Uprawa pomidorów typu cherry oraz tych przeznaczonych na przekąski staje się coraz bardziej atrakcyjna finansowo. Dzięki nowatorskim badaniom oraz holenderskiej wiedzy w zakresie szklarniowych technik upraw, możliwe jest osiągnięcie znakomitych rezultatów.

Rijk Zwaan wprowadza do swojej oferty zaawansowane technologie, które przyczyniają się do redukcji kosztów produkcji. 

Wyniki badań dowodzą, że:

• zastosowanie diod LED do oświetlenia zmniejsza zapotrzebowanie na ciepło o ponad 40%,
• wzrost zainteresowania pomidorami wygodnymi i wysokiej jakości sprzyja stabilności trendów w branży,
• nowoczesne metody walki z chorobami wirusowymi podnoszą rentowność upraw,
• holenderskie doświadczenie oraz umowy handlowe pomagają zachować równowagę między nakładami a uzyskiwanymi zyskami.

Jakie warunki uprawy są kluczowe dla pomidorów typu cherry?

Optymalne nawadnianie stanowi fundament udanej uprawy pomidorów cherry. Skutecznie zaplanowany system irygacyjny umożliwia równomierne nawodnienie roślin w szklarni, co znacząco redukuje ryzyko zarówno niedoborów, jak i przelania.

Nie mniej istotna jest kontrola wilgotności. Badania przeprowadzone w Holandii ujawniają, że utrzymanie właściwego poziomu wilgotności minimalizuje ryzyko wystąpienia chorób grzybowych. Stabilne warunki klimatyczne, wspierane przez nowoczesne oświetlenie LED, gwarantują odpowiednie nasłonecznienie oraz temperaturę niezbędną do prawidłowego wzrostu w szklarni.

Odpowiednio przygotowana gleba, bogata w kluczowe składniki mineralne, sprzyja zdrowemu rozwojowi roślin. Rijk Zwaan podkreśla znaczenie wyboru wysokiej jakości nasion odpornych na wirusy. W połączeniu z precyzyjną strategią uprawy, takie podejście zapewnia osiągnięcie zdrowych i obfitych plonów.

• optymalne nawadnianie redukuje ryzyko niedoborów i przelania,
• kontrola wilgotności minimalizuje ryzyko chorób grzybowych,
• nowoczesne oświetlenie LED zapewnia odpowiednie nasłonecznienie,
• gleba bogata w składniki mineralne sprzyja rozwojowi roślin,
• wysokiej jakości nasiona odporne na wirusy są kluczowe.

Jakie techniki uprawy pomidorów zwiększają plon?

Nowoczesne metody uprawy, takie jak systemy osuszające czy precyzyjne oświetlenie LED, znacząco wpływają na zwiększenie plonów. Osiągają to poprzez stabilizację cyklu wzrostu oraz obniżenie kosztów. Zaawansowane technologie nawadniania są w stanie monitorować transpirację roślin oraz poziom Brix, co pozwala na optymalne nawodnienie i ogranicza straty zarówno wody, jak i energii.

Praktyki agrotechniczne, takie jak:

• hartowanie rozsady,
• dokładne podwiązywanie roślin,
• regularna pielęgnacja,

przyczyniają się do równomiernego wzrostu i podnoszenia wydajności upraw. Dodatkowo zintegrowane metody nawożenia pomidorów dostarczają kluczowych składników mineralnych. Liczne badania potwierdzają, że stosowanie tych technik prowadzi do stabilnych plonów.

Każda z opisanych metod, gdy jest wdrażana razem, znacząco poprawia jakość sadzenia pomidorów. Taki kompleksowy sposób działania korzystnie wpływa również na rentowność produkcji.

Dlaczego trzeba zabezpieczać rośliny na zimę?

Jak uchronić ogród warzywny przed przymrozkami?

Jak przygotować rośliny ozdobne na zimę?

Czego nie wolno robić w ogrodzie przed zimą?

Dlaczego trzeba zabezpieczać rośliny na zimę?

Zabezpieczanie roślin na zimę jest istotne z kilku powodów. Po pierwsze, zimą rośliny są narażone na działanie niskich temperatur, śniegu i mroźnych wiatrów. Te warunki mogą prowadzić do uszkodzenia korzeni, pędów i liści, a w skrajnych przypadkach do śmierci roślin. Szczególnie młode, delikatne gatunki oraz te, które nie są dostosowane do naszego klimatu, potrzebują dodatkowej ochrony. Po drugie, zabezpieczanie roślin pozwala na zachowanie ich dobrej kondycji przez zimę, co przekłada się na szybszy wzrost i piękniejszy wygląd wiosną. Rośliny, które przeżyją zimę w dobrym stanie, lepiej kwitną i owocują w nadchodzącym sezonie. I po trzecie, zimą ziemia jest często zamarznięta, co utrudnia roślinom pobieranie wody. Okrywanie roślin zapobiega nadmiernemu wysuszaniu ich liści i korzeni przez zimne wiatry.

Jak uchronić ogród warzywny przed przymrozkami?

Stosowanie osłon i agrowłókniny: jednym z najskuteczniejszych sposobów ochrony warzyw przed przymrozkami jest stosowanie agrowłókniny. To lekki, przepuszczalny materiał, który chroni rośliny przed mrozem, jednocześnie pozwalając im oddychać. Możesz nim przykryć grządki z warzywami korzeniowymi, takimi jak marchew czy pietruszka.

Ściółkowanie gleby: ściółka, np. z liści, słomy czy kompostu, chroni glebę przed nadmiernym wychłodzeniem. Dzięki niej korzenie roślin są lepiej izolowane od niskich temperatur, co zmniejsza ryzyko ich przemarzania.

Zbiory warzyw w odpowiednim czasie: niektóre warzywa, takie jak buraki, cebula czy seler, należy zebrać przed pierwszymi przymrozkami, aby uniknąć ich uszkodzenia. Inne, np. jarmuż czy brukselka, mogą pozostać na grządkach, ale warto je osłonić na czas większych mrozów.

Przeczytaj także: Jakie prace ogrodowe należy wykonywać w listopadzie? Sprawdź poręczną listę!

Jak przygotować rośliny ozdobne na zimę?

Przycinanie i okrywanie krzewów: krzewy ozdobne, takie jak róże, wymagają przycinania pędów oraz osłonięcia podstawy rośliny. Można użyć do tego słomy, kory czy agrowłókniny. Przycinanie pomaga roślinie skupić energię na przetrwaniu zimy i przygotowuje ją do wiosennego wzrostu.

Ochrona roślin doniczkowych: rośliny w doniczkach są bardziej narażone na przemarzanie, ponieważ korzenie są mniej chronione niż w gruncie. Donice warto przenieść do chłodnego, ale nie mroźnego pomieszczenia, takiego jak garaż czy piwnica. Jeśli to niemożliwe, donice można owinąć materiałem izolacyjnym, np. jutą, i postawić na izolujących podkładkach.

Zabezpieczanie bylin: byliny, takie jak dalie czy liliowce, które są wrażliwe na mróz, warto okryć grubą warstwą ściółki lub agrowłókniny. W przypadku roślin cebulowych, jak tulipany czy hiacynty, dobrze jest je sadzić na odpowiedniej głębokości i okryć warstwą ziemi lub ściółki.

Czego nie wolno robić w ogrodzie przed zimą?

Nie przycinaj wszystkich roślin: nie wszystkie rośliny powinny być przycinane przed zimą. Drzewa i krzewy kwitnące wczesną wiosną, takie jak magnolie czy forsycje, lepiej przycinać po kwitnieniu, aby nie usunąć pąków kwiatowych.

Unikaj zbyt wczesnego nawożenia: nawozy azotowe stosowane zbyt późno mogą pobudzać rośliny do wzrostu, co sprawia, że są bardziej narażone na uszkodzenia mrozowe. Dlatego jesienią należy stosować specjalne nawozy zimowe.

Nie zaniedbuj podlewania: nie wolno zapominać o podlewaniu roślin przed nadejściem mrozów. Rośliny powinny być dobrze nawodnione, aby mogły lepiej znieść zimowe warunki. Szczególnie istotne jest to dla zimozielonych krzewów i bylin.

fot. envato elements

Jakie prace wykonywać w ogrodzie warzywnym w listopadzie?

Jakie prace pielęgnacyjne wykonywać w sadzie?

Jak przygotować rośliny ozdobne do zimy?

Jakie prace wykonywać w ogrodzie warzywnym w listopadzie?

Listopad w ogrodzie warzywnym to przede wszystkim czas ostatnich zbiorów warzyw korzeniowych, jarmużu oraz kapustnych.

Zanim nadejdą pierwsze przymrozki, możemy śmiało wysiewać warzywa ozime, takie jak marchew, pietruszkę oraz koper ogrodowy.

Zagony, z których zebraliśmy już wszystkie warzywa, oczyszczamy i porządkujemy, a wszystkie zdrowe resztki przeznaczamy na kompost.

Po oczyszczeniu skib, ziemię musimy przekopać i pozostawić ją w ostrej skibie. Oznacza to, że nie wyrównujemy jej powierzchni. Dzięki temu będzie ona mogła zmagazynować więcej wody, a my usuniemy wszystkie drzemiące w glebie szkodniki.

Jakie prace pielęgnacyjne wykonywać w sadzie?

Zakończone zbiory owocowe to wiele lepszy dostęp do wszystkich gałęzi i pędów drzewa. Stwarza to doskonałą okazję do dokładnego obejrzenia rośliny i sprawdzenia, czy w koronach nie znajdują się gniazdka szkodników oraz, czy nie występują zmiany chorobowe.

Drzewa i krzewy oczyszczamy z pozostałości owoców, natomiast liście i spady, które leżą pod nimi, należy dokładnie zebrać. Dzięki temu unikniemy źródeł potencjalnych chorób grzybowych oraz gnicia.

Rośliny sadownicze dokładnie zabezpieczamy przed mrozem, natomiast młode sadzonki okrywamy w taki sposób, aby nie stały się pokarmem poszukujących pożywienia saren oraz zajęcy. Szczególną uwagę powinniśmy zwrócić na morele, brzoskwinie oraz orzech włoski.

Przeczytaj także: Czy można obcinać długie korzenie roślin doniczkowych? Sprawdź!

Jak przygotować rośliny ozdobne do zimy?

Na liście najważniejszych zadań, które musimy wykonywać regularnie, jest sprzątanie opadających z drzew i krzewów liści. Zebrane i przejrzane liście możemy następnie wykorzystać jako ściółkę lub dodatek do kompostu. Pamiętajmy jednak, aby ich nie palić, gdyż jest to niezgodne z prawem.

Oczyszczenia wymagają również rośliny jednoroczne i byliny. Usuwamy zeschnięte, chore lub porażone części i je utylizujemy.

Wszystkie drzewa oraz krzewy zimozielone musimy podlać. Dzięki temu zabezpieczymy rośliny przed zbyt niskim poziomem wilgotności gleby, która jest dodatkowo wysuszana przez wiatry i mroźne powietrze.

Listopad to czas, kiedy możemy jeszcze sadzić wrzosy i inne drzewa i krzewy. Musimy jednak pamiętać, aby młode sadzonki dokładnie zabezpieczyć przed niskimi temperaturami.

Jednym z palących zadań w listopadowej pielęgnacji roślin ozdobnych, które są wrażliwe na niskie temperatury, jest ich okrycie. Krzewy róż natomiast kopczykujemy.

Naszej uwagi domagają się również przechowywane cebule, karpy, bulwy i kłącza. Musimy je przejrzeć i usunąć te, które wyglądają na chore i uszkodzone.

fot. envato elements

Jaką odmianę dyni wybrać?

Jak siać dynię?

Jakie są wymagania pielęgnacyjne dyni?

Jaką odmianę dyni wybrać?

Rynek oferuje nam mnóstwo odmian dyń, od tych olbrzymich aż po mniejsze, przeznaczone do jedzenia i dekoracji. Podstawowym kryterium doboru tego warzywa jest więc ilość miejsca, jakie możemy przeznaczyć pod jego uprawę. Jeśli planujemy hodować dynię jedynie na użytek własny, warto zwrócić uwagę na następujące odmiany:

Dynia delicata: jak jej nazwa wskazuje, cechą charakterystyczną tej odmiany jest jej niezwykle nienachalny i delikatny smak, dzięki czemu doskonale sprawdza się do przygotowywania słodkich deserów.

Dynia makaronowa: tak, jak jej poprzedniczka, dynia makaronowa zawdzięcza swoją nazwę strukturze miąższu, który po ugotowaniu przypomina nitki makaronu. Jest to niewielka odmiana, przybierająca bardziej podłużny kształt.

Dynia piżmowa: najbardziej uniwersalna odmiana dyni. Osiąga średnie rozmiary, a swoim kształtem przypomina gruszkę. Pomimo swojego słodkiego smaku, nadaje się do wielu potraw, również tych wytrawnych.

Zanim jednak zdecydujemy się na posadzenie określonej odmiany, powinniśmy nauczyć się odróżniać dynię jadalną od ozdobnej. Jest to całkiem proste: dynie jadalne najczęściej charakteryzują się gładką, jednolitą skórą i są cięższe, gdyż ich miąższ jest zwarty i, zazwyczaj, pomarańczowy. Dynie ozdobne mają natomiast różne kształty, są wielobarwne, a ich struktura ich miąższu sprawia, że są niejadalne.

Przeczytaj także: Sadzisz maliny jesienią? Nie zapomnij o tych zasadach!

Jak siać dynię?

Zarówno uprawa, jak i sam wysiew nasion dyni jest bardzo łatwy. Należy jednak pamiętać o jednej ważnej zasadzie — nasiona te praktycznie nie mają odporności na niskie temperatury i może je zniszczyć nawet najmniejszy przymrozek. Dlatego też proces siania zaleca się rozpoczynać dopiero wtedy, kiedy ryzyko przymrozków zniknie, a gleba wystarczająco się ociepli. Najczęściej jest to więc koniec maja lub początek czerwca. Jak więc to zrobić?

W oddzielnych dołkach umieszczamy 1-2 nasiona dyni, na głębokości około 2-3 centymetrów. Po wzejściu słabsze okazy należy usunąć.

W kwietniu możemy również wysadzać nasiona dyni do niewielkich doniczek. Podobnie jak w ziemi, tak również w pojemniku umieszczamy 1-2 nasiona. Po wzejściu i usunięciu słabszych roślin możemy je przesadzić do gruntu (najlepiej w połowie maja lub na początku czerwca).

Jakie są wymagania pielęgnacyjne dyni?

Dynie wymagają od nas najwięcej uwagi w czasie ich intensywnego wzrostu. To właśnie wtedy powinniśmy je podlewać raz lub dwa razy w tygodniu. Kiedy rośliny wejdą w okres rozwijania owoców, będą one potrzebowały dokarmiania odżywką z dużą zawartością potasu.

Niestety, nie jesteśmy jedynymi fanami tych gigantycznych i pysznych warzyw. Są nimi również ślimaki. Aby więc ochronić roślinę przed szkodnikami oraz gniciem, pod dynię warto podłożyć cegłę, aby nie leżała ona na wilgotnej glebie i znalazła się poza zasięgiem zwierząt.

fot. envato elements

Czym są rośliny ozime?

Jakie są wymagania pielęgnacyjne cebuli?

Kiedy i jak sadzić cebulę ozimą?

Czym są rośliny ozime?

Uprawa roślin ozimych staje się o wiele łatwiejsza, kiedy zrozumiemy sposób, w jaki te rośliny się rozwijają. Do przebycia całego cyklu wegetacyjnego niezbędne są niskie temperatury, gdyż to właśnie one warunkują kwitnienie roślin. Zimne powietrze jest również katalizatorem procesu, który nazywamy wernalizacją, czyli pobudzaniem do kwitnienia. W tym czasie większość ozimin pozostaje w postaci spęczniałych siewek. Kolejną interesującą cechą charakterystyczną roślin ozimych jest ich zdolność do zimowania pod pokrywą śnieżną oraz wrażliwość na zbyt wysokie temperatury.

Jakie są wymagania pielęgnacyjne cebuli?

O powodzeniu uprawy cebuli ozimej w dużej mierze decyduje gatunek, na który się zdecydujemy. Do sadzenia jesiennego dobrze jest przeznaczyć te, które charakteryzują się dużą wytrzymałością na niską temperaturę oraz szybko rozpoczynającą się wegetacją po przezimowaniu. Gatunkami szybko formującymi cebule, które bezproblemowo rozwijają się w polskim klimacie, są: Fentock, Radar, Balstar, Fredo, Sonic, Agra, Augusta, Hielo i Swift.

Przeczytaj także: Jakie prace ogrodowe powinniśmy wykonywać w październiku? Sprawdź już teraz!

Ze względu na specyfikę cebuli ozimej, niestety, ma ona większe wymagania pielęgnacyjne. Najlepiej czuje się w glebie żyznej oraz próchniczej, o odpowiednim pH, które dla gleb mineralnych powinno wynosić 6,5-7,0, natomiast dla gleb torfowych 5,5-6,5. W przypadku uprawiania tej rośliny ważne jest również zmianowanie, a więc przesadzanie jej w inne miejsce co 4 lata. Taka rotacja zapobiegnie porażeniu przez choroby i szkodniki.

Przed samym wysiewem należy również nawieźć ziemię odpowiednią mieszanką fosforu, azotu oraz potasu. Warto również pamiętać o odpowiednim stosowaniu herbicydów.

Wzrost cebuli ozimych możemy również wspomagać metodami naturalnymi, opartymi na odpowiednim planowaniu ogrodu. Rośliny te będą rosły o wiele lepiej na stanowisku, na którym uprzednio uprawiane były pomidory, kapusta oraz jarmuż. Dodatkowo warto zadbać o odpowiednie sąsiedztwo dla cebul, które doskonale rozwijają się w towarzystwie rumianku, mięty, brokuł, kalarepy, marchwi oraz brukselki.

Kiedy i jak sadzić cebulę ozimą?

W starszych materiałach pomocniczych możemy znaleźć informację, według której najlepszym terminem sadzenia cebuli ozimej jest koniec sierpnia. Jednak zmiana klimatu oraz panujących warunków atmosferycznych sprawiła, że ogrodnicy zmuszeni są dopasować kalendarz wysadzeń na nowo. Według porad ekspertów nowym i odpowiedniejszym momentem dla cebul jest listopad. To dzięki temu przesunięciu, plony w marcu i czerwcu będą bardziej obfite i zdrowsze.

Jak więc poprawnie zasiać cebulę ozimą? Do odpowiednio przygotowanej ziemi próchniczej wsadzamy rośliny na głębokość około 2-3 centymetrów, w rozstawie 7-8 centymetrów i gotowe!

fot. envato elements

Jakie są zalety nawozów naturalnych?

Dlaczego warto nawozić jesienią?

Jakie nawozy naturalne wykorzystywać jesienią?

Jakie są zalety nawozów naturalnych?

Nawozami naturalnymi nazywamy związki oparte na węglu, których głównym zadaniem jest podniesienie jakości oraz zwiększenie produktywności gleby i roślin. Do największych zalet omawianych nawozów należy brak szkodliwych chemikaliów. Wykorzystywane przez nas obornik oraz kompost, dzięki sposobowi, w jaki są przygotowywane, charakteryzują się różnorodnością naturalnych składników pokarmowych, dzięki czemu powstaje stosunkowo małe ryzyko przenawożenia. Oprócz tego większość samodzielnie przygotowywanych środków ma pozytywny wpływ na strukturę gleby i wzbogaca jej mikroflorę o materię organiczną.

Dlaczego warto nawozić jesienią?

Nawożenie jest jednym z podstawowych i obowiązkowych zabiegów pielęgnacyjnych w uprawie warzyw. Prace uzupełniające składniki odżywcze w glebie i roślinach nie zwalniają nawet jesienią. A wręcz przeciwnie, w niektórych przypadkach, to właśnie przedzimowe nawożenie okazuje się kluczowe dla utrzymania roślin w dobrej kondycji.

Zadaniem nawozów, które stosujemy po sezonie wegetacyjnym, jest zbudowanie odporności na nadchodzące trudne warunki atmosferyczne, choroby powodowane niższymi temperaturami i zwiększoną wilgocią, a także powtórne uzupełnienie gleby w niezbędne składniki mineralne. Te ostatnie stają się szczególnie istotne, gdyż wzrost warzyw oraz owocowanie sprawia, że ziemia się wyjaławia.

Przeczytaj także: Czy przycinać hortensje na jesień? Sprawdź, jak i kiedy, żeby nie uszkodzić kwiatów!

Co interesujące, jesienne nawożenie staje się ważne wiosną. Zaaplikowane przed zimą odżywki mają wystarczająco dużo czasu, aby się rozłożyć i wsiąknąć, przygotowując glebę do wysiewu.

Jakie nawozy naturalne wykorzystywać jesienią?

Podczas jesiennego nawożenia warto skupić się na dostarczeniu glebie odpowiedniej ilości potasu oraz fosforu. Aby ten cel osiągnąć, należy wykorzystywać roztwory, które są bogate w te składniki mineralne. Szczęśliwie dla nas, przygotowanie ich nie jest trudne.

Do nawozów organicznych, które są najczęściej wykorzystywane, należy kompost, którego możemy używać do ściółkowania. Dzięki temu ziemia będzie nie tylko odżywiona, ale również jej struktura będzie rozluźniona. Na podobnej zasadzie działa przekompostowana kora i zrębki, nadające się do ściółkowania upraw wieloletnich. Do substancji rozluźniających i spulchniających ziemię należą również nawozy zielone, wysiewane na jesień.

Idealnym wyborem mogą okazać się również odżywki odzwierzęce, jak rozdrobnione rogi bydła, które będą rozkładały się w ziemi aż do wiosny, stopniowo uwalniając składniki odżywcze.

fot. envato elements

Kiedy i jak sadzić czosnek ozimy?

Kiedy i jak sadzić cebulę dymkę?

Jakie kwiaty cebulowe wysadzać jesienią?

Kiedy i jak sadzić czosnek ozimy?

Chociaż sadzenie czosnku ozimego rządzi się własnymi zasadami, jego pielęgnacja nie jest skomplikowana. Obfitość plonów jest uzależniona od wyboru odpowiedniego terminu sadzenia oraz odmiany, która jest przystosowana do naszego klimatu i panujących warunków atmosferycznych. Specjaliści polecają czosnek ‘Harnaś’, ‘Ornak’ oraz ‘Zawrat’.

Czosnek zimowy sadzimy od połowy września do końca października. Zimniejsze dni pozwalają ukorzenić się rośliną oraz przygotować do wiosennego kwitnienia.

Proces wysadzania rozpoczynamy od uprzedniego uporządkowania, odchwaszczenia terenu i wykopania dołków. Rośliny sadzimy na głębokości 5-7 centymetrów, przy zachowaniu 10-15-centymetrowych odstępów pomiędzy pojedynczymi cebulami oraz 25-30 centymetrów pomiędzy rzędami.

Warto także pomyśleć o odpowiedniej pielęgnacji po zasadzeniu czosnku. Aby zapewnić obfite plony, po pierwszych przymrozkach grządki warto zaściółkować, regularnie odchwaszczać oraz podlewać, jeśli jesień jest wyjątkowo sucha.

Przeczytaj także: Przygotuj taką odżywkę dla swoich róż, a będą kwitły jeszcze dłużej!

Kiedy i jak sadzić cebulę dymkę?

Zalet uprawiania cebuli dymki jest wiele. Przede wszystkim, jej uprawa jest wygodna, szybka i wynagradza obfitymi plonami. Do prac przystępujemy jesienią, we wrześniu lub październiku, aby rośliny zdążyły się zadomowić.

Sadzenie dymki rozpocznij od odpowiedniego przygotowania podłoża, przekopania oraz wyrównania powierzchni. Najlepszym miejscem dla cebul będzie powierzchnia, na której nie znajdowało się dużo chwastów, ani roślin podatnych na choroby grzybowe. Na gotowym terenie rozplanuj grządki oraz międzyrzędzia, a następnie wykop dołki. Pamiętaj, aby cebule sadzić w odpowiedniej rozstawie (około 10-15 centymetrów od siebie). Sadzonki umieść w ziemi na odpowiedniej głębokości, tak by czubek lekko wystawał. W pierwszych dniach kwiaty te potrzebują sporej wilgotności, podlewaj więc je regularnie i sprawdzaj, czy nie formuje się na nich grzyb. Nawożenie w tym okresie nie jest wskazane.

Jakie kwiaty cebulowe wysadzać jesienią?

Zasada sadzenia kwiatów cebulowych jesienią jest prosta i bardzo logiczna. Jest to bowiem rodzaj roślin, które potrzebują czasu, aby przygotować się do zimy oraz zebrać energię do wiosennego kwitnienia. Podczas niskich temperatur wchodzą one w stan spoczynku, a chłód stymuluje ich regenerację oraz zachodzące procesy biologiczne. Chociaż nie możemy podać jednej daty, odpowiedniej do sadzenia wszystkich gatunków kwiatów cebulowych, ich wybór jest tak ogromny, że z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie.

W okresie od sierpnia do października wysadzamy: narcyzy, szachownicę, zimowit, śnieżyczkę, przebiśnieg, śniedka, szafirka, pustynnika, cebulicę syberyjską, czosnek ozdobny, hiacynty, irysy, zawilce i tulipany.

fot. envato elements

Jakie są zalety poplonu?

Co siać w miejscu po ogórkach?

Jakie rośliny siać jako poplon w warzywniku?

Jakie są zalety poplonu?

Stosowanie roślin poplonowych to jeden z najstarszych oraz najskuteczniejszych sposobów na poprawę jakości gleby, oraz wzbogacenie jej w niezbędne składniki odżywcze. Chociaż jest on szczególnie popularny wśród rolników, ogrodnicy również chętnie po tę metodę sięgają.

Eksperci zalecają wykorzystywanie poplonu jako proekologicznego sposób zwiększania biologicznej aktywności i żyzności podłoża, głównie pod kątem zawartości azotu. Decydując się na poplon, możemy wybrać pomiędzy wykorzystaniem roślin jadalnych (szpinak, koperek, rzodkiewka), które w ciągu kilku tygodni będą gotowe do zbioru, lub poplonowych, które zostaną zaorane wiosną następnego roku, zwiększając tym samym masę organiczną gleby.

Co siać w miejscu po ogórkach?

Zbiory ogórków pozostawiają po sobie bardzo dużo miejsca, które jest gotowe do wykorzystania, a długofalowe planowanie jest jednym z atrybutów dobrego ogrodnika, który wie, w jaki sposób zagospodarować każdy skrawek gleby. Pozostaje jednak wybór odpowiednich warzyw, które zdecydujemy się wybrać jako poplon dla ogórków. Musimy wziąć pod uwagę stopniowo spadającą temperaturę oraz stosunkowo niedługi czas na ukorzenienie się. Najlepszym wyborem mogą okazać się:

• Szpinak, czosnek ozimy, sałaty, roszponka, endywia, rzeżucha: rośliny odporne na niskie temperatury i delikatne przymrozki, a dodatkowo gotowe do zbiorów po kilku tygodniach.
• Rzepa i rzodkiewka: gotowe do zebrania już po kilku tygodniach dzięki szybkiemu wzrostowi oraz łatwemu ukorzenianiu się.
• Koperek i pietruszka naciowa: zioła odporne na niskie temperatury.

Jakie rośliny siać jako poplon w warzywniku?

Wykorzystywanie roślin poplonowych w warzywniku jest doskonałym sposobem na zasilenie gleby w azot oraz pozostałe składniki mineralne. W zależności od tego, kiedy zdecydujemy się wysiać poplon, mamy kilka różnych gatunków roślin do wyboru.

Na poplon letni (wysiewany do połowy sierpnia) możemy wykorzystać: łubin żółty, gorczycę białą, koniczynę białą, bobik, groch siewny.

Przeczytaj także: Sposoby na oszczędzanie wody w ogrodzie​ 

Na poplon ozimy (wysiewany we wrześniu) doskonale nadają się: wyka ozima, rzepik ozimy.

Wybór rośliny uzależniony jest również od rodzaju ziemi w naszym warzywniku. W przypadku gleb ciężkich warto postawić na rośliny strączkowe. Na glebach średnich, najlepiej sprawdzą się te bobowate i strączkowe, natomiast w przypadku gleb lekkich, najlepiej wysiać rośliny bobowate (łub żółty, saradela), ogórecznikowate oraz kapustowate.

fot. envato elements

• Co wygląd rośliny mówi nam o jej stanie zdrowia?
• Co oznacza kształt ogórków?
• Zabiegi pielęgnacyjne ogórków gruntowych

Co wygląd rośliny mówi nam o jej stanie zdrowia?

Rozpoznawanie nieprawidłowości w pielęgnacji roślin zdaje się łatwe, kiedy mówimy o zasuszonych lub zwiędłych liściach. Kłopoty mogą zacząć się wtedy, gdy mówimy o niedoborach i nadmiarach składników mineralnych. Czego możemy dowiedzieć się o składzie chemicznych podłoża na podstawie wyglądu liści ogórków gruntowych?

• Niedobór azotu objawia się w żółtych liściach rośliny, która nie produkuje ani nowych listków, ani młodych pędów.
• Niedobór potasu może występować wtedy, gdy zauważymy, że liście rośliny są żółte tylko na brzegach, natomiast młode liście wyrastają coraz mniejsze i karłowate.
• Niedobór fosforu objawia się w liściach, które przybierają fioletowy odcień.

Przeczytaj także: Chore ogórki zagrażają innym roślinom? Sprawdź już teraz!

Co oznacza kształt ogórków?

Tak jak kształt, wielkości i kolor liści ogórków gruntowych podpowiada nam o samopoczuciu rośliny, tak również proporcje samych owoców mogą nam podpowiedzieć, czy pielęgnujemy warzywa prawidłowo.

• Niedobór wapnia: ogórek jest grubszy przy nasadzie i chudszy na końcu lub mocno zagięty.
• Za zimna woda, skoki temperatury, niedobory żelaza: ogórek ma kształt klepsydry lub jest bardzo skręcony.
• Niedobór potasu: ogórek jest wąski od szypułki, a bliżej końca się rozszerza lub przypomina gruszkę.
• Niedobór azotu: ogórek jest pękaty od strony ogonka oraz mniejszy niż powinien.

Przeczytaj także: Co zrobić, kiedy liście ogórków żółkną? Sprawdź!

Zabiegi pielęgnacyjne ogórków gruntowych

Chociaż ogórki nie są najbardziej wymagającym warzywem, które możemy uprawiać w naszym ogrodzie, wciąż wymagają od nas uwagi oraz określonych zabiegów pielęgnacyjnych, które utrzymają roślinę w dobrym stanie. Wykonując je regularnie, jesteśmy w stanie zapobiegać wszelkim chorobom i przewidywać, czego mogą potrzebować w danym momencie. Dodatkowo warto pamiętać, aby zabiegi te dostosowywać do wymagań odmiany oraz panujących warunków atmosferycznych.

• Nawożenie: dla utrzymania prawidłowego rozwoju ogórków gruntowych, ważne jest regularne uzupełnianie określonych składników mineralnych, między innymi azotu i potasu. Dobrze sprawdzą się odżywki z dodatkiem mocznika, gnojówka z pokrzywy i kurzego obornika.
• Podlewanie: nawadnianie roślin powinno być nie tylko regularne, ale również uzależnione od pogody. W ciepłe, wiosenne dni, podlewanie wykonujemy raz na dwa dni. Kiedy jednak nadchodzą susze i upały, ogórki potrzebują wody nawet dwa razy dziennie.
• Ściółkowanie: rozkładanie warstwy agrowłókniny, słomy, siana lub skoszonej trawy jest doskonałym sposobem utrzymania odpowiedniego poziomu wilgotności gleby i zapobiegania parowaniu wody.
• Stanowisko: ogórki gruntowe, do prawidłowego rozwoju i owocowania, potrzebują stanowiska nasłonecznionego oraz próchniczej i przepuszczalnej gleby.

Przeczytaj także: Ogórki kiszone i małosolne na 3 ciekawe sposoby

Julita Semrau

fot. envato elements

• Dlaczego liście pomidorów żółkną i się zwijają?
• Co poradzić na żółknące i zwijające się liście pomidorów?
• Prawidłowa pielęgnacja pomidorów

Dlaczego liście pomidorów żółkną i się zwijają?

Zanim przystąpimy do rozwiązywania problemu zwijających się oraz żółknących liści pomidorów, musimy zlokalizować ich przyczynę. Powody tego kłopotu mogą być różne, a sam objaw nie zawsze jest objawem poważnej choroby:

• Przenawożenie: za duża ilość azotu w glebie.
• Niedobór podstawowych mikroelementów: miedź, żelazo, magnez, azot, miedzi.
• Nieprawidłowe nawodnienie: pomidory wymagają regularnego, a jednocześnie umiarkowanego dostępu do wody.
• Zbyt nasłonecznione stanowisko: chociaż pomidory potrzebują promieni słonecznych do prawidłowego rozwoju, nabrania koloru oraz wyrazistego smaku, zbyt duża ilość słońca może skutecznie je uszkodzić.
• Zbyt niska temperatura.
• Choroby: żółknięcie i zwijanie się liści mogą być objawami różnych chorób, które najczęściej atakują pomidory. Należą do nich fuzarioza oraz rak bakteryjny.
• Nieprawidłowy odczyn gleby.
• Atak szkodników: problemy z liśćmi mogą być objawem ataku na przykład przędziorka, szczególnie jeśli zauważymy charakterystyczną pajęczynę.
• Atak patogenów.

Zobacz także: Zastosuj te metody pielęgnacji, a twoja papryka znów będzie pięknie rosła!

Co poradzić na żółknące i zwijające się liście pomidorów?

Rozwiązywanie kłopotu żółknących i zwijających się liści pomidorów jest silnie uzależnione od przyczyny takiego stanu. Chociaż najlepszym rozwiązaniem jest bezpośrednia odpowiedź na potrzeby rośliny, do rutyny pielęgnacyjnej warto zaimplementować dodatkowe kroki:

• Podczas podlewania pomidorów, wodę kierujemy na glebę, nie liście.
• Usuwanie porażonych liści i ich wyrzucanie.
• Nawożenie przez cały sezon wegetacyjny.
• Zachowanie odpowiednich odległości pomiędzy roślinami zapewni poprawną wentylację.
• Regularnie dostarczaj wszystkie składniki odżywcze.
• Oprysk na patogeny przygotowany z sody oczyszczonej i rumianku: do 1 l ciepłej wody dodajemy łyżkę sody oczyszczonej, łyżkę suszonych kwiatów rumianku i jedną aspirynę. Wszystko mieszamy i odstawiamy do ostygnięcia. Przed przystąpieniem do oprysku, mieszankę odcedzamy i rozcieńczamy z 3 l wody.

Gotuj z Makłowiczem

Szybki obiad: makaron z pomidorami według Roberta Makłowicza!

Prawidłowa pielęgnacja pomidorów

Kluczem uprawy pomidorów jest ich prawidłowa pielęgnacja, dzięki której unikniemy najpopularniejszych chorób i zmniejszymy ryzyko pojawienia się szkodników. Przenawożenie oraz przelanie roślin może prowadzić do zwijania się i żółknięcia liście. Aby tego uniknąć i ułatwić prace ogrodowe, przedstawiamy listę najważniejszych zasad pielęgnacyjnych pomidorów:

• Rozsada pomidorów powinna mieć 15-30 centymetrów wysokości i 5-7 liści.
• Sadzonkę umieszczamy w gruncie po 15 maja.
• Podłoże powinno być żyzne, przepuszczalne, bogate w próchnicę i o odczynie pH 5,5-6,5.
• Stanowisko dla pomidorów musi być słoneczne i osłonięte.
• Podczas wzrostu pomidorów ważne jest ich regularne stabilizowanie, podwiązywanie i palikowanie.
• Pomidory podlewamy raz w tygodniu, obficie. Woda nie powinna trafiać na liście i owoce.
• Nawożenie naturalne stosujemy jeszcze przed posadzeniem rośliny.
• Nawożenie mineralne stosujemy dopiero 2 lub 3 tygodnie po posadzeniu.

fot. envato elements

Na co najczęściej chorują ogórki?

Czy trzeba odkażać glebę po chorych ogórkach?

Jak odkazić glebę w ogrodzie?

Na co najczęściej chorują ogórki?

Chociaż ogórki są jednym z mniej wymagających warzyw, które możemy uprawiać w naszym ogrodzie, mają one sporo naturalnych przeciwników i całkiem długą listę chorób oraz zwierząt, które mogą im zaszkodzić:

• kanciasta plamistość bakteryjna,
• mączniak prawdziwy dyniowatych,
• mączniak rzekomy dyniowatych,
• szara pleśń,
• zgorzel siewek,
• ślimaki,
• przędziorki,
• mszyce,
• mączliki.

Szczególnie uciążliwy jest mączniak rzekomy, który w niewielkim czasie niszczy całe połacie upraw. Należy pamiętać, że jego zarodniki mogą pozostać w glebie nawet po tym, kiedy skutecznie się go pozbyliśmy, a nasze rośliny wyglądają zdrowo. W takim wypadku ważne staje się odkażenie gleby, aby zapobiec zakażeniu kolejnych plonów.

Przeczytaj: Co zrobić, kiedy liście ogórków żółkną? Sprawdź!

Czy trzeba odkażać glebę po chorych ogórkach?

Odkażanie gleby, gdy rosły w niej chore ogórki staje się ważnym zabiegiem, o którym zawsze warto pamiętać. Powstaje jednak pytanie, czy zabieg dezynfekcji jest obowiązkowy. Jak w wielu przypadkach, odpowiedź brzmi: to zależy. Jeśli nie planujemy sadzenia nowych roślin w miejscu, w którym występowały dotknięte chorobą ogórki, wtedy możemy pozostawić ziemię nietkniętą. Czas oczekiwania na bezpieczne sadzenie kolejnych ogórków lub roślin podatnych na podobne choroby, wynosi jednak aż trzy lata. Kiedy więc nie chcemy czekać kilku sezonów, warto zdecydować się na odkażanie gleby.

Jak odkazić glebę w ogrodzie?

Odkażanie gleby staje się ważnym czynnikiem pielęgnacyjnym oraz zapobiegawczym, szczególnie kiedy nasze uprawy zostały zaatakowane przez choroby, które bardzo łatwo się przenoszą lub są wyjątkowo odporne. Zabieg dezynfekcji możemy przeprowadzić na dwa sposoby, sięgając po gotowe mieszanki lub przygotowując domową stację odkażającą. Produkty, które możemy odnaleźć w sklepie, są bardziej skoncentrowane, a ich użycie wymaga, jeśli nie większej wiedzy specjalistycznej, to dokładnego podążania za instrukcjami producenta. W przeciwnym razie możemy wyrządzić roślinom więcej szkody. Dużo bezpieczniejsze są domowe sposoby:

Para wodna: po oczyszczeniu oraz wyrównaniu gleby, rozkładamy na niej folię termoodporną, a następnie wprowadzamy wąż parowy. Temperatura pary powinna być utrzymywana pomiędzy 90 a 100 stopniami Celsjusza przez około pół godziny.

Termiczne odkażanie: glebę oczyszczamy z roślin oraz chwastów, podlewamy oraz wyrównujemy. Następnie przykrywamy ją czarną folią i dociążamy. Proces należy przeprowadzić w środku lata, aby promienie słoneczne podwyższyły temperaturę, która zabije szkodliwe mikroorganizmy.

Gorąca woda: do odkażania możemy wykorzystać również wodę o temperaturze 60 stopni Celsjusza, którą podlewamy glebę. Powinna ona zabić niebezpieczne organizmy, ale nie uszkodzić tych pożytecznych.

fot. envato elements

Dlaczego liście ogórków żółkną?

Domowe sposoby na żółknące liście ogórków

Jak pielęgnować ogórki?

Dlaczego liście ogórków żółkną?

Powodów stopniowego, lub nagłego, zżółknięcia liści ogórków, które uprawiamy w naszych ogrodach i tunelach, jest sporo. Zanim jednak zabierzemy się za leczenie rośliny, postarajmy się ją obserwować i zdiagnozować przyczynę problemu. Do najczęstszych z nich należą:

• niewłaściwe warunki uprawy, w tym za niskie lub za wysokie pH, które powinno wynosić 6,5-7,0,
• niewystarczające lub zbyt obfite nawodnienie,
• niewystarczająca lub za duża ilość światła,
• niedobór mikro- i makroelementów, zwłaszcza azotu
• uszkodzenie korzeni,
• obecność szkodników,
• rozwój chorób (mozaika ogórkowa, bakteryjna kanciasta plamistość liści, mączniak prawdziwy, mączniak rzekomy).

Domowe sposoby na żółknące liście ogórków

Po wstępnej diagnostyce naszych upraw możemy przejść do rozwiązywania problemu żółknących liści. W zależności od tego, czy naszym ogórkom brakuje składników odżywczych, czy może zaczyna atakować je choroba grzybowa, antidotum będzie odmienne. Poniżej podajemy listę domowych sposobów na żółknące liście:

Nawóz ze skoszonej (niepryskanej środkami chemicznymi) trawy: do ciemnego i grubego worka wkładamy trawę, zalewamy ją odrobiną wody, szczelnie zamykamy i wystawiamy na słońce. Po 3 dniach zawartość worka przekładamy do wiadra, znów zalewamy wodą i odstawiamy na 2 godziny. Nawóz jest gotowy.

Oprysk z wody utlenionej: do 1 l wody wlewamy 20 ml wody utlenionej i spryskujemy zaatakowane chorobą rośliny. Zabieg można powtarzać nawet dwa razy w tygodniu.

Oprysk z sody oczyszczonej: do 2 l ciepłej wody wsypujemy łyżeczkę sody, mieszamy, a następnie spryskujemy ogórki, które zostały zaatakowane przez choroby grzybowe.

Odżywka z aspiryną: w 1 l wrzącej wody rozpuszczamy 2 tabletki leku, a następnie całość rozcieńczamy dodatkowymi 9 l wody. Taką mieszanką podlewamy ogórki.

Ogórki w ogrodzie

FOTO: Envato Elements

Odżywka z sody oczyszczonej, rumianku i aspiryny: do 1 l gorącej wody wrzuć łyżkę suszonych kwiatów, 1 tabletkę aspiryny i łyżkę sody oczyszczonej. Taką mieszankę ostudź, przecedź i rozcieńcz z dwoma litrami wody. Stosuj 1-2 razy w miesiącu.

Oprysk z siarczanu magnezu: 20 g siarczanu magnezu wsypujemy do 10 l wody, starannie mieszamy, przelewamy do butli z atomizerem, a następnie równomiernie opryskujemy. Oprysk wykonujemy wyłącznie, kiedy zaobserwujemy niedobór magnezu.

Zobacz także: Zastosuj te metody pielęgnacji, a twoja papryka znów będzie pięknie rosła!

Jak pielęgnować ogórki?

Aby utrzymać zdrowy wygląd i dobrą kondycję naszych plonów należy zadbać o prawidłowe i regularne zabiegi pielęgnacyjne. Stosowanie tych kilku reguł pomoże również w zapobieganiu chorobom rośliny, w tym również zżółknieniu i wysychaniu jej liści:

Podłoże: gleba pod ogórki powinna mieć odczyn zasadowy.

Podlewanie: podlewanie, szczególnie w czasie upału oraz suszy, musi być przeprowadzane regularnie w odpowiednim czasie. Nawadnianie rośliny przed południem może prowadzić do dodatkowe poparzenia liści. Dlatego też zaleca się godziny wieczorne.

Nawożenie: regularne i odpowiednio dostosowane nawożenie możemy wykonywać zarówno za pomocą specjalnych mieszanek wieloskładnikowych, jak i nawozów naturalnych.

Ochrona: w celu zapobiegania rozwoju chorób warto regularnie oraz dokładnie oglądać rośliny i poszukiwać oznak najczęściej występujących chorób.

Osłona: w czasie największych upałów, kiedy ogórki narażone są na spalenie, warto postawić na osłony, na przykład dzięki domowym baldachimom.

Przetwory z ogórków

Ogórki kiszone i małosolne na 3 ciekawe sposoby

fot. envato elements

Jakie wymagania uprawowe ma papryka?

Jak najlepiej sadzić paprykę?

Jak pobudzić paprykę do owocowania?

Jakie wymagania uprawowe ma papryka?

Papryka, którą dzisiaj mamy w swoich ogrodach i warzywnikach, pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej, gdzie była uprawiana już przeszło 2500 lat p.n.e. Chociaż minęło sporo czasu, rośliny te wciąż wymagają od nas szczególnych metod uprawowych, aby prawidłowo rozwijać się w naszym klimacie. Akceptuje jedynie względnie wysokie temperatury (20-27°C w ciągu dnia i 16-18°C w nocy), dużą wilgotność zarówno podłoża, jak i powietrza, a obfite owocowanie wystąpi pod warunkiem regularnego wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych. Sadząc paprykę, musimy liczyć się z czekającym nas nawożeniem, podwiązywaniem, ogławianiem i ochroną upraw przed szkodnikami.

To wszystko wygląda całkiem odstraszająco, jednak bez obaw, na rynku możemy znaleźć odmiany, które mają większą tolerancję na zmienne warunki atmosferyczne:

• Nokturn
• Oda
• Ariadni F1
• Marta Polka
• Belladonna F1
• Socrates F1
• Roberta F1
• Cyklon

Metody pielęgnacyjne są uzależnione od wykorzystanej przez nas metody sadzenia, a w przypadku papryki, wybór mamy spory: w gruncie, na balkonie, pod osłonami.

Zobacz także: Postaw na nawóz z szyszek i inne naturalne odżywki, żeby cieszyć się pięknymi warzywami!

Jak najlepiej sadzić paprykę?

Przed zasadzeniem papryki musimy wybrać metodę, którą się posłużymy, gdyż od tego będą uzależnione kolejne kroki pielęgnacyjne. Specjaliści oraz doświadczeni ogrodnicy najczęściej polecają uprawę papryki pod osłonami, gdyż pozwalają one dokładniej kontrolować panujące w nich warunki.

Poprawne sadzenie tej rośliny pod osłonami przeprowadzimy w kilku krokach:

• Wysadzanie rozpoczynamy na początku maja.
• Wybór odpowiedniego stanowiska powinien być uzależniony nie tylko od stopnia jego nasłonecznienia i użyźnienia gleby, ale również planowanej rozstawy, która wynosi około 30-40 centymentrów.
• Po zasadzeniu roślinę obficie podlewamy i ściółkujemy.

Jak pobudzić paprykę do owocowania?

Kluczem do obfitego owocowania papryki jest stosowanie regularnych zabiegów pielęgnacyjnych. Poniżej przedstawiamy listę najważniejszych z nich, wraz z opisem:

Nawożenie: roślinę nawozimy raz w tygodniu. Oprócz gotowych mieszanek warto również zastosować odżywki z pokrzywy lub bananów.

Podlewanie: paprykę podlewamy regularnie, co 2-3 dni. Należy jednak uważać, aby jej nie przelać. Gleba powinna zachowywać ciągłą wilgotność.

Oczyszczanie: kiedy sadzonka jest w pełni rozwinięta, usuwamy wszystkie liście, aż do pierwszego rozwidlenia. Podobnie postępujemy z kwiatami i pędami (usuwamy również pędy boczne). Takie formowanie zapewni lepszą cyrkulację powietrza, dostęp światła oraz zmniejszy ryzyko chorób.

Zmianowanie: sadzenie papryki warto zaplanować z dużym wyprzedzeniem i wybierać miejsca, które są użyźnione dzięki wcześniejszym plonom.

Uprawa współrzędna: najlepszym, naturalnym, wspomagaczem wzrostu papryki są inne rośliny. Dlatego też, w bezpośrednim sąsiedztwie warto zasadzić cebulę i czosnek.

Zapylanie: do prawidłowego zapylenia (a więc obfitego owocowania) potrzebny jest ruch powietrza, którego może brakować, jeśli zdecydowaliśmy się na uprawę pod osłonami. Dlatego też warto rośliną potrząsnąć.

Ogławianie: na około miesiąc przed planowanym zbiorem warzyw, z rośliny należy usunąć wierzchołek wzrostu.

fot. envato elements

Dlaczego warto stosować nawozy naturalne?

Jak samodzielnie przygotować nawozy naturalne?

Dlaczego warto stosować nawozy naturalne?

Debaty nad tym, które z nawozów są lepsze, naturalne (organiczne), czy sztuczne (mineralne) jest stara jak sam świat i, prawdopodobnie, nie do rozwiązania. Ich wykorzystywanie jest bowiem ściśle uzależnione od charakterystyki gleby, warunków atmosferycznych, problemów, z którymi się mierzymy i potrzeb uprawianych przez nas roślin. Chociaż nie możemy podać jednoznacznej odpowiedzi, warto rozważyć zalety i wady nawozów naturalnych.

Nawozy sztuczne najczęściej stosuje się przy dużych, profesjonalnych, uprawach. Nie oznacza to jednak, że ogrodnik-pasjonat nie może z nich korzystać. Oczywiście, może. Jednak warto pamiętać, że nawozy te składają się z bardzo skoncentrowanych składników odżywczych, dzięki działają dużo szybciej niż nawozy naturalne i są bardziej wydajne. Jednocześnie, ich siła jest równoznawcza z rosnącym zagrożeniem przenawożenia, które jest dla roślin równie niebezpieczne i bardzo szybko prowadzi do ich obumarcia. Nawozy mineralne dzielimy na jedno- i wieloskładnikowe, które są odrobinę bezpieczniejsze, gdyż dostarczają mieszanki najczęściej potrzebnych składników.

Nawóz z szyszek

FOTO: Envato Elements

Po drugiej strony barykady znajdują się nawozy naturalne, które najczęściej stosuje się na działkach i w ogrodach, mniejszych uprawach. Choć są o wiele bezpieczniejsze, ich działanie jest spowolnione. Najczęściej wykorzystuje się biohumus, obornik i kompost, które bardzo dobrze wzbogacają glebę w składniki mineralne, zwiększają jej bioaktywność, jej pojemność wodną i powietrzną.

Kiedy więc musimy zdecydować, czy wybieramy nawozy naturalne (organiczne), czy sztuczne (mineralne), musimy wziąć pod uwagę wiele czynników, a jednym z nich jest nasz stopień zaawansowania oraz stała obserwacja ogrodu. Odżywki organiczne bardzo często nie są w stanie zapewnić wszystkich składników odżywczych. Wtedy warto skierować się w stronę tych mineralnych, które przy dłuższym stosowaniu, wyjaławiają glebę.

Przeczytaj także: Wypróbuj ten przepis na odżywkę i ciesz się pięknymi pomidorami nawet w upały!

Jak samodzielnie przygotować nawozy naturalne?

Kolejną zaletą nawozów naturalnych jest ich ekologiczność i przyjazność środowisku. Do ich przygotowania wystarczą składniki, które, prawdopodobnie, już mamy w swojej kuchni. Poniżej przedstawiamy listę tych nawozów, które warto zrobić:

Nawóz z szyszek: do garnka wkładamy szyszki i zalewamy wodą. Całość gotujemy przez 20 minut i odstawiamy do wystygnięcia, a następnie przelewamy do słoika. Przed wykorzystaniem miksturę należy rozcieńczyć (1 l wody na 50 ml nawozu). Nawozem możemy podlewać raz na 2 tygodnie.

Nawóz z szyszek

FOTO: Envato Elements

Gnojówka z podagrycznika: rozdrobnioną roślinę zalewamy tak, żeby woda nie przykrywała ich całkowicie (możemy to robić w plastikowym wiadrze). Tak przygotowany nawóz odstawiamy na dwa tygodnie, a przed użyciem rozcieńcz w proporcji 1:10.

Woda po gotowaniu ziemniaków: najprostszy i najtańszy sposób na dostarczenie glebie skrobi i innych wartości odżywczych. Taką wodę wystarczy ostudzić i gotowe! Pamiętajmy jednak, aby jej nie solić.

Skorupki jajek: oczyszczone, pokruszone skorupki zalewamy wodą i odstawiamy na dwa tygodnie. Taki nawóz najlepiej sprawdzi się do poodlewania roślin domowych, doniczkowych, balkonowych i warzyw.

fot. envato elements

Jak przygotować pomidory na upały?

Jak przygotować odżywkę z drożdży, cytryny i liścia laurowego?

Jakie nawozy do pomidorów możemy przygotować w domu?

Jak przygotować pomidory na upał?

Ekstremalne warunki pogodowe, zbyt wysoka temperatura i bezpośrednie działanie promieni słonecznych, potrafią zniszczyć całe rośliny pomidorów. Chociaż często mówi się, że gatunek ten uwielbia stanowiska nasłonecznione, tak jak ze wszystkim, tak również tutaj, ważny jest umiar. Jak więc przygotować pomidory na upały?

• Wybierz odmiany, które mają wyższą odporność na wysokie temperatury.
• W przypadku przedłużającej się suszy, podlewaj pomidory co drugi dzień.
• Postaraj się o sztuczne cieniowanie.

Jak przygotować odżywkę z drożdży, cytryny i liścia laurowego?

Odżywki rewitalizujące potrafią osiągać w sklepach branżowych zawrotne ceny. Dodatkowo składniki chemiczne, które są w nich zawarte, niepotrzebnie obciążają środowisko i potęgują ryzyko przenawożenia gleby i rośliny. Dlatego ogrodnicy coraz częściej zwracają się ku nawozom i odżywkom naturalnym, które można przygotować samodzielnie. Jedną z nich, która doskonale przywraca życie przegrzanym pomidorom, jest ta z drożdży, cytryny i liścia laurowego. Jak ją zrobić? Nie ma nic prostszego!

Odżywka dla pomidorów

FOTO: Envato Elements

• Przygotowujemy 200 mililitrów ciepłej, ale nie gorącej, wody.
• Do wody wsypujemy: 1 łyżkę suchych drożdży, startą skórkę z cytryny, liść laurowy.
• Wszystko dokładnie mieszamy i odstawiamy na około 2 godziny.
• Sporządzoną miksturę rozcieńczamy z 10 litrami wody.

Taką odżywką możemy bezpiecznie podlewać pomidory raz na 15 dni (rano lub wieczorem). Dobrze sprawdzi się również w formie oprysku.

Przeczytaj także: Stosuj się do tych zasad, a bezbłędnie przesadzisz swoje lilie!

Jakie nawozy do pomidorów możemy przygotować w domu?

Jeśli naszym głównym zmartwieniem nie jest przywrócenie do życia przegrzanych pomidorów, których uszkodzenia zostały spowodowane upałami, a jedynie chcemy zadbać o ich prawidłowy rozwój i użyźnić glebę, możemy przygotować inne rodzaje domowych nawozów.

• Gnojówka z pokrzyw: posiekane, świeże pokrzywy umieszczamy w dużym słoiku, zalewamy ciepłą wodą i odstawiamy na kilka dni. Przed wykorzystaniem, taki nawóz należy rozcieńczyć wodą w proporcji 1:10 (1 litr nawozu na 10 litrów wody).
• Nawóz z bananów: czyste skórki z bananów zalewamy wodą i odstawiamy na kilka dni. Gotowy nawóz należy rozcieńczyć z wodą.
• Napar z cebuli: do garnka z 2 litrami wody wsyp 3 szklanki łupin cebuli (pamiętaj, aby były czyste) i gotuj na wolnym ogniu przez 15 minut. Tak przygotowany napar przykryj i odstaw na 48 godzin. Przed użyciem przecedź i rozcieńcz 2,5 litrami wody.

fot. envato elements

Rośliny wieloletnie dla osób zapracowanych i zabieganych

Jak pielęgnować rośliny wieloletnie?

Ogród dla zabieganych – zaplanowanie przestrzeni

Inne rośliny, które są łatwe w uprawie

Sporo osób nie ma czasu na codzienne doglądanie ogrodu. Z tego powodu właśnie najlepiej postawić na rośliny wieloletnie, które będą rosły przez kilka lat, a do tego nie wymagają dużego nakładu pracy. Jakie rośliny wybrać?

Ogród dla zapracowanych

FOTO: Envato Elements

Rośliny wieloletnie dla osób zapracowanych i zabieganych

Swoją uwagę należy skierować w stronę gatunków, które będą cieszyć oko przez kilka sezonów.

Oto niektóre z nich:

• jeżówka – odporna na suszę i choroby, mało wymagająca, a pięknie dekoruje przestrzeń kolorowymi kwiatami;
• lawenda, sprawdzi się nawet w suchym klimacie, pięknie pachnie;
• mydlnica bazyliowata z pięknymi różowymi kwiatkami;
• wisteria mająca urocze zwisające grona kwiatów;
• eleganckie trawy ozdobne – niezwykle modne i niemal samoobsługowe,
• funkia z dekoracyjnymi liśćmi.

Ogród dla zapracowanych

FOTO: Envato Elements

– Aranżując przestrzeń w ogrodzie, warto przeznaczyć miejsce również na bardziej egzotyczne rośliny wieloletnie. Mydlnica bazyliowata jest urokliwą, niskorosłą byliną, często wykorzystywaną jako roślina okrywowa. Charakteryzuje się drobnymi, jasnoróżowymi kwiatami, które pojawiają się wiosną i pokrywają roślinę aż do późnego lata. Jest łatwa w uprawie, dobrze znosi suszę i preferuje słoneczne stanowiska z dobrze przepuszczalną glebą. Wisteria natomiast, coraz bardziej popularna w Polsce, jest ceniona za swoje malownicze, zwisające grona kwiatów. Jako roślina pnąca świetnie sprawdza się do tworzenia malowniczych zadaszeń lub ścian. Preferuje stanowiska słoneczne i zaciszne, które sprzyjają obfitemu kwitnieniu, choć toleruje także lekki półcień. Wisteria jest stosunkowo łatwa w uprawie, wymaga jednak cierpliwości, ponieważ pełne kwitnienie może nastąpić dopiero po kilku latach od posadzenia – analizuje Joanna Legutko, doradca ogrodniczy, wiceprezes zarządu firmy W.Legutko, producenta nasion i akcesoriów ogrodniczych.

Przeczytaj także: Zbiory owoców w lipcu. Jak przeprowadzić je poprawnie?

Ogród dla zapracowanych

FOTO: Envato Elements

Jak pielęgnować rośliny wieloletnie?

Choć rośliny wieloletnie nie wymagają od nas szczególnej troski, to jest kilka określonych działań, jakie warto podjąć, aby nasadzenia przetrwały. Joanna Legutko radzi, by do wysiewu zabrać się wczesną wiosną lub jesienią, gdy gleba jest wilgotna, a temperatury umiarkowane. Roślinom wieloletnim, choć nie wymagają częstego podlewania, należy zapewnić odpowiednią ilość wody w czasie suszy, zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu. Raz w sezonie powinniśmy także zaplanować nawożenie. Polecane nawozy to te naturalne, jak kompost czy obornik. Aby odżywić roślinę, można także praktykować przycinanie łodyg lub gałęzi w odpowiednim czasie.

Ogród dla zabieganych – zaplanowanie przestrzeni

Kolejnym czynnikiem jest dobór gatunków do warunków pogodowych panujących w danym regionie. Są rośliny bardziej lub mniej odporne na mróz, czy na suszę. Tam, gdzie występują prawdziwe zimy, czyli na północy kraju, można sadzić hortensje, berberysy czy forsycje. W południowych i zachodnich częściach Polski sprawdzi się lawenda, jeżówka czy trawy ozdobne dobrze znoszące suszę.

Inne rośliny, które są łatwe w uprawie:

• nagietek lekarski – nie ma szczególnych wymagań uprawowych, poradzi sobie świetnie w każdych warunkach,
• nasturcja większa – potrzebuje jedynie lekko wilgotnej gleby oraz słonecznego miejsca w ogrodzie,.
• słonecznik ozdobny – nasiona wysiewamy na początku maja od razu na miejsce stałe,
• rudbekia – wieloletnia roślina osiągająca od 30 do nawet 200 cm wysokości, łatwa w uprawie, należy tylko pamiętać, że potrzebuje słońca i umiarkowanie wilgotnej gleby,
• serduszka okazała – to długowieczna bylina o pierzastych liściach, jej kwiaty mogą występować w różnych kolorach, na przykład w odcieniach różu, czerwieni, bieli czy błękitu. 

Fot. envato elements

Źródło: mat. prasowe

• Naturalne i ekologiczne opryski na pomidory
• Naturalne środki zapobiegające chorobom pomidorów
• Choroby grzybowe pomidorów i ich leczenie

Naturalne i ekologiczne opryski na pomidory

Oprysk jest jednym ze skuteczniejszych sposobów zapobiegania chorobom roślin. Ta metoda nie tylko pozwala na dotarcie roztworu do miejsc, które najbardziej tego potrzebują, ale zabiera również mniej czasu i pozwala nam dokładnie kontrolować dawkowanie. W pielęgnacji pomidorów sprawdzą się dwa rodzaje oprysków, które są całkowicie bezpieczne, naturalne i ekologiczne:

• Wywar ze skrzypu: 1 kilogram świeżych pokrzyw zalewamy 10 litrami wody i odstawiamy na cały dzień. Po takim namaczaniu, pokrzywy gotujemy przez pół godziny. Przed użyciem należy rozcieńczyć z wodą w proporcji 1:4.
• Gnojówka z żywokostu: 1 kilogram żywokostu mieszamy z 10 litrami wody i pozostawiamy na dwa tygodnie. Gotową gnojówkę odcedzamy i rozcieńczamy z wodą w proporcji 0,5:10.

Przeczytaj także: Skrzyp polny – jak przyrządzić lecznicze mikstury nie tylko na piękne włosy?

Naturalne środki zapobiegające chorobom pomidorów

Jak podaje stare, polskie porzekadło, lepiej zapobiegać niż leczyć. Tak też jest w przypadku pomidorów, na które czyhają przeróżne choroby, zarazy i szkodniki. Zamiast więc czekać, aż któreś z nich się pojawią, już teraz przygotujmy krzewy i wzmocnijmy ich odporność. Sposobów na to jest, co najmniej, kilka:

• Wybierając krzewy, decydujmy się na odmiany, które charakteryzują się wysoką odpornością i pochodzą z zaufanych źródeł.
• Najłatwiejszym sposobem zapobiegania chorobom grzybowym jest omijanie liści pomidorów podczas podlewania. Nadmierna wilgotność prowadzi do rozwoju patogenów.
• Planując ogród, zdecydujmy się na uprawę współrzędną i odpowiednie sąsiedztwo dla naszych roślin. Koło pomidorów warto zasadzić tymianek, lawendę, bazylię, pietruszkę, koperek lub szczypiorek.
• Do pielęgnacyjnych kalkulacji warto włączyć profilaktyczne opryski i nawożenie. Nie musi ono opierać się na produktach kupnych i chemicznych. Poniżej podajemy naturalne opryski, które sprawdzą się doskonale.

Przeczytaj także: Uprawa współrzędna, czyli jakie rośliny sadzić koło siebie?

Choroby grzybowe pomidorów i ich leczenie

Jednymi z najczęściej występujących wśród pomidorów chorób są te grzybowe, które bardzo łatwo się rozprzestrzeniają, a do zakażenia wystarczy zbyt duża wilgotność. Poniżej przedstawiamy opryski, które pomogą w zapobieganiu oraz zwalczaniu takich chorób jak: zaraza ziemniaczana, antraknoza i alternarioza.

• Gnojówka z pokrzywy: zbieramy około 1 kilograma młodych liści pokrzywy, umieszczamy je w naczyniu i zalewamy 10 litrami wody, a następnie odstawiamy na około dwa tygodnie i codziennie mieszamy. Przed wykorzystaniem, taką miksturę należy rozcieńczyć w proporcji 1:10 do podlewania oraz 1:20 do oprysków.
• Oprysk z czosnku: 25 gramów czosnku mielimy i zalewamy 1 litrem wody. Zostawiamy na piętnaście minut, od czasu do czasu mieszając. Przed opryskiem, roztwór należy rozcieńczyć w proporcji 1:1.
• Oprysk z drożdży: 100 gramów drożdży rozpuszczamy w 0,5 litra mleka i 10 litrach wody.

Julita Semrau

fot. envato elements

Jakie choroby atakują pomidory?

Jakie szkodniki atakują pomidory?

Co oznaczają zmiany na liściach pomidorów?

Jakie choroby atakują pomidory?

Chociaż pomidory nie są zbyt wymagające w uprawie oraz pielęgnacji, rozpoczynając swoją przygodę z ich uprawą, warto zapoznać się z podstawową listą chorób, które najczęściej atakują tę roślinę. Dzięki temu nie tylko łatwiej jest się przygotować do walki z nimi, ale także szybciej można je rozpoznać. Na co warto zwracać uwagę?

Alternarioza pomidora: na zaatakowanych przez grzyba liściach pojawiają się brązowe plamy, które zasychają i się wykruszają. Liście te następnie żółkną i zamierają.

Bakteryjna cętkowatość pomidora: na liściach pojawiają się ciemnozielone plamy, które następnie zmieniają kolor na brązowy i otaczają się obwódką. Tak zaatakowany liść usycha.

Mozaika pomidora: młode liście krzewu są zniekształcone i wyjątkowo małe, natomiast na starszych liściach pojawiają się rozmyte plamy.

Oczywiście, wymienione choroby nie są listą kompletną. Jednak obserwacja liści pomidora bardzo często pomoże wykryć pierwsze objawy zarazy i podjąć skuteczne kroki.

Przeczytaj także: Kiedy sadzić pomidory do gruntu i jak je pielęgnować?

Jakie szkodniki atakują pomidory?

Choroby nie są jedynym zagrożeniem dla pomidorów. Do tej listy należy dołączyć również insekty, które żerują na korzeniach, owocach. Obecności których z nich możemy poszukiwać na liściach?

• Przędziorki: można je rozpoznać po pajęczynie, która oplata stopniowo usychające liście.
• Stonka ziemniaczana: jeden z najpopularniejszych insektów, którego bardzo łatwo rozpoznać. Żywi się liśćmi rośliny.
• Mszyce: oblepiają młode pędy i liście rośliny, które żółkną i stają się zdeformowane.
• Gąsienice: zjadają owoce oraz liście pomidorów, zostawiając za sobą czarne odchody.
• Mączliki: wydalają one substancję, która skutecznie oblepia liście. Na spodzie liści można znaleźć ich larwy.
• Miniarki: żerują bezpośrednio w liściach, pozostawiając na nich plamy, które swoim wyglądem przypominają tunele.

Sąsiedztwo roślin

Uprawa współrzędna, czyli jakie rośliny sadzić koło siebie?

Co oznaczają zmiany na liściach pomidorów?

Obserwacja liści pomidorów pod kątem występowania na nich wszelkich nieprawidłowości jest krokiem w pielęgnacji tak ważnym jak podlewanie oraz odpowiednie nawożenie ziemi. Na jakie plamy warto zwrócić uwagę i co one oznaczają?

• Białe, drobne, okrągłe i zlewające się ze sobą plamki (a dodatkowo biały nalot) mogą wskazywać na mączniaka prawdziwego.
• Białe, nekrotyczne plamki (a dodatkowo zwijające się i zasychające liście) mogą być objawem raka bakteryjnego.
• Białe, żółte lub brunatne plamki (a dodatkowo wżery) najczęściej sygnalizują obecność szkodników.
• Żółte plamki (a dodatkowo brązowy lub fioletowy nalot) mogą świadczyć o brunatnej plamistości liści.
• Żółte lub szarawe plamy (a dodatkowo szary i puszysty nalot) najczęściej wskazują na zakażenie szarą pleśnią.
• Brązowe lub czarne okrągłe, nieregularne plamy (a dodatkowo zawijanie się krawędzi liści) mogą świadczyć o brązowej plamistości liści.

fot. envato elements

Jaką odmianę cukinii wybrać?

Kiedy i jak sadzić cukinię?

Co posadzić w sąsiedztwie cukinii?

Jak pielęgnować cukinię?

Jaką odmianę cukinii wybrać?

Odmian cukinii, tak jak sposobów jej przygotowywania jest wiele, przed zakupem nasion, warto więc przejrzeć rynek i dostosować swój wybór do potrzeb i możliwości. Polecamy odmiany, które sprawdzą się zarówno dla ogrodników bardziej zaawansowanych, jak i dla osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę z warzywnikiem. Pamiętaj, aby ziarna kupować tylko u zaufanych sprzedawców.

• “Ascona”: odmiana cukinii z dużą odpornością i ciemnozielonych, cylindrycznych owocach.
• “Atena Polka”: odmiana cukinii o żółtej, gładkiej i połyskującej skórze.
• “Astra Polka”: jedna z najczęściej wybieranych wczesnych odmian cukinii. Cechuje się dobrą odpornością na choroby i klasycznym wyglądem, zielona i maczugowata.
• “Soraya”: odmiana cukinii o niewielkich wymaganiach glebowych i pielęgnacyjnych. Jej owoce są kształtne i walcowate.
• “Suha”: odmiana cukinii o bardzo dobrych zdolnościach adaptacyjnych i odporności na choroby. Jej owoce są jasnozielone, o skórce z połyskiem.

Kiedy i jak sadzić cukinię?

Z sadzeniem cukinii do gruntu warto wstrzymać się do czasu, aż skończą się ostatnie przymrozki. Przystępujemy więc do pracy od połowy maja. Jeśli chcesz zająć się sadzeniem wcześniej, zrób to w pojemnikach (w połowie kwietnia), natomiast rozsadę do gruntu przygotuj pod koniec maja.

Przeczytaj także: Największe zagrożenie dla twoich grusz i jabłoni! Jak zwalczać zarazę ogniową?

Miejsce dla cukinii powinno być nasłonecznione i nienarażone na zbyt silne wiatry. Wysiewamy ją gniazdowo, a więc do jednego dołka wrzucamy po 2 lub 3 nasiona i przysypujemy je glebą, która powinna być żyzna i przepuszczalna. Aby zapewnić im bezproblemowy wzrost i obfite zbiory, samą ziemię warto najpierw odżywić nawozem organicznym.

Co posadzić w sąsiedztwie cukinii?

Planując swój warzywniak warto poświęcić chwilę na dokładne rozplanowanie. Nie chodzi jedynie o końcowy wygląd ogrodu, ale również o jego wydajność. Zapewnienie odpowiedniego sąsiedztwa roślinom, wspomaga ich rozwój i może ograniczać namnażanie się szkodników. Obok cukinii warto więc posadzić cebulę, czosnek, fasolę, zioła, nagietki, aksamitki i nasturcje.

Przeczytaj także: Najlepszy domowy nawóz dla borówki amerykańskiej. Jak go przygotować?

Jak pielęgnować cukinię?

Cukinia jest doskonałym warzywem dla początkujących ogrodników. Nie wymaga wielu kroków pielęgnacyjnych i wystarczy jej odpowiednio odżywiona gleba oraz stanowisko.

Cukinię podlewamy regularnie i obficie (nie zaleca się lania wody bezpośrednio na liście, gdyż może to spowodować chorobę grzybową). Dodatkowym krokiem pielęgnacyjnym w pierwszej fazie wzrostu jest również odchwaszczanie.

fot. envato elements 

• Kiedy nawozić pomidory?
• Jak zrobić gnojówkę z pokrzywy?
• Sposoby na domowy nawóz do pomidorów

Kiedy nawozić pomidory?

Pierwsze nawożenie pomidorów możemy wykonywać już około dwóch tygodni po przesadzeniu ich do gruntu, na stałe miejsce (doskonale sprawdzi się tutaj kompost). Sadzonki powinny być już na tyle rozwinięte, aby bezpiecznie wchłaniały większe ilości dostarczanych składników odżywczych i minerałów. Kolejne zabiegi poleca się powtarzać co kolejne dwa tygodnie. Natomiast ostatnie nawożenie, około trzech tygodni przed planowanym zbiorem (zazwyczaj jest to nie później niż koniec czerwca).

Przeczytaj także: Koper na truskawki? Doskonały nawóz, który zdziała cuda

Jak zrobić gnojówkę z pokrzywy?

Chociaż do uprawy pomidorów często poleca się jednoskładnikowe lub wieloskładnikowe nawozy mineralne, ich naturalną i bezpieczną alternatywą może być gnojówka z pokrzywy. Posiada ona właściwości odżywcze, antyseptyczne, azot oraz tytan, który usprawnia proces zapylania, wytwarzania kwiatostanów, owoców i nasion. Jak ją przygotować? Nie ma nic prostszego:

• pokrzywy zbieramy, zanim wykształcą one kwiatostany;
• posiekane na mniejsze części rośliny przekładamy do pojemnika i zalewamy wodą (na 1 kilogram pokrzyw potrzebujemy 10 litrów wody);
• pojemnik przykrywamy w ten sposób, aby do środka dostawało się powietrze i odstawiamy w zacienione miejsce;
• przygotowywaną gnojówkę mieszamy raz dziennie.

Proces fermentacji może potrwać od 2 do 4 tygodni. Tak przygotowany roztwór należy rozcieńczyć przed wykorzystaniem (1 litr gnojówki na 10 litrów wody). Nawożenie możemy przeprowadzać już po trzech tygodniach od przesadzenia roślin oraz powtarzać co dwa lub trzy tygodnie. Aby wykorzystać cały potencjał zawarty w gnojówce z pokrzywy, należy wylewać ją bezpośrednio pod korzeń.

Przeczytaj także: Jak maj to maliny… i groch! Jak zadbać o krzewy malin?

Sposoby na domowy nawóz do pomidorów

Pokrzywa nie jest jedyną rośliną, z której z powodzeniem możemy przygotować odżywczą dla pomidorów gnojówkę. Doskonale sprawdzi się do tego również mniszek lekarski oraz skrzyp. 

Gnojówkę ze skrzypu przygotujemy w bardzo podobny sposób: około 1 kilograma rośliny zalewamy 10 litrami wody i odstawiamy na 4-5 dni do fermentacji. Przed podlaniem pomidorów rozcieńczamy w proporcji: 1 litr gnojówki na 50 litrów wody. 

Przeczytaj także: Tego środka owadobójczego już nie użyjesz w swoim ogrodzie! Czym zastąpić Mospilan?

Aby przygotować wyciąg z mniszka lekarskiego, należy około pół kilograma świeżych liści zalać 10 litrami wody i odczekać 3 godziny. Przed wykorzystaniem takiego naparu nie trzeba go rozcieńczać. 

Julita Semrau

fot. envato elements

Mospilan 20 SP to insektycyd zwalczający ćmę bukszpanową, mszyce, gąsienice, owocówki i wiele innych szkodników ssących i gryzących, które na co dzień sieją spustoszenie w naszych ogrodach, sadach i grządkach. Może być wykorzystywany do ochrony mnóstwa roślin: ziemniaków, truskawek, malin, porzeczek, agrestu, dyni, ogórków oraz wielu innych. Oprócz szerokiego zakresu działania powierzchniowego, wgłębnego i systemicznego, można nim opryskiwać również w wysokich temperaturach.

PIĘKNE RÓŻE

Oto najlepsze sposoby na nawożenie róż! Będą kwitły cały sezon!

Od 30 kwietnia 2024 roku jego sprzedaż zostanie skierowana jedynie dla profesjonalistów. Chociaż produkt nie zostaje wycofany z ogólnego rynku, ogrodnik-amator nie może już go zakupić.

Czym zastąpić Mospilan?

Substancją czynną Mospilanu 20 SP jest acetamipryd, dwudziestoprocentowy związek z grupy pochodnych neonikotynoidów. Dla nas oznacza to, że sam produkt bardzo trudno zastąpić jednym, wieloskładnikowym preparatem. Chociaż w zasadzie jest to niemożliwe, nie ma również powodu do obaw, jednym z rozwiązań jest zwrócenie się ku naturalnym środkom owadobójczym oraz regularnej pielęgnacji!

Przeczytaj także: Domowy nawóz do ogórków. 

Poniżej przedstawiamy listę środków, którymi można zastąpić Mospilan:

• Polysect Naturen (zwalcza mszycę bukszpanową w sposób fizyczny i kontaktowy)
• Chabasite Insect (zwalcza ćmę bukszpanową, mszycę, pluskwiaki i przędziarki)
• Klej entomologiczny (zwalcza owocówki, kwieciak jabłkowiec)
• Siltac EC (zwalcza mszyce, przędziorki i miseczniki)
• Deltam (zwalcza mszyce, chrząszcze stonki ziemniaczanej, malinowce)
• Karate Zeon 050 CS (zwalcza gąsienice, śmietkę cebulową i kapuścianą)

Pamiętajmy, żeby wybierać preparaty odpowiednie dla uprawianych przez nas roślin oraz szkodnika, który się na nich pojawił lub im zagraża. Oprócz stosowania środków chemicznych oraz gotowych preparatów, w podwyższaniu zdrowia roślin niezmiernie ważną rolę odgrywa również zrównoważona i regularna pielęgnacja. Już przed sadzeniem warto nawieźć i odżywić glebę oraz zastosować reguły poprawnego sąsiedztwa roślin. Wytwarzane przez nie substancje pomagają odstraszać między innymi ślimaki. Jak podpowiada nam przysłowie: lepiej zapobiegać niż leczyć!

Julita Semrau

fot. envato elements

Maj jest jednym z najbardziej przewrotnych miesięcy w całym roku kalendarzowym. Zachwyca nas ciepłymi promieniami słońca, umiarkowanym wietrzykiem i coraz wyższymi temperaturami. Spragnieni ciepła po długiej zimie dajemy się nabrać na ten podstęp i czujemy się zaskoczeni, kiedy nagle, w połowie miesiąca nas i nasze rośliny atakuje nagłe załamanie pogody. Długoletnie obserwacje atmosferyczne podają, że występuje ono co roku o mniej więcej tej samej porze — przed imieninami Zofii, a więc 15 maja. Zgodnie z potocznym rozumieniem, po tym dniu nie powinny już się pojawiać przymrozki.

Czytaj także: Jak sadzić pomidory do gruntu. 

Chociaż zimną Zośkę traktuje się niekiedy jako przesąd lub ciekawostkę, badania wskazują trend, według którego największe prawdopodobieństwo nagłego spadku temperatur występuje między 10 a 17 maja, kiedy nad Europę Środkową napływa powietrze polarne. Aby więc ograniczyć straty w ogrodzie, związane z załamaniem pogody, warto wstrzymać się od wykonywania niektórych prac.

Jakich prac ogrodowych nie wykonywać przed zimną Zośką?

Popularne przysłowie mówi, że “przezorny zawsze ubezpieczony”. Aby zapewnić naszym uprawom stabilny i niezakłócony nagłymi załamaniami pogodowymi rozwój, przed 15 maja należy wstrzymać się z wysadzeniem roślin ciepłolubnych i wrażliwych na przymrozki. Do takich należą nieodporne na zimno kwiaty jednoroczne: begonia stale kwitnąca, cynia, gazania lśniąca, szałwia, słonecznik, aksamitka oraz nasturcja. Wrażliwe na niskie temperatury są również niektóre rośliny cebulowe: jaskry, frezje, mieczyki. Przed 15 maja nie warto również wysadzać do gruntu roślin wrażliwych na mróz, jak pomidory, papryka i ogórki.

Sąsiedztwo roślin

Uprawa współrzędna, czyli jakie rośliny sadzić koło siebie?

Pierwsza połowa maja to czas, kiedy warto obserwować pogodę, niezależnie od tego, czy wierzymy w istnienie zimnej Zośki: w razie zapowiadających się przymrozków, należy przykryć delikatniejsze rośliny, na przykład agrowłókniną lub korą. Uchroni je to przed uszkodzeniami, których niekiedy nie da się już naprawić.

Inne ważne dla ogrodników daty:

15 dzień maja to nie jedyna data, którą warto zatrzymać w pamięci. W obiegowej świadomości osób zajmujących się uprawą roślin funkcjonuje również “trzech ogrodników”. Jest to Pankracy (12 maja), Serwacy (13 maja) oraz Bonifacy (14 maja), których dni imienin mają wyznaczać największe natężenie przymrozków.

fot. envato elements 

oprac. Julita Semrau

• Kiedy sadzić pomidory?
• Jak pielęgnować pomidory?
• Jak i kiedy nawozić pomidory?

Kiedy sadzić pomidory do gruntu?

Okres sadzenia pomidorów jest uzależniony od wybranego przez nas miejsca i czasu zbiorów. Jeśli chcemy zasadzić je w ogrodzie, najlepszym terminem będzie ten od początku maja do połowy września. Jeśli jednak zdecydujemy się na szklarnię, uprawę możemy zacząć już w połowie kwietnia i prowadzić ją aż do października. Poniższa rozpiska ułatwi orientację w terminach, które najbardziej sprzyjają wzrostowi warzyw:

• do gruntu: końcówka maja, bądź początek czerwca
• w szklarni: przełom stycznia i lutego lub koniec lipca (w zależności od planowanego zbioru)
• pod folią: początek czerwca (sadzonki przenosimy do gruntu z końcem lipca) lub w połowie lutego (sadzonki przenosimy pod koniec marca). 

Jak pielęgnować pomidory?

Pielęgnacja pomidorów jest niekiedy procesem ważniejszym od sposobu oraz czasu, w jaki zostały one posadzone. Ważne jest systematyczne podlewanie roślin w taki sposób, aby nie doprowadzić do wysuszenia gleby. Do kontrolowania poziomu wilgotności ziemi, dochodzi również potrzeba ciągłego kontrolowania pędów oraz ich przycinania, aby nie były one zbyt gęste, gdyż blokuje to rozwój.

Przeczytaj także: Niezbędnik ogrodnika. Jakie narzędzia warto mieć i jak o nie dbać?

Jednak najważniejszym krokiem na drodze do zdrowych, smacznych i bujnie obradzających pomidorów jest ich regularne odżywianie. To właśnie odpowiednio wcześnie przygotowane nawożenie wspomoże roślinę przez cały okres jej wzrostu i uchroni od chorób i szkodników

Jak i kiedy nawozić pomidory?

Pomidory trzeba nawozić jeszcze przed ich wsadzeniem. Przygotowane na sadzonki lub nasiona miejsce odżywiamy nawozem granulowanym, mineralnym lub obornikiem, wymieszanym z glebą. 

Pomocne mogą okazać się również odżywki przygotowane w domu, z produktów dostępnych pod ręką. Można do tego wykorzystać skórki banana, łupinki cebuli i czosnku, pokrzywy lub drożdże. Każdy z tych kuchennych odpadów można zalać ciepłą wodą, odstawić, a następnie podlewać sadzonki po uprzednim rozcieńczeniu z wodą.

Przeczytaj także: Nawóz, który już masz w swojej kuchni! Świetny pod maliny i nie tylko

Chociaż domowe sposoby stwarzają mniejsze ryzyko przenawożenia naszych pomidorów, nie zawsze jesteśmy w stanie samodzielnie dostarczyć roślinom wszystkich niezbędnych składników odżywczych. Przed zakupem gotowego preparatu, upewnij się, że w składzie znajdują się następujące składniki:

• bor
• cynk
• azot
• potas
• fosfor
• magnez
• żelazo
• wapń
• mangan
• miedź

Julita Semrau

fot. envato elements

Papryka jest rośliną dosyć wymagającą. Najlepiej uprawiać ją w tunelach foliowych bądź w szklarniach, gdyż potrzebuje ona dosyć wysokiej temperatury oraz sporej wilgotności powietrza. Przede wszystkim musimy więc zadbać o podłoże, a konkretniej – o zawartość wody w nim. Nawet krótkotrwała susza może negatywnie wpłynąć na plony. Z tego względu warto ściółkować rozsadę papryki za pomocą trocin lub słomy. W ten sposób nie tylko ograniczymy odparowywanie wody z gleby, ale też sprawimy, że temperatura ziemi będzie utrzymywać stałą i dosyć wysoką temperaturę. Jeżeli natomiast wykorzystamy folię, utrudnimy wzrost chwastom.

Przeczytaj koniecznie: Ściółkowanie grządek warzywnych: ekologiczny sposób na oszczędzanie wody i wysokie plony

Paprykę należy regularnie zasilać odpowiednimi preparatami czy materiałami. Używajmy w tym celu kompostu lub nawozów sklepowych, bezchlorkowych, za to bogatych w azot, potas i fosfor. Papryka jest bardzo wrażliwa na chlor i sól, musimy więc unikać tych składników. Stosować możemy także różnego rodzaju odżywki naturalne.

Jakie rośliny posadzić koło papryki?

Doświadczeni ogrodnicy wiedzą, że odpowiednie sąsiedztwo roślin pozytywnie wpływa na uprawę. Oto, co warto sadzić obok papryki w warzywniku:

• Bazylia, czyli aromatyczne zioło, skutecznie odstraszające wiele szkodników. Dzięki tej roślinie pozbędziemy się zwłaszcza mrówek i mszyc. Posadzona w sąsiedztwie papryki, dodatkowo pozytywnie wpłynie na smak plonów.
• Czosnek dzięki swojemu szczególnemu aromatowi skutecznie odstraszy wiele szkodników. Poza tym potrafi zminimalizować ryzyko wystąpienia chorób grzybowych, w tym szczególnie często atakującego paprykę mączniaka prawdziwego.
• Nagietek to piękny kwiat, posiadający jednak nie tylko walory estetyczne. Jego piękny zapach przyciąga wiele pożytecznych owadów – zwłaszcza pszczoły i motyle.
• Pietruszka również należy do bardzo aromatycznych warzyw. Dzięki tej cesze przyciągnie sporo owadów zapylających.
• Pomidor przede wszystkim świetnie wpłynie na kondycję gleby. Jeżeli umiejscowimy go nieopodal papryki, znacząco wpłyniemy na jakość i wielkość zbiorów. Korzenie pomidora wydzielają silny środek grzybobójczy – nie musimy więc obawiać się chorób rozwijających się w podłożu.
• Sałata to roślina, która pomoże nam utrzymać odpowiedni poziom wilgoci w ziemi, co przy uprawie papryki jest szczególnie istotne.

Przeczytaj także: Zalecenia gospodarskie na kwiecień: co tradycyjnie robi się w polu i ogrodzie?

Te rośliny z pewnością pozytywnie wpłyną na wzrost i rozwój papryki, niejako ułatwiając uprawę tego warzywa. Nie możemy jednak zapominać przy tym o właściwej pielęgnacji. Dodatkowo nie przesadzajmy z liczbą roślin posadzonych na małej przestrzeni. Jeżeli będzie ich zbyt wiele, zaczną one negatywnie wpływać na swój rozwój.  

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Jadalne rośliny korzeniowe mają długi czas wegetacji, a przy tym niewielkie wymagania pokarmowe. Powinny być uprawiane najczęściej w drugim roku po oborniku. Wyjątek stanowi seler, który uprawiamy już w pierwszym roku. Właściwie wszystkie gleby nadają się do uprawy warzyw korzeniowych. Jeżeli chodzi o marchew i pietruszkę, to ziemia na ich stanowisku powinna być stale delikatnie wilgotna. Przesuszenie podłoża będzie skutkować rozwidlaniem się korzeni tych warzyw.

Inne wymagania w znacznej mierze zależą od gatunku rośliny. Najwyższe wymagania cieplne ma marchew i burak ćwikłowy. Gdy temperatura na zewnątrz spadnie do 0°C i poniżej, z pewnością przemarzną. Pietruszka i seler z kolei bez większego problemu zniosą przymrozki. Co więcej – pietruszka może nawet przezimować w gruncie. Jeżeli w początkowej fazie wzrostu roślin korzeniowych znacząco spadnie temperatura, to może dojść do zjawiska pośpiechowatości. Jest to po prostu przedwczesny rozwój pędu kwiatostanowego.

Jak sadzić warzywa korzeniowe?

Najczęściej warzywa korzeniowe uprawiamy z siewu prosto do gruntu. Wyjątkiem wśród tego typu roślin jest seler. Ze względu na długi okres wegetacji tego warzywa, uprawiamy go wyłącznie z rozsady. Nasiona marchwi możemy wysiewać już w marcu. Zbiór natomiast przeprowadzamy od końca maja do sierpnia. Późne odmiany tego warzywa wysiewamy na przełomie kwietnia i maja. W tym przypadku zbiór przeprowadzimy dopiero w październiku. Pietruszkę korzeniową wysiejemy z kolei na przełomie marca i kwietnia. Plony będziemy mogli zebrać na przełomie października i listopada. Buraki ćwikłowe wysiewamy do gruntu znacznie później, a więc od kwietnia aż do czerwca. Zbiory możemy natomiast przeprowadzić do końca lipca. Rozsadę selera zakładamy z kolei w lutym lub w marcu. Rozsada będzie rozwijać się przez około 12-13 tygodni. Ważne jest, aby w tym czasie zapewnić roślinom odpowiednią temperaturę.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Nasiona ogórków sieje się do doniczek w drugiej połowie kwietnia. Rozsadę natomiast przenosimy do gruntu na przełomie maja i czerwca. Jeżeli natomiast siejemy warzywa bezpośrednio do ziemi, to najlepiej zrobić to od połowy maja do połowy czerwca. Pamiętajmy, że ogórki są bardzo wrażliwe na mrozy. Rośliny te można uprawiać także w doniczkach na balkonach lub tarasach.

Jakie wymagania mają ogórki gruntowe?

Ogórki najlepiej będą czuć się na stanowisku nasłonecznionym i osłoniętym od wiatru. Gleba pod uprawę powinna być próchnicza i dobrze przepuszczalna, o odczynie zasadowym. Najlepiej wykonać wapnowanie gleby pod uprawę jeszcze jesienią. Grunt możemy przygotować także poprzez zasilenie go obornikiem bądź innym ekologicznym nawozem. Ten zabieg przeprowadzamy co najmniej pół roku przed siewem. Na wzrost ogórków gruntowych będą pozytywnie wpływać inne rośliny, na przykład cebula, groch czy fasola. Sąsiedztwo kopru oraz bazylii zwiększy odporność ogórków na choroby i szkodniki. Pamiętajmy, że naszym zielonym warzywom szkodzić będą rośliny należące do rodziny dyniowatych. Dynie, kabaczki albo cukinie zapadają na te same choroby co ogórki oraz są atakowane przez podobne szkodniki.

Przeczytaj także: Wiosenne sianie cukinii

Sadzenie ogórków gruntowych do ziemi – krok po kroku

Ogórki możemy wysiać bezpośrednio do ziemi. Jest na to czas od połowy maja do połowy czerwca. Jak to zrobić? W gruncie wykopujemy dołki o głębokości 1,5-2 cm. W jednym wgłębieniu w ziemi możemy umieścić maksymalnie 3 nasiona ogórków. W przypadku wzrostu wszystkich nasion, należy usunąć najsłabszą siewkę. Powinniśmy zachować odstępy między dołkami wynoszące 10-15 cm, a między rzędami – 80-120 cm.

Inny sposób to sianie ogórków z rozsady. W drugiej połowie kwietnia umieszczamy w donicy o średnicy 8-10 cm po 2 lub 3 nasiona ogórków w dołkach o głębokości 1,5-2 cm. Doniczki ustawiamy na parapecie w miejscu ciepłym i słonecznym. Podlewamy umiarkowanie, a na 7-10 dni przed wsadzeniem do ziemi hartujemy siewki.

Przeczytaj także: Sadzenie pomidorów do gruntu – kiedy i jak to zrobić?

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Do gruntu cukinię siejemy po 15 maja – wówczas mija ryzyko największych przymrozków, a cukinia jest niezwykle wrażliwa na niskie temperatury. Na siew tego warzywa mamy czas do około 15 czerwca. Nasiona umieszczamy po 1-2 sztuki w osobnych dołkach, na głębokość od 2 do 3 cm. Gdy zdarzy się, że wzejdą dwa nasiona, to słabszą cukinię usuwamy.

Możemy również stworzyć rozsadę. Wystarczy od 1 do 2 nasion wysiać do małych, osobnych doniczek. Zabieg ten wykonujemy od 20 do 30 kwietnia. Rozsady wysadzamy do gruntu między 20 maja a 20 czerwca. Z doniczek wyjmujmy cukinię bardzo ostrożnie, by nie naruszyć bryły korzeniowej rośliny. Dobrym wyborem będą więc doniczki jednorazowe, które rozkładają się w podłożu.

Kiedy siać cukinię i jak ją pielęgnować?

FOTO: Envato Elements

Przed wsadzeniem cukinii do gruntu należy odpowiednio przygotować podłoże. Zasilmy je obornikiem jesienią w roku poprzedzającym uprawę. Nawóz organiczny nie zasoli podłoża, a przy okazji ograniczy konieczność stosowania nawozów mineralnych. Jeżeli roślinie będzie brakować konkretnych pierwiastków, możemy zastosować nawożenie dolistne.

Jak uprawiać cukinię?

Cukinia należy do ciepłolubnych roślin, z tego względu warto uprawiać ją w tunelu foliowym. Zniesie spadki temperatur do około  6-8°C, chociaż optymalna temperatura wzrostu wynosi 20-25°C. Miejsce siewu cukinii musi być przede wszystkim słoneczne i osłonięte od wiatru. Warzywo to najlepiej będzie rozwijać się w żyznej, przepuszczalnej i próchniczej glebie o odczynie zbliżonym do obojętnego. Ponieważ system korzeniowy cukinii jest płytki, roślina ta będzie potrzebować sporej ilości letniej i odstanej wody.

PIĘKNE KWIATY

Lilie na wiosnę – jak je sadzić?

W przypadku początkowej fazy uprawy musimy regularnie usuwać chwasty z grządek.  Można rozważyć również przeprowadzenie zabiegu ściółkowania cukinii. Dzięki temu ograniczymy straty wody z podłoża, a przy tym zapobiegniemy suszy. Do ściółkowania można wykorzystać rozdrobnioną słomę. Cukinię dosyć często atakują choroby: mączniak prawdziwy, mączniak rzekomy czy szara pleśń. Szkodnikiem tej rośliny bardzo często kest przędziorek.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Zanim posadzimy pomidory, dobrze przygotujmy ziemię w naszym ogrodzie warzywnym. Glebę na grządkach przekopujemy wczesną wiosną na głębokość 30-50 cm. Do podłoża dodajemy nieco kompostu. Pamiętajmy, że pomidory wymagają również odpowiedniego pH gleby. Odczyn ten powinien wynosić od 5,5 do 6,5. Pomidory najlepiej będą rozwijać się w piaszczysto-gliniastej ziemi.

Kiedy sadzić pomidory?

Najlepszy termin na sadzenie pomidorów do gruntu to maj. Optymalną datą będzie 15 maja. Wówczas minie całkowicie niebezpieczeństwo wiosennych przymrozków, które mogłyby uszkodzić nasze rośliny. Musimy dobrze zgrać termin sadzenia z panującą na zewnątrz pogodą. Pomidory sadzimy w pochmurny dzień, lecz ziemia powinna być wówczas nagrzana. Dzięki temu rozsada lepiej się przyjmie.

Jak sadzić pomidory?

Rozsada pomidorów musi być zdrowa i krępa. Powinna mieć 15-30 cm wysokości, 5-7 liści orz zdrowy system korzeniowy. Rozsadę sadzimy na grządkach, pamiętając o zachowaniu między roślinami odległości od 35 do 50 cm. Liczba sadzonek pomidorów na 1 m2 to około 3 lub 4 sztuki. Rośliny sadzimy do uprzednio wykopanych dołków. Korzenie ułożone w takim wgłębieniu nie mogą podwijać się ani łamać. Na koniec delikatnie przysypujemy bryłę korzeniową ziemią, starannie ugniatając podłoże. Dobrym pomysłem będzie zapewnienie roślinom podpór. W tym celu obok sadzonki wbijamy drewniany palik. Po posadzeniu pomidory również obficie podlewamy.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Jeżeli planujemy nasz warzywnik od zera, warto najpierw ustalić miejsce, w którym zaczniemy uprawiać warzywa. Wybierzmy taką lokalizację na posesji, która jest dobrze nasłoneczniona przez dłuższy czas w ciągu dnia. Większość gatunków roślin będzie tego wymagała. Zapewniając warzywom dostęp do słońca, będziemy mieli pewność, że plony będą smaczne i bogate w witaminy. Ważnym czynnikiem jest również jakość gleby. Przed założeniem warzywnika warto jeszcze dodatkowo użyźnić ziemię. Dla niektórych gatunków konieczne będzie odkwaszenie podłoża – trzeba pamiętać, że większość warzyw lubi podłoże zasadowe, w przedziale pH 6,0-7,0. Musimy skupić się również na funkcjonalności. Miejsca, w których gleba jest bardzo lekka i szybko wysychająca, będzie trzeba częściej podlewać. Z kolei w tych lokalizacjach, w których gromadzą się zastoje wody, warto założyć grządki podwyższone.

Alternatywa dla grządek

Rabaty podwyższone: jak zrobić ogródek w skrzyniach?

Jak zaplanować uprawę współrzędną warzyw?

Uprawa współrzędna jest ważna przy zakładaniu warzywnika, ponieważ znacząco ułatwia pielęgnację. Ma to przełożenie głównie na działalność szkodników i rozprzestrzenianie się chorób. Na przykład w bliskim sąsiedztwie kapusty warto sadzić pomidory, szałwię czy koper. Dzięki temu największy szkodnik tego gatunku, motyl bielinek kapustnik, będzie miał trudności ze znalezieniem roślin, na których samica złoży jaja. Wszystko przez zapachy, jakie unoszą się od poszczególnych okazów – to one dezorientują szkodnika.

OGRÓD WARZYWNY

Na czym polega uprawa współrzędna warzyw?

Uprawa współrzędna polega na posadzeniu w tym samym rzędzie dwóch, trzech bądź więcej gatunków roślin. Obok warzyw i ziół uprawiać możemy również rośliny ozdobne czy niskie krzewy owocowe. Szczególnie polecane do sąsiedztwa warzyw są zioła o silnym aromacie. Większość intensywnych zapachów skutecznie odstrasza szkodniki. Niektóre gatunki wpływają także na szybszy wzrost innych roślin. Ważną zaletą tego typu uprawy jest przeciwdziałanie erozji gleby. Sprawia to, że podłoże dla naszych roślin będzie szczególnie żyzne. Nie opłaca się sadzić jednego gatunku na tym samym stanowisku przez dłuższy czas – to sprzyja jałowieniu i zmęczeniu ziemi.

Nadszedł czas na rozplanowanie warzywnika! Jak przygotować ziemię pod warzywa?

FOTO: Envato Elements

Jak przygotować ziemię w warzywniku na wiosnę?

Czas wczesnowiosenny sprzyjać będzie przygotowywaniu podłoża pod uprawę warzyw. Właściwa pielęgnacja gleby jeszcze przed zasianiem bądź zasadzeniem roślin jest bardzo ważna. Obejmować będzie kilka procesów. Pierwszy to odchwaszczanie. Z grządek usuwamy więc wszystkie pozostałości roślin uprawnych i chwasty. Polecane jest głębokie przekopanie ziemi, aby pozbyć się całych egzemplarzy, wraz z korzeniami. Kolejny etap będzie polegał na spulchnianiu gleby. Pamiętajmy że powinna być ona dość przepuszczalna i lekka, aby większość gatunków warzyw prawidłowo rosła. Powinno się także zadbać o właściwe pH ziemi, odpowiednie dla danego warzywa. Na koniec możemy spokojnie użyźnić podłoże obornikiem albo kompostem.

JAK POPRAWIĆ JAKOŚĆ GLEBY?

Co zrobić, aby gleba w ogrodzie była bardziej żyzna?

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Pomidory można wysiewać w domu. Wtedy znacznie wcześniej będziemy mogli cieszyć się pysznymi plonami. Potrzebne nam będą odpowiednie kuwety czy wielodoniczki. Najlepszy termin na rozpoczęcie rozsady pomidorów w domu to przełom lutego i marca. Gatunki, które rosną szczególnie szybko, warto wysiać dopiero w połowie marca. Dzięki takim działaniom smaczne owoce będziemy mogli zebrać w czerwcu.

Co będzie potrzebne do wysiewu pomidorów na rozsady?

Naszej domowej uprawie trzeba zapewnić odpowiednie podłoże. Ziemia dla pomidorów powinna być lekka i przepuszczalna. Użyć możemy gotowych mieszanek ze sklepu bądź stworzyć własną. Sprawdzi się zmieszanie kompostu i piasku albo perlitu. Te materiały warto podgrzewać w temperaturze 100°C, aby pozbyć się ewentualnych patogenów. Dodatkowo podłoże musi być lekko kwaśne, w granicach pH 5,5-6,5. Do ziemi zbyt kwaśnej dodajemy wapna, a do zbyt zasadowej – torfu. Ziemię wsypujemy do pojemników, kuwet czy doniczek i pozostawiamy na 2 dni. Dzięki temu ziemia osiądzie, co przełoży się na lepszą aklimatyzację nasion.

Wysiew pomidorów w domu – instrukcja krok po kroku

Jak wysiewać pomidory w domu, aby cieszyć się smacznymi owocami jak najszybciej? Przedstawiamy nasz poradnik.

1. Przygotowujemy podłoże w pojemnikach, a także sprawdzamy, czy mają one odpływy na spodzie.
2. W jednym miejscu w wielodoniczce umieszczamy po dwa nasiona, a w przypadku kuwet rozmieszczamy je w rozstawie 2 x 2 cm. Nasiona lekko wciskamy w głąb podłoża.
3. Na wysiane nasiona wysypujemy cienką, na około 0,5 cm, warstwę podłoża albo piasku.
4. Zraszamy umieszczone w podłożu nasiona w sposób jak najbardziej delikatny.
5. Pojemniki z rozsadą umieszczamy w miejscu ciepłym i dobrze nasłonecznionym. Optymalna temperatura dla nasion to 22-27°C.
6. Siewki przykrywamy materiałem przepuszczającym promienie słoneczne. Może to być folia bądź szkło. Dbajmy jednak, aby pod danym przykryciem nie panowała zbyt wysoka wilgotność podłoża. Co jakiś czas wietrzymy też uprawę.
7. Rozsadę podlewamy co około 2 czy 3 dni, sprawdzając, czy podłoże nie jest zbyt wilgotne. Gdy liście już się pojawią, unikajmy moczenia ich.
8. Po mniej więcej 2 tygodniach rośliny powinny wypuścić już minimum 2 liście. Wówczas siewki należy przepikować. Polega to na przesadzeniu roślin większych i silniejszych do małych doniczek, o średnicy 10 cm.
9. Zaplanujmy, kiedy będziemy chcieli wsadzić pomidory do gruntu. Na 10-14 dni przed przesadzeniem sadzonki trzeba będzie zahartować. Ten zabieg polega na wynoszeniu uprawy na zewnątrz – najpierw na kilka godzin dziennie, z czasem na cały dzień, a w końcowym etapie również na noc.
10. Pomidory z rozsady przesadzamy do ogrodu w drugiej połowie maja. Kontrolujmy jednak temperaturę – w nocy nie może ona spaść poniżej 13°C.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Seler uprawiamy z rozsady. To, kiedy wysiejemy nasiona, będzie zależało od przeznaczenia warzywa. Na wczesny zbiór pęczkowy seler musimy siać w pierwszych dniach lutego. Z kolei gdy chcemy zbierać roślinę na przechowywanie, warto wstrzymać się z tą czynnością do początku marca. Do gruntu naszą rozsadę sadzimy w końcówce kwietnia albo na początku maja. Jeżeli chodzi o siewki na zbiór do przechowywania, to je umieszczamy w podłożu dopiero w drugiej połowie maja bądź w czerwcu.

Jak przygotować rozsadę selera?

Do uprawy selera w rozsadzie będziemy potrzebować pojemników wypełnionych odpowiednim podłożem. Możemy wybrać to specjalne, do produkcji rozsady, albo substrat torfowy oparty na obecności torfu wysokiego. Nasiona umieszczamy w ziemi znajdującej się w skrzynkach wysiewnych – rozsypujemy je równomiernie po powierzchni podłoża. Teraz młodym roślinom musimy zapewnić właściwe warunki do wzrostu. Potrzebna będzie stała wilgotność powietrza, temperatura utrzymująca się w przedziale 18-25°C, a także spora ilość światła. Jeżeli ten ostatni wymóg zostanie zaniedbany, doprowadzi to do wylegania siewek. Po wykiełkowaniu, gdy rośliny wykształcą 2 albo 3 liście właściwe, przeprowadzamy pikowanie. Seler bardzo dobrze radzi sobie z tym zabiegiem.

Pikowanie umożliwia roślinie wzmocnienie bryły korzeniowej, a przy tym zapewni wiele miejsca do jej rozwoju. Jak przeprowadzić tę czynność? Najpierw trzeba odrzucić siewki słabe i nierozwinięte czy uszkodzone. Następnie młode rośliny delikatnie podważamy, aby poodzielać je od siebie. Dążymy do tego, aby nieco przerzedzić naszą uprawę. Przepikowane rośliny sadzimy w donicach wypełnionych podłożem torfowym wymieszanym z piaskiem w proporcji 2:1.

Po pikowaniu powinniśmy sadzonki selera zahartować – zróbmy to na 10-14 dni przed wysadzeniem ich na docelowe miejsce w ogrodzie. Wówczas obniżamy temperaturę, na przykład poprzez otwierania okna, a także ograniczamy podlewanie siewek. W ciągu dnia na jakiś czas pojemniki czy donice z młodymi selerami możemy wynosić na zewnątrz. Dzięki temu procesowi nasza uprawa szybciej przyjmie się w gruncie. Rośliny będą także lepiej znosiły wahania temperatur czy niekorzystne warunki pogodowe, gdy już posadzimy je w warzywniku.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Pamiętajmy, że właściwe przechowywanie warzyw to także dobór odpowiednich egzemplarzy. Nie mogą one być porażone przez choroby czy szkodniki, bowiem w łatwy sposób zaraza przeniesie się na inne okazy, czyniąc je niezdatnymi do spożycia. Przechowujemy więc wyłącznie warzywa zdrowie i nieuszkodzone.

Konieczny jest także wybór odpowiedniej odmiany. Nie każdy gatunek marchewki czy pietruszki będzie nadawał się do przechowywania zimowego. Właściwe odmiany charakteryzują się sporą trwałością. Możemy przechowywać też odmiany wczesne. Na przyszłość warto pamiętać, aby nie nawozić upraw zbyt obficie, zwłaszcza preparatami bogatymi w azot. Ten pierwiastek wpływa na szybsze gnicie warzyw. Ostrożnie podchodźmy więc do dokarmiania roślin, zwłaszcza późnym latem.

Zbiór warzyw i warunki przechowywania

Warzywa, które będziemy chcieli przechowywać, powinniśmy wykopywać późną jesienią. Pora dnia i warunki atmosferyczne będą miały znaczenie. Dzień powinien być jak najbardziej słoneczny. Po wykopaniu plony układamy delikatnie w skrzynkach, a następnie na kilka tygodni przenosimy do chłodnego pomieszczenia. Może to być nieogrzewana, zabudowana altana lub nieużywany garaż czy pomieszczenie gospodarcze. Gdy jednak zapowiadane są już gwałtowniejsze spadki temperatur, warzywa przenosimy do pomieszczeń, w których panuje temperatura od 0 do 5°C. Zarówno niższa, jak i wyższa temperatura nie wpłyną korzystnie na nasze uprawy – zaczną one po prostu wysychać albo gnić.

Jak przechowywać warzywa w kopcu?

Warzywa takie jak ziemniaki, marchew, pietruszka, buraki czy seler warto przechowywać w kopcu. Jest to miejsce o głębokości 60 cm i szerokości 50 cm. W takim kopcu umieszcza się warzywa i przysypuje piaskiem. Na wierzchu należy wysypać warstwę ziemi grubą na około 10-15 cm, następnie warstwę słomy – 20-30 cm, później znów ziemi – 12-20 cm, a na sam koniec ponownie słomy, jeżeli spodziewamy się silnych mrozów. Dzięki takiej okrywie warzywa w kopcu nie przemarzną. Pamiętajmy, aby w takim miejscy nie przechowywać warzyw, które szybko gniją ze względu na dużą wilgotność – na przykład cebuli.

Okrywy kopca dodajemy jednak stopniowo. Należy kontrolować temperaturę i początkowo wysypać tylko grubą warstwę ziemi. Gdy na zewnątrz słupek termometru spadnie do 1-3°C, należy nałożyć kolejne warstwy. Jeżeli nasze okazy od razu przysypiemy ziemią i słomą, szybko zaczną gnić. Kopiec załóżmy na glebie piaszczystej i przepuszczalnej, w miejscu, gdzie woda gruntowa jest na głębokości poniżej 50 cm. Po bokach kopca musimy wykipać także rowki do odwadniania.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Nie wszyscy zastanawiają się nad kwestią, czy można kilka lat z rzędu uprawiać pomidory na tym samym miejscu. A to bardzo ważna sprawa dla ogrodników i wielbicieli smaku tych warzyw, którzy chcą zebrać własne plony. Pomidory to rośliny niezwykle wymagające pod względem obecności w glebie składników mineralnych. Pobierają ich bardzo dużo z podłoża w czasie swojego rozwoju i późniejszego dojrzewania owoców. Po takiej uprawie ziemia zazwyczaj jest wyjałowiona. Tak osłabione podłoże staje się idealnym miejscem dla rozwoju zarazy ziemniaczanej – choroby groźnej dla naszych ogrodowych upraw. Po obumarciu pomidorów powinniśmy więc we właściwy sposób przygotować miejsce, w którym one rosły.

Jak przygotować ziemię po uprawie pomidorów?

Po zakończeniu uprawy pomidorów w danym sezonie, powinniśmy odpowiednio oczyścić glebę w miejscu, w którym rosły te rośliny. Jeżeli krzaki są chore, należy przyciąć je przy samym poziomie gleby. Nie wyrywajmy jednak ich korzeni. W tym czasie dokładnie pielimy grządkę. Po tych czynnościach nadchodzi czas na zasilenie podłoża obornikiem lub dobrze przerobionym kompostem. Warto zastosować również oprysk z siarczanu miedzi, który pomoże w walce z zarazą ziemniaczaną.

Dlaczego w uprawie pomidorów stosujemy płodozmian?

Patogeny odpowiadające za poważne choroby pomidorów nie znikają ot tak. Wręcz przeciwnie – mogą przetrwać w podłożu nawet do 4 lat. Dlatego też w przypadku uprawy tych roślin szczególnie ważne jest stosowanie reguł płodozmianu. Oznacza to, że nie sadzimy pomidorów w tym samym miejscu w ogrodzie przez minimum następne 4 sezony. Dodatkowo nie wolno umieszczać w takiej glebie innych warzyw blisko „spokrewnionych” z pomidorami: ziemniaków, papryki albo bakłażana. Pamiętajmy, że problemem jest nie tylko groźna zaraza ziemniaczana, ale także bardzo zubożała gleba. Postawić należy na gatunki o niższych wymaganiach.

Na stanowisku pomidorów idealnie będą rosły następujące rośliny:

• bób;
• fasola;
• groch;
• szpinak;
• kalarepa;
• różne zioła gruntowe.

Szczególnie warto wykorzystać warzywa bobowate, te bowiem dodatkowo wzbogacą glebę na grządkach o niezbędny azot. Możemy też zdecydować się na posianie kwiatów po pomidorach. Świetnie sprawdzą się na przykład aksamitka, łubin, facelia.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements 

Pomidory to szczególne warzywa – mają niewielką wartość kaloryczną, a przy tym bogate są w witaminy (K i C, kwas foliowy) oraz minerały (m.in. potas, wapń, magnez, fosfor, sód). Poleca się je więc nie tylko osobom przechodzącym na dietę, ale również każdemu, kto chce wzbogacić swoje codzienne posiłki. Dodatkowo pomidory pełne są antyutleniaczy o pozytywnych właściwościach. Te związki opóźniają starzenie, poprawiają kondycję skóry, przeciwdziałają nowotworom, miażdżycy, zawałom serca, a także zwiększają odporność organizmu.

Jak długo można przechowywać pomidory?

Generalnie odpowiedź na to pytanie jest prosta – trudno przewidzieć, jak długo pomidory będą zdatne do spożycia. Wiele zależy od tego, z jakimi gatunkami mamy do czynienia. Mogą to być pomidory najchętniej spożywane na surowo, najczęściej okrągłe, podłużne, wykorzystywane do suszenia czy gotowania lub koktajlowe – idealne do sałatek. Zwróćmy uwagę na to, że nie są to szczególnie trwałe warzywa. Wszystko przez dużą zawartość wody. Najczęściej pomidory możemy przechowywać przez kilka dni.

Jak należy przechowywać pomidory, aby nie straciły wartości odżywczych?

Pomidory nie zawsze zachowają wszystkie swoje właściwości – wiele zależy od warunków ich przechowywania. W przypadku kupnych warzyw miejmy na uwadze ich stan. Nie powinny być one poobijane. Najlepiej, żeby były dosyć twarde i w stosunkowo dobrej kondycji. Jeżeli chcemy wykorzystać również pomidory nieco uszkodzone, aby nie marnować żywności, powinniśmy zjeść je jak najszybciej. Możemy przygotować z nich także przetwory, na przykład w formie sosu.

Na pewno nie należy przechowywać pomidorów w lodówce – wówczas tracą cały swój smak i aromat. Dodatkowo cierpi na tym konsystencja tego pysznego warzywa. Po prostu staje się ono bardziej wodniste. Jeszcze nie do końca dojrzałe pomidory najlepiej przechowywać w miejscu dobrze oświetlonym. Idealnie sprawdzi się parapet, na który docierają promienie słoneczne. Dzięki takim warunkom nasze plony będą powoli dojrzewać i stawać się coraz smaczniejsze. Dojrzałe pomidory natomiast chronimy przed wilgocią, gdyż przyspieszy ona procesy gnilne warzyw. Możemy zastanawiać się także nad szybką obróbką pomidorów. Te, które są twarde i dosyć dojrzałe, na spokojnie przechowamy przez kilka dni. Z kolei egzemplarze już przejrzałe bądź z uszkodzeniami mechanicznymi warto przetworzyć. Możemy stworzyć na przykład przeciery. Będziemy mogli długo je przechowywać i spożyć wtedy, gdy tylko najdzie nas ochota na pomidorowe danie.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Aby prawidłowo pozyskać nasiona, należy poczekać na właściwy czas. Oznacza to, że muszą one osiągnąć dojrzałość, a dla każdego warzywa będzie to indywidualna pora. Jeżeli będziemy zbyt długo zwlekać z pobraniem nasion, mogą one już nie być zdolne do wykiełkowania, a nawet zacząć się kruszyć. Nasiona zbierajmy wczesnym rankiem bądź jeszcze przed południem.

Poza tym musimy wybrać odpowiedni egzemplarz rośliny. Okaz warzywa, z którego pobierzemy nasiona, musi być zdrowy. Dokładnie obejrzyjmy go przed zabiegiem pozyskiwania nasion. Jeżeli warzywo będzie chore, patogeny mogą przejść na nowe egzemplarze i stanowić problem w kolejnym sezonie. Unikajmy również roślin, które zostały zaatakowane przez szkodniki. Pamiętajmy, że egzemplarz nie może być wyrośnięty, gdyż jego nasiona będą prawdopodobnie bardzo słabe i nie wytworzą nowej sadzonki.

Jak pozyskać nasiona warzyw? Kiedy należy to zrobić?

FOTO: Envato Elements

Jak pozyskiwać nasiona z warzyw?

Czas i sposób zbioru nasion będą różniły się w zależności od gatunku warzywa. Warto wiedzieć, jak każda z poniższych roślin tworzy nasiona i jak najlepiej je pozyskać. Dzięki temu bez problemu będziemy mogli je zebrać i zachować na następny sezon wegetacyjny.

Nasiona cebuli należy zebrać w drugim roku uprawy, jesienią. Wówczas wybieramy warzywa najdorodniejsze, ogołacamy je ze szczypioru i większości korzeni. Tak przygotowaną cebulę podsuszamy, a na wiosnę w następnym sezonie wegetacyjnym umieszczamy w podłożu. Pod koniec sierpnia natomiast zbieramy jej zielone owocostany oraz suszymy.

Nasiona czosnku pozyskujemy natomiast z cebulek powietrznych pod koniec lata. Ozimą odmianę sadzimy jesienią, a zbieramy pod koniec sierpnia i sadzimy ponownie kolejnej jesieni. Z kolei jary czosnek umieszczamy w podłożu wiosną, zbiór wykonując latem.

Warzywa dyniowate, takie jak ogórek czy dynia, muszą zostać pozostawione do zżółknięcia po zbiorze. W tym celu warto wybrać egzemplarze najbardziej dojrzałe i dorodne. Wówczas będziemy mieć pewność, że uzyskamy idealne nasiona.

Nasiona brukselki, kapusty głowiastej, jarmużu, kalarepy oraz innych warzyw kapustnych pozyskujemy w drugim roku uprawy. Te rośliny (poza jarmużem) wykopujemy z gruntu na sezon zimowy i przechowujemy w dołach głębokich na 50 cm. Przykrywamy je także deskami i liśćmi. Przed nasadzeniem na wiosnę kapustę powinniśmy naciąć na krzyż. Dzięki temu zabiegowi łodyga nasienna będzie łatwiej się rozwijać.

Nasiona roślin korzeniowych – buraka ćwikłowego, marchwi, pietruszki, selera – zbieramy dopiero w drugim roku uprawy. Jesienią wybieramy zdrowe i najlepsze egzemplarze tych warzyw. Usuwamy z nich wszystko, poza wierzchołkiem. Sadzonki przechowujemy do wiosny w plastikowych pojemnikach. Na początku sezonu będziemy wsadzać je do gruntu, a nasiona zbierzemy już pod koniec lata.

W przypadku warzyw liściowych, do których zaliczają się między innymi koper, szczaw, sałatę oraz szpinak nasiona pozyskać najłatwiej. Wystarczy, że te gatunki zakwitną. Pędy nasienne zbieramy, gdy zbrązowieją. Nasiona zbieramy do pojemnika, a następnie powinniśmy pozwolić im wyschnąć.

Równie łatwe jest pozyskanie nasion roślin psiankowatych. Wybieramy najokazalszy i najzdrowszy egzemplarz papryki czy pomidora i wyjmujemy nasiona z wnętrza owocu. Następnie pozbywamy się miąższu i suszymy.

Nasiona roślin rzepowatych powinniśmy siać wczesną wiosną. Pozwalamy zakwitnąć tylko najdorodniejszym okazom. Na zimę trzeba je wykopać, a wiosną ponownie umieścić w gruncie.

Warzywa strączkowe – chociażby groch czy fasolę, wystarczy pozostawić na sadzonkach do wyschnięcia. Pamiętajmy, że nasiona muszą być całkowicie suche. Kiedy już będziemy mieć pewność, że są one gotowe, przychodzi czas na łuskanie.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Gdy zauważymy, że rośliny zaczęły żółknąć, musimy szybko zareagować. Zbagatelizowanie tego zjawiska może prowadzić do zahamowania rozwoju ogórków i w ostateczności do ich obumarcia. Z pewnością zżółknięte liście z czasem zaczną brązowieć i w końcu opadną. Ważne jest więc, aby odkryć przyczynę odbarwiania się liści tych roślin.

Zazwyczaj żółknięcie liści to efekt nieprawidłowej pielęgnacji, czasem jednak wpływa na to porażenie chorobami lub ataki szkodników. Ogórki mogą żółknąć z powodu mało żyznej gleby. Ta roślina potrzebuje do wzrostu wiele składników odżywczych i jeżeli ich zabraknie, rozwój ogórków zostanie ograniczony, a liście zaczną żółknąć. Kolejnym powodem mogą być czynniki zewnętrzne – zbyt wysoka temperatura oraz ekspozycja na ostre słońce. Chociaż ogórki są ciepłolubne, lepiej wybrać dla nich stanowisko półsłoneczne.

Również nieprawidłowa pielęgnacja często prowadzi do żółknięcia liści. Warto zwrócić uwagę na wilgotność podłoża. Zbyt częste podlewanie upraw sprawia, że korzenie gniją, a liście się przebarwiają. Błędem jest również umieszczanie w podłożu zbyt wielu sadzonek ogórków w zbyt bliskiej odległości. Jeżeli postąpimy w ten sposób, rośliny będą musiały rywalizować o substancje odżywcze i słońce. To właśnie niedobór światła słonecznego jest częstą przyczyną żółknięcia liści.

Ostatecznie musimy również upewnić się, czy rośliny nie zostały zaatakowane przez szkodniki. Żółknięcie liści jest efektem działalności przędziorka chmielowca. Często przebarwianie się roślin wynika też z porażenia chorobami. Najpopularniejszymi schorzeniami są mączniak prawdziwy oraz wirus mozaiki ogórka.

Jak zahamować żółknięcie liści ogórków?

Aby skutecznie zatrzymać żółknięcie liści ogórków, powinniśmy najpierw odkryć przyczynę problemu. W przypadku ataku szkodników sprawdzą się opryski. Na przędziorki pomoże preparat przygotowany z wrotyczu bądź skrzypu polnego. Wielu ogrodników decyduje się na skuteczny wyciąg z cebuli. Należy rozpylać go bezpośrednio na liście roślin. Przędziorki nie tolerują zapachu tego specyfiku, co pozwoli się ich pozbyć. Jeżeli jednak liście żółkną dlatego, że ogórki rosną w pełnym słońcu, powinniśmy je w odpowiedni sposób osłonić. Natomiast nadmiar wilgoci w glebie wyeliminujemy za pomocą hydrożelu. Podłoże warto co jakiś czas zasilać nawozami. W sezonie sprawdzą się środki bogate w magnez oraz azot.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

Każde warzywo ma przypisany konkretny, stały termin siania czy sadzenia. Czas wysiewu może zależeć też od odmiany. Najczęściej popełniany błąd polega na sadzeniu do gruntu tych roślin, które powinny kiełkować w wyższej temperaturze niż ta panująca na zewnątrz. Dotyczy to zazwyczaj pomidorów czy papryk – powinniśmy wcześniej przygotować ich rozsadę. Gdy zasiejemy warzywa w gruncie zbyt wcześnie, gdy jest jeszcze zimno, narazimy je na przemarznięcie. W rezultacie mogą w sezonie zdawać znacznie uboższe plony lub w ogóle ich nie rozwinąć.

Sadzenie roślin w sporym zagęszczeniu

Ten błąd dotyczy zwłaszcza właścicieli małych ogródków. Z pewnością zakładając warzywnik chcemy mieć jak najwięcej plonów, a przez to sadzimy wiele roślin w bardzo bliskiej odległości. Rosnące w zbyt dużym zagęszczeniu warzywa nie będą się rozwijać prawidłowo. Konieczna będzie „walka” o wodę, składniki odżywcze oraz światło słoneczne między poszczególnymi egzemplarzami. Znacznie zmniejszy to liczebność plonów, a dodatkowo taka sytuacja sprzyja rozwojowi chorób grzybowych. Wynika to z braku odpowiedniej cyrkulacji powietrza. Dla użytkowników mniejszych ogrodów przydatne mogą okazać się alternatywy dla uprawy rzędowej, na przykład grządki podwyższone.

O OGRODZIE PODWYŻSZONYM PISALIŚMY TUTAJ: Rabaty podwyższone: jak zrobić ogródek w skrzyniach?

ORAZ TU: Jak samodzielnie zrobić podwyższone grządki warzywne?

Niedostosowanie płodozmianu

Czym jest płodozmian, inaczej zmianowanie? To sposób uprawy polegający na sadzeniu w danym miejscu i w konkretnej glebie różnych roślin bezpośrednio po sobie. Nie możemy uprawiać na tym samym stanowisku wciąż tych samych warzyw, bo szybko wyjałowimy glebę w naszym ogrodzie, a na to nie pomoże zwykłe nawożenie. Innym problemem związanym z niestosowaniem zasad płodozmianu jest wysokie ryzyko wystąpienia chorób i pojawienia się szkodników. Najprostszym rozwiązaniem będzie podział warzywnika na wydzielone sekcje. I tak w każdym obszarze co roku sadzimy różne grupy warzyw. Dobieramy je na podstawie rodzaju bądź wymagań w pielęgnacji. Dana grupa na swoje pierwotne stanowisko może powracać co 3 lub 4 lata. Takie działanie znacząco zwiększy szansę na dorodne, smaczne i zdrowe plony warzywne.

Najgorsze błędy w uprawie warzyw. Tego nigdy nie rób!

FOTO: Pixabay

Nieprawidłowe warunki uprawy

Konkretne gatunki warzyw będą wymagały określonych warunków do wzrostu i owocowania. Dobrym rozwiązaniem będzie pogrupowanie ogrodu według wymagań danych roślin. Podczas siewu trzeba wziąć pod uwagę czynniki takie, jak:

• poziom nasłonecznienia – stanowisko słoneczne, półcieniste albo cieniste;
• wystawienie na działanie wiatru – stanowisko przewiewne bądź osłonięte;
• temperatura – wyższa bądź umiarkowana;
• pH podłoża – kwaśne, obojętne bądź zasadowe;
• częstotliwość podlewania – ziemia na stanowisku mniej bądź bardziej wilgotna;
• konieczność nawożenia, oczywiście przy wykorzystaniu naturalnych preparatów, pamiętajmy bowiem, że te plony wylądują później na naszym talerzu!

Przed umieszczeniem nasion bądź sadzonek jakiejkolwiek rośliny w podłożu najpierw należy odpowiednio przygotować glebę. Stanowisko pod grządki spulchniamy, zgrabiamy i usuwamy z niego jak najdokładniej chwasty bądź inne niechciane rośliny.

SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Zakładanie własnego warzywnika. 5 prostych kroków

Brak ochrony przed chorobami i szkodnikami

Warzywa najczęściej atakują szara pleśń, mączniak czy mszyce. Warto więc działać profilaktycznie. W tym celu przede wszystkim regularnie nawoźmy warzywnik. Możemy spróbować wielu naturalnych metod: gnojówek, na przykład z pokrzyw, nawozów z fusów po kawie czy torebek od herbaty lub oprysków z drożdży spożywczych. W ten sposób unikniemy zasilania roślin chemicznymi preparatami. Problemowi warto zapobiegać także na najwcześniejszym etapie. Nasiona i sadzonki kupujmy zawsze w sprawdzonych źródłach oraz wybierajmy gatunki warzyw bardziej odporne na szkodniki.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

Papryka potrzebuje wzmocnienia, z tego względu należy co jakiś czas zasilać ją odpowiednimi preparatami. To dzięki regularnemu nawożeniu w sezonie wegetacyjnym roślina będzie mogła zdrową rosnąć i wydać smaczny plon. Największe zapotrzebowanie na różnorodne składniki papryka będzie miała w czasie kwitnienia i tworzenia zalążków. We wczesnej fazie wzrostu nasza uprawa będzie wymagać przede wszystkim dużej ilości azotu – to ten pierwiastek pobudzi rozwój pędów. Natomiast w okresie kwitnienia i formowania pierwszych zawiązków najważniejsze stają się potas i fosfor. Ułatwią one papryce przejście z etapu wzrostu masy zielonej do fazy owocowania. Gdy tych pierwiastków zabraknie w podłożu, przełoży się to nie tylko na wydajność, ale także na jakość naszych zbiorów. Aby nawożenie było skuteczne, nie powinniśmy przesadzić z dawkowaniem – nadmiar składników odżywczych prowadzi często do uszkodzenia rośliny.

Naturalny sposób na nawożenie papryki

Przed zakupem gotowych, sklepowych preparatów, warto zastanowić się nad naturalnymi sposobami wzmacniania papryki. W lipcu postawmy na domowe odżywki, które skutecznie wspomogą kwitnienie rośliny oraz zwiększą liczbę owoców na krzaczku. Dobrym pomysłem będzie oczywiście nawóz z drożdży, o którym pisaliśmy tutaj: Nawóz z drożdży: jak go przygotować i jak stosować?

Innym domowym nawozem, który świetnie sprawdzi się w pielęgnacji papryki, będzie roztwór kwasu borowego. Bor to również pierwiastek szczególnie ważny dla rośliny – podobnie jak potas oraz fosfor. Zwiększa on plon i znacząco polepsza jego jakość. Kwas borowy najprościej zakupić w aptece. Następnie 2 g preparatu rozpuszczamy w niewielkiej ilości wrzątku. Pamiętajmy, że kwas borowy nie rozpuści się w wodzie ciepłej czy zimnej. Powstały roztwór przelewamy do dwu- lub pięciolitrowego wiadra i dokładnie mieszamy. Taką odżywką warto podlewać paprykę raz na około półtora tygodnia.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Źródło: deccoria.pl

Nie ma jednego konkretnego terminu wyznaczającego czas zbioru czosnku. Wszystko zależy od tego, kiedy roślina została posadzona, jakie panowały warunki pogodowe oraz jaką wielkość ząbków ma czosnek. Najważniejsza jest więc obserwacja. Gotowy do wykopania czosnek ma liście zaschnięte w około 50-60%. Będzie to okres letni, najczęściej od połowy lipca do początku sierpnia. Pamiętajmy, że gdy liście rośliny zaczynają zasychać, ząbki czosnku pękają pod ziemią, rozsypując się. Pozostawione w ziemi resztki natomiast wzejdą ponownie, ich losowy układ zaburzy natomiast porządek w ogrodzie. Taki wzrastający czosnek można również łatwo uszkodzić podczas późniejszych porządków.

Jak prawidłowo zebrać czosnek?

Najlepiej w wykopywaniu czosnku sprawdzą się zwykłe widły. To one sprawią, że bez uszkodzeń wydobędziemy czosnek z gleby. Gdy zastosujemy szpadel, uszkodzimy strukturę rośliny. Zawsze zbieramy czosnek w czasie suszy. Po ulewnym deszczu warto odczekać kilka dni. To warzywo jest bardzo wrażliwe na wszelkie porażenia chorobami grzybowymi, czemu sprzyja nadmierna wilgoć w podłożu. Po zbiorach czosnek należy dodatkowo odpowiednio dosuszyć. W tym celu umieszczamy nasze plony w ciemnym i przewiewnym pomieszczeniu. Układamy główkę przy główce w ten sposób, aby stykały się ze sobą na jak najmniejszej powierzchni. Gdy czosnek nadal jest wilgotny, powinniśmy go codziennie obracać. Takie suszenie może potrwać nawet kilka tygodni. Po tym czasie możemy oczyścić gałki z nadmiaru ziemi. W tym celu używamy miękkiej strony gąbki czy szczoteczki do mycia zębów. Czynność tę wykonajmy w sposób delikatny. Przycinamy także korzenie czosnku. Warto wcześniej sprawdzić łodygę – jeżeli jest jeszcze miękka i wilgotna, czosnek powinnien nadal dosychać.

Co przyspiesza zbiór czosnku?

Istnieją czynniki, które znacząco przyspieszą zbiory czosnku. Są to:

• Pora sadzenia. Odpowiednia jest jesień, bowiem czosnek sadzony wiosną zbiera się o 3-4 tygodnie później.
• Ogławianie czosnku. Ten zabieg polega na usuwaniu kwiatostanów. Ogławiany czosnek może mieć nawet dwa razy większe ząbki od tego z pozostawionymi na łodydze kwiatami.
• Warunki atmosferyczne. Gdy jest ciepło, ta sama odmiana czosnku może dojrzewać o 2-3 tygodnie wcześniej niż w warunkach chłodniejszych. Jednak zwracajmy uwagę na wygląd rośliny, bowiem nawet na tej samej grządce różne egzemplarze czosnku mogą być gotowe do zbioru w innym czasie.

Główki duże dojrzewają później niż mniejsze. Już na początku lipca mogą zasychać liście czosnku wysianego z cebulek powietrznych, jednak taka uprawa wykształca w pierwszym roku wyłącznie jeden, okrągły ząbek. W kolejnym roku natomiast wyrośnie z tego typu czosnku już kilka ząbków, ale zbiór będzie późniejszy.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Kwiaty cukinii charakteryzują się rozdzielnopłciowością. To oznacza, że są wiatropylne. Aby zawiązały się owoce, kwiaty żeńskie muszą zostać zapylone przez pyłek pochodzący z kwiatów męskich. Tylko po tym procesie owoc cukinii będzie mógł się rozwijać i ostatecznie pojawić się w naszej kuchni. Kwitnienie tego warzywa przypada zazwyczaj na koniec maja i może potrwać aż do wczesnej jesieni. Kwiaty żeńskie i męskie wyglądają bardzo podobnie, różnią się jednak nieznacznie odcieniem żółtego. Poza tym te pierwsze mają owocolistek, z kolei drugie – widoczne pręciki. Podobnie jak owoce, kwiaty cukinii są jadalne, wielu ogrodników więc regularnie je obrywa. Najlepszy kuchenny składnik wielu dań stanowią jeszcze nie do końca rozwinięte kwiaty żeńskie.

Często więc przyczyną niezawiązywania owoców przez roślinę będzie brak zapylaczy, a więc owadów, które przenoszą pyłek z kwiatów męskich na żeńskie. Może to być spowodowane albo niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, albo ich niewielką populacją w okolicy naszego ogrodu. W tej sytuacji warto przyciągnąć owady zapylające. W tym celu posadźmy w warzywniku kwiaty takie jak nagietki, dalie, lawendy czy krwawniki. Jeżeli wszystko zawiedzie, może pomóc zapylanie ręczne. Musimy znaleźć kwiat męski i usunąć jego płatki. Następie dotykamy słupki kwiatu żeńskiego za pomocą główki pręcika. Dzięki temu przetransportujemy pyłek. Uważajmy jednak, aby nie uszkodzić rośliny.

Twoja cukinia kwitnie, lecz nie zawiązuje owoców? Sprawdź, jak temu zaradzić

FOTO: Envato Elements

Jak uniknąć błędów w uprawie cukinii?

W uprawie cukinii ważny jest szczególnie sposób nawadniania rośliny. Nie należy absolutnie używać w tym celu zimnej wody, gdyż plony będą wówczas znacznie mniejsze. Odpowiednia jest odstana, letnia woda. Przed rozpoczęciem owocowania nie podlewamy cukinii bardzo często – wystarczy, kiedy dostarczymy jej wody po lekkim przeschnięciu gleby. Zgoła odmiennie wygląda sytuacja w okresach upałów i suszy. Wtedy częstotliwość nawadniania upraw trzeba odpowiednio zwiększyć.

Kolejna sprawa to jakość i rodzaj gleby. Cukinia będzie rosła najlepiej w podłożu o pH około 6,5. Ziemia powinna być żyzna i przepuszczalna. Zwłaszcza w początkowych etapach rozwoju rośliny zadbajmy o regularne usuwanie chwastów. Dzięki temu cukinia nie będzie musiała konkurować o składniki odżywcze, wodę i światło słoneczne, a tym samym będzie mogła idealnie się rozwijać. Pamiętajmy także o przycinaniu liści tego warzywa. Ten zabieg pielęgnacyjny warto przeprowadzić raz na jakiś czas, aby liście nie zasłaniały kwiatostanów przed słońcem i owadami zapylającymi. Dodatkowo roślina odzyska sporo energii, którą przeznaczy na rozwój kwiatów i zawiązywanie owoców.

Brak plonów może ostatecznie wynikać z niskiej jakości pyłku. A ryzyko takiego stanu rzeczy zwiększa się, gdy popełniamy błędy w pielęgnacji cukinii. Kwiaty będą słabiej się rozwijać, jeśli przesadzimy z ilością wody podczas podlewania, nie zapewnimy roślinie odpowiedniego podłoża bądź ograniczymy jej dostęp do światła słonecznego.

Kamia Berthold
Fot. Envato elements

Posiadacze przydomowych warzywników z pewnością interesują się ekologiczną uprawą roślin. Dzięki niej nasze warzywa będą smaczne i zdrowe, wolne od „sklepowej chemii”. Ogórki potrzebują ziemi żyznej, która będzie bogata w próchnicę. Te rośliny są zdecydowanie ciepłolubne, co oznacza, że muszą rosnąć na stanowisku dosyć dobrze nasłonecznionym. Pamiętajmy jednak, że w takim miejscu ziemia będzie szybko się nagrzewać, nasze uprawy będziemy więc zmuszeni często podlewać. Ogórki potrzebują stale lekko wilgotnej gleby i nie tolerują przesuszenia. Warto pamiętać także o nawożeniu warzyw – dzięki temu będą one odporne na choroby czy szkodniki, a dodatkowo wydadzą obfite plony. Chociaż ogórki możemy zasilić sklepowymi produktami, to warto sięgnąć także po sprawdzone, domowe metody. W celu nawożenia nada się idealnie obornik. Wykorzystać możemy także obierki czy fusy z kawy.

Nawóz do ogórków – co można wykorzystać? Masz to w kuchni!

Roztwór mleka i wody jako nawóz dla ogórków może się wydawać pomysłem dosyć specyficznym. Okazuje się jednak, że naprawdę działa! Mleko zawiera w sobie dużo wapnia, który skutecznie wzmocni nasze warzywne uprawy. Roztwór ten stosujmy jako oprysk, a stworzymy w ten sposób naturalną barierę przed chorobami grzybowymi oraz szkodnikami. Roztwór przygotujemy, dokładnie mieszając 1 l chudego mleka z 10 l wody o temperaturze pokojowej.

Innym skutecznym sposobem ochrony ogórków przed patogenami i szkodnikami jest odżywka z drożdży. Podlewajmy nią różne warzywa, a będą silne i zdrowe. Drożdże silnie pobudzają rośliny do wzrostu i kwitnienia. Wszystko dzięki temu, że wzmacniają system korzeniowy, ułatwiając pobieranie wody i składników odżywczych z podłoża oraz chronią rośliny przed chorobami grzybowymi. Aby przygotować odżywkę, wystarczy rozpuścić 100 g świeżych drożdży piekarskich w 10 l ciepłej, miękkiej wody. Następnie dodajemy około 50 g cukru, mieszamy i odstawiamy roztwór na około 4 godziny w zacienionym miejscu. Ten nawóz do ogórków stosujemy nie częściej niż raz na dwa tygodnie.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Chociaż pomidory z własnej hodowli są zdrowe i pyszne, to często nie wyglądają tak idealnie jak te sklepowe. Jeżeli na skórce owoców pojawiają się pęknięcia, oznacza to dosyć poważny problem w uprawie. Przyczyn takiego stanu rzeczy może być kilka. Pierwszą jest nieregularne dostarczanie odpowiedniej ilości wody. Pomidory uwielbiają regularne nawadnianie. Pomidor, który nie został wystarczająco podlany, a po czasie zostanie zalany znaczną ilością wody, pobierze jej sporą ilość i szybko zacznie się rozrastać. To spowoduje, że rosnąca wraz z owocem skórka zacznie pękać. Ten problem może także dotyczyć upraw zlokalizowanych poza szklarnią czy tunelem, bowiem obfite deszcze po długotrwałej suszy doprowadzą do zbyt gwałtownego pobierania wody przez roślinę.

Kolejny powód dotyczy ogławiania pomidorów. Jest to zabieg potrzebny, gdyż pobudza roślinę do zawiązywania owoców. Jednak gdy zdarzy się, że liści na krzaku pozostanie za mało, całą wodę pobieraną z gleby zaczną wchłaniać owoce. W ten sposób skórka popęka. Poprawne usuwanie wierzchołków pędów zakłada usunięcie wyłącznie niezbędnej liczby liści. Optymalnie pod każdym kwiatostanem powinno zostać od 3 do 5 liści.

Pękanie pomidorów może dotyczyć także niewłaściwych proporcji konkretnych pierwiastków. Nadmiar azotu, dostarczanego najczęściej w nawozach, przyczynia się do osłabienia i kruchości tkanek. W ten sposób wzrasta podatność owoców na spękania. Z kolei za mała zawartość potasu w roślinie może wynikać z wysokiego zasolenia gleby. Potas jest przecież tym składnikiem, który zapobiega pękaniu skórki pomidorów.

Ostatnim czynnikiem są duże skoki temperatur. Szczególnie niebezpieczne są różnice między dniem a nocą, co najczęściej zdarza się późnym latem i jesienią. Różnice wynoszące około 10-15°C i powyżej są już zagrożeniem dla naszych upraw, zwłaszcza dla odmian wrażliwych.

Jak zapobiegać pękaniu pomidorów na krzaku?

Warto zadbać o pomidory, aby owoce cieszyły nie tylko żołądek, ale także oko. Co więc należy zrobić, aby uniknąć pękaniu skórki pomidora? Przede wszystkim poleca się:

• Regularne podlewanie krzaków, gdyż rośliny powinny mieć dostęp do stale wilgotnego podłoża. W ten sposób będą rosły równomiernie.  W przypadku dłuższej nieobecności warto zainwestować w system nawadniający.
• Nie podlewać upraw gwałtownie i obficie po przyschnięciu ziemi. Nawadniamy stopniowo i wracamy do regularności w dostarczaniu wody.
• Umieszczenie sadzonek w tunelu i szklarni, zwłaszcza przy większej hodowli pomidorów. W ten sposób ochronimy rośliny przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi. Nie będzie im na przykład grozić zalanie w przypadku deszczu ani złamanie w wyniku podmuchów silnego wiatru.
• Ściółkować glebę, ponieważ ziemia pokryta słomą, suchą trawą czy drobnymi gałązkami dłużej zatrzymuje wilgoć. W okresach suszy woda tak szybko nie wyparuje z podłoża.
• Racjonalne nawożenie, gdyż w przypadku pomidorów można bardzo łatwo zaszkodzić. Musimy pilnować zwłaszcza zawartości azotu i potasu w glebie. Potas i fosfor stosuje się w okresie dojrzewania owoców. W tym czasie unikamy natomiast nawozów z dużą zawartością azotu. Gnojówka z pokrzywy także nie będzie nadawać się do zasilania upraw w trakcie ich owocowania.
• Dbanie o regulację temperatury, co dotyczy upraw w szklarni bądź w tunelu. Gdy temperatury zaczną się wahać, musimy zamykać drzwi do pomieszczeń z uprawami. Warto także rozważyć instalację systemu ogrzewania szklarni.
• Rozsądne ogławianie pomidorów, ponieważ nie możemy odciąć zbyt dużej liczby liści. Same owoce pozostawione na krzaku będą narażone na bardzo silne promieniowanie słoneczne.

Opcjonalnie można również poszukać na rynku odmian pomidorów odpornych na pękanie. Są to między innymi: Baron F1, Rumba Ożarowska, Kmicic, Jawor, Koneser F1, Poranek, Tamaris F1.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Na gorzkie egzemplarze ogórków możemy natrafić nie tylko we własnych uprawach, ale także bardzo często w sklepach. Czasem poziom gorzkości uniemożliwia zjedzenie warzywa. Ugryzienie takiego ogórka nie ma żadnych konsekwencji zdrowotnych, bowiem bardzo nieprzyjemny smak nie jest wynikiem choroby czy pasożytów. Coś jednak sprawia, że ogórki gorzknieją. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest kukurbitacyna. Każdy ogórek zawiera tę substancję, jednak w niewielkim stężeniu. W wyniku dużego stresu, spowodowanego na przykład suszą czy nieodpowiednimi warunkami uprawowymi, rośliny wytwarzają mechanizmy obronne. W przypadku ogórków takim mechanizmem będzie właśnie nasilone wytwarzanie kukurbitacyny.

Kukurbitacyna znajduje się we wszystkich roślinach dyniowatych, a więc także na przykład w cukiniach czy dyniach. Jest ona naturalna i należy do grupy steroidów. Zadaniem tych związków chemicznych jest ochrona roślin przed szkodnikami i neutralizacja skutków stresu. Dla niektórych zwierząt kukurbitacyna jest substancją silnie trującą, niektóre gatunki natomiast skutecznie odstrasza. Znajduje się ona w każdej części rośliny, również w korzeniach. Najwięcej tego związku chemicznego gromadzi się jednak w łodydze. Z tego względu najciemniejsze części ogórków są najbardziej gorzkie. Zalecane jest rozpoczęcie obierania tego warzywa od jaśniejszej strony – dzięki temu nie rozprowadzimy gorzkiej substancji po całym egzemplarzu. Dobrym pomysłem będzie również odcięcie około 2 cm ogórka przy łodydze.

Co wpływa na to, że ogórki są gorzkie?

Ryzyko wyhodowania niezjadliwych warzyw możemy skutecznie zmniejszyć, jeżeli będziemy wiedzieć, co negatywnie wpływa na ogórki. Oto najczęstsze powody ich gorzknienia:

• Niekorzystne warunki uprawowe, a zwłaszcza zbyt mała wilgotność gleby, silna ekspozycja na słońce czy niedostateczna ilość składników odżywczych w podłożu. To najczęściej spotykane powody nasilenia wytwarzania kukurbitacyny. Przed wprowadzeniem upraw ogórków do naszego ogrodu, powinniśmy zapoznać się z zasadami pielęgnacji.
• Gwałtowne zmiany temperatury, zwłaszcza nocne przymrozki. Takie sytuacje atmosferyczne mogą zdarzyć się nawet po 15 maja. Z tego względu w tym czasie powinniśmy zadbać o właściwe okrycie naszych upraw.
• Szkodniki również wpływają na zwielokrotnienie produkcji kukurbitacyny. Szczególnie niebezpieczne dla ogórków są mszyce, mączliki czy wciornastki.

Warto też pamiętać, że niektórym ogrodnikom udało się wyhodować ogórki bez genu odpowiedzialnego za produkcję kukurbitacyny. Jest to jednak zdecydowana mniejszość odmian i niektóre są zdecydowanie bardziej gorzkie od innych.

Jak zapobiec gorzknieniu ogórków?

Na już niezjadliwego ogórka nie można nic poradzić – chociaż będziemy sypać go solą bądź moczyć w zimnej wodzie, to gorzki smak i tak nie zniknie. Gdy mamy własną uprawę, musimy nieustannie dbać o nasze warzywa, aby nie dopuścić do wytwarzania przez nie dużych ilości kukurbitacyny. Istnieje kilka zasad, do których powinniśmy się bezwzględnie stosować, aby cieszyć się smacznymi plonami.

Przede wszystkim należy zastanowić się nad samym początkiem uprawy. Zacznijmy od wyboru takich gatunków tych warzyw, które są jak najmniej gorzkie – powinny być one pozbawione genu odpowiadającego za produkcję kukurbitacyny. Najlepiej wysiać ogórki w domu, a do gruntu wsadzić już lekko podrośnięte sadzonki. Dzięki temu wzmocnimy rośliny, uodparniając je na niekorzystne warunki pogodowe oraz szkodniki. Należy jednak wstrzymać się od umieszczania ogórków w podłożu do tzw. zimnych ogrodników, czyli mniej więcej do połowy maja. Zimna temperatura bowiem to bardzo ważny stresogenny czynnik. Jeśli w najbliższym czasie zapowiadane są przymrozki, koniecznie musimy okryć nasze uprawy.

Kolejna sprawa – podlewanie. Należy nawadniać ogórki regularnie, wyłącznie za pomocą ogrzanej wody. W tym celu warto nalać wodę do zbiornika i odstawić ją na jakiś czas na nasłonecznione miejsce. Nie należy w przypadku uprawy tych warzyw doprowadzić do okresów suszy. Podlewajmy więc często, lecz mniej obficie, gdyż ziemia w uprawie musi być stale lekko wilgotna. Dobrym rozwiązaniem będzie automatyczny system nawadniania, doraźnie sprawdzi się również hydrożel. Ten środek magazynuje wodę, a w okresie suszy uwalnia ją do systemu korzeniowego rośliny.

Odpowiednia pielęgnacja nie kończy się jednak na nawadnianiu. Pamiętać należy również o nawożeniu. Ogórki potrzebują bardzo zasobnej w składniki odżywcze gleby. Szczególnie wymagany jest azot i potas – bez tych pierwiastków warzywa szybko zaczną gorzknieć. Musimy także zwracać uwagę na szkodniki. Lepiej działać prewencyjnie, gdyż możemy nie zauważyć inwazji, a to już doprowadzi do produkcji gorzkiej substancji przez rośliny. Stosujmy opryski, ale nie zaszkodzi także posadzenie w pobliżu ogórków innych warzyw, które skutecznie zniechęcają do żerowania mszyce czy mączliki.

Ostatnie rady są dosyć opcjonalne, mogą jednak wiele znaczyć dla naszych upraw. Warto głównie pamiętać o ściółkowaniu gleby. Dzięki temu zatrzymamy wilgoć na grządkach, a przy tym utrudnimy rozwój i wzrost chwastów. To szczególnie ważne dla ogórków, które są bardzo delikatne. Każde silne poruszenie pędami spowoduje, że te rośliny nie wydadzą plonów. Zadbajmy również o regularność w zbieraniu naszych warzyw. Przerośnięte ogórki są najczęściej bardzo gorzkie, a poza tym suche i puste w środku. Mniejsze egzemplarze nadają się także lepiej do tworzenia przetworów.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Samodzielna uprawa warzyw i owoców może mieć miejsce nie tylko w ogrodzie, bowiem często wybiera się także balkony lub tarasy. Ważne jednak, aby była ona jak najbardziej ekologiczna. I chociaż wszelkie już gotowe i kupowane w sklepach ogrodniczych nawozy mineralne są całkowicie bezpieczne i bardzo wartościowe dla roślin, to wielu ogrodników decyduje się jednak na bardziej naturalne metody. Zwłaszcza te, które są już wypróbowane i stosowane przez kilka pokoleń w pielęgnacji zieleni. Najczęściej domowe środki są łatwe w przygotowaniu. Wzmocnią one nasze uprawy, chroniąc je przed szkodnikami czy uniemożliwiając porażenie chorobami.

Chcesz wiedzieć więcej na temat pielęgnacji pomidorów?

KONIECZNIE SPRAWDŹ: Jak pielęgnować pomidory rosnące w ogrodzie?

Ten domowy nawóz do pomidorów to prawdziwy hit!

Ten nawóz sprawi, że owoce pomidorów będą smaczne i obfite. Jak go przygotować?

FOTO: Envato Elements

Skutecznych domowych nawozów do pomidorów jest sporo. Jedni są zwolennikami gnojówki z pokrzywy, inni stosują oprysk z drożdży. Przydatna okazuje się także skórka od banana. Nie wszyscy jednak wiedzą, że we wzmocnieniu upraw pomoże także najzwyklejszy węgiel drzewny – na przykład ten, który kupujemy do rozpalenia grilla. Ten produkt zawiera duże ilości potasu i fosforu – dwóch pierwiastków najbardziej istotnych dla rozwoju roślin. Aby zasilić pomidory, wystarczy rozdrobnić kawałek węgla drzewnego. Jedną łyżeczkę powstałego pyłu zalewamy litrem ciepłej, lecz nie gorącej wody. Całość mieszamy i odstawiamy na 2-3 godziny. Mieszaniną tą podlewamy nasze uprawy minimum raz w miesiącu. Pamiętajmy, że tego typu środek możemy zastosować także w pielęgnacji ogórków.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Jakie produkty są najlepsze?

Warzywa i owoce „lubią” dostęp do świeżego powietrza. Jeśli nawet do koszyka trafiają szczelnie zapakowane w plastikowym pudełku, należy je jak najszybciej przenieść do innego rodzaju opakowania.Eksperci radzą, aby kupować je częściej i nie na tak zwany zapas – by jak najszybciej trafiły na stół. Wybierajmy produkty pochodzące od polskich rolników.

Przechowywanie warzyw i owoców

FOTO: Envato Elements

Czy warzywa i owoce przechowujemy w lodówce?

I tak, i nie. Na pewno powinny tam znaleźć się sztuki już napoczęte, np. melon czy arbuz w całości możemy zostawić na blacie, jednak gdy już zaczniemy go kroić i część zjemy, resztę wkładamy do lodówki. Generalnie, latem coraz mniej owoców i warzyw możemy pozostawić na wierzchu w kuchni, wysoka temperatura nie tylko spowoduje szybsze ich gnicie i dojrzewanie, ale także gromadzenie się muszek owocówek.

Sezon na truskawki

Jak przechowywać truskawki, aby były świeże i smaczne?

Zasady przechowywania warzyw i owoców:

• trzymamy je przez krótki czas, półki powinny być suche i czyste,
• wkładamy produkty do zbiorników, które znajdują się na samym dole, z dala od wędlin,
• powierzchnię najpierw wykładamy papierowymi ręcznikami, które dobrze chłoną wilgoć, na nich ustawiamy warzywa i owoce,
• wkładamy do środka sztuki jędrne, bez śladów zepsucia, ponadto usuwamy zwiędłe liście, czyścimy na sucho z ziemi,
• najbardziej dojrzałe produkty zużywamy najszybciej, kładziemy je bliżej, aby o nich nie zapomnieć.

Jabłka, banany, melony czy pomidory to produkty, które najlepiej przechowywać z dala od innych warzyw czy owoców, ponieważ mogą przyspieszyć ich dojrzewanie i psucie. Poza tym marchew, która będzie umiejscowiona obok jabłek czy ziemniaków może zrobić się gorzka.  

Które warzywa przechowujemy w lodówce?

Nie wszystkie gatunki lubią taką chłodną atmosferę. Jednak wiele warzyw należy przechowywać w zimnych warunkach, jest to: sałata, szpinak, kalafior, marchew, rzodkiewki, seler, brukselka, papryka, maliny i truskawki.

Które warzywa trzymamy z dala od lodówki?

Poza lodówką pozostawiamy produkty, które nie zostały jeszcze napoczęte, jak: awokado, cukinia, bakłażan, banany, ogórki, brzoskwinie, nektarynki, dynia, ziemniaki, gruszki, jabłka, ananas, mango, papaja, pomidory.

Przechowywanie warzyw i owoców

FOTO: Envato Elements

A może przechowywanie w piwnicy lub spiżarni?

Te dodatkowe przestrzenie są świetnym miejscem do przechowywania warzyw i owoców. Najlepiej czują się w tej atmosferze: cebula, ziemniaki, czosnek, dynia. Ważne, aby nie kłaść ich na ziemi, bez odpowiedniego przygotowania – warto zastosować pojemniki z dostępem do powietrza, jak; kosze wiklinowe, worki, skrzynie – z naturalnych materiałów.

Przechowywanie owoców i warzyw w domu

Jeśli chcesz, aby awokado szybciej dojrzało, włóż je do papierowej torby razem z jabłkiem – identycznie postępuj z niedojrzałymi bananami, za ten proces odpowiedzialny jest etylen. Znajduje się on w wielu innych warzywach i owocach, dlatego warto je odseparować od tych, którym grozi popsucie. Etylen zawierają również gruszki, papryka, banany, pomidory. Ciekawostką jest, że paradoksalnie jabłka wydłużają trwałość ziemniaków, dlatego można trzymać je blisko siebie.

Oprac. Angelika Drygas

Fot. envato elements

Już w czerwcu warto podcinać dolne liście rośliny. Wówczas będzie ona miała więcej sił na rozwój dorodnych pomidorów. Liść możemy usunąć tylko wtedy, gdy owoc jest w pełni rozwinięty pod względem rozmiaru. Pamiętajmy, aby fragmenty rośliny usuwać tylko bezpośrednio przed zabiegami ochronnymi, które mamy zaplanowane w najbliższym czasie. Cięcie pomidorów z pewnością będzie korzystne pod względem przyspieszenia kwitnienia i owocowania pomidorów.

Warto przy tym pochylić się nad pielęgnacją pomidorów wysokich. Te można poprowadzić na jeden lub dwa pędy. W tym pierwszym przypadku musimy regularnie usuwać wszystkie pędy boczne, które pojawiać się będą w kątach liści. Robimy to, gdy osiągną kilka centymetrów długości. Gdy natomiast prowadzimy pomidory na dwa pędy, pozostawiamy wyłącznie pęd główny oraz jeden pęd boczny, który wyrasta pod pierwszym gronem.

Jak poprawnie podcinać pomidory w czerwcu?

FOTO: Envato Elements

Ogławianie pomidorów w lipcu i w sierpniu

Pod koniec lipca lub ewentualnie do połowy sierpnia należy wykonać zabieg ogławiania pomidorów. Polega on na przycięciu wierzchołka wzrostu nad drugim bądź trzecim liściem powyżej ostatniego grona. Ten proces jest dla naszych roślin niezwykle potrzebny. Dlaczego? Dzięki niemu owoce zawiązane później nie dorosną przed przymrozkami.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Marchew to roślina stosunkowo łatwa w uprawie, gdyż może rosnąć na wszystkich typach gleb. Jeżeli chcemy, aby plony były okazałe i smaczne, musimy zadbać o sąsiedztwo marchwi. To warzywo nie będzie rosło dobrze w towarzystwie kopru włoskiego. Wytwarza on substancje chemiczne, które silnie wpływają na wzrost marchwi. Dodatkowo koper włoski przyciąga najczęściej roje szkodników, które mogą wyrządzić ogromne szkody innym uprawom. Kolejną niepolecaną rośliną będzie pasternak. Wynika to z faktu, że ze względu na pokrewieństwo z marchewką, będzie on przyciągał te same szkodniki oraz choroby. Oznacza to, że jeżeli posadzimy te rośliny w bliskim sąsiedztwie, możemy spodziewać się sporo kłopotów dotyczących obu tych warzyw. Marchewki nie sadzimy także w towarzystwie roślin dyniowatych. Wynika to z faktu, że dynia czy ogórek pobierają z podłoża bardzo dużo składników odżywczych, a dla marchewek może ich nie wystarczyć. W ten sposób zatrzyma się ona w rozwoju bądź w ogóle nie urośnie.

Sąsiedztwo tych roślin jest korzystne dla marchewki

Idealnym sąsiadem marchewek będą pomidory. Rośliny te świetnie sobie nawzajem pomagają. Pomidory wytwarzają substancje chemiczne odstraszające najgroźniejsze szkodniki marchwi. Z kolei te drugie rośliny przyciągają osy, a owady żywią się tymi szkodnikami, które bardzo często atakują pomidory. Również cebula może w skuteczny sposób ograniczyć ataki szkodników marchewki – wszystko przez swój intensywny zapach. Podobne działanie będzie wykazywał por. Pamiętajmy jednak, aby sadzić te warzywa w odległości nie mniejszej niż 30 cm od siebie. Rzepa natomiast pomoże odstraszyć mszyce, często pojawiające się na marchewce. Między tymi dwiema roślinami zachowajmy minimum 15 cm odstępu. Jeszcze inne warzywa i zioła stanowiące pomoc dla marchwi to:

• burak;
• szczypior;
• oregano;
• kolendra;
• rozmaryn;
• szałwia.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Właściwie doświadczeni ogrodnicy polecają przełom marca i kwietnia jako najdogodniejszy termin na wysiew pomidorów. Na szczęście nie musimy się trzymać sztywno tej zasady. W przeciwnym razie trzeba by było poczekać z uprawą do kolejnego sezonu. Spróbujmy więc wyhodować roślinę z ziarenka jeszcze teraz, gdyż nadal mamy ogromne szansę na otrzymanie wymarzonych plonów.

Jak uzyskać takie ziarenko? To bardzo proste – oczywiście pobieramy je z dojrzałego owocu. Może on być nawet spleśniały. Najważniejsze to zapewnić ziarnom odpowiedni rozwój. Umieszczamy je na zwilżonej wacie bądź na wodzie. Musimy im dostarczyć również odpowiednią ilość promieni słonecznych. Już po kilkunastu dniach powinny pojawić się kiełki. To znak, że nasiona są gotowe na uprawę w butelce do góry nogami.

Aby przygotować naszą butelkę, musimy odciąć jej dno, a wnętrze wyłożyć folią aluminiową. Kolejny krok polega na umieszczeniu sadzonki pomidora w butelce w ten sposób, aby roślina wychodziła przez węższą część. Teraz wystarczy już tylko napełnić butelkę ziemią i zawiesić do góry nogami. Taką uprawę umieszczamy w miejscu słonecznym. Nie zapomnijmy o regularnym nawadnianiu naszych roślin. Bo chociaż za przykład najchętniej podaje się właśnie pomidory, to do takiej „butelkowej” uprawy można wykorzystać także inne warzywa lub nawet zioła.

Sadzenie pomidorów w butelce do góry nogami – hit czy kit?

Ten sposób sadzenia nie tylko pomidorów, ale także innych roślin jadalnych, ma wiele zalet. Przede wszystkim nie musimy martwić się o żadne podpory. Rośliny nie będą się więc w żaden sposób uginać czy łamać. Kolejna kwestia dotyczy dostępu do wody. Nawadnianie takich upraw jest bardzo efektywne, bo woda trafia wprost do korzeni. Ale na tym nie koniec. Możemy spodziewać się, że pomidory w butelce dojrzeją szybciej niż te sadzone w gruncie. Wynika to z łatwiejszego dostępu do słońca, którego nie będą zasłaniać liście czy inne rośliny. A co jeżeli plastikowe butelki wydają się nam nieestetyczne? Nic straconego! Zamiast nich wybierzmy do naszej uprawy do góry nogami donice lub wiaderka.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Pomidory pochodzą z cieplejszej strefy klimatycznej niż ta, która panuje w Polsce. Z tego względu w celu przyspieszenia cyklu wegetacyjnego, warto uprawiać tę roślinę z rozsady, którą przygotowujemy od lutego. Możemy zakupić już gotową rozsadę w sklepie bądź w centrum ogrodniczym. Przed kupnem trzeba jednak zwrócić uwagę na jej jakość. Oto ważne cechy, które powinny charakteryzować zdrową rozsadę:

• jędrność i krępość;
• dobrze wybarwione na kolor zielony liście;
• liście bez podwiniętych brzegów czy plam;
• niezgrubiałe pędy.

Stanowisko i podłoże dla pomidorów

Miejsce, w którym posadzimy pomidory, powinno być dobrze nasłonecznione oraz osłonięte od wiatru. Świetnym pomysłem będzie posadzenie tych roślin pod żywopłotem, przy murze czy obok innych wysokich warzyw. Pomidory wymagają gleb piaszczysto-gliniastych, gdyż podłoże musi dobrze utrzymywać wilgotność. Odczyn gleby powinien być lekko kwaśny – na poziomie pH 5,5-6,5. Na tym samym stanowisku pomidory można uprawiać co 3-4 lata. Nie sadźmy ich bezpośrednio po innych warzywach psiankowatych, na przykład po papryce, oberżynie czy ziemniakach.

Pomidory uprawia się w pierwszym bądź w drugim roku po oborniku – wszystko zależy od odmiany i typu gleby. Pierwszy okres dotyczy odmian wczesnych i karłowatych, natomiast drugi – odmian wysokich. Obornik dobrze rozłożony stosuje się wczesną wiosną, natomiast mniej rozłożony – jesienią poprzedniego roku. Naturalny nawóz dodajemy w dawce 3-4 kg/m². Gleby o pH niższym niż 5,0 wapnujemy w okresie jesiennym poprzedniego roku.

Sadzenie pomidorów w gruncie – jak i kiedy?

Przed posadzeniem pomidorów zagony dobrze przygotowujemy. Glebę trzeba spulchnić i nawieźć. Te warzywa są niezwykle wrażliwe na przymrozki. Najbezpieczniejszy termin na wysadzanie rozsady do gruntu przypada po 15 maja. Gdy natomiast pomidory będziemy uprawiać w szklarni bądź w tunelu, możemy umieścić sadzonki w podłożu już pod koniec kwietnia. Rozsadę przed posadzeniem w odpowiedni sposób hartujemy, przyzwyczajając powoli do warunków panujących na zewnątrz.

Na grządce wykopujemy dołki w rozstawie około 40 cm. Przy każdym dołku musimy wbić palik, do którego później będziemy mogli przywiązać krzew. Rozsadę pomidorów musimy umieścić w glebie nieco głębiej niż rosła w doniczce. Najniższe liście rośliny muszą znaleźć się na poziomie gleby, gdyż wówczas roślina w dolnej części łodygi wypuści nowe korzenie. Nie obsypujemy jednak dolnych liści ziemią.

Podczas sadzenia pomidorów uważajmy na to, aby nie podwinąć systemu korzeniowego rośliny. Korzenie muszą bowiem być luźno rozłożone we wgłębieniu w ziemi. Jeżeli są zbyt długie, bez problemu możemy je delikatnie przyciąć. Przestrzeń wokół rośliny dokładnie obsypujemy glebą, dociskając ją. Po posadzeniu pomidory obficie podlewamy, przy czym nie lejemy wody bezpośrednio na rośliny.

Jak pielęgnować pomidory?

Pomidory będą wymagały regularnego i dość obfitego podlewania. Przy czym należy pamiętać, aby nie kierować strumienia wody na liście czy inne elementy rośliny. Glebę wokół pomidorów warto wyściółkować słomą. Gdy nasze warzywa znajdują się w szklarni bądź w tunelu, powinniśmy często wietrzyć te wnętrza. Optymalna temperatura, w której pomidory będą najlepiej się rozwijać, to 22-27℃. Pamiętajmy także, że są to rośliny obcopylne, a więc plony powstaną tylko wtedy, gdy pomidory zostaną zapylone przez owady. W miarę wzrostu pędów warto usuwać dolne liście, szczególnie gdy pojawiają się na nich plamy bądź przebarwienia. Aby nasze owoce były większe i smaczniejsze, powinniśmy zapewnić im odpowiednią ilość światła słonecznego.

Pomidory są wrażliwe na choroby grzybowe. Lepiej więc zapobiegać niż leczyć. Warto co tydzień opryskiwać krzewy wywarem z czosnku. Przygotujemy go poprzez ugotowanie w 1 l wody główki posiekanego czosnku przez około 20 min. W czasie owocowania natomiast wykorzystujemy mleko rozcieńczone z wodą w proporcji 1:4. Pomidory warto sadzić w towarzystwie pietruszki, czosnku oraz aksamitek Unikajmy natomiast sąsiedztwa kopru, kalarepy czy rzodkiewek.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Istnieją dwa sposoby na rozpoczęcie uprawy papryki w ogrodzie. Możemy sami wysiać nasiona do gruntu bądź zakupić już gotową sadzonkę rośliny. Paprykę wysiewa się najczęściej w marcu. Nie później niż w połowie tego miesiąca zakładamy uprawę domową, na parapetach. Dzięki temu odpowiednio przygotujemy roślinę na warunki zewnętrzne.

Przygotowywaną w domowych warunkach sadzonkę papryki umieszczamy w gruncie w drugiej połowie maja, po „zimnej Zośce”, czyli po dosyć gwałtownych spadkach temperatur w tym okresie. Poranne przymrozki mogłyby wręcz spowodować obumarcie rośliny.

Jakie wymagania ma papryka?

Dla papryki najlepsze będzie podłoże żyzne, w którym nie może zabraknąć niezbędnych składników odżywczych. Możemy na samym początku wybrać specjalne podłoże do wysiewu. W pierwszych tygodniach rozwoju sadzonki nie nawozimy. W docelowym miejscu w warzywniku musimy jednak odpowiednio przygotować stanowisko pod uprawę tego warzywa. Należy spulchnić podłoże, a także zasilić glebę świeżym obornikiem w okresie jesiennym. Opcjonalnie możemy zdecydować się na wariant granulowany, który nadaje się do stosowania przez cały sezon wegetacyjny.

Podłoże to jednak nie wszystko. Papryka do prawidłowego rozwoju potrzebuje także słonecznego i osłoniętego od wiatru stanowiska. Słońce jest niezbędne tej roślinie – dzięki niemu rozwinie ona dorodne i smaczne plony. Mimo to nieustanne działanie promieni słonecznych powoduje wysychanie podłoża. A to oznacza tylko jedno – konieczność regularnego i dosyć obfitego podlewania. Gdy jednak zdecydujemy się na ściółkowanie podłoża słomą, możemy utrzymać wilgoć w ziemi na dłużej.

Jak uprawiać paprykę w ogrodzie?

FOTO: Envato Elements

Jak zahartować sadzonkę papryki?

Przez przynajmniej 7 dni w domowej uprawie papryki należy hartować sadzonki. Na czym polega ten proces? Wystarczy codziennie wynosić rośliny na zewnątrz. Dzięki temu przyzwyczaimy je do panujących tam warunków, które nie zawsze będą dla papryk korzystne. Pobyt sadzonki poza domem wydłużamy stopniowo. Na początku niech będą to maksymalnie 2 godziny. Gdy termin umieszczenia w gruncie będzie zbliżał się wielkimi krokami, możemy pozostawić roślinę na zewnątrz nawet na 2 lub 3 noce. Robimy to jednak tylko wówczas, gdy nie będzie przewidywanych przymrozków. Jeżeli w prawidłowy sposób udało nam się zahartować paprykę, zaobserwujemy to w jej wyglądzie – będzie miała ciemniejsze liście oraz grube łodygi.

Jak pielęgnować paprykę?

Aby papryka mogła prawidłowo się rozwijać, a więc i rodzić obfite plony, musimy odpowiednio o nią zadbać także już po umieszczeniu w konkretnym stanowisku w ogrodzie. Musimy pamiętać przede wszystkim o regularnym uzupełnianiu składników pokarmowych w glebie. W tym celu użyć możemy uniwersalnych nawozów.

Innym ważnym zabiegiem jest przycinanie rośliny. Wielu doświadczonych ogrodników uważa, że należy zostawić maksymalnie 4 pędy papryki. Dzięki takiemu rozwiązaniu owoce będą lepiej się rozwijać, ponieważ dotrze do nich więcej światła słonecznego. Raz na około 2 tygodnie warto przycinać także nowo wyrastające pędy. Istotne jest również ogławianie papryk. To nic innego, jak przerywanie wierzchołka wzrostu w odległości jednego liścia od ostatniego owocu. Robić to należy na niespełna 2 miesiące przed wejściem rośliny w stan spoczynku. A dlaczego jest to konieczne? Gdy wykonamy tę czynność, wszystkie owoce zdążą dojrzeć na roślinie przed nastaniem przymrozków.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements