jest niezwykle intensywna, więc ziemia w tym miejscu szybko ubożeje. Wszystko ze względu na specyficzne warunki – w tunelu foliowym jest wyższa temperatura, spora wilgotność powietrza, a dodatkowo nie ma wiatru.

Po zakończeniu sezonu nasz tunel musimy dobrze oczyścić. Usuwamy wszelkie pozostałości roślin i przewietrzamy obiekt. Przed zimą dodatkowo nawozimy podłoże – wówczas na wiosnę będzie gotowe do uprawy.

Uprawa roślin w szklarni

W szklarni, która nie jest ogrzewana, rośliny mogą rosnąć niemalże cały rok. Dodatkowo zbiorów możemy się spodziewać około półtora miesiąca wcześniej niż w ogrodzie. Poza tym rozwój plonów jest bardzo pewny, bowiem rośliny nie są narażone na niekorzystne warunki środowiskowe. Siew zacznijmy w szklarni już w połowie lutego, aby sezon wegetacyjny zakończyć w listopadzie. Postawienie szklarni nie stanowi większego problemu. Wystarczy zakupić gotowe elementy, a montażem zajmie się wyspecjalizowana ekipa.

Warto rozważyć możliwość regulowania ilości docierającego do szklarni słońca. Pamiętajmy, że latem temperatura w takim obiekcie może osiągać nawet 60℃, co dla większości roślin nie jest korzystne i może prowadzić do poparzeń. Takie warunki sprzyjają jednak rozwojowi różnego rodzaju drobnoustrojów wywołujących choroby roślin. Dlatego też ważne jest, aby w szklarni regularnie wymieniać glebę, a także odkażać elementy konstrukcji obiektu i wyposażenia wnętrza. Zabieg ten wykonujemy już po usunięciu roślin na okres jesienno-zimowy.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Róże wiele swojej energii tracą na rozwój kwiatów – dotyczy to zwłaszcza odmian pnących, okrywowych i wielokwiatowych. Kwitną one bardzo obficie, przez co potrzebują bardzo żyznego podłoża. Aby wspaniale się rozwijały, wymagają dodatkowej dawki składników odżywczych. Poza tym róże to rośliny niezwykle wrażliwe na niedobór odpowiednich związków i minerałów w glebie. Gdy ziemia zaczyna jałowieć, będzie to odbijać się na roślinach – liście zaczną się przebarwiać, a kwiaty wyraźnie opadać. Róże są z drugiej strony wrażliwe również na nadmiar nawozu. Jeżeli w podłożu będzie zbyt dużo soli, zaczną one wyraźnie marnieć.

Jaki nawóz do zasilania róż wybrać?

Dla róż nada się zarówno nawóz naturalny, jak i mineralny nawóz granulowany. Wśród naturalnych alternatyw dobrze sprawdzi się przekompostowany obornik. Poprawi on strukturę gleby oraz wesprze wzrost roślin. Obornik stosujmy na początku uprawy, nawet jeżeli później i tak zdecydujemy się na produkt mineralny. Naturalny nawóz sprawi, że nowo posadzone róże szybciej się przyjmą. Kolejny nawóz organiczny, który sprawdzi się zwłaszcza w przypadku róż doniczkowych, to biohumus. Rozpuszczamy go w wodzie, a następnie podlewamy krzewy co 2 tygodnie.

Nawozy mineralne natomiast najczęściej stanowią uzupełnienie naturalnego zasilania rośliny. To dodatkowe wsparcie, zwłaszcza jeżeli widoczny jest na róży niedobór składników odżywczych. Najlepiej stosować nawozy wieloskładnikowe. Mogą mieć one formę już gotowych do stosowania sprejów bądź płynów do rozpuszczenia w wodzie. Zakupić możemy także postać granulowaną, którą należy zmieszać z podłożem wokół krzewów. W sklepach znajdziemy także specjalistyczne nawozy, dedykowane wyłącznie różom. Zawarte w nich azot, fosfor oraz potas mają idealnie wyważone proporcje. Wybrać możemy także uniwersalny nawóz do roślin kwitnących.

Kiedy nawozić róże?

Chociaż trudno wskazać konkretny termin nawożenia róż, to warto znać podstawową zasadę – konkretny nawóz stosujemy dopiero w drugim roku po rozpoczęciu uprawy. Jednak przed posadzeniem rośliny warto dobrze przygotować podłoże i zmieszać odrobinę naturalnego nawozu z ziemią. To pomoże różom przyjąć się w nowym stanowisku i wspomoże je we wzroście. Zasilanie obornikiem wykonujemy raz na 2-3 lata. Wybieramy termin wiosenny bądź jesienny. Nawóz naturalny stosować należy 2-3 razy w ciągu sezonu wegetacyjnego. Zawsze jednak postępujmy według zaleceń producenta. Pierwsze nawożenie najczęściej przeprowadza się na początku kwietnia. Kolejny etap stosowania konkretnego produktu przypada w okresie, gdy pojawią się pąki kwiatowe. Po raz trzeci nawozimy krzewy pod koniec lipca. Później możemy opcjonalnie zastosować nawóz jesienny, należy z tym jednak uważać, gdyż zbyt duża ilość składników odżywczych w glebie zwiększa wrażliwość roślin na mrozy.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Po 15 maja sadzimy do skrzyń, donic czy innych pojemników pelargonie, petunie, werbeny czy lobelie. Wówczas te piękne kwiaty możemy już spokojnie wynieść na balkon czy taras. Po „zimnej Zośce” sadźmy do gruntu rozsadę jednorocznych żeniszków, lobelii, begonii, werbeny, szałwii, cynii, niecierpków i aksamitek. W tym czasie warto także wysiać do gruntu rośliny ciepłolubne, które rozkwitną latem. Będą to kocanki, lwia paszcza czy kosmos. Druga połowa maja będzie również dobrym okresem na sadzenie warzyw takich jak: pomidory, ogórki, papryka, fasola, kukurydza, dynia, cukinia.

Przeczytaj także: Wiosna na balkonie – jakie rośliny posadzić już teraz?

Skuteczne sposoby na ochronę roślin przed przymrozkami

W naszych ogrodach szczególnie narażone na wiosenne spadki temperatur będą rośliny wcześnie rozpoczynające wegetację, świeżo posadzone sadzonki oraz wykiełkowane z ziemi siewki, a także kwiaty i liście wielu drzew ozdobnych. Jak ochronić te rośliny przed „zimnymi ogrodnikami”?

Okrywanie

Najpopularniejsza metoda na ochronę roślin to okrywanie. Do tego celu najczęściej używa się białej agrowłókniny czy tektury falistej, ale wykorzystać można również ozdobne szklane klosze czy nawet… folię bąbelkową. Wybranym materiałem przysłaniamy rośliny na około godzinę przed zachodem słońca, natomiast zdejmujemy wczesnym rankiem.

Hartowanie

Warto hartować rozsady kwiatów oraz warzyw. Na czym polega ten zabieg? Przed wysadzeniem do gruntu przyzwyczajamy rośliny do warunków cieplnych panujących na zewnątrz. Wystarczy codziennie, przez około 7-10 dni umieszczać je na zewnątrz – początkowo tylko na kilkanaście minut, a później stopniowo zwiększać ten czas do kilku godzin. Tak zahartowane rozsady wsadzamy do gruntu w drugiej połowie maja.

Nawożenie

Zasilanie roślin na wiosnę nawozami bogatymi w potrzebne składniki odżywcze również zminimalizuje szkody w ogrodzie w wyniku działania majowych przymrozków. Warto zamiast nawozów azotowych stosować te wieloskładnikowe, które zawierają również potas. To właśnie ten pierwiastek odpowiada za zwiększenie odporności roślin na niesprzyjające warunki atmosferyczne.

Zraszanie

Także zraszanie wodą jest dobrą metodą zabezpieczenia roślin. Woda zamarznie na liściach i kwiatach, ale w ten sposób wydzieli ciepło. Spryskiwać rośliny należy do momentu, w którym temperatura na zewnątrz nie podniesie się powyżej 0℃.

Zadymianie

Zadymianie to zabieg, który polega na ogrzaniu powietrza wokół roślin. Stosuje się go zwłaszcza w sadach. Dawniej dym wytwarzano dzięki paleniu mokrej słomy w ogrodzie, dzisiaj coraz częściej stosuje się specjalne świece dymne.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Ćma bukszpanowa nazywana jest także ćmą azjatycką. To jedna z największych przedstawicielek gatunku w Europie, dokąd przywieziona została prawdopodobnie z Azji, wraz z importowanymi sadzonkami bukszpanu. Ćma bukszpanowa w 2012 roku została zaobserwowana w Polsce. Od tej pory znacząco się rozpowszechniła.

Ćma bukszpanowa żeruje wieczorem i w nocy. Dorosłe osobniki charakteryzują się szaro-brązową barwą. Nie niszczą one bukszpanów. Szkodnikami są natomiast larwy, które później przekształcają się w gąsienice. Mogą one osiągać do 4 cm długości i siać prawdziwe spustoszenie. Samice ćmy bukszpanowej na spodniej stronie liści bukszpanu składają jasnożółte jaja. Trudno je zauważyć, gdyż znajdują się głęboko wewnątrz krzewów. Trzeba także dodać, że szkodnik ten bardzo szybko się rozmnaża – w ciągu roku na jednym krzewie mogą żyć nawet cztery pokolenia.

Ćma bukszpanowa – kiedy atakuje?

Szkodnik ten żeruje od kwietnia do września. Jeżeli jednak pogoda jest ciepła, może atakować nawet do października. Larwy ćmy bukszpanowej żerują tylko na krzewach bukszpanu. Z początku obgryzają brzegi liści, a z czasem także całe liście, co prowadzi do obumarcia rośliny. Ze względu na szybkie rozmnażanie się ćmy bukszpanowej, larwy i gąsienice mogą w krótkim czasie spowodować zniszczenie wszystkich krzewów w okolicy. Niestety, gatunek ten jest w Polsce inwazyjny, co oznacza, że nie ma naturalnych wrogów. Jego zwalczanie może więc być trudne. Z tego względu należy cały czas kontrolować kondycję krzewów bukszpanowych.

Ćma bukszpanowa to bardzo uciążliwy szkodnik

FOTO: Pixabay

Jak zwalczyć ćmę bukszpanową? Ten sposób to prawdziwy hit!

Jeżeli nie chcesz stosować chemicznych środków do zwalczania ćmy bukszpanowej, warto sięgnąć po domowe sposoby. Jednym z nich jest oprysk z szarego mydła i wody. Kwasy tłuszczowe, w które bogate jest szare mydło, mają właściwości owadobójcze. Okazuje się więc, że to dobry środek nie tylko nie ćmę bukszpanową, ale także na inne szkodniki, takie jak mszyce, przędziorki czy wełnowce.

Jak przygotować oprysk z szarego mydła? Aby mydło szybciej się rozpuściło, najpierw ścieramy około 75 g tego środka na tarce o grubych oczkach. Następnie zalewamy je 5 l ciepłej wody, dokładnie mieszamy i odstawiamy do wystygnięcia. Warto mieć na uwadze, że najlepiej rozpuścić mydło w wodzie miękkiej, a więc na przykład w deszczówce. Woda twarda zawiera sporą ilość węglanów, które prowadzą do podniesienia odczynu gleby i w rezultacie wpływają negatywnie na kondycję rośliny. Kiedy mieszanina już wystygnie, przecedzamy ją przez gazę bądź drobne sitko, aby nierozpuszczone fragmenty mydła nie poparzyły rośliny. Tak przygotowany oprysk nie trzeba dodatkowo rozcieńczać – jest on gotowy do użycia.

Domowy oprysk na ćmę bukszpanową – kiedy i jak stosować?

Kiedy tylko zauważymy gąsienice owada żerujące na krzewach bukszpanu, wówczas należy od razu zastosować oprysk z szarego mydła. Dla większej wygody najlepiej przelać roztwór do spryskiwacza bądź pojemnika z dozownikiem. Opryskujemy bukszpan silnym strumieniem, trzymając końcówkę spryskiwacza jak najbliżej krzewu.

Inne sposoby na zwalczanie ćmy bukszpanowej

Istnieją jeszcze inne sposoby na zwalczanie ćmy bukszpanowej. Jednym z nich jest wyłapywanie ręczne gąsienic i larw tego szkodnika. Można to robić poprzez potrząsanie bukszpanem bądź polewaniem krzewu silnym strumieniem wody z węża ogrodowego. Innym sposobem są pułapki feromonowe. Służą one do wyłapywania samców ćmy bukszpanowej. Dzięki temu samice nie będą mogły się rozmnożyć, a ich jaja nie zostaną zapłodnione. Jeżeli inne sposoby nie działają, w ostateczności możemy zastosować opryski chemiczne.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

W przypadku uprawy różaneczników kluczowych jest kilka zasad. Najważniejsza z nich to stanowisko rośliny. Powinno być ono półcieniste oraz osłonięte od wiatru. Rododendrony lubią również wysoką wilgotność powietrza. Dobrym pomysłem będzie sadzenie ich w pobliżu innych roślin lub oczka wodnego. Najlepszym okresem na sadzenie różaneczników jest wiosna. Wykonanie tego zabiegu jesienią jest dosyć ryzykowne – płytki system korzeniowy roślin może nie przyjąć się odpowiednio w podłożu przed nadejściem mrozów.

Różaneczniki często podlewamy deszczówką i miękką wodą. Warto podsypać rośliny korą sosnową, która zabezpieczy rododendrony przed przesuszeniem. Warstwa ściółki nie tylko zminimalizuje parowanie wody, ale także zakwasi glebę. Kiedy natomiast nadejdą mrozy, kora sprawi, że ziemia będzie wolniej oraz płycej zamarzać.

Ważne w przypadku uprawy rododendronów jest podłoże. Ziemia powinna być lekko przepuszczalna, gdyż gleba ciężka spowoduje duszenie się korzeni rośliny. Kluczowym aspektem są parametry ziemi – musi być ona wilgotna i kwaśna. Idealne pH plasuje się między 4,5 a 6,0.

Jak w domowy sposób zakwasić glebę?

Aby zakwasić glebę, możemy oczywiście sięgnąć po odpowiednie preparaty mineralne. Istnieją jednak również domowe sposoby, dzięki którym kondycja naszych różaneczników się polepszy.

Igliwie

Aby stworzyć kompost z igliwia, potrzebować będziemy kory, igieł oraz szyszek drzew iglastych. Podczas rozkładu tych elementów powstanie zakwaszający nawóz. Gdy kompost będzie już gotowy, mieszamy go z ziemią w ogrodzie.

Torf

Naturalny sposób na zakwaszenie gleby to użycie torfu. Podsypujemy nim ziemię wokół różaneczników. Ten zabieg niestety nie jest permanentny i trzeba powtarzać go co rok.

Ocet

To jeden z najtańszych sposobów na zakwaszenie gleby. Rozcieńczamy ocet z wodą w proporcjach 1:8. Taką miksturą podlewamy glebę. Pamiętajmy, że ta metoda sprawdzi się wyłącznie przed posadzeniem roślin. Po przeprowadzeniu zabiegu odczekajmy 3 tygodnie zanim posadzimy w tym miejscu rośliny. Nie możemy podlewać roztworem posadzonych już różaneczników czy innych roślin!

Fusy z kawy

Fusy z kawy nie tylko zawierają wiele składników mineralnych, ale także zakwaszają glebę. Musimy regularnie nawozić rośliny fusami, aby osiągnąć pożądane rezultaty i podtrzymać kwaśne pH gleby. Jeżeli w naszym ogrodzie ziemia jest zasadowa, to niestety fusy z kawy nie dadzą spektakularnych efektów, gdyż działają bardzo delikatnie.

Mikoryza

Mikoryza to naturalny sposób na zmianę pH gleby. Oznacza współżycie roślin i grzybów symbiotycznych, które mają bezpośredni wpływ na system korzeniowy rośliny. Możemy wprowadzić szczepionki mikoryzową dla roślin wrzosowatych. Grzyby zakwaszają glebę na wiele lat – dzięki temu zabiegu nie będzie trzeba przez dłuższy czas powtarzać.

Inne sposoby zakwaszania gleby

Jeżeli nie przypadły nam do gustu domowe sposoby zakwaszania gleby lub są one nieskuteczne w naszym ogrodzie, sięgnijmy po profesjonalne nawozy. Jednym z nich będzie siarczan amonu, który dodatkowo wzbogaci ziemię w azot i siarkę. Dodajemy go do gleby na początku czerwca. Z kolei na efekt po użyciu siarki pylistej i granulowanej możemy czekać dosyć długo, gdyż produkt ten bardzo wolno rozpuszcza się w wodzie. Inne nawozy zakwaszające stosujmy zawsze zgodnie z instrukcjami znajdującymi się na opakowaniu.

Jak często zakwaszać glebę pod różanecznik?

Aby sprawdzić, czy gleba wymaga zakwaszenia, jest zbadanie jej odczynu. Jak to zrobić? Sprawdź nasz artykuł na ten temat: Jak zmierzyć odczyn gleby domowym sposobem?

Jeżeli zauważymy, że na roślinie pojawiają się odbarwienia, a na liściach plamy, to może być to przejawem chlorozy. Choroba ta wynika między innymi właśnie z nieodpowiedniego odczynu gleby. Ponieważ nie istnieje uniwersalna zasada dotycząca tego, jak często zakwaszać glebę, musimy przede wszystkim obserwować kondycję naszych kwasolubnych roślin.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

Podczas kupowania cebulek lilii należy pamiętać, żeby nie były one uszkodzone czy przebarwione. Zasadzamy je najlepiej od razu po zakupie – to zagwarantuje uzyskanie pięknych i dużych kwiatów. Lilie sadzimy w tych miejscach ogrodu, które osłonięte są od wiatru, w glebie przepuszczalnej i żyznej. Kwiaty te preferują stanowiska słoneczne i ciepłe. Najlepiej rosną w podłożu o kwaśnym pH – 5,5-7. Nie lubią natomiast gleb ciężkich i mokrych.

Przed posadzeniem cebul, najpierw ich stanowisko odchwaszczamy i spulchniamy. Glebę musimy przygotować z odpowiednim wyprzedzeniem, aby ziemia zdążyła osiąść. Na około 2 tygodnie przez sadzeniem ziemię należy zasilić nawozami wieloskładnikowymi, które zawierają fosfor, potas oraz azot. Po nasadzeniu lilie powinny otrzymać drugą dawkę nawozu. Przed przystąpieniem do sadzenia lekko zagrabiamy także powierzchnię podłoża.

Kiedy i jak sadzić lilie ogrodowe?

Cebule lilii możemy sadzić wiosną – od kwietnia do maja. Optymalny termin sadzenia tych roślin to jesień – od września do połowy października. Ten późniejszy termin dotyczy tych lilii, które zakwitną najwcześniej. Należy wziąć pod uwagę fakt, że rośliny muszą ukorzenić się przed nadejściem zimy. Nasadzenia jesienne osłaniajmy słomą, liśćmi oraz przysypmy torfem – wówczas ochronimy nasze cebulki przed zimowymi spadkami temperatur.

A jak sadzić lilie? Głębokość sadzenia powinna być równa trzykrotnej wysokości cebuli. Od tego, jak głęboko posadzimy nasze rośliny, zależeć będzie kwitnienie lilii. Rozstawa sadzenia jest zależna od gatunków oraz odmiany. Musimy wykopać odpowiednio głębokie dołki, sięgające najczęściej od 10 do 15 cm. Niskie odmiany sadzimy co 25 cm, wysokie z kolei – co 30-50 cm. Pamiętajmy, aby cebule umieszczać piętką do dołu, natomiast wierzchołkami wzrostu do góry. Cebulki wciskamy w podłoże i przysypujemy ziemią. Po zasadzeniu nasze rośliny obficie podlewamy, pamiętając przy tym, że na powierzchni nie może utworzyć się błoto.  

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Nie ma wątpliwości: kwiecień to najlepszy moment na wysiew zbóż jarych, najpierw owsa i pszenicy, potem jęczmienia i mieszanek. Po wysiewie rolnicy często stosują pierwszy oprysk, bowiem jeśli pogoda sprzyja, w uprawie szybko pojawią się chwasty oraz szkodniki. To także czas na stosowanie herbicydu w uprawach ozimych, które dobrze zniosły zimowe miesiące. Jeżeli kondycja zbóż jest kiepska, warto dać im czas na regenerację i dopiero wtedy opryskać. W kwietniu także rozpoczynamy sadzenie ziemniaków oraz usypywanie wałów w uprawach szparagów. 

Kwiecień w sadzie: co trzeba zrobić? 

Rośliny, które będziesz sadzić w ziemi bez doniczki, namocz w wodzie i śmiało umieść w swoim sadzie! O tej porze roku ziemia jest wilgotna i dobrze przyjmie korzenie. W kwietniu zadbaj także o drzewka owocowe, które już rosną w twoim sadzie. Przytnij je i w razie potrzeby wykonaj przeszczepianie. Zastosuj także nawozy mineralne i wprowadź pierwsze zabiegi przeciwko parchowi i chorobom grzybowym. To ostatni moment na wiosenne przycinanie prześwietlające drzew i krzewów owocowych - zrób to na początku miesiąca! 

Kwietniowe zadania dla ogrodnika 

Choć noce w kwietniu mogą być chłodne, warto już myśleć o usuwaniu zimowych osłon, w tym z krzewów zimozielonych i róż. To czas, by zadbać o różane krzewy, przyciąć je i usunąć suche pędy. W tym miesiącu zatroszcz się też o żywopłot - przytnij go, nim zacznie rozwijać pąki. Gdy przekwitną forsycje i wierzby, je także można przyciąć. 

W kwietniu można zacząć sadzić większość kwiatów i warzyw. To także świetny moment na zadbanie o trawnik, jego wertykulację i nawożenie. Więcej na ten temat przeczytasz w naszych artykułach: 

Jakie prace wykonujemy w ogrodzie w kwietniu? 

Kalendarz biodynamiczny na kwiecień 2024: co i kiedy robić w ogrodzie? 

Allelopatia, czyli jak wykorzystać przyjaźń między roślinami? 

Planując warzywnik pamiętaj o tym, że niektóre rośliny przepadają za swoim towarzystwem, inne z kolei nie dogadują się - walczą o światło, wodę i składniki odżywcze. Na czym polega przyjaźń między gatunkami np. warzyw? Jest bardzo praktyczna: mogą one nawzajem zwalczać swoje szkodniki i podnosić odporność na choroby. Z tego powodu często w ogródku sadzimy obok siebie marchew i cebulę - te dwa popularne warzywa bardzo się “lubią”, zatem rosnąc na sąsiednich grządkach będą ładne i zdrowe. Podobny efekt uzyskamy sadząc selery przy kapuście głowiastej, sałatę obok rzodkiewki czy truskawki w pobliżu porów i cebuli. 

Co robić w pasiece w kwietniu? 

Jeżeli prowadzisz przydomową pasiekę, w kwietniu zajmij się szczegółowym przeglądem wszystkich pni. Utrzymuj zapasy w ulach na poziomie 5-6 kg. W razie potrzeby dokarmiaj pszczoły - o tej porze zaczną swoje obloty, ale wciąż mogą potrzebować pomocy. Uzupełniaj także wodę i pilnuj, by poidło było sprawne, bowiem owady będą potrzebowały dużo napoju do wychowania czerwia. Jeżeli planujesz powiększyć pasiekę, kwiecień to dobry moment! To także ostatnia okazja do przeprowadzenia zabiegów na warozę przed latem. Kolejne będzie można wdrożyć dopiero jesienią. 

Przysłowia na kwiecień 

Dawniej dużą rolę w prognozowaniu pogody na wsi odgrywały przysłowia. Dziś wciąż się je przywołuje, choć plany na kolejne dni robimy raczej w oparciu o wytyczne meteorologów, nie mądrości dziadków. Warto jednak znać kwietniowe przysłowia, takie jak: 

• Na świętego Franciszka (2.04) przylatuje pliszka. 
• Na świętego Justyna (14.04) siew się w polu zaczyna. 
• Gdy na Wojciecha (23.04) rano plucha, do połowy lata będzie ziemia sucha. 
• Ilekroć przed św. Wojciechem zagrzmi na polach, tylekroć po św. Wojciechu zabieli się rola. 
• Kiedy grzmi na świętego Wojciecha, rośnie rolnika pociecha. 
• Święty Marek (25.04) wrzuca do wody ogarek. 
• Gdy Marek z deszczem przychodzi, posuchę w lecie rodzi. 
• Jak deszcz w świętego Marka, będzie ziemniaków tylko miarka, a gdy w Marka pogoda, na ziemniaki uroda. 
• Kiedy Marek przypieka, człek jeszcze na ziąb ponarzeka. 
• W kwietniu po brzegach lody, niosą jęczmienia urody. 
• Gdy kwiecień chmurny, a maj z wiatrami, rok żyzny przed nami. 
• Kwiecień co deszczem rosi, wiele owoców przynosi. 
• Kwiecień, gdy deszczem plecie, maj wystroi kwieciem. 

źródło: WIR

oprac. Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Aby nasze działania były skuteczne, najpierw powinniśmy dokładnie skontrolować stan naszego ogrodu. O rośliny, którym nie udało się przetrwać zimy, powinniśmy szczególnie się zatroszczyć lub w ostateczności usunąć je z posesji. Sprawdzamy także, w jakiej kondycji jest trawnik, oczko wodne, ścieżki ogrodowe czy inne elementy architektury.

Podstawowym działaniem będzie usunięcie obumarłych roślin, suchych gałęzi, liści opadłych jeszcze jesienią. Jeśli w poprzednim roku nie przycięliśmy krzewów czy traw ozdobnych, teraz mamy na to szansę. Pobudzi to nasze okazy do wzrostu i wpłynie na ich dobre zdrowie. Stopniowo zdejmujemy też okrycia zimowe. Warto nie robić tego radykalnie, a zamiast tego powoli przyzwyczajać rośliny do wyższych temperatur.

Jak uporządkować grządki i rabaty?

Wiosna to idealny czas na siew i sadzenie wielu gatunków. Przed przystąpieniem do tego działania, warto najpierw zadbać o kondycję podłoża. W przypadku zbyt piaszczystej ziemi, warto dodać mieloną glinę bądź kompost. Z kolei gleba za bardzo zbita rozluźni się dzięki wymieszaniu z piaskiem czy drobnym żwirem. Przed pracami na rabatach i grządkach najlepiej wzbogacić podłoże o różne składniki mineralne. Możemy zastosować mączkę bazaltową albo diatomit, które dodatkowo ułatwią pobieranie wody.

Teraz nadchodzi czas na właściwie planowanie siewu i nasadzeń. Sprawdźmy, czy rośliny, które chcemy uprawiać w bliskim sąsiedztwie, dobrze na siebie wpływają. Upewnijmy się, czy warunki panujące w naszym ogrodzie są sprzyjające dla konkretnych gatunków. Warto zaplanować wysiew tak, aby piękne kwiaty na rabatach cieszyły oko cały sezon. Zwróćmy więc uwagę na czas i ciągłość kwitnienia.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Źródło: goodonepr.pl

Przy dobrej pogodzie część prac w ogródku można wykonać już w marcu. Jednak kwiecień to czas, gdy urządzanie ogrodu rusza pełną parą! W tym miesiącu usuwamy z rabatek pozostałości po zimie, dbamy o trawnik, pielimy oraz oczywiście sadzimy nowe rośliny! Pod koniec kwietnia nadejdzie czas na nawożenie upraw. W niektórych przypadkach mogą być potrzebne także opryski. 

Więcej o tym, co robić w ogrodzie w kwietniu, przeczytasz w naszych artykułach: 

Kalendarz biodynamiczny na kwiecień 2024: co i kiedy robić w ogrodzie? 

Jakie prace wykonujemy w ogrodzie w kwietniu? 

Ile kosztuje ściółka do ogrodu w kwietniu 2024? 

W kwietniu warto między innymi usypać warstwę ściółki wokół krzewów. Można kupić gotowe mieszanki kory czy zrębków, które doskonale nadają się do ściółkowania. Przykładowe ceny tego produktu prezentują się następująco: 

• kora ogrodowa 20 l – 14 zł, 
• kora ogrodowa 80 l – 30 zł, 
• kora ogrodowa mielona 50 l – 19 zł, 
• kora iglasta przekompostowana 50 l – 35 zł, 
• zrębki dekoracyjne kolorowe 50 l – ok. 27 zł. 

Jakie są ceny nawozów do roślin ogrodowych? 

Gdy nastaną ciepłe dni i ziemia na dobre rozmarznie, nachodzi czas na nawożenie ogródka. Można wybrać nawozy w różnej formie: płynne lub granulowane. Różnią się one między sobą właściwościami oraz oczywiście ceną: 

• nawóz do roślin kwitnących w granulacie 1 kg - ok. 30 zł, 
• nawóz do roślin kwitnących w płynie 1 l – ok. 12 zł. 

Kwiatki bratki i stokrotki: ile kosztują sadzonki kwiatów do ogrodu? 

W pięknym, zadbanym ogrodzie nie może zabraknąć kwiatów, które cieszą oko. Obok ich kolorowych główek nikt nie przejdzie obojętnie! Ile kosztuje taka przyjemność? Ceny są różne w zależności od gatunku i liczby sztuk: 

• bratki pojedyncze wielkokwiatowe – ok. 2,50 zł, 
• bratki miniaturowe (10 w paczce) – ok. 10 zł, 
• stokrotka pojedyncza 10 cm – ok. 5 zł, 
• stokrotka kępiasta 20 cm – ok. 13 zł, 
• stokrotka (10 w paczce) - ok. 13 zł, 
• stokrotka afrykańska 25 cm – ok. 15 zł, 
• narcyz 10 cm – ok. 8 zł, 
• hiacynt miks kolorów 15 - 20 cm – ok. 9 zł. 

Przeczytaj także: Sadzenie bratków w jednym paluszku!

Ceny drzewek owocowych 

Wiosną zajmujemy się nie tylko rabatami z kwiatkami, ale także warzywnikiem i sadem. Jeżeli planujesz sadzić nowe drzewka i krzewy owocowe, zorientuj się w ich cenach. Są one następujące: 

• wiśnia 150 cm – ok. 30 zł, 
• jabłoń 150 cm – ok. 30 zł, 
• grusza 150 cm – ok. 30 zł, 
• śliwa 150 cm – ok. 30 zł, 
• czereśnia 150 cm – ok. 30 zł, 
• morela 150 cm – ok. 30 zł, 
• czarna porzeczka – od 8 do 25 zł, 
• malina – od 8 do 16 zł, 
• agrest – od 7 do 27 zł. 

oprac. Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Przed zabraniem się za koszenie, powinniśmy dokładnie wysprzątać murawę. Usuwamy więc wszelkie większe i mniejsze gałęzie, suche liście, kamienie. Utrudnią one używanie kosiarki, a przy tym stanowić będą ryzyko uszkodzenia sprzętu. Powinniśmy usunąć filc tworzący się na powierzchni trawnika. Znacząco utrudnia on pobieranie przez źdźbła tlenu, a także uniemożliwia przedostawanie się do głębszych warstw podłoża nawozów. To wpływa na słabszą kondycję trawy. Większe śmieci czy kamienie można usunąć ręcznie, natomiast pozostałą materię należy dokładnie wygrabić albo sprzątnąć przy pomocy dmuchawy.

Po zimie warto także pozbyć się wszelkich nierówności na trawniku. Usuwamy też kopce kretów. Gdy darń zaczyna odrywać się od podłoża, warto przeprowadzić wałowanie. Ten zabieg nie tylko poprawia estetykę murawy, ale także wpływa na jej ogólną kondycję, ułatwiając wchłanianie wody.

Kiedy i jak skosić trawnik po zimie?

Najlepiej trawnik pierwszy raz po okresie zimowym skosić na przełomie kwietnia i maja. Warto jednak kierować się w naszych działaniach prognozowanymi warunkami atmosferycznymi oraz stanem samych źdźbeł. Czasem połowa kwietnia będzie optymalnym terminem. Kosić należy tylko wtedy, gdy trawa jest już zazieleniona i dorosła do około 6-8 cm, a w przypadku świeżo założonych muraw – do 10 cm.

Jeśli po zimie nasza trawa wygląda niezbyt estetycznie, należy przyciąć ją jak najkrócej. Robimy tak, zwłaszcza gdy podejrzewamy rozwój pleśni śniegowej. Gdy używamy do skracania trawnika kosiarki bez kosza, usuwajmy pozostałą materię, gdyż różne choroby mogą rozprzestrzeniać się i zalegać na murawie. Po skoszeniu warto przeprowadzić wertykulację, a później aerację.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

W tym miesiącu powoli usuwamy zimowe osłony z roślin. Jeżeli jest ciepło, warto zrobić to jak najprędzej. Uważajmy jednak na możliwe jeszcze w maju przymrozki. Włókniny i maty słomiane warto oczyścić, wysuszyć i złożyć. Dzięki temu posłużą nam jeszcze następnej zimy. Rozgarniamy też kopczyki usypane wokół upraw. Kwiecień będzie także okresem sprzątania rabat. Usuwamy wówczas suche pędy bylin, które sadziliśmy w zeszłym roku. Dodatkowo spulchniamy glebę. Robimy to delikatnie, tak, aby nie uszkodzić gatunków cebulowych. Usuwamy także pojawiające się już dosyć licznie chwasty, zanim zaczną się rozrastać i rozprzestrzeniać.

W połowie bądź pod koniec kwietnia warto zabrać się za nawożenie upraw. Robimy to, gdy ziemia jest już właściwie rozmarznięta. Warto sięgnąć po środki rozkładające się dłużej. To korzystne zwłaszcza w przypadku posiadaczy ogrodów o sporej powierzchni. Dobrze będzie usypać warstwę ściółki wokół krzewów. Możemy wykorzystać do tego drewniane zrębki, drobny żwir czy nawet kompost. Korę sosnową stosujmy natomiast z rozwagą – zakwasza ona glebę, nie nada się więc do wielu gatunków roślin.

Po przekiśnięciu warto przyciąć niektóre krzewy ozdobne, na przykład forsycje, wierzby czy wczesne odmiany tawuł. Po ustąpieniu mrozów należy opryskać także modrzewie oraz świerki, aby zapobiec rozwojowi chorób. W kwietniu nadajemy również pożądane kształty różnym roślinom oraz przycinamy rośliny na żywopłoty.

Kwiecień w warzywniku i w sadzie

W sadzie warto już teraz posadzić drzewa i krzewy owocowe z gołym korzeniem. Przycinamy wszelkie rośliny owocujące, usuwając przede wszystkim gałęzie czy pędy chore, krzyżujące się i nadmiernie zagęszczone. Zabieg ten przeprowadzamy, gdy na zewnątrz jest sucho i słonecznie. Wszelkie rany po cięciu zabezpieczamy maściami ogrodowymi, które zapobiegną chorobą grzybowym. Powinniśmy też przejrzeć drzewa i krzewy w sadzie, sprawdzając, czy nie zostały zaatakowane przez szkodniki. Opryski przeprowadzamy tylko w przypadku, gdy niechcianych owadów jest już sporo. Zabiegi należy wykonywać dopiero pod wieczór, tak aby nie zaszkodzić pożytecznym owadom.

W warzywniku warto wysiać do gruntu nasiona różnych gatunków. Będą to:

• cebula;
• groch;
• koper.
• marchew;
• pietruszka (korzeniowa i naciowa);
• rzodkiewka;
• szpinak.  

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

W tym roku początek kwietnia wypada w Wielkanoc. Gdy święta dobiegną końca, można wybrać się do ogrodu i zabrać do pracy, by spalić nadmiar kalorii. Warto zacząć od formowania rabat, usuwania chwastów lub ściółkowania. To także dobry czas, by na zagonkach wysiewać nasiona warzyw korzeniowych. 

Przeczytaj także: Ochrona roślin przed przymrozkiem – jak zadziałać? 

Jak dbać o rośliny kwitnące w kwietniu? 

W połowie pierwszego tygodnia kwietnia poświęćmy uwagę kosmetyce roślin kwitnących na jednorocznych pędach. To czas, by zadbać między innymi o hortensje, budleje, hibiskusy i inne. 

Przeczytaj także: Jak dbać budleję Dawida? Wiosną wykonaj te zabiegi! 

Jeszcze w pierwszym tygodniu kwietnia przypadają dni, w które najlepiej zadbać o rośliny liściaste. Wówczas skupiamy się na trawnikach, usuwamy mniszki i inne trwałe chwasty. To czas na zabieg wertykulacji, grabienie oraz dosiewanie trawy. 

Przeczytaj także: Piękny trawnik na wiosnę – jak go przygotować? 

Drzewa owocowe: jak o nie dbać w kwietniu? 

W dni owocowe, przypadające na przełomie pierwszego i drugiego tygodnia kwietnia, wyruszamy z sekatorem do drzew i krzewów owocowych, by usunąć uszkodzone i chore pędy. Zrakowacenia należy oczyścić do zdrowego drewna, a rany pokryć maścią ogrodniczą. W tym czasie przycinamy winorośl i aktinidię. 

Przeczytaj także: Czy wiosną można sadzić drzewa owocowe? 

Kiedy nawozić i siać rośliny w kwietniu? 

Tuż po nowiu, czyli mniej więcej od około 10 kwietnia, przygotowujemy zagony do siewów, nawożąc je suto kompostem. Przekopujemy nawozy zielone, dostarczając tym samym próchnicy. Im pulchniejsza gleba, tym lepiej dla systemu korzeniowego uprawianych roślin, a zatem kopmy, usuwajmy chwasty i zruszajmy powierzchnię.

Dni kwiatu po nowiu sprzyjają nowym nasadzeniom. Do gruntu mogą trafić nasiona jednorocznych kwiatów, w tym nagietków, nasturcji, lwich paszczy, maciejki. Sadzimy dalie, galtonie, prymule. Pod koniec drugiego tygodnia kwietnia warto podzielić siły między pielęgnację trawnika oraz sadzenie i siew selerów liściowych, szczypiorku, szpinaku, sadzimy także wtedy zioła wieloletnie: melisę, miętę, tymianek, cząber, wysiewamy bazylię na rozsadę. Dzień owocowy tuż za połową kwietnia sprzyja wysiewom na rozsadę oberżyny, pomidorów, papryki, ogórków, cukinii i dyni. W dni o temperaturze powyżej 5°C można pryskać drzewka pestkowe przeciwko chorobom wywołującym zamieranie pędów. 

Jakie rośliny siać i sadzić pod koniec kwietnia? 

Warto poświęcić jeden dzień na uprzątnięcie pozostałości warzyw korzeniowych, które zimowały na zagonach, np. pietruszki czy chrzanu.  

Dzień kwiatu to czas siewu i sadzenia roślin ozdobnych, w tym bylin. Po pełni w dni liścia sadzimy rośliny ozdobne z liści i o liściach jadalnych: zioła, kapusty głowiaste, kalarepy. Wysiewamy szpinak i koper. Na rabatach sadzimy funkie. Zakładamy liściaste żywopłoty, sadzimy krzewy i drzewa liściaste. Dni owocowe to czas sadzenia poziomek, truskawek oraz drzew i krzewów owocowych. Dni korzenia to czas siewu buraczków, późnych odmian marchwi, pietruszki – z przeznaczeniem do przechowania. Sadzimy chrzan, szparagi i topinambur. 

FOTO: Tygodnik Poradnik Rolniczy

źródło: Tygodnik Poradnik Rolniczy

grafika: TPR, foto: envato elements

Oto kilka podstawowych rad, które umożliwią nam zminimalizować skutki przymrozków:

• Te gatunki roślin, które zaczynają wcześnie wegetację, nie należy sadzić w zagłębieniach terenu. Dlaczego? To tam właśnie gromadzi się ochłodzone powietrze, tworząc tzw. zatoiska mrozowe.
• Bardzo wrażliwe rośliny uprawiajmy w osłoniętych partiach ogrodu. Można sadzić te rośliny blisko murków ogrodowych i ścianach budynków. Kamienne nawierzchnie nagrzane w ciągu dnia będą długo oddawać ciepło, co złagodzi skutki znaczących spadków temperatur nocą.
• Musimy zadbać o wysoką wilgotność podłoża, ponieważ zawarta w glebie woda będzie się ogrzewać, akumulując ciepło podczas dnia.
• Należy także regularnie nawozić rośliny. Pamiętajmy jednak, że nadmiar azotu przy jednoczesnym niedoborze potasu osłabia kondycję roślin, sprzyjając uszkodzeniom mrozowym.
• W przypadku siewu roślin jednorocznych i warzyw, dostosujmy termin zabiegu do warunków klimatycznych. Nasiona tych roślin, które nie są odporne na chłody, możemy sadzić do gruntu po 10 maja.
• Rozsadę należy wysadzać dopiero po 15 maja. Najlepiej rośliny stopniowo hartować, a więc przyzwyczajać do warunków panujących na zewnątrz. W tym celu można wietrzyć tunele i szklarnie, w których się znajdują rośliny.
• Dobrym pomysłem będzie dodatkowo zabezpieczać rośliny przed nadejściem przymrozków. Materiałem osłonowym może być biała agrowłóknina wiosenna, tekstura falista albo dekoracyjne szklane klosze. Tego typu okrycia należy założyć na godzinę przed zachodem słońca, a zdjąć rankiem.

Rośliny zmarzły – jak je uratować?

A co w przypadku, gdy nie udało nam się ochronić rośliny przed przymrozkami i w rezultacie uległy one uszkodzeniu? Wtedy należy ograniczyć straty. Pomoże w tym właściwa pielęgnacja. Zamrożone fragmenty roślin, które są wystawione na promienie słoneczne, szybko ulegną uszkodzeniu. Dlatego tak ważne jest cieniowanie przemarzniętych roślin. W wyniku przemarznięcia nasze rośliny są bardzo osłabione i mogą być szczególnie narażone na choroby i ataki szkodników. Istotne będzie więc regularne podlewanie, a także zbilansowane nawożenie.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Tuje warto co jakiś czas zasilać domowymi nawozami. Przede wszystkim dlatego, że dzięki temu będą lepiej i szybciej się rozwijać. Pobudzona do wzrostu roślina wytworzy więcej nowych pędów. Dzięki nawożeniu iglaki zyskają większą odporność na choroby. Nawóz będzie chronił nie tylko przed szarą pleśnią, ale również przed atakiem szkodników. Zasilanie tui zapobiegnie także ich żółknięciu i blaknięciu. Rośliny będą prezentować się korzystnie, zyskają intensywną zieloną barwę, a dodatkowo będą wypuszczać większe szyszki.

Najlepszy czas na nawożenie tui

Zasilanie nawozem rozpoczynamy wraz z początkiem okresu wegetacyjnego, a więc na przełomie marca i kwietnia. Pamiętajmy, aby przed nawożeniem wziąć pod uwagę warunki pogodowe. Musimy wybrać taki moment, w którym grunt całkowicie rozmarznie, a na zewnątrz będzie utrzymywać się temperatura dodatnia. Od września do wiosny również możemy zasilać tuje, ale wyłącznie nawozami bez azotu. Należy też stosować się do odpowiedniej dawki. Przenawożenie tui jest bardzo groźne i może nawet doprowadzić do trwałego uszkodzenia rośliny.

Tanie i ekologiczne sposoby nawożenia tui

W sklepowych ofertach często pojawiają się nawozy dla iglaków. Nie musimy jednak ich kupować – wystarczy, że samodzielnie stworzymy domowy nawóz. Czego można użyć do zasilania roślin?

Do podlewania iglaków idealnie nada się woda po gotowanych warzywach. Ważne jednak, aby nie była przyprawiona czy osolona. Do nawożenia tui świetnie sprawdzi się woda po ugotowaniu brokułów, fasolki szparagowej, kalafiora lub ziemniaków. W ten sam sposób możemy wykorzystać skorupki jaj. Zalewamy je ciepłą wodą i na 2 tygodnie odstawiamy w ciemne i chłodne miejsce. Po upływie tego czasu przecedzamy płyn. Wówczas możemy podlewać nim rośliny. Nie musimy także wyrzucać fusów po zaparzonej kawie. Wystarczy wymieszać je z podłożem tui w proporcji 1:3. Fusy mają właściwości zakwaszające, pamiętajmy jednak, aby były czyste – nie mogą zawierać mleka ani cukru, gdyż mogłoby to zwabić na przykład mrówki.

Nie musimy wyrzucać resztek pokrzywy, którą usuwamy z ogrodu jako niechciany chwast. Stwórzmy z niej gnojówkę, która idealnie nada się do podlewania naszych iglaków. Wystarczy zalać chwasty wodą i odstawić na kilka tygodni. Kiedy woda już przestanie się pienić, będzie to oznaczać, że zakończył się proces fermentacji. Wówczas powstały płyn rozcieńczamy z wodą w proporcji 1:10 i podlewamy nim rośliny.

Ostatnim sposobem będzie przygotowanie nawozu z drożdży. Wystarczy, że rozpuścimy 100 g świeżego produktu w 10 l wody. Taki preparat używajmy do podlewania bądź opryskiwania tui. Dzięki temu zabezpieczymy rośliny przed chorobami grzybowymi.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Najważniejsze cięcie tej rośliny przeprowadzamy wczesną wiosną – na przełomie marca i kwietnia. W tym czasie minie już największe ryzyko przymrozków. Nie wykonujemy tego zabiegu ani jesienią, ani zbyt wczesną wiosną, gdyż roślina po prostu zostanie uszkodzona przez niskie temperatury.

Budleja kwitnie na pędach tegorocznych, a więc tych, które wyrosły w danym sezonie. Z tego względu krzew przycinamy na wysokości 1 m lub nawet 20-50 cm nad ziemią. Tak radykalne cięcie jest polecane zwłaszcza w przypadku młodych krzewów, gdyż starsze egzemplarze mogą mieć po nim problemy z regeneracją. Podczas cięcia usuwamy wszystkie uszkodzone oraz połamane pędy, dzięki czemu ograniczymy rozwój chorób w pełni sezonu. Wiosenne przycinanie pozwoli także zagęścić krzew, zachować jego atrakcyjny pokrój oraz wpłynąć korzystnie na kwitnienie rośliny.

Pamiętajmy również o przycinaniu kwiatów! Robimy to na bieżąco w sezonie wegetacyjnym. Usuwamy wszystkie przekwitłe kwiatostany tuż nad parą liści znajdujących się pod nimi. Dzięki temu z kątów liści wyrosną kolejne kwiaty. W ten sposób przedłużymy kwitnienie budlei. Bardzo ważny zabieg wykonujemy również jesienią, wtedy jednak nie skracamy pędów, a usuwamy wyłącznie wszystkie przekwitłe kwiatostany.

Kiedy i jak nawozić budleję Dawida?

Wiosną każdego roku zasilajmy naszą budleję Dawida. Do tego celu wybierzmy nawozy wieloskładnikowe przeznaczone dla roślin kwitnących. Stosuje się je najczęściej 2-3 razy w sezonie. Trzymajmy się terminów i dawek zalecanych przez producenta. Takie nawozy zawierają zbilansowany zestaw mikro- i makroelementów. Pod koniec lata możemy zastosować także nawóz jesienny. On uodporni roślinę na niekorzystne warunki klimatyczne, dzięki czemu ułatwi przetrwanie zimy. Taki nawóz najczęściej zawiera śladowe ilości azotu, co sprawia, że może być stosowany już pod koniec okresu wegetacyjnego.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Sklepowe półki już uginają się od wiosennych kwiatów. Do najbardziej odpornych należą:

• pierwiosnki;
• bratki;
• stokrotki;
• tulipany;
• narcyzy;
• hiacynty.

O czym należy pamiętać, sadząc rośliny na balkonie?

Na samym początku musimy kupić donice bądź skrzynki. Jeśli wykorzystujemy te z ubiegłych lat, powinniśmy dokładnie usunąć resztki ziemi i wyczyścić pojemniki. Najprościej będzie umyć je pod bieżącą wodą. Jeżeli pominiemy ten krok, musimy liczyć się z tym, że nowo zasadzone rośliny mogą zostać porażone przez choroby grzybowe. Pamiętajmy również, że skrzynki muszą mieć otwory w dnach. Dzięki nim usuwany jest nadmiar wody, co przedkłada się na fakt, że roślina nie będzie gnić. Zakupmy również podstawki pod doniczki, które zapobiegną zalaniu balkonu.

Kolejny krok to zakup dobrej ziemi ogrodniczej. Nie oszczędzajmy na podłożu! Jest ono bardzo ważne dla prawidłowego rozwoju roślin. Już wcześniej zaplanujmy naszą kwietną kompozycję. Rośliny możemy dowolnie ze sobą łączyć, otrzymując oszołamiające efekty kolorystyczne.

Po przekwitnięciu rośliny cebulowe – takie jak hiacynty czy narcyzy, można wsadzić z powrotem do gruntu we wrześniu. Gdy całkowicie obeschną im liście, wyjmujemy cebule z doniczek. Znajdujemy suche i przewiewne miejsce, w których będziemy przechowywać je do jesieni.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Optymalnym terminem cięcia większości traw ozdobnych jest wczesna wiosna. Obserwujmy warunki pogodowe – może się zdarzyć, że zabieg wykonamy już w połowie marca. Jeśli jednak zima daje się we znaki, przycinanie trzeba będzie przełożyć. Zaczekajmy na najlepsze warunki. Warto zwrócić również uwagę na ogród – gdy inne rośliny zaczną wypuszczać nowe pędy, będziemy mogli zaopiekować się naszymi trawami ozdobnymi.

Jak ciąć trawy ozdobne?

Pamiętajmy, żeby traw ozdobnych nie ciąć zbyt silnie – zazwyczaj przycinamy je maksymalnie 10 cm nad ziemią. W ten sposób nie uszkodzimy młodych pędów. Jak właściwie wykonać tę czynność? Zbieramy jedną ręką wszystkie pędy trawy w pąk, a drugą ręką równo ścinamy roślinę na właściwej wysokości. Jeżeli nasz okaz jest spory, warto przed przystąpieniem do cięcia go związać sznurkiem. Starsze egzemplarze, bardziej rozrośnięte, mogą sprawiać najwięcej problemu. Pamiętajmy, że takie trawy przycina się około 20 cm nad ziemią. Zabieg wykonujemy przy pomocy ostrego sekatora, czasem nożyc. Niekiedy przydadzą się nawet piły ogrodowe.

Kiedy i jak przycinać trawy ozdobne? ABC wiosennej pielęgnacji

FOTO: Envato Elements

Jakie gatunki traw ozdobnych przycinamy wiosną?

Wśród traw wysokich przycinamy między innymi miskanty, trawę pampasową, trzcinniki, proso rózgowate. Z kolei z traw niskich warto wymienić różne odmiany rozplenicy, imperatę cylindryczną, hakonechloę, ostnice, seslerie lśniącą. Cięcie niektórych gatunków najlepiej wykonać nieco później, na przykład w kwietniu. Jeśli bowiem nie są odporne na niskie temperatury, możemy narazić je na przemarznięcie.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Piwonie są dosyć wymagające. Należy zapewnić im odpowiednie stanowisko do wzrostu i rozwoju. Sprawdzi się miejsce lekko zacienione i przede wszystkim osłonięte od wiatru. Podłoże musi być żyzne. W przypadku bardziej wyjałowionej gleby, dobrze jest zasilać peonie nawozem średnio co 3 tygodnie. Wczesną wiosną powinniśmy usunąć z rośliny wszelkie uschnięte czy porażone przez choroby pędy. Piwonie są szczególnie podatne na szarą pleśń, która niszczy ich liście.

Domowy nawóz do piwonii – jak go przygotować?

Aby piwonia zdrowo i silnie się rozwijała, musimy zapewnić jej również regularne dokarmianie nawozem. Możemy wybrać dla tej rośliny sklepowe preparaty wieloskładnikowe. Warto wypróbować też domowe odżywki. Ekologiczny nawóz jest tani, a przy tym bardzo skuteczny i mniej inwazyjny dla środowiska. Peonie nawozimy już na początku marca. Dzięki temu szybciej wypuszczą pąki, a piękne kwiaty utrzymają się na dłużej.

Jak przygotować domowy preparat dla piwonii? Wystarczy rozpuścić 10 g kwasku cytrynowego w 10 l wody. Takim roztworem podlewamy rośliny. Pamiętajmy, że ten gatunek preferuje gleby kwaśne. Gdy pH podłoża będzie niższe, łatwiej będzie piwoniom przyswajać wszelkie składniki odżywcze.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

Pielęgnację trawy musimy rozpocząć od jej porządnego wysprzątania. Zbieramy więc wszelkie śmieci, w tym na przykład odchody zwierząt. Sprawdzamy także, w jakim stanie jest murawa. To, jak silne są uszkodzenia mrozowe, może wpłynąć na dalsze kroki. Trawnik porządnie wygrabiamy, najlepiej przy użyciu grabi wachlarzowych. Dzięki temu zabiegowi usuniemy suche czy obumarłe źdźbła. W ten sposób oczywiście oczyścimy powierzchnię, a przy tym zapobiegniemy rozwojowi chorób czy atakom szkodników.

Wałowanie pomoże wyrównać powierzchnię gleby

W wyniku działań niskich temperatur może zmienić się powierzchnia gleby. Czasem fragmenty darni zostają wręcz oderwane od podłoża, co zauważymy poprzez nierówności czy wybrzuszenia w murawie.  Najlepiej wykonać wówczas wałowanie. To zabieg, który umożliwi dociśnięcie darni do podłoża. Wyrównuje on też ziemię. Proces ten przeprowadzamy jeszcze przed koszeniem trawy. Unikajmy jednak wałowania na glebach gliniastych, gdyż doprowadzimy do silniejszego zbicia ziemi.

Wertykulacja i aeracja – co to za zabiegi?

Wertykulacja to proces, który polega na pionowym nacinaniu darni. Po jakimś czasie po tym zabiegu trawnik się zagęści, a jego kolor stanie się bardzo soczysty. Wertykulacja pozwala odmłodzić trawę, a także rozluźnić glebę i usuwać filc z murawy. Najlepiej wykonać tę czynność na przełomie marca i kwietnia. Nacinamy w ten sposób tylko trawę dobrze zakorzenioną, która została zasadzona minimum dwa lata wcześniej. Nie przeprowadzajmy wertykulacji bezpośrednio po wałowaniu, gdyż osiągniemy efekt odwrotny od zamierzonego i uszkodzimy darń.

Napowietrzanie, czyli aeracja, to nakłuwanie darni w celu napowietrzenia korzeni traw. Do tego celu użyć można butów ze specjalnymi kolcami, profesjonalnego aeratora czy nawet zwykłych wideł. Zabieg ten przeprowadzamy wczesną wiosną, ale nie na trawnikach młodych i słabo zakorzenionych.

JAK URATOWAĆ SUCHY TRAWNIK?

Twój trawnik jest przesuszony i wygląda nieestetycznie? Zobacz, jak go uratować

Piaskowanie podłoża – zabieg niezbędny na glebach ciężkich

Piaskowanie polega po prostu na posypaniu powierzchni trawnika cienką warstwą piasku. Tego zabiegu nie przeprowadzamy na glebach lekkich, gdyż prawdopodobnie doprowadzi to do przesuszenia roślin. Piaskujemy murawę zawsze po aeracji, gdyż wtedy piasek może trafić do powstałych w ziemi otworów. W ten sposób znacząco rozluźnimy podłoże, przeprowadzajmy więc ten proces szczególnie na glebach ciężkich i gliniastych. Piasek nie tylko w ten sposób wpłynie na ziemię, ale również przyczyni się do szybszego rozwoju systemu korzeniowego trawy.

Odczyn gleby ma znaczenie! Jak odkwasić podłoże?

Na trawnikach rosnących na bardzo kwaśnych glebach szybko rozwijają się chwasty czy mech. Aby przeprowadzić dosyć dokładny pomiar pH podłoża, powinniśmy zaopatrzyć się w specjalne urządzenie mierzące odczyn. Najczęściej jest to koszt kilkunastu złotych. Można również spróbować domowych metod. Gdy wynik będzie wskazywał na kwaśny odczyn (pH poniżej 5,5), koniecznie będzie wapnowanie murawy. Ten zabieg warto przeprowadzić tuż po piaskowaniu. Podniesiemy dzięki temu zasadowość gleby. Wapnujemy podłoże wyłącznie wczesną wiosną, a najlepiej na przedwiośniu, kiedy jeszcze nie rozpoczął się sezon wegetacyjny. Optymalna pora to początek marca. Kolejny możliwy termin przypadać będzie dopiero późną jesienią.

PORADY OGRODNICZE

Jak zmierzyć odczyn gleby domowym sposobem? Zrobisz to produktami, które masz w kuchni!

Jak i czym nawieźć trawnik wiosną?

Wiosną trawa będzie potrzebowała dostarczenia sporych dawek azotu. Dzięki temu nie tylko szybko się zregeneruje, ale również zagęści i zyska piękny, żywy kolor. Zasilić murawy nie możemy tuż po wapnowaniu – powinniśmy odczekać minimum 2 tygodnie. Preparat rozsypujemy równomiernie. Wybieramy oczywiście nawozy z jak największą zawartością azotu, ale warto postawić na takie specyfiki, które będą miały w składzie też dużą ilość potasu i fosforu. Możemy postawić na nawozy wieloskładnikowe. Warto proces dokarmiania trawy powtórzyć kilkukrotnie, również w ciągu sezonu, aż do jesieni.

Pierwsze koszenie trawnika po zimie

Wiele osób na pewno zastanawia się, kiedy po okresie spoczynku będzie można po raz pierwszy skosić trawę. Odpowiedź będzie zależała od wielu czynników, zwłaszcza od pogody, ale również od tempa wzrostu źdźbeł. Najbardziej optymalną porą będzie przełom marca i kwietnia. Obserwujmy więc warunki atmosferyczne oraz naszą murawę. Gdy trawa osiągnie powyżej 6 cm wysokości, będziemy mogli rozpocząć koszenie.

Regeneracja trawy – to ważny wiosenny zabieg

Trawnik z nieestetycznymi dziurami prezentuje się po prostu źle, nie jest to jednak rzadkie zjawisko po zimie. Aby zminimalizować brzydki efekt, możemy przeprowadzić proces dosiewania trawy. Najlepiej zastosujmy te same nasiona, jakich używaliśmy podczas zakładania murawy. Glebę w pustych  czy przesuszonych miejscach najpierw spulchniamy. Możemy pominąć ten punkt, jeśli wcześniej przeprowadziliśmy aerację całej powierzchni. Teraz wysypujemy nasiona trawy na wybrane miejsca, a później delikatnie mieszamy z ziemią i dodatkiem nawozu. Fragmenty trawnika, którymi się zajmowaliśmy, dokładnie udeptujemy, a później dosyć obficie podlewamy. Źdźbła wyrosną po kilku tygodniach.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements 

Źródło: obido.pl

Cięcie wiosenne w przypadku niektórych gatunków roślin może prowadzić do tak zwanego płaczu. Ten proces polega na utracie sporej ilości soków, co nie tylko osłabia okazy, ale także sprawia, że stają się podatne na porażenia chorobami grzybowymi i na ataki szkodników.

Wśród drzew ozdobnych nie przycinamy wiosną:

• katalp;
• brzóz;
• wierzb;
• klonów.

W przypadku gatunków owocowych unikajmy przycinania wszelkich drzew pestkowych oraz orzecha włoskiego. Często zdarza się, że po wiosennym cięciu rośliny zostają porażone przez nieuleczalne schorzenia grzybowe. Na tych typach gatunków zabieg usuwania gałęzi przeprowadzamy już po owocowaniu.

Podsumowując, wiosną nie przycinamy:

• wiśni;
• czereśni;
• moreli;
• brzoskwini;
• orzecha włoskiego.

Jakich krzewów ozdobnych nie przycinać wiosną?

U krzewów ozdobny zjawisko płaczu nie jest tak powszechne. Inna kwestia jest największym problemem – wiele roślin będzie kwitło na pędach zeszłorocznych. Z tego względu nie możemy usuwać ani części młodszych, ani starszych.

Do gatunków krzewów, których nie przycinamy wiosną, należą między innymi:

• forsycja;
• tawuła wczesna i szara;
• hortensja ogrodowa;
• lilak (bez);

Bezpiecznie możemy natomiast ciąć pędy między innymi: tawuły japońskiej, berberysu, pęcherznicy kalinolistnej, hortensji bukietowej.

Kamila Berthold
Fort. Envato elements

Róże przycinamy tylko na wiosnę. Optymalny termin przypada na koniec marca – wówczas mija już ryzyko największych mrozów. Jeszcze lepszy czas to połowa kwietnia, ale zanim zaczną rozwijać się młode pędy. Aby dobrać właściwy moment na przeprowadzenie zabiegu cięcia, powinniśmy regularnie sprawdzać prognozy pogody. Istotne jest, że róże przycina się, gdy krzewy pozostają jeszcze w stanie spoczynku. Nie warto więc czekać na ostatnią chwilę! Zabieg wykonujemy w dzień słoneczny i suchy.

Przycinanie róż krok po kroku

Po zaplanowaniu konkretnej pory na przycinanie róż, możemy wziąć się za właściwy zabieg. Teraz należy przygotować narzędzia. Nożyce czy sekator powinny być ostre i czyste. Najlepiej uprzednio je zdezynfekować. Dzięki temu nie doprowadzimy do zakażenia roślin.

Właściwe przycinanie będzie polegało na usuwaniu wszelkich martwych i chorych pędów. Usuwamy je tuż nad zdrowym pąkiem, pod kątem 45 stopni. W ten sposób uniemożliwimy wodzie gromadzenie się na roślinie. Pędy zawsze tniemy poziomo. To umożliwi docieranie powietrza do głębi krzewu i pomoże zachować jego otwarty pokrój. Usuwamy więc również wszystkie te części róż, które rosną do wewnątrz, są słabe lub się krzyżują. Zachowujemy wyłącznie pędy silne, zdrowe i skierowane na zewnątrz krzewu.

Jak przycinać róże ogrodowe? Poradnik krok po kroku

FOTO: Envato Elements

Czemu warto przycinać róże?

Przycinanie róży to zabieg konieczny, aby krzew pozostawał w dobrej kondycji. Przede wszystkim taka pielęgnacja stymuluje wzrost rośliny. Będzie ona wytwarzać sporo nowych pędów, co przełoży się też na obfitość kwitnienia. Usuwanie wszelkich martwych i chorych pędów wpłynie pozytywnie na zdrowie róży. Ograniczymy dzięki temu ryzyko roznoszenie chorób. W dodatku jeśli usuniemy wszystkie części krzewu rosnące do wewnątrz i przerzedzimy roślinę, poprawimy jej cyrkulację powietrza. Przycinanie róż ma także walor estetyczny. Pozwoli nadać krzewom właściwy, pożądany kształt. Poza tym umożliwi nam kontrolować tempo wzrostu naszych egzemplarzy.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Piwonie to rośliny, które wymagają częstego dostarczania składników odżywczych. Nawożenie warto rozpocząć jeszcze wiosną, na początku sezonu wegetacyjnego. Optymalny termin przypada na marzec albo kwiecień. Najważniejsze będzie pierwsze zasilanie piwonii nawozem – po zimie będą one wymagały wzmocnienia. Odpowiedni preparat wpłynie pozytywnie na ich rozwój, a także zwiększy odporność przed chorobami i szkodnikami. Nawożenie oznacza bardzo obfite i długie kwitnienie, przez co wyjątkową urodą naszych okazów będziemy mogli cieszyć się właściwie do samego końca sezonu!

Pamiętajmy, że starsze okazy peonii nawozimy regularnie i dość obficie. Z kolei młode egzemplarze, posadzone w podłuż żyznym i próchniczym, przez pierwsze 2-3 lata nie będą potrzebowały dokarmiania. Bez problemu będą one w stanie samodzielnie pobrać składniki pokarmowe z gleby.

Jaki nawóz dla piwonii?

Dla piwonii wczesną wiosną wybieramy preparaty bogate w potas i fosfor. To te pierwiastki przyczyniają się do wzmocnienia systemu korzeniowego, co jest niezwykle ważne po trudnym okresie zimowym. Silne korzenie oznaczają dla rośliny łatwiejsze pobieranie wody i składników pokarmowych z podłoża. Dodatkowo właściwy nawóz pozytywnie wpłynie na wytwarzanie przez piwonie kwiatostanów. Wybrać możemy nawozy wieloskładnikowe, przeznaczone dla gatunków kwitnących.

Oczywiście można też wykorzystać naturalne materiały dokarmiające rośliny. Najcenniejszym źródłem odpowiednich substancji odżywczych będzie gnojówka z pokrzyw. Taki preparat zawiera między innymi duże ilości potasu, fosforu, wapnia, żelaza i magnezu. Aby piwonie zakwitły jak najszybciej, w marcu podlejmy je właśnie gnojówką z pokrzyw.

EKOLOGICZNE NAWOZY

Nawóz z pokrzywy: prosty i skuteczny! Jak go przygotować?

Wykorzystać możemy również obornik, który jest uniwersalnym środkiem zasilającym uprawy. Poza tym podłoże wokół piwonii możemy obsypać mączką bazaltową. Nie zawiera ona azotu, dlatego nadaje się do wiosennego nawożenia. Ten preparat będzie przyczyniał się do prawidłowego wzrostu i wzmożonego kwitnienia.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Źródło: deccoria.pl

Aby nasz ogród cieszył feerią barw latem, musimy odpowiednią się o niego zatroszczyć. Podstawowym krokiem, jaki należy podjąć wiosną, jest dokładne wysprzątanie posesji. To ważne, gdyż dzięki porządkom nasze uprawy będą mogły spokojnie rozpocząć sezon wegetacyjny. Przed przystąpieniem do prac prześledźmy prognozę pogody. Dane zabiegi najlepiej wykonać w dni, na które nie są zapowiadane opady ani przymrozki. Zadbajmy zwłaszcza o trawnik i wygrabmy z niego zaschnięte liście czy inne pozostałości obumarłych roślin. Ziemię na rabatach i grządkach głęboko przekopujemy i usuwamy z niej chwasty. Wokół drzew i krzewów warto podlać i spulchnić lekko wierzchnią warstwę podłoża.

To czas na zdjęcie zimowych okryć!

Warto zacząć już myśleć o zdjęciu okryć, które chroniły rośliny zimą. Nie należy się z tym spieszyć, ale nie można również zwlekać. Spróbujmy wykonać tę czynność w czasie, gdy temperatury są już dodatnie i minęło ryzyko największych przymrozków. Zazwyczaj zimowych okryć można pozbyć się już w połowie marca bądź wcześniej. Ściółkę czy kopczyki z ziemi usypane pod uprawami warto jeszcze pozostawić – przydadzą się, gdy nadejdą niespodziewane ujemne temperatury.

Ważny wiosenny zabieg – przycinanie roślin

Wiosna to idealny czas na przycinanie różnych roślin. Cięcie prześwietlające wykonujemy zwłaszcza na drzewach owocowych. Pozbywamy się od kilku do kilkunastu pędów tak, aby jak najwięcej światła i powietrza dostawało się do wnętrza korony. Usuwamy więc nadmiernie zagęszczone gałęzie. Zabieg ten dotyczy przede wszystkim grusz, jabłoni i śliw. Jeżeli jeszcze tego nie zrobiliśmy, wyrzucamy również zaschnięte owoce, czyli tak zwane mumie. Są one szczególnie niebezpieczne, gdyż gnieżdżą się w nich szkodniki i choroby.

Przycinamy również krzewy ozdobne, kwitnące na pędach tegorocznych. Pamiętajmy, aby te okazy, które zakwitają wiosną, przyciąć dopiero po ich przekwitnięciu. W nadchodzącym okresie dobrze będzie usunąć uszkodzone w czasie zimy pędy iglaków. Po każdym cięciu rany smarujemy maścią ogrodniczą ze środkiem grzybobójczym.

Ważny wiosenny zabieg – nawożenie roślin

Wiosną wykonujemy pierwsze nawożenia. W tym celu wykorzystujemy nawozy wieloskładnikowe, które bogate są w azot. To właśnie ten pierwiastek pobudzi rośliny do bujnego wzrostu. Dobrym rozwiązaniem będą również preparaty wolnodziałające. Do konkretnych gatunków wybierajmy dedykowane im nawozy. Zawsze też postępujmy zgodnie z instrukcją dołączoną przez producenta. Pamiętajmy, że przenawożenie upraw jest bardzo niebezpieczne i może grozić nawet zmarnieniem roślin.

Od czego zacząć wiosenne prace w ogrodzie? Nie zapomnij o tych czynnościach!

FOTO: Envato Elements

Wiosenne dbanie o trawnik

Wiosna to idealny czas na zadbanie o murawę. Z trawnika wygrabiamy filc, suchą trawę oraz opadłe z drzew jesienią liście. Dobrze będzie w tym czasie przeprowadzić aerację, czyli zabieg napowietrzania. Do tej czynności warto użyć specjalnych narzędzi, tak zwanych aeratorów. Innym rozwiązaniem, bardziej pracochłonnym, będzie nakłuwanie darni widłami. Inny wiosenny zabieg to wałowanie trawnika. Polega on na dociśnięciu walcem kęp traw. Wykonujemy tę czynność, gdyż bardzo często trawa zostaje wypchnięta ponad powierzchnię gruntu z powodu naprzemiennego zamarzania i odmarzania gleby. Warto też wczesną wiosną uzupełnić ubytki w murawie. Od marca można zakładać trawnik.

Wysiewanie nasion i sadzenie roślin

Wczesna wiosna to dobry czas na rozsady. Uprawiamy w ten sposób warzywa, takie jak:

• brokuły;
• kapusta;
• kalafior;
• kalarepa;
• por;
• seler;
• sałata.

Do doniczek i skrzynek możemy wysiewać wiele nasion roślin ozdobnych. Będą to chociażby:

• aksamitki;
• astry chińskie;
• cynie;
• floksy;
• lewkonie;
• lwie paszcze;
• niecierpki;
• werbena.

W drugiej połowie maja możemy wysiewać do gruntu nasiona roślin jednorocznych: nasturcji, maciejek czy nagietków.

Od czego zacząć wiosenne prace w ogrodzie? Nie zapomnij o tych czynnościach!

FOTO: Envato Elements

A co sadzić w okresie wiosennym? Przede wszystkim pamiętajmy, aby przystąpić do tej czynności wyłącznie wówczas, gdy rozmarznie podłoże. Gleba powinna być wtedy silnie ogrzana od słońca. Miejsce, w którym chcemy zasadzić roślinę, musi być odchwaszczone, nawiezione i dobrze nawodnione. Podłoże warto dokładnie przekopać i wyrównać. Do połowy kwietnia możemy sadzić rośliny z gołym korzeniem. Z kolei z końcem miesiąca upływa termin sadzenia roślin z korzeniami okrytymi tkaniną jutową – tak zwanych roślin balotowanych. Po posadzeniu danego okazu dokładnie go podlewamy, a następnie przycinamy silnie pędy.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Heliotrop pochodzi z Ameryki Południowej, a dokładniej z Peru, gdzie porasta tereny górzyste. W naszym kraju największą popularnością cieszy się właśnie heliotrop peruwiański, zwany także ogrodowym. Ta krzewinka osiąga niewielkie rozmiary – może dorosnąć do 20-60 cm wysokości. Ma krzaczasty pokrój, a jej liście są duże, ciemnozielone, jajowate i pokryte drobnymi włoskami. Największą atrakcją rośliny są jej kwiaty. Pojawiają się one mniej więcej w czerwcu i utrzymują się najczęściej aż do pierwszych przymrozków. Są drobne, rurkowate, zebrane w baldachogrona. Najczęściej mają barwę fioletową, chociaż występują również heliotropy niebieskie, purpurowe czy nawet białe. Gatunek ten rewelacyjnie pachnie! Jego aromat przypomina nieco wanilię, dzięki czemu odstrasza komary, a przyciąga pożyteczne gatunki owadów – motyle i pszczoły. Heliotrop można uprawiać zarówno w gruncie, jak i w donicach.

Heliotrop – kiedy i jak wysiewać go na rozsady?

Chociaż w Polsce heliotrop traktowany jest jako roślina jednoroczna, to istnieje możliwość przezimowania go w nieco chłodnym i widnym pomieszczeniu. Najlepiej wcześniej przygotować rozsadę tego gatunku, gdyż kiełkuje on bardzo długo. Aby więc cieszyć się heliotropem jak najdłużej, nie warto czekać z wysiewem nasion. Optymalny czas na to zadanie to luty oraz marzec.

Przed wysiewem przygotowujemy odpowiednio doniczki i podłoże. Najbardziej polecaną opcją jest wykorzystanie mieszanki ziemi kompostowej, piasku oraz torfu w stosunku 2:1:1. Ewentualnie zakupić możemy już gotowe, specjalne podłoże do wysiewu nasion. Pojemniki wypełniamy wybraną przez nas glebą i delikatnie zwilżamy. Następnie nasiona heliotropu umieszczamy płytko pod powierzchnią podłoża. Teraz lekko je dociskamy. Po tym zabiegu jeszcze raz zraszamy, a później przykrywamy przezroczystą folią, aby utrzymać prawidłową wilgotność. Nie możemy jednak doprowadzić do rozwoju pleśni czy chorób grzybowych, musimy więc regularnie wietrzyć siewki. Wszystkie młode heliotropy przechowujemy w miejscu jasnym, w którym panuje temperatura pokojowa.

Nasiona wykiełkują po 14-20 dniach od czasu wysiewu. Wówczas zdejmujemy folię z pojemników. Teraz trzeba umiarkowanie, lecz systematycznie podlewać młode rośliny. Gdy siewki osiągną już wysokość kilku centymetrów, należy je przepikować do pojedynczych doniczek, o średnicy około 9 cm. Najlepiej przeprowadzić ten zabieg w okolicach kwietnia. Uważajmy wówczas na delikatne korzenie naszych okazów. Na miejsce stałe naszą rozsadę będziemy mogli wsadzić dopiero w drugiej połowie maja bądź na początku czerwca. Pamiętajmy, że heliotrop źle reaguje nawet na najmniejsze obniżenia temperatury, uważajmy więc na grożące jeszcze w ostatnim wiosennym miesiącu przymrozki!

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Pamiętajmy, że liście zalegające na trawniku czy na rabatach nie wpłyną pozytywnie na kondycję roślin. Jeśli dodatkowo liście są mokre i jest ich sporo, utrudnią przeprowadzanie procesu fotosyntezy. Zwłaszcza w przypadku trawy jest to groźne, gdyż najczęściej prowadzi do zahamowania jej wzrostu, niekiedy też żółknięcia, a w skrajnych przypadkach – do obumierania. Co więcej, jeśli opadłe liście są mokre, będą sprzyjać rozwojowi chorób grzybowych. Należy więc regularnie usuwać ten materiał, zwłaszcza z murawy.

ZIEMIA Z LIŚCI

Jak przygotować ziemię liściową? Do czego można ją wykorzystać?

Liści nie trzeba wyrzucać! Jak można je wykorzystać?

Liście można zapakować w specjalne worki i pozbyć się ich jako odpady zielone. Pod żadnym pozorem nie powinno się ich palić! Za takie działanie przewidziana jest nawet kara.

Kary za palenie odpadów

Sprzątasz ogród po zimie? Za palenie śmieci możesz dostać wysoki mandat!

Jak jednak jeszcze inaczej można wykorzystać opadłe liście? Najpopularniejszym sposobem jest ich kompostowanie. Liście stworzą świetną warstwę zieloną w kompostowniku. Inny pomysł polega na ściółkowaniu roślin liśćmi. Ochronią one rosnące na rabatach i grządkach uprawy przed mrozem, a przy tym zachowają wilgotność podłoża. Poza tym, gdy się rozłożą, wzbogacą glebę o ważne składniki pokarmowe. Pamiętajmy również, że hałdy liści stanowią często bezpieczne schronienie dla wielu pożytecznych stworzeń, zwłaszcza owadów. W liściach zimują również jeże!

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Marzec będzie intensywnym czasem, jeśli chodzi o ogród warzywny. W tym czasie powinniśmy wyrównać przekopane jesienią grządki. Nawozimy również podłoże pierwszy raz w sezonie. Do tego celu wybierzmy kompost albo nawóz wieloskładnikowy. Odpowiedni materiał dokładnie mieszamy z ziemią w warzywniku, tak, aby ją wzbogacić i odżywić. Marzec będzie też idealną porą na wysiew wczesnych odmian warzyw takich, jak:

• cebula;
• kalafior;
• kalarepa;
• kapusta głowiasta;
• por;
• szpinak.

Marzec w ogrodzie – jakie prace wykonać w sadzie?

W marcu powinniśmy dokładnie przejrzeć drzewa owocowe i usunąć wszystkie martwe owoce, które pozostały z poprzedniego sezonu. Są to tak zwane mumie, które mogą zagrozić naszym plonom w nadchodzącym czasie, gdyż często są siedliskiem chorób. Zbieramy wszelkie leżące na ziemi owoce, gdyż one też często stają się źródłem schorzeń czy miejscem bytowania szkodników. Warto też wyciąć gałęzie suche i połamane, aby nieco odciążyć rośliny. Wycinamy także tak zwane wilki. Przycinamy pędy oraz gałęzie malin, winorośli, jabłoni, grusz, śliw, porzeczek, agrestu i jeżyn bezkolcowych. Po każdym cięciu rany roślin powinniśmy zabezpieczyć maścią z fungicydem. Warto pobudzić do wzrostu także młode drzewka, które sadziliśmy jesienią.

Marzec w ogrodzie – jakie prace wykonać w ogrodzie ozdobnym?

W połowie marca można już zdjąć zimowe okrycia roślin. Uważajmy jednak, aby nie zrobić tego za wcześnie. Należy upewnić się, że minęło już ryzyko największych przymrozków. Teoretycznie minusowe temperatury mogą pojawić się nawet w maju. Przyda się więc długoterminowa prognoza pogody, która pozwoli zdecydować, jakie działania podjąć. Wszystkie okrycia po zdjęciu z roślin oczyszczamy, suszymy na słońcu, a następnie składamy. Przechowujemy je w miejscu suchym oraz przewiewnym. Jeśli nie są zniszczone, będziemy mogli bez problemu wykorzystać je zimą.

Z rabat zgarniamy resztki opadłych z drzew liści. Dodatkowo odchwaszczamy je. Przycinamy pędy bylin oraz trawy ozdobne. Cięcie wykonujemy także na krzewach kwitnących latem, na przykład na krzewuszkach, hortensjach bukietowych, tawułach, różach czy powojnikach. Wszelkie rośliny ozdobne warto też nawieźć kompostem. Gdy gleba jest wyschnięta, powinniśmy podlewać zimozielone rośliny.

W marcu, już po rozmarznięciu ziemi, możemy posadzić krzewy i drzewa w pojemnikach oraz z tak zwanym nagim korzeniem. To także właściwy czas na zaplanowanie żywopłotów z roślin liściastych i na podział bylin. Te gatunki, które wysialiśmy w lutym, pikujemy do pojedynczych doniczek. Marzec będzie również doskonałym okresem na wysiew roślin sezonowych, na przykład:

• aksamitek;
• groszku pachnącego;
• nagietków.

Marzec w ogrodzie – inne prace

Gdy temperatura utrzymuje się powyżej 0°C, nadchodzi czas na zajęcie się trawnikiem. Wygrabiamy z niego pozostałe po jesieni liście, a także filc i mech. To również dobry okres na zregenerowanie murawy. Przeprowadzamy wówczas aerację, czyli napowietrzamy trawnik. Następnym etapem będzie wertykulacja, a więc nacinanie gleby. Po tych czynnościach warto wykonać piaskowanie. Możemy także dosiać nasiona trawy w miejscach, w których pojawiły się nieestetyczne „place”. Już pod koniec miesiąca należy po raz pierwszy w sezonie skosić trawnik.

PIĘKNY TRAWNIK

Jak uzyskać gęsty i zdrowy trawnik? Te sposoby naprawdę działają!

Nie zapomnijmy także o oczku wodnym! Usuwamy z jego dna, a także z powierzchni wody i z brzegów śmieci czy obumarłe resztki roślin. Marzec będzie najlepszym czasem na wszelkie naprawy. Z tego względy skontrolujmy, czy nie doszło do uszkodzeń folii bądź laminatu. Pod koniec miesiąca będziemy mogli zamontowywać oraz uruchomić pompę i filtry.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Jeśli właściwie zabezpieczyliśmy różanecznik przed mrozem, to prawdopodobieństwo przemarznięcia czy obumarcia rośliny znacząco maleje. Warto wiedzieć, że ważne jest podlewanie. Nie zaprzestajemy nawadniać rododendronu jesienią – wręcz przeciwnie! Roślina powinna zebrać jak najwięcej zasobów wody jeszcze przed nastaniem mrozów. Również zimą, gdy panuje długotrwała susza, a temperatura na zewnątrz jest dodatnia, różanecznik podlewamy. Najlepiej sprawdzi się deszczówka, ewentualnie woda odstana. Na zimę należy również ten gatunek okryć. Nada się do tego biała włóknina, siatka czy słomiana mata. Warto też wyściółkować roślinę. Użyć można do tego celu trociny sosnowe, korę albo kwaśny torf. Zadbajmy na zimę przede wszystkim o te egzemplarze, które są młode albo rosną w miejscu nieosłoniętym.

Pielęgnacja rododendronów po zimie

Najważniejsza jest kwestia zdejmowania osłony po zimie. Nie należy się z tym spieszyć. Analizujmy prognozy pogody i odkryjmy naszą roślinę tylko wówczas, gdy nie będą już przewidywane przymrozki. Te mogłyby widocznie pogorszyć stan różanecznika. Krzew odkrywamy więc, gdy pogoda już całkowicie się ustabilizuje. Po zimie również odchwaszczamy krzew. W czasie wczesnej wiosny niechciane gatunki nie powinny jeszcze wykształcić silnego systemu korzeniowego, łatwo będzie więc je usunąć. Pamiętajmy też, aby po zimie dokładnie nawodnić rododendron. To szczególnie ważne, jeśli liście rośliny są zwinięte. Warto też usuwać wszelkie zmarznięte, suche czy połamane pędy – mogą one w niedalekiej przyszłości stać się zalążkiem chorób.

Wczesną wiosną sprawdzamy także stan gleby. Najważniejszy jest jej odczyn – różaneczniki wymagają niskiego, czyli kwaśnego pH, w przedziale 3,5-5,5. Bardzo istotne jest więc, aby upewnić się, czy odczyn podłoża nie wzrósł. Jeśli tak się stało, podsypmy ziemię kwaśnym torfem albo zastosujmy odżywki zakwaszające. Możemy również usypać warstwę kory wokół pnia różanecznika.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements