• Dlaczego trzeba przeprowadzać przegląd kominiarski? 
• Czy przegląd kominiarski jest obowiązkowy? 
• Jak wygląda przegląd kominiarski? 
• Ile kosztuje przegląd kominiarski? 
• Jaka kara grozi za brak aktualnego przeglądu komina? 

Dlaczego trzeba przeprowadzać przegląd kominiarski? 

Odpowiednia konserwacja i czyszczenie komina to bardzo ważna sprawa! Od jego dobrej kondycji może zależeć zdrowie i życie mieszkańców domu. Gdy komin jest niesprawny lub zanieczyszczony, może dojść do pożaru lub wycieku śmiertelnie groźnego czadu. Aby tego uniknąć, należy regularnie czyścić komin oraz zapraszać kominiarza na przeglądy. 

Przeczytaj także: Ulga termomodernizacyjna w 2025 roku w nowej odsłonie!

Czy przegląd kominiarski jest obowiązkowy? 

Przegląd kominiarski powinien być wykonany przez osobę mającą odpowiednie uprawnienia budowlane, a także będącą mistrzem kominiarstwa. To nie tylko fanaberia czy decyzja właściciela nieruchomości: do wykonania takiego przeglądu zobowiązany jest każdy, mówi o tym prawo budowlane. Zgodnie z artykułem 62: 

• Obiekty budowlane powinny być w czasie ich użytkowania poddawane przez właściciela lub zarządcę kontroli: 
  • 1) okresowej, co najmniej raz w roku, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego: 
    • a) elementów budynku, budowli i instalacji narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu, 
    • b) instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, 
    • c) instalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych). 

Jak wygląda przegląd kominiarski? 

Przegląd kominiarski to znacznie więcej, niż tylko sprawdzenie drożności komina. Specjalista przyjrzy się wszystkim przewodom kominowym, szczelności komina, przeczyści i udrożni wszystkie przewody. Na koniec sporządzi protokół kominiarski, w którym zawarte będą wnioski oraz zalecenia dla właściciela nieruchomości. Taki dokument podpisuje kominiarz oraz posiadacz domu, a przy kolejnej kontroli specjalista sprawdzi, czy zawarte w nim zalecenia zostały wykonane. 

Ile kosztuje przegląd kominiarski? 

Wizyta kominiarza lub specjalisty w zakresie przewodów kominowych nie jest darmowa. Właściciel lub zarządca nieruchomości będzie musiał mu zapłacić. Na szczęście nie są to duże kwoty: zwykle za przegląd kominowy płaci się 100-200 zł. 

Przeczytaj także: Kto powinien posprzątać liście z drzewa sąsiada?

Jaka kara grozi za brak aktualnego przeglądu komina? 

Ponieważ przeprowadzanie przeglądów kominiarskich jest obowiązkiem w świetle prawa, za jego niedopełnienie grozi kara. Inspektor nadzoru budowlanego może nałożyć mandat w maksymalnej wysokości 500 zł. Co więcej, jeżeli do domu dostarczany jest gaz, może dojść do jego odcięcia. Z kolei w skrajnej sytuacji, gdy dojdzie np. do pożaru, brak aktualnego przeglądu kominowego może poskutkować tym, że ubezpieczyciel odmówi wypłaty odszkodowania.

oprac. Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

• Ile kosztują środki do zmywarki? 
• Czy tabletki do zmywarki są szkodliwe? 
• Jak samemu zrobić eko proszek do zmywarki? 

Ile kosztują środki do zmywarki? 

Aby móc korzystać ze zmywarki i uzyskać pożądane efekty, potrzebujemy tabletek (lub kostek) do zmywania. Można je kupić w sklepach, oferują je znane marki, produkujące chemię domową. Koszt opakowania takich kostek to ok. 50 zł - znajdą się tańsze oferty, jednak zwykle opakowanie jest wówczas mniejsze. Do tego potrzebna będzie jeszcze sól do zmywarki. To dzięki niej urządzenie wolniej się niszczy i dłużej działa bez zarzutu. Jej koszt to około 20 zł. Warto dokupić również nabłyszczacz - za jego sprawą naczynia będą lśnić czystością, bez niego może pojawić się efekt matowego szkła, który nie wszyscy lubią. Opakowanie tego środka kosztuje ok. 15 zł. Łączny koszt chemii do zmywarki to zatem około 85-100 zł, jednak należy pamiętać, że w mniejszej rodzinie ta sama ilość wystarczy na dłużej, podczas gdy duże gospodarstwo domowe, w którym zmywarka pracuje codziennie, będzie wymagało częstszego dokupowania tych produktów. 

Przeczytaj także: Jak oszczędzać wodę? Poznaj te proste triki

Czy tabletki do zmywarki są szkodliwe? 

Ponieważ zmywarka czyści naczynia, w których gotujemy i z których zjadamy nasze posiłki, zależy nam, by używane w niej środki były bezpieczne. Oczywiście producent musi zadbać, by wypuszczany na rynek detergent nie szkodził zdrowiu, jeśli jednak mamy wątpliwości, warto przyjrzeć się składom. Składniki takie jak kompozycje zapachowe czy barwniki mogą uczulać. Z kolei kapsułki do zmywarki, które są zawinięte w folię, nie powinny zaszkodzić ludziom, za to szkodzą planecie: materiał ten rozpada się, a mikroplastik trafia do wody. 

Przeczytaj także: Czyszczenie zmywarki domowym sposobem – tanie i skuteczne!

Jak samemu zrobić eko proszek do zmywarki? 

Jeśli masz wątpliwości co do tego, czy stosować gotowe produkty do zmywania w zmywarce, mamy alternatywę: przygotuj samodzielnie w domu proszek do mycia naczyń. Powstanie ze sprawdzonych składników, które nie zaszkodzą ani zdrowiu, ani środowisku. Potrzebne będą: 

• 1 szklanka sody oczyszczonej;  
• 1 szklanka boraksu,   
• 0,5 szklanki kwasku cytrynowego w proszku;   
• 1 szklanka soli. 

Wszystkie składniki wsyp do naczynia i wymieszaj. Przełóż proszek do szczelnego pojemnika. To ważne, bowiem nadaje się on do użycia tylko wtedy, gdy nie ma w nim grudek. Wsypuj do zmywarki po 2 łyżki tego domowego środka i nastawiaj urządzenie na wybrany przez siebie program.

FOTO: Envato Elements

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

• Ile kosztuje miernik wilgotności drewna? 
• “Próba ognia”: jak sprawdzić wilgotność drewna za pomocą kominka? 
• Jak obliczyć, czy drewno jest wilgotne? 
• Jaka powinna być wilgotność drewna opałowego? 

Ile kosztuje miernik wilgotności drewna? 

Aby sprawdzić, czy drewno jest już odpowiednio suche, możemy skorzystać z profesjonalnego miernika. Należy jednak wiedzieć, że dla osoby, która suszy drewno tylko na swój użytek, taki sprzęt po prostu się nie opłaca. Jego cena może bowiem sięgnąć nawet kilku tysięcy złotych! Istnieją także mierniki wilgotności drewna, które kosztują kilkaset złotych, jednak ich pomiar może być niedokładny. W związku z tym kupno tego typu urządzenia nie zawsze jest dobrym pomysłem.

Przeczytaj także: Zakaz palenia drewnem 2024: jakie rodzaje drewna będą zakazane?

“Próba ognia”: jak sprawdzić wilgotność drewna za pomocą kominka? 

Istnieją proste sposoby na sprawdzenie wilgotności drewna opałowego. Pierwszy z nich jest nieco mniej dokładny, ale szybki i pozwoli nam postawić wstępną diagnozę. Potrzebny będzie jeden niewielki kawałek drewna, które chcemy sprawdzić. Należy włożyć je do rozpalonego kominka, układając szczapkę na rozżarzonych węglach tak, by widać było przekrój poprzeczny. Następnie obserwujemy, co się dzieje. Jeżeli drewno pali się równo i przyjemnie trzaska, jest suche. Jeżeli jest wciąż zbyt wilgotne, możemy zaobserwować następujące zjawiska: 

• wydzielanie się kropel wody, 
• pojawienie się pary wodnej, 
• dźwięk syczenia lub gwizdania podczas palenia. 

Stanowią one podstawę do tego, by odłożyć drewno do dłuższego sezonowania w suchym, przewiewnym miejscu. 

Jak obliczyć, czy drewno jest wilgotne? 

Drugi domowy sposób na sprawdzenie wilgotności drewna wymaga pewnych umiejętności matematycznych. Będziemy potrzebować piekarnika oraz zwykłej elektronicznej wagi kuchennej. Z drewna oddzielamy 2-3 niewielkie kawałki, ważymy je i zapisujemy wynik. Następnie wkładamy drewno do piekarnika nagrzanego do 100 stopni Celsjusza i zostawiamy tam na 3-4 godziny, dbając, by nie dochodziło do wahań temperatury. Taki zabieg przeprowadzamy przez 3 dni pod rząd. Po trzecim suszeniu ponownie ważymy drewno i zapisujemy wyniki. Odejmując drugą wartość od pierwszej uzyskamy masę odparowanej wody. Ten wynik należy podzielić przez masę drewna przed suszeniem i pomnożyć przez 100%. Wynik będzie równy procentowi wilgotności próbek przed włożeniem do piekarnika, czyli tożsamy z wilgotnością całej porcji drewna.

Przeczytaj także: Ceny drewna kominkowego 2024: czy warto teraz kupować na zimę?

Jaka powinna być wilgotność drewna opałowego? 

Przypomnijmy, że drewno opałowe powinno spełnić określone normy wilgotności, by używanie go było bezpieczne i efektywne. Przyjmuje się, że odsetek wilgotności nie powinien przekraczać 20 proc. Najlepiej, by drewno opałowe miało ok. 15 proc. wilgotności.

oprac. Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

• John Deere wprowadza na rynek elektryczną kosiarkę 
• Jakie parametry ma nowa kosiarka od John Deere? 
• Kosiarka do trawy John Deere: wytrzymała i niezawodna 
• Udogodnienia dla operatora w kosiarce Z370R Electric ZTrak 
• Jakie akcesoria można dokupić do kosiarki? 

John Deere wprowadza na rynek elektryczną kosiarkę 

Coraz więcej firm decyduje się na wypuszczenie na rynek pojazdów, które są w pełni elektryczne. Tak samo postąpiła marka John Deere, udostępniając klientom kosiarkę Z370R Electric ZTrak. Ma ona być atrakcyjną ekologiczną alternatywą dla prywatnych właścicieli nieruchomości, którzy korzystają z kosiarek napędzanych silnikami Diesla lub silnikami benzynowymi. 

Przeczytaj także: Jakie prace ogrodowe powinniśmy wykonywać w październiku? Sprawdź już teraz!

Jakie parametry ma nowa kosiarka od John Deere? 

Nowa kosiarka Z370R Electric ZTrak od John Deere jest zasilana energią wielokrotnego użytku, charakteryzującą się zerowym poziomem emisji eksploatacyjnych. Ma wbudowaną ładowarkę, a jedno ładowanie pozwala skosić nawet 8000 m2 trawnika. Maszyna jest wyposażona w uszczelniony akumulator o maksymalnej pojemności 3,56 kWh, w pełni zabezpieczony przed czynnikami zewnętrznymi, takimi jak woda, kurz i zanieczyszczenia. Dzięki elektrycznemu silnikowi konserwacja kosiarki jest prostsza: nie ma potrzeby wymiany oleju czy filtrów powietrza ani smarowania. 

FOTO: John Deere/mat. Prasowe

Kosiarka do trawy John Deere: wytrzymała i niezawodna 

Kosiarka Z370R Electric ZTrak charakteryzuje się wydajnością i wytrzymałością, z których słynie marka John Deere. Model ten wyposażony jest w agregat koszący Accel Deep™ o szerokości 107 cm lub 122 cm, dodatkowo ma solidne przednie i boczne zderzaki. 

Przeczytaj także: Jesienne nawożenie warzyw. Sprawdź, jak to zrobić bez chemii!

Udogodnienia dla operatora w kosiarce Z370R Electric ZTrak 

Nowa kosiarka John Deere Z370R Electric ZTrak dba o komfort operatora, zapewniając cichą i komfortową jazdę przy obniżonym poziomie hałasu oraz drgań. Obsługa maszyny jest intuicyjna dzięki dużemu ekranowi LCD i ergonomicznym elementom sterującym. Nowy model kosiarki od John Deere rozwija prędkość do 11 km/h. 

Przeczytaj także: Jakich błędów nie popełniać podczas jesiennej pielęgnacji trawnika? Sprawdź teraz!

Jakie akcesoria można dokupić do kosiarki? 

Do wyposażenia kosiarki Z370R Electric ZTrak można dokupić opcjonalne przystawki i akcesoria, takie jak: 

• układ gromadzenia materiału, 
• zestaw do mulczowania, 
• przyczepki transportowe, 
• magnetyczny sworzeń zaczepu.

FOTO: John Deere/mat. Prasowe

źródło: materiały promocyjne marki John Deere

fot. John Deere

oprac. Zuzanna Ćwiklińska

• Na czym zamontować pompę ciepła? 
• Czy pompa ciepła uszkodzi się od deszczu? 
• Czy pompa ciepła może być zalana? 
• Jak zabezpieczyć pompę ciepła przed zalaniem? 
• Co zrobić po zalaniu pompy ciepła? 

Na czym zamontować pompę ciepła? 

Pompa ciepła to urządzenie zaprojektowane tak, by mogło być instalowane na zewnątrz budynku. Niekiedy montuje się ją na specjalnych wspornikach wprost na ścianie budynku, wiele osób decyduje się jednak ustawić maszynę na ziemi. Takie miejsce należy odpowiednio przygotować, bowiem pompa ciepła powinna stać na stabilnym, równym podłożu. Konieczny będzie zatem odpowiednio głęboki fundament, dostosowany do konstrukcji i wymiarów maszyny, którą będzie podtrzymywał. 

Czy pompa ciepła uszkodzi się od deszczu? 

Ponieważ pompy ciepła są urządzeniami zewnętrznymi, producenci zapewniają, że deszcze, a nawet srogie ulewy są im niestraszne. Obudowa maszyny nie powinna zatem ulec uszkodzeniu wskutek działania warunków atmosferycznych. Co innego jednak, gdy pojawia się zagrożenie skrajnymi zjawiskami pogodowymi. 

Przeczytaj także: Ostatni dzwonek na złożenie wniosku o bon energetyczny! Do kiedy?

Czy pompa ciepła może być zalana? 

Jeżeli dla terenu, na którym mieszkamy, pojawiają się ostrzeżenia przed powodzią, warto zatroszczyć się o zabezpieczenie pompy ciepła - maszyny, której montaż zwykle wymaga dużej inwestycji. Nie wszyscy producenci gwarantują bowiem, że urządzenie przetrwa zanurzenie w wodzie. W takiej sytuacji może dojść do uszkodzenia układów elektronicznych, a w efekcie do zalania i trwałego zepsucia pompy ciepła. 

Jak zabezpieczyć pompę ciepła przed zalaniem? 

Mając czas i środki, by zabezpieczyć pompę ciepła przed zalaniem, warto zrobić to profesjonalnie. W takiej sytuacji najlepiej poprosić o pomoc serwisanta, zdemontować urządzenie i zabezpieczyć w miejscu, w którym nie będzie narażone na działanie wody. Następnie należy zadbać o rury, prowadzące od pompy do wnętrza domu: owinąć je folią i zakleić taśmą, a najlepiej także zastawić czymś ciężkim. Tak przygotowana instalacja pompy ciepła powinna wytrzymać ewentualne zalanie. 

Przeczytaj także: Nie lubisz sąsiada? Dowiedz się, jak wysoki płot możesz postawić!

Co zrobić po zalaniu pompy ciepła? 

Pechowy przypadek lub nagłe zagrożenie mogą sprawić, że nie zdążymy zabezpieczyć pompy ciepła i zostanie ona zalana. Co wówczas robić? Gdy upewnimy się, że w domu jest bezpiecznie, należy wezwać serwisanta, który oceni, czy urządzenie nadaje się do pracy. Nie wolno samodzielnie go włączać, bowiem jeżeli woda uszkodziła pompę, nawet po osuszeniu podłączenie jej do prądu może doprowadzić do porażenia. Co więcej, jest bardzo prawdopodobne, że część elementów maszyny trzeba będzie wymienić. Narażenie na kontakt z wodą przyspieszy bowiem korozję i niewykluczone, że urządzenie szybko się zepsuje.

oprac. Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Jak sprawdzić, czy działka znajduje się na terenie zalewowym?

Jak osuszyć ogród po podtopieniu?

Jakie drzewa i krzewy posadzić w glebie o dużej wilgotności?

Jak sprawdzić, czy działka znajduje się na terenie zalewowym?

Jeszcze przed podjęciem ostatecznej decyzji o zakupie, warto zorganizować spacer lub dokładnie przyjrzeć się mapie i sprawdzić, czy działka znajduje się nad stawem, w sąsiedztwie glinianek i rozlewisk lub blisko rowu melioracyjnego. W takich przypadkach niezbędne okażą się badania geotechniczne. Warto również porozmawiać z osobami, które żyją w danej okolicy od dłuższego czasu. Opowieści o mokrych piwnicach, śladach wilgoci na budynkach oraz poziomie wody w studniach mogą okazać się bezcenne.

Innym rozwiązaniem jest sprawdzenie, czy parcela została ujęta w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego, oraz zasięgnięcie informacji od regionalnej jednostki PGW Wody Polskie, czy parcela znajduje się na liście tych objętych ryzykiem powodziowym. Jeśli nasza działka znajduje się na terenach zalewowych, projekty wykonywanych przez nas konstrukcji powinny zawierać specjalne rozwiązania konstrukcyjne.

Przeczytaj także: Twój ogród został zalany? Sprawdź, jak go odratować!

Jak osuszyć ogród po podtopieniu?

W czasie okresowych podtopień naszym priorytetem staje się osuszenie terenu. Wybór sposoby odprowadzenia wody z ogrodu jest uzależniony od jego wielkości oraz naszych możliwości czasowych, oraz finansowych.

Już na etapie planowania ogrodu, możemy zdecydować się na posadzenie tak zwanych „pijaków”, a więc roślin, które naturalnie, przez system korzeniowy, pomagają osuszać teren. Do takich roślin należą wierzby.

Skutecznym sposobem odprowadzania nadmiernej wilgoci jest utworzenie samospływu, a więc ukształtowaniu terenu w taki sposób, aby woda samoczynnie spływała w pożądaną stronę. Należy jedynie pamiętać, aby opuszczenie terenu wynosiło około 1-1,5%.

Często wykorzystywaną metodą jest również drenaż działki, który pozwala na odprowadzenie wody do studni, kanalizacji lub rowu. Wystarczy geowłóknina, żwir, rura i łopata.

Na rynku znajdziemy również profesjonalne sprzęty, które są przeznaczone do osuszania terenów podmokłych oraz zalanych. Należą do nich pompy, które mają możliwość tłoczenia wody z zawartością piasku, gruntem oraz innymi zanieczyszczeniami.

Wybór działki

FOTO: Envato Elements

Jakie drzewa i krzewy posadzić w glebie o dużej wilgotności?

Zakładanie ogrodu na terenie podmokłym lub zalewowym niesie za sobą pewne konsekwencje. Już na etapie planowania musimy mieć w pamięci, aby wybierać rośliny, które charakteryzują się zwiększoną tolerancją na wysoką wilgoć.

Do takich drzew należy, najpopularniejsza w Polsce, wierzba biała, o pięknych zwisających gałązkach. Jeśli jednak nie dysponujemy wystarczająco dużą przestrzenią dla tej odmiany wierzby, możemy śmiało wybierać pomiędzy wierzbą argentyńską, całolistną lub szwajcarską. Na tereny podmokłe nada się również olsza czarna i szara, jesiony oraz wrzosiec bagienny.

Nie musimy się jednak ograniczać do drzew, ponieważ w katalogu roślin, które dobrze sobie radzą z dużą ilością wody, są również krzewy ozdobne, takie jak: dereń biały, tawuła wierzbolistna, trzmielina pospolita oraz kalina koralowa.

Planując ogród, nie możemy zapomnieć również o królowych ciężkich gleb, a więc paprociach, trawach, hortensjach pnących oraz tradycyjnych bylinach. Do tych ostatnich należą: liliowce, tojeść, kosaćce, czermień błotna, jasnota plamista, przywrotnik miękki i miodunki.

fot. envato elements

Najpopularniejsze błędy w jesiennej pielęgnacji trawnika

Dodatkowe sposoby na piękny trawnik

Najpopularniejsze błędy w jesiennej pielęgnacji trawnika

Chociaż pielęgnacja trawnika nie należy do zadań najtrudniejszych i wymaga mniej specjalistycznej wiedzy niż na przykład przycinanie krzewów lub drzew ozdobnych, wciąż możemy popełnić błędy, które sprawią, że murawa będzie prezentowała się nieestetycznie i niezdrowo.

Jedną z ważniejszych zasad dbania o murawę jest regularne jej oczyszczanie. Szczególnie podczas jesieni, kiedy opadające i zalegające liście stwarzają zagrożenie rozwijania się chorób związanych z wilgocią oraz zarodnikami grzybów. Taka dodatkowa warstwa jest niebezpieczna zwłaszcza podczas opadów śniegu, który uniemożliwia glebie oddychanie oraz osuszanie się.

Chociaż podlewanie po letnich okresach może zdawać się niepotrzebne, w końcu jesień kojarzy się przelotnymi i coraz bardziej obfitymi opadami deszczu, nic bardziej mylnego! Odpowiedzią staje się tutaj dokładna obserwacja pogody oraz dostosowywanie podlewania do warunków panujących na zewnątrz.

Najczęściej popełnianym błędem podczas jesiennej pielęgnacji trawnika jest jego nieprawidłowe, zbyt częste lub rzadkie koszenie. W tym okresie skracanie trawy może być przeprowadzane co dwa tygodnie, na długość nie większą niż 5 centymetrów. Jednak tak jak w przypadku podlewania, tak również teraz, najważniejsze jest monitorowanie pogody. Pozostawienie nieskoszonej trawy, na którą następnie spadnie śnieg, spowoduje jej gnicie, co może doprowadzić do rozwinięcia się chorób oraz pleśni.

Przeczytaj także: Czas na czosnek ozimy, cebulę dymkę i kwiaty cebulowe! Sprawdź, kiedy i jak je sadzić!

Dodatkowe sposoby na piękny trawnik

Większość muraw, które zostały podniszczone lub wprost zdewastowane przez palące słońce, długie okresy suszy oraz podtapiające ulewy, można przywrócić do porządku. Chociaż będzie wymagało to od nas odrobiny więcej wysiłku oraz cierpliwości, już jesienią warto zadbać, aby nasz trawnik prezentował się dobrze.

Aeracja: nakłuwanie murawy na głębokość około 10 centymetrów skutecznie poprawi cyrkulację powietrza w glebie i dotleni korzenie trawy.

Porady na jesień

Jak pielęgnować trawnik jesienią? Sprawdź koniecznie, co zrobić, żeby na wiosnę trawa pięknie rosła!

Wygląd trawnika na wiosnę możemy również poprawić dzięki dosiewaniu. Wystarczy, że delikatnie naruszymy ziemię na pustych przestrzeniach, wysiejemy trawę, zmieszamy z glebą i podlejemy.

Jesień to również doskonały czas na dokarmienie murawy nawozami, których składnikami fosfor oraz potas. Elementy te wspomagają regenerację roślin.

fot. envato elements 

Jak pielęgnować trawnik we wrześniu?

Jak pielęgnować trawnik w październiku?

Jak przygotować trawnik do zimy? Dodatkowe triki.

Jak pielęgnować trawnik we wrześniu?

Wrześniowa pielęgnacja trawnika będzie skupiała się na jego rewitalizacji oraz powolnym przygotowywaniu do zimy i opadów śniegu. Podstawowym zabiegiem wciąż jest regularne koszenie murawy oraz podlewanie (przeprowadzane co dwa dni, rano lub wieczorem). Aby wspomóc jej wzrost oraz odbywające się procesy biologiczne, warto nawozić glebę potasem i fosforem, dzięki czemu wzmocnimy system korzeniowy. W celu poprawienia jakości trawnika warto zastosować także selektywne herbicydy, które pomogą w walce z uciążliwymi chwastami. Pamiętajmy jednak, aby nie stosować oprysku na murawie, która była zakładana w tym sezonie, gdyż może to spalić młode i delikatne źdźbła.

We wrześniu na nasz trawnik zacznie opadać coraz więcej liści, które skutecznie utrzymują wilgoć i gniją, co następnie może prowadzić do rozwijania się chorób grzybowych oraz pleśni. Takie zalegające liście należy regularnie i dokładnie sprzątać.

Jak pielęgnować trawnik w październiku?

Głównym celem zabiegów pielęgnacyjnych trawnika, które przeprowadzamy w październiku, jest bezpośrednie przygotowanie murawy do nadchodzących przymrozków oraz wzmożonej ilości opadów. Musimy się skupić, przede wszystkim, na poprawie kondycji trawy, zmniejszeniu ryzyka przemarzania oraz zapobieganiu pleśni śniegowej w sezonie wiosennym. Prace, których należy się podjąć, możemy ułożyć w pomocniczą listę, dzięki której pielęgnacja będzie bardziej zorganizowana:

Koszenie trawnika w październiku przebiega odmiennie od przycinania letniego. Jesienią murawa rośnie o wiele wolniej, dlatego też przycinanie powinno być wykonywane co dwa tygodnie, na wysokość około 4-5 centymetrów. Najodpowiedniejszą porą jest popołudnie, kiedy poranna rosa już wyschła, a wieczorna wilgoć jeszcze nie nadeszła.

Oczyszczanie trawnika jest niezbędnym krokiem w odpowiedniej pielęgnacji, szczególnie po wcześniej wykonanym koszeniu. Zebranie wszystkich odpadów biologicznych, liści i pędów zapobiegnie rozwijaniu się pleśni i grzyba, kiedy na murawę spadnie śnieg.

Przeczytaj także: Dokąd nocą tupta jeż? Być może do Twojego ogrodu!

Nawożenie w październiku, zdaniem niektórych ekspertów, jest obowiązkowe i kluczowe dla utrzymania odpowiedniego stanu murawy. W tym miesiącu ważne jest zasilanie substancjami odżywczymi, szczególnie kompostem, który poprawi strukturę i żyzność gleby.

Trawnik jesienią 

FOTO: Envato Elements

Jak przygotować trawnik do zimy? Dodatkowe triki

Wczesnojesienne przygotowania trawnika do zimy ruszają pełną parą. Jeśli jednak letnie gorączki i susze pozostawiły naszą murawę w gorszym stanie, warto wziąć pod uwagę również kilka dodatkowych trików, które z pewnością ją odżywią:

• Podczas jesiennej pielęgnacji trawnika pomocne może być również przeprowadzenie aeracji, która polega na nakłuwaniu całej powierzchni murawy na głębokość około 10 centymetrów. Aeracja wspomaga cyrkulację powietrza w glebie i zapobiega zaleganiu wody.
• Okres wczesnojesienny, a szczególnie jesień, to doskonały czas na przeprowadzanie dosiewek oraz zapełnianie wszelkich „dziur” w murawie.
• Jeśli nasz trawnik ma tendencję do chorób, szczególnie tych grzybowych, przed zimą warto profilaktycznie stosować środki ochrony murawy.
• W jesiennej pielęgnacji trawnika może pomóc jego wertykulacja, czyli wyczesywanie darni ostrymi grabiami.
• Ostatnie koszenie trawnika zaleca się przeprowadzać w połowie października.

fot. envato elements

Czy jeże są szkodnikami?

Jak stworzyć przyjazne środowisko dla jeża?

Czy jeże są szkodnikami?

Na terenie Polski, w zależności od tego, gdzie się znajdujemy, możemy spotkać dwa gatunki jeża: wschodniego (niemal cały kraj) oraz europejskiego, zwanego również zachodnim (Śląsk, Ziemia Lubuska, Pomorze Szczecińskie). Ten niewielki ssak uzbrojony jest w ponad 600 ostrych i długich na 2 centymetry igieł, które, w przypadku wystąpienia zagrożenia, mogą zostać nastroszone i zranić drapieżnika.

Aby uzyskać odpowiedź na pytanie, czy jeże są szkodnikami, musimy poznać dwa fakty na ich temat. Po pierwsze, jeże w Polsce występują pod częściową ochroną. Po drugie, są one zwierzętami owadożernymi. Oznacza to, że głównymi składnikami ich diety są robaki ziemne, ślimaki oraz płazy, ptasie jaja i grzyby. Z chęcią zjadają również żaby, żmije i dżdżownice, co sprawia, że ich obecność w ogrodzie jest równoznaczna z naturalną ochroną przeciwko żerującym na roślinach szkodnikom. Spotykając więc na swojej drodze jeże, warto pamiętać, że człowiek stanowi dla nich większe zagrożenie, niż ten niewielki ssak dla naszego ogrodu.

Przeczytaj: Przygotuj taką odżywkę dla swoich róż, a będą kwitły jeszcze dłużej!

Jak stworzyć przyjazne środowisko dla jeża?

Jak już zaznaczaliśmy, jeże znajdujące się na terytorium Polski są częściowo chronione, natomiast trzymanie tego zwierzęcia w domu jest prawnie zabronione i karane. Wynika to z wciąż malejącej liczebności przedstawicieli obu gatunków, co jest spowodowane stopniowym zanikaniem naturalnych miejsc ich występowania. Rozrastające się przestrzenie przemysłowe i miejskie wymuszają na tych ssakach migrację oraz przymusową adaptację do nowego, o wiele bardziej niebezpiecznego trybu życia.

Noc jest czasem wzmożonej aktywności jeży. To właśnie wtedy tuptają w poszukiwaniu schronienia, krzewów, gęstej trawy, dzikich zakątków oraz usypanych gór z liści. Kiedy więc jedno z tych przyjaznych stworzeń zawędruje do naszego ogrodu, możemy mu pomóc na kilka sposobów:

Zaopatrzmy nasz ogród w domek dla jeża: doskonale sprawdzą się te gotowe, które możemy kupić w sklepie lub zbudować go własnoręcznie. Niewielka konstrukcja pomoże mu przetrwać zimę i ochronić się przed zimnem oraz naturalnymi wrogami.

W przypadku suszy oraz braku zbiornika w pobliżu ogrodu, warto postawić dla niego pojemnik ze świeżą wodą.

Jeśli chcemy dokarmić jeża, nie podawajmy mu produktów zbożowych oraz nabiału. Insekty, które są składnikiem naturalnej diety tych ssaków, są ogólnodostępne w sklepach zoologicznych. Dobrą alternatywą jest również wysokiej jakości karma dla kotów.

Jeśli chcesz, aby nowy lokator zadomowił się na dobre w Twoim ogrodzie, ogranicz lub zrezygnuj z używania pestycydów, koś trawę z większą ostrożnością i zadbaj o to, aby jeż miał możliwość swobodnego opuszczania posiadłości.

Porady dla ogrodników

Ten sposób na nornice jest super!

fot. envato elements

• Dlaczego lodówka brzydko pachnie? 
• Jak zapobiegać przykremu zapachowi w lodówce? 
• Domowe pochłaniacze brzydkiego zapachu

Dlaczego lodówka brzydko pachnie? 

Najczęstszym powodem brzydkiego zapachu w lodówce są psujące się produkty spożywcze. Nie masz problemów z nieświeżym jedzeniem, a mimo to lodówka brzydko pachnie? To zdarza się każdemu. Nieprzyjemny zapach to wina bakterii, które namnażają się na resztkach jedzenia. Może on wynikać także z tego, że w lodówce wymieszało się zbyt wiele aromatów na raz. Na szczęście istnieją domowe sposoby, by poradzić sobie z tym przykrym kłopotem. 

Przeczytaj także: Przechowywanie warzyw i owoców w upały – poznaj kuchenne triki!

Jak zapobiegać przykremu zapachowi w lodówce? 

Aby nie musieć walczyć z nieprzyjemnym zapachem w lodówce, pamiętaj o tym, by regularnie czyścić to urządzenie od środka. Wystarczy szmatka nasączona octem lub delikatnym płynem do mycia naczyń! Gdy już posprzątasz lodówkę, ułóż w niej produkty spożywcze, pamiętając, że im wyższa półka tym wyższa temperatura. Jedzenie przechowuj w odpowiednich naczyniach ze szkła lub plastiku, unikaj foliowych torebek.

Przeczytaj także: Naturalne sposoby na ładny zapach w domu

Domowe pochłaniacze brzydkiego zapachu

Aby pozbyć się brzydkiego zapachu z lodówki, wypróbuj jedną z 5 domowych metod: 

• słoik z kawą - dzięki niemu przykry odór zniknie raz-dwa. Wystarczy zmielić ziarna kawy w młynku i wsypać je do słoika lub miseczki, a potem ustawić w lodówce. Należy wymieniać kawę co około 2 tygodnie. 
• cytryny i pomarańcze - świeże cytrusy również pomogą utrzymać przyjemny zapach w lodówce. Wystarczy połowa owocu lub kawałek skórki. Należy jednak wymieniać je co kilka dni - spleśniała cytryna zadziała odwrotnie, potęgując smród! 
• soda lub proszek do pieczenia - właściwości pochłaniania zapachów mają również te substancje. Wsyp sodę lub proszek do pieczenia do otwartego pojemnika i ustaw w lodówce. Wymieniaj co miesiąc, by zachować przyjemny zapach. 
• węgiel aktywny - jeżeli korzystasz z gotowych pochłaniaczy zapachu, zazwyczaj mają one filtr z węgla aktywnego. Możesz z łatwością przygotować taki pochłaniacz w domu: włóż kilka tabletek węgla do woreczka lub małego pudełka i umieść w lodówce. Wymieniaj co kilka miesięcy. 
• żwirek dla kota - każdy, kto ma kota w domu, dysponuje kocim żwirkiem i wie, że ta substancja świetnie neutralizuje zapach kociego moczu. Sprawdzi się także jako pochłaniacz zapachów do lodówki. Wsyp żwirek do szklanki lub woreczka i umieść w lodówce. Upewnij się, że korzystasz z żwirku bezzapachowego – perfumowany może wpłynąć na smak przechowywanych produktów spożywczych!

Przeczytaj także: Jak wyczyścić lodówkę domowymi sposobami?

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Dlaczego elektrośmieci nie wrzucamy do zwykłych pojemników na odpady?

Gdzie za darmo oddamy elektrośmieci? 

Jaka jest kara za nieprawidłowe wyrzucanie elektrośmieci? 

Jakie produkty zaliczamy do elektrośmieci?

Elektrośmieci to zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny, popsuty, niechciany, nieużywany. To niepotrzebne nikomu już urządzenia elektryczne i elektroniczne, które działały na prąd lub na baterie. Jest ich całkiem sporo – sprzęty psują się coraz szybciej, jest także ogromna ilość ludzi, która kupuje nowe urządzenia, choć te stare jeszcze nadają się do użytkowania.

Dlaczego elektrośmieci nie wrzucamy do zwykłych pojemników na odpady?

Nie każdy wie, że taki sprzęt jak np. zepsute komputery, telefony, gadżety elektroniczne, pralki, lodówki, zużyte świetlówki czy żarówki typu led, należy zanieść w odpowiednie miejsce. Nie wrzucamy ich do sieci ogólnych pod żadnym pozorem. Dlaczego? Najczęściej zwierają one substancje toksyczne i szkodliwe dla zdrowia, jak ołów, azbest, freon czy kadm, które mogą także zanieczyścić środowisko naturalne.

Przeczytaj także: Jaka kara grozi za złą segregację śmieci? Jak uniknąć kosztownego błędu?

Gdzie za darmo oddamy elektrośmieci? 

Najlepiej odnieść je do PSZOKu, czyli Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów. W niektórych miejscowościach znajdują się również Miejskie Punkty Elektroodpadów. Drobne przedmioty, takie jak baterie czy żarówki, można wyrzucić do przeznaczonych pojemników znajdujących się w niektórych sklepach. Popsuty sprzęt przyjmują zakłady oferujące usługi naprawcze, a nawet sklepy z elektroniką, gdy elementy zewnętrzne urządzenia nie przekraczają 25 cm. Oddający nie jest zobowiązany do zrobienia zakupów w danym sklepie. W przypadku niebezpiecznego uszkodzenia, sklep ma prawo odmówić przyjęcia sprzętu.

Jakie produkty zaliczamy do elektrośmieci?

FOTO: Envato Elements

Jaka jest kara za nieprawidłowe wyrzucanie elektrośmieci? 

Jeśli pozbędziemy się elektrośmieci w nieodpowiedni sposób, narazimy się na poważne nadszarpnięcie budżetu. Za wyrzucenie takich przedmiotów do zwykłego śmietnika grozi kara w wysokości 5000 zł. Dlaczego kwota jest tak wysoka? Ponieważ miliony ton elektrośmieci trafia każdego roku na wysypiska śmieci. To poważne wyzwanie dla środowiska naturalnego i dla gleby przede wszystkim. Takie odpady mogą także zawierać elementy pożądane, m.in. złoto, srebro, miedź, aluminium. Specjaliści potrafią te cenne surowce odzyskać i wykorzystać na nowo! Oczywiście, użytkownicy nie powinni samodzielnie demontować urządzeń, mogą to zrobić jedynie eksperci.

Jakie produkty zaliczamy do elektrośmieci?

Lista jest długa. Na opakowaniu tego typu przedmiotu znajdziemy oznaczenie w postaci przekreślonego śmietnika. Są to np. komputery, laptopy, powerbanki, ekrany, lodówki, chłodziarki, zamrażarki, pompy ciepła, elektroniczne ramki na zdjęcia, pralki, zmywarki, mikrofalówki, piekarniki, odkurzacze, żelazka, tostery, elektryczne czajniki, suszarki do włosów, prostownice, radia, telefony, drukarki, żarówki i baterie.

Fot. envato elements

Czym jest ogród deszczowy i ile kosztuje?

Jak założyć ogród deszczowy?

Na jakie rośliny warto się zdecydować?

Jak pielęgnować ogród deszczowy?

Czym jest ogród deszczowy i ile kosztuje?

Łapanie deszczówki kojarzy nam się często z niezbyt estetycznie prezentującymi się beczkami, starymi wannami lub innymi, mało atrakcyjnymi, pojemnikami. Tak jednak być nie musi, ponieważ już stosunkowo niewielkim kosztem, możemy stworzyć ogród, lub wydzielić jego część, która w całkowicie ekologiczny sposób usprawni cyrkulację wody w systemie. Mowa o ogrodach deszczowych, które są jedną z form zrównoważonego systemu retencyjnego. Oznacza to, że zbierają one deszczówkę i stopniowo oddają ją tam, skąd przybyła. Ich dodatkową funkcją jest zapobieganie skutkom podtopień i nawałnic, gdyż zazwyczaj jest usytuowany w pobliżu rynien dachowych, jezdni i chodników.

Ogród deszczowy

FOTO: Envato Elements

W zależności od wielkości ogrodu oraz tego, czy zdecydujemy się na samodzielne jego zakładanie oraz pielęgnację, czy zadanie to zlecimy firmie ogrodniczej, koszty utrzymania wahają się od kilkuset do kilku tysięcy złotych.

Jak założyć ogród deszczowy?

Zakładanie ogrodu deszczowego składa się z dwóch podstawowych kroków. Po pierwsze, należy wybrać odpowiednie miejsce oraz zadecydować, która z opcji będzie dla nas lepsza: ogród w gruncie, czy w pojemnikach. Drugim krokiem jest dobór gatunków roślin, najczęściej będą to przedstawiciele hydrofitów, czyli roślin, które naturalnie zajmują stanowiska o dużej wilgotności powietrza i gleby. Najbezpieczniejszą opcją zawsze są rośliny rodzime i nieinwazyjne, o odpowiednio rozwiniętym systemie korzeniowym oraz dużej odporności na zmienne warunki. Jest to niezwykle ważne, gdyż podstawowym zadaniem ogrodu deszczowego jest oczyszczanie wody opadowej z niebezpiecznych dla roślin zanieczyszczeń.

Przeczytaj także: Stwórz własny ogród japoński! Jak to zrobić i jak go pielęgnować?

Jeśli zdecydujemy się na ogród deszczowy w pojemniku, najlepiej umieścić go bezpośrednio pod rurą spustową, w odległości około 30 centymetrów od ściany. Dno donicy wypełniamy warstwa keramzytu (na wysokość około 30 centymetrów). Na materiale umieszczamy dwie rury drenujące (o średnicy 8 centymetrów): poziomo, pod lekkim kątem. Jeden koniec rury zaślepiamy, drugi wyprowadzamy poza pojemnik. Rura drenująca powinna znajdować się pod kątem prostym do rury przelewowej, która musi wystawać ponad glebę. Jej zadaniem jest zbieranie nadmiaru wody. Koniec rury zamykamy kratką odpływową. Drenaż ostrożnie zasypujemy 45 centymetrami piasku z dodatkami (drobne kruszywo, tłuczona cegła). Na wierzch wysypujemy warstwę kory. Ważne jest, aby każdy materia ubijać.

Cięcie drzew

Idzie jesień! Jakie drzewa i krzewy musimy przyciąć?

Sytuacja wygląda podobnie w przypadku ogrodów deszczowych zakładanych bezpośrednio w gruncie. Rozpoczynamy od odmierzenia odpowiedniej odległości ogrodu od budynku (powinno być to co najmniej 5 metrów), oszacowania ilości wody do wykorzystania oraz sprawdzenia podłoża badaniami gruntowymi. W zależności od przepuszczalności ziemi zakładany ogród będzie „suchy” (na gruntach przepuszczalnych) lub „mokry” (na gruntach nieprzepuszczalnych). Kiedy odpowiednie pomiary są gotowe, przystępujemy do wykonania wykopu o łagodnych spadach i głębokości około 80 centymetrów. Wykop uszczelniamy folią PCV i układamy 5-centymetrową warstwę żwiru. Następnie wprowadzamy zaślepioną z jednej strony rurę drenarską o średnicy około 8 centymetrów, do której doprowadzamy rurę przelewową, zasłoniętą z jednej strony kratką. Rury odprowadzamy do kanalizacji lub skrzynki rozsączającej. Całość przysypujemy 15-20 centymetrami żwiru, 10 centymetrami piasku i 40 centymetrów piasku zmieszanego z urodzajną ziemią. Na materiale montujemy rurę doprowadzającą deszczówkę. Teraz pozostało nam jedynie posadzić, podlać rośliny oraz wyłożyć między nimi warstwę kamieni, oraz żwiru.

Na jakie rośliny warto się zdecydować?

• Turzyca sina;
• Turzyca pospolita;
• Wiązówka błotna;
• Krwawnica pospolita;
• Kaczeniec;
• Skrzyp zimowy;
• Tatarak zwyczajny;
• Wierzba purpurowa;
• Kalina koralowa;
• Olsza szara;
• Olsza czarna;
• Hortensja bukietowa;
• Miskant;
• Trawa pampasowa.

Jak pielęgnować ogród deszczowy?

Chociaż zakładanie takiego ogrodu deszczowego może zdawać się skomplikowane i złożone z wielu kroków, tak ich pielęgnacja jest wyjątkowo prosta i niewymagająca. Dzięki przystosowaniu roślin i podłoża do wilgoci, przestrzenie te nie wymagają dodatkowego podlewania ani nawożenia. W tym przypadku podstawowym zabiegiem pielęgnacyjnym jest regularne oczyszczanie rur oraz, w razie konieczności, uzupełnianie materiału w poszczególnych warstwach.

Fot. Envato elements

Co to jest ziemianka ogrodowa?

Czy na ziemiankę trzeba uzyskać pozwolenie?

Co warto przechowywać w ziemiance?

Jak zbudować ziemiankę ogrodową?

Co to jest ziemianka ogrodowa?

Ziemianka to inaczej piwniczka zbudowana w ziemi. W całości lub częściowo umiejscowiona jest właśnie pod ziemią. Taka forma sprzyja utrzymaniu stałej-niskiej temperatury, około 5-8 stopni Celsjusza. To dlatego z powodzeniem można w niej przechowywać żywność, zwłaszcza warzywa i owoce.

Przeczytaj również: Jak zbudować wiatę bez pozwolenia?

Czy na ziemiankę trzeba uzyskać pozwolenie?

Wszystko zależy od tego, w jaki sposób zinterpretujemy status ziemianki. Niestety, w polskim prawie budowlanym nie pada słowo „ziemianka” – stąd spore pole do interpretacji. Warto upewnić się w urzędzie gminy, w jaki sposób postrzegana jest tego typu budowla na danym terenie. Uogólniając, zgodnie z przepisami, budowa ziemianki nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę – jednak ten fakt należy zgłosić. Podobnie, jak w przypadku budynków gospodarczych, garażu, czy altany. Ważne, aby powierzchnia ziemianki nie była większa niż 35 metrów kwadratowych. Ponadto, na każdych 500 metrach kwadratowych działki mogą znajdować się dwa takie obiekty. Przyjmując, że ziemianka ogrodowa to obiekt małej architektury, także nie będziemy potrzebowali specjalnego pozwolenia na jej budowę, a jedynie zgłoszenie. Podobnie, jeśli ziemianka zostanie uznana za budynek gospodarczy zasypany ziemią – do 35 m² wymagane będzie zwykłe zgłoszenie. Warto tego dopilnować, aby nie narażać się na nieprzyjemności. Niestety, niektórzy interpretują ten rodzaj obiektu jako budowlę ziemną – w tym przypadku należy przyjąć, że wymagane jest pozwolenie na wybudowanie ziemianki.

Budowa

Domek letniskowy na wsi a prawo budowlane: co trzeba wiedzieć?

Jak zbudować ziemiankę ogrodową?

Ważny jest dobór miejsca – powinno być suche, aby w przyszłości nie doszło do zawilgocenia czy zagrzybienia przestrzeni. Najlepiej, jeśli wejście do ziemianki będzie skierowane na północ, aby zachować odpowiednie zacienienie. Budowlę można wykopać na wzniesieniu, aby wykorzystać naturalne środowisko i uzyskać zielone zadaszenie. Należy jednak unikać terenu, w którym może zbierać się woda opadowa. Piwniczka może być umiejscowiona w ziemi i nią obsypana. Może być również tylko częściowo zagłębiona w ziemi. Do jej wykończenia najczęściej używa się cegieł, betonu lub kamienia. Ziemiankę można budować od przysłowiowego zera lub wstawić moduł gotowy.

Co warto przechowywać w ziemiance?

To idealne, dodatkowe miejsce do przechowywania owoców, warzyw, przetworów, alkoholu. Ziemianka może być traktowana jak spiżarnia i lodówka.

Fot. envato elements

Program Ciepłe Mieszkanie – jakie kwoty są do uzyskania?

Program „Ciepłe Mieszkanie” – dla kogo?

Od czego zależy ilość dofinansowania w programie „Ciepłe Mieszkanie”?

Program „Ciepłe Mieszkanie" – na co przeznaczyć pieniądze?

Program Ciepłe Mieszkanie a wymiana okien

Aby zdobyć wsparcie finansowe, trzeba zasięgnąć informacji w gminie w miejscu swojego zamieszkania. Warto zaglądać na strony internetowe i śledzić obwieszczenia.

Program "Ciepłe Mieszkanie" – jakie kwoty są do uzyskania?

Budżet programu wynosi 1,75 mld zł. Jest więc sporo pieniędzy do rozdysponowania. Osoba fizyczna może uzyskać do 41 tys. zł, natomiast wspólnoty mieszkaniowe do 375 tys. zł.

Rekuperacja

O jakie dofinansowanie do rekuperacji można się starać w 2024 roku?

Program „Ciepłe Mieszkanie” – dla kogo?

Beneficjentem ostatecznym może być:

• osoba fizyczna mająca tytuł prawny do mieszkania znajdującego się w budynku wielorodzinnym, ale także wynajmująca lokal, który jest własnością gminy (o ile nie wszystkie lokale w tym budynku należą do gminy),
• wspólnota mieszkaniowa obejmująca od 3 do 7 lokali.

Od czego zależy ilość dofinansowania w programie „Ciepłe Mieszkanie”?

Przede wszystkim od dochodu:

• poziom podstawowy dotyczy osób fizycznych, których roczny dochód nie przekroczył kwoty 135 000 zł – do 30% poniesionych kosztów kwalifikowanych, nie więcej niż 16 500 zł na jeden lokal mieszkalny;

• poziom podwyższony dotyczy osób fizycznych, których przeciętny miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego nie przekracza kwoty: 1 894 zł w gospodarstwie wieloosobowym lub  2 651 zł w gospodarstwie jednoosobowym – do 60% poniesionych kosztów kwalifikowanych, nie więcej niż 27 500 zł na jeden lokal mieszkalny;

• poziom najwyższy dofinansowania dotyczy osób fizycznych, których przeciętny miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego nie przekracza kwoty: 1 090 zł w gospodarstwie wieloosobowym, 1526 zł w gospodarstwie jednoosobowym – do 90% poniesionych kosztów kwalifikowanych, nie więcej niż 41 000 zł na jeden lokal mieszkalny.

Program „Ciepłe Mieszkanie”

FOTO: Envato Elements

Dodatkowe 5 % przyznane będzie dla lokalu w budynku wielorodzinnym położonym w miejscowości znajdującej się na liście najbardziej zanieczyszczonych gmin. Wspólnoty mogą liczyć na dofinansowanie do 60% poniesionych kosztów kwalifikowanych, ale nie więcej niż od 150 000 zł do 375 000 zł.

Zobacz także: Zmiany w 800+ od września 2024: kto może stracić pieniądze na dziecko?

Program „Ciepłe Mieszkanie" – na co przeznaczyć pieniądze?

Osoby fizyczne mogą wydatkować dofinansowanie na demontaż nieefektywnych źródeł ciepła na paliwa stałe (tzw. "kopciuchy"), zakup i montaż nowego źródła ciepła oraz opcjonalnie zakup i montaż wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej, a także przygotowanie dokumentacji projektowej.

Wspólnoty mieszkaniowe swoje pieniądze mogą przeznaczyć na: przygotowanie dokumentacji, demontaż wszystkich nieefektywnych źródeł ciepła na paliwo stałe w budynku, zakup i montaż:

• wspólnego źródła ciepła do ogrzewania lub ogrzewania i ciepłej wody użytkowej (cwu),
• nowej instalacji centralnego ogrzewania i/lub cwu,
• wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła.
• ocieplenia przegród budowlanych, okien, drzwi, drzwi/bram garażowych,
• mikroinstalacji fotowoltaicznej.

Program Ciepłe Mieszkanie a wymiana okien

W programie znalazły się założenia dotyczące wymiany stolarki okiennej i/lub drzwiowej w lokalach mieszkalnych, które są umiejscowione w budynkach wielorodzinnych. Jeśli działanie to będzie sprzężone z demontażem nieekologicznych źródeł ciepła, czyli tzw. „kopciuchów” oraz zakupem i montażem ich efektywnych zamienników, to wtedy dofinansowanie do stolarki jest jak najbardziej możliwe.

Oto lista gmin, które złożyły wnioski w ramach II naboru programu „Ciepłe Mieszkanie”: lista

Fot. envato elements

Źródło: Gov.pl, czystepowietrze.gov.pl, enerad.pl

• Dlaczego trzeba dokładnie czyścić pralkę? 
• Jakich domowych środków używać do czyszczenia pralki? 
• Czysta pralka w 10 krokach z TikTokiem 

Dlaczego trzeba dokładnie czyścić pralkę? 

Utrzymywanie pralki w czystości to nie tylko przetarcie jej z kurzu. Należy zadbać przede wszystkim o jej wnętrze, bowiem mogą się tam rozwijać pleśń i grzyby. Jeżeli w domu mamy twardą wodę, dodatkowo w pralce będzie osadzał się kamień. Zaniedbana pralka może brzydko pachnieć stęchlizną oraz brudzić pranie albo niedopierać go. To jednak nie wszystko: jeżeli nie będziemy czyścić sprzętu regularnie, może on ulec uszkodzeniu! Trzeba więc dbać o pralkę, by przedłużyć jej żywot i cieszyć się bezawaryjnym działaniem. 

Przeczytaj także: Doczyścisz kabinę prysznicową z tym hitowym patentem z TikToka!

Jakich domowych środków używać do czyszczenia pralki? 

Do czyszczenia pralki można wykorzystać wiele środków, które już mamy w domu. Przydadzą się na przykład soda czy kwasek cytrynowy, bowiem pozwolą pozbyć się resztek detergentów piorących. Uniwersalnym domowym środkiem czystości jest ocet - wyczyści i usunie kamień z pralki. W tym celu możesz użyć również tabletek do zmywarki! Więcej o ich nietypowych zastosowaniach przeczytasz tutaj: 7 sposobów użycia kostek do zmywarki. Ułatwią sprzątanie! 

Czysta pralka w 10 krokach z TikTokiem 

Na TikToku nie brak filmików z poradami dotyczącymi sprytnego utrzymywania domu w czystości. Z jednego z nich możemy poznać 10 porad, jak dokładnie wyczyścić pralkę! 

1. Wyjmij kasetę na płyn/proszek i zalej ją octem. 

2. Do otworu na kasetę włóż nasączoną octem szmatkę. 

3. Otwórz filtr i usuń zgromadzoną tam wodę. 

4. Dokładnie umyj filtr oraz szufladkę na płyn za pomocą miękkiej szczoteczki, np. do zębów. Możesz wykorzystać np. sodę lub papkę z sody i octu. 

5. Szmatką nasączoną płynem do naczyń umyj gumę przy drzwiach oraz drzwiczki pralki. 

6. Osusz umytą kasetę na proszek. 

7. Usuń szmatkę i umieść szufladkę z powrotem na miejscu. 

8. Do bębna pralki wrzuć 2 kostki do zmywarki. 

9. Ustaw program prania z wysoką temperaturą. 

10. Przetrzyj wierzch pralki i wszystkie zewnętrzne elementy. Gotowe!

oprac. Zuzanna Ćwiklińska

źródło: TikTok

fot. envato elements

• Kostki do zmywarki – nieoceniony pomocnik w porządkach 
• Kostka do zmywarki na przypaloną patelnię 
• Jak usunąć osad z herbaty? Kostką myjącą! 
• Mycie okien z kostką do zmywarki 
• Jak czyścić pralkę kostką do zmywarki? 
• Dwa sposoby na sprzątanie łazienki z kostką myjącą 
• Brudny kosz na śmieci? Wypróbuj trik z kostką do zmywarki 

Kostki do zmywarki – nieoceniony pomocnik w porządkach 

Większość z nas sięga po kostki do zmywarki tylko po to, by umieścić je w urządzeniu myjącym. Tymczasem ich zastosowania mogą być szerokie! Kostki do zmywarki pomogą utrzymać dom w porządku, bowiem zawierają silne środki czyszczące, dedykowane do usuwania brudu i tłuszczu w trudnych warunkach. Ich stosowanie jest banalnie proste, gdyż wystarczy tylko wrzucić kostkę do wody i poczekać, aż się rozpuści! Warto też odnotować, że są one bezpieczne dla większości powierzchni: szkła, plastiku, ceramiki i metalu, dzięki czemu można stosować w wielu miejscach. 

Kostka do zmywarki na przypaloną patelnię 

Zacznijmy od zastosowań kostek do zmywarki, które są najbliższe ich dedykowanemu przeznaczeniu, czyli myciu naczyń. Ten środek czystości można wykorzystać również bez potrzeby włączania zmywarki. Jeżeli masz przypaloną patelnię lub garnek, napełnij ją ciepłą wodą i wrzuć kostkę. Odstaw naczynie na kilka godzin, najlepiej na całą noc. Po tym czasie dokładnie ją umyj - ślady przypalenia powinny zniknąć nawet bez szorowania. 

Przeczytaj także: Doczyścisz kabinę prysznicową z tym hitowym patentem z TikToka!

Jak usunąć osad z herbaty? Kostką myjącą! 

Kostki myjące pomogą również w pozbyciu się osadu z herbaty czy kawy, który pojawia się na przykład w kubkach termicznych. Aby je doczyścić, postępuj podobnie jak z przypalonymi garnkami: do zabrudzonego naczynia wlej ciepłą wodę i wrzuć kostkę do zmywarki - możesz podzielić ją na pół, jeśli kubek jest mały. Następnie odstaw go na kilka godzin, ale nie zakręcaj! Po tym czasie umyj naczynie – po osadzie nie będzie śladu! 

FOTO: Envato Elements

Mycie okien z kostką do zmywarki 

Zmywanie naczyń to cel, dla którego powstały kostki do zmywarki. Można jednak wykorzystać je na inne sposoby. Na TikToku znajdziemy na przykład poradę, by użyć ich do mycia okien! Do miski lub wiadra nalewamy ciepłą wodę i wrzucamy kostkę myjącą. W tak przygotowanym roztworze moczymy szmatkę i myjemy szyby, a następnie polerujemy je. Na koniec wystarczy pozbyć się nadmiaru wody ściągaczką - i gotowe! Okna lśniące i bez smug! 

Jak czyścić pralkę kostką do zmywarki? 

Kostka myjąca sprawdzi się również jako środek do czyszczenia pralki. Wystarczy umieścić ją w bębnie i nastawić program prania z wysoką temperaturą. Oczywiście, nie wolno wówczas dorzucać ubrań! Puste pranie z kostką do zmywarki pozwoli usunąć osad ze środków piorących, kamień i brzydki zapach stęchlizny. 

Przeczytaj także: Niesamowity patent z TikToka na lśniące panele!

Dwa sposoby na sprzątanie łazienki z kostką myjącą 

Jeżeli zmagasz się z brudnymi fugami w łazience, wezwij na pomoc kostkę do zmywarki! Rozpuść ją w 1 litrze gorącej wody i za pomocą specjalnej małej szczotki lub szczoteczki do zębów szoruj zanieczyszczone fugi. Brud i pleśń powinny zniknąć jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki! Na koniec spłucz fugi czystą wodą. 

Przeczytaj także: Domowe sposoby na czyszczenie silikonu w łazience

Kostka do zmywarki poratuje również wtedy, gdy zabraknie środka do czyszczenia toalet. W tym przypadku trzeba jednak uzbroić się w cierpliwość. Do muszli klozetowej wrzucamy kostkę i zostawiamy na około 30 minut, by się rozpuściła - w zimnej wodzie może to potrwać nawet dłużej. Następnie szorujemy toaletę za pomocą szczotki, spłukujemy i gotowe. 

Przeczytaj także: Jak domowymi sposobami dbać o białe trampki i tenisówki?

Brudny kosz na śmieci? Wypróbuj trik z kostką do zmywarki 

Kostki myjące pomogą nie tylko w skrajnych sytuacjach. Można ich użyć również do drobnych prac porządkowych. Na przykład, jeżeli kosz na śmieci jest już brudny i nieprzyjemnie pachnie, wyjmij z niego worek, wlej ciepłą wodę mniej więcej do połowy i wrzuć kostkę do zmywarki. Odstaw na 2-3 godziny, następnie wyszoruj i wypłucz czystą wodą. Gdy kosz wyschnie, po brudzie i przykrym zapachu nie będzie śladu! 

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

• Dlaczego kabina prysznicowa się brudzi? 
• Jak dbać o czystość kabiny prysznicowej? 
• Jakimi domowymi środkami czyścić łazienkę? 
• Patent z TikToka na lśniącą kabinę prysznicową

Dlaczego kabina prysznicowa się brudzi? 

Pod prysznicem spłukujemy z siebie brud z całego dnia. Nic więc dziwnego, że również kabina prysznicowa szybko się zanieczyszcza. Widać to zwłaszcza na przezroczystych szklanych drzwiach. Najczęściej powstają tam brzydkie zacieki, będące wynikiem osadzania się kamienia. Na powierzchni kabiny prysznicowej można zauważyć też resztki mydlanego osadu z produktów do mycia oraz szamponów. Nie bez znaczenia jest też codzienna aktywność domowników: na drzwiach widnieją często smugi i ślady palców. 

Jak dbać o czystość kabiny prysznicowej? 

Dbanie o czystość kabiny prysznicowej to nie przelewki. Warto robić to regularnie, by łazienka wyglądała porządnie. Wystarczy miękka ściereczka, gąbka lub ściągaczka, którą przetrzemy powierzchnię prysznica po umyciu się. Do tego co jakiś czas należy prewencyjnie zastosować środki czystości, które zwalczają kamień i pleśń. Pamiętaj także o regularnym wietrzeniu tego pomieszczenia. W łazience można również wykorzystać powłoki ochronne, by zmniejszyć przyczepność wody np. do drzwi kabiny prysznicowej lub jej ścian. 

Przeczytaj także: Niesamowity patent z TikToka na lśniące panele!

Jakimi domowymi środkami czyścić łazienkę? 

Łazienka wymaga regularnego czyszczenia. Jeżeli nie chcesz często stosować silnych chemikaliów, wypróbuj domowe alternatywy. Sprawdzi się zwłaszcza ocet, który świetnie zwalcza kamień - dzięki niemu pozbędziesz się brzydkich osadów z drzwi od prysznica! Niezastąpiona będzie również soda oczyszczona, która zwalczy mydlane plamy i osad z kosmetyków. Jeżeli połączysz te dwa składniki, uzyskasz doskonałą pastę do mycia łazienki! Na koniec spryskaj kabinę prysznicową sokiem z cytryny, wymieszanym z wodą. Dzięki temu łazienka będzie pięknie błyszczeć. 

Przeczytaj także: Czyszczenie zmywarki domowym sposobem – tanie i skuteczne!

Patent z TikToka na lśniącą kabinę prysznicową

Aplikacja TikTok opiera się na krótkich filmikach. Służy głównie do rozrywki, jednak przy okazji można wiele się dowiedzieć! Gospodynie domowe publikują tam bowiem swoje sposoby na utrzymanie mieszkania w czystości. Jednym z nich jest ten patent na lśniącą kabinę prysznicową. 

Co będzie potrzebne: 

• 1 szklanka wody 
• 50 ml białego octu 
• 50 ml nabłyszczającego płynu do zmywarki 
• butelka z atomizerem 

Przygotowanie: 

Do butelki z atomizerem wlej szklankę wody i po 50 ml białego octu oraz nabłyszczającego płynu do zmywarki. Zakręć i potrząśnij, by składniki się wymieszały. Tak przygotowanym płynem spsikaj drzwi kabiny prysznicowej. Następnie wyszoruj je za pomocą miękkiej gąbki. Pozostałości spłucz wodą, za pomocą ściągaczki usuń jej nadmiar i suchą szmatką wypoleruj prysznicowe drzwi. Gotowe!

oprac. Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Czym jest rekuperacja?

Czy rekuperacja pomaga obniżyć rachunki za prąd?

Rekuperacja – jakie powietrze w domu?

Jaki rekuperator wybrać?

Rekuperator – o czym należy pamiętać?

Ile kosztuje rekuperacja?

Dofinansowanie do rekuperacji

Czym jest rekuperacja?

To wentylacja mechaniczna, w czasie której jest odzyskiwane ciepło. Służy do wymieniania zużytego, brudnego powietrza, które mamy w domu, na świeże i czyste. Rekuperator pobiera powietrze z otoczenia, a jednocześnie wyciąga z wnętrza budynku niesprzyjające zdrowiu ciepłe, ale nieczyste i wilgotne powietrze. To właśnie z tego ciepła rekuperator skrzętnie korzysta, ale nie przejmuje jego negatywnych cech. W domu rozprowadzane jest zatem tylko świeże powietrze, pozbawione alergenów i zanieczyszczeń, a do tego podgrzane. W ten sposób chronimy się przez skażonym powietrzem z otoczenia, np. jeśli sąsiedzi palą w piecu niedozwolonym paliwem. W tradycyjnym systemie wentylacji następuje wychładzanie atmosfery w domu, a do tego nie ma miejsca na oczyszczanie powietrza.

Czy rekuperacja pomaga obniżyć rachunki za prąd?

System rekuperacji umożliwia odzyskiwanie sporej ilości energii, ponieważ nie zostaje ona odprowadzona na zewnątrz budynku, tylko w nim pozostaje, zatem obniża koszty ogrzewania budynku. To nowoczesne urządzenie izoluje także hałas pochodzący z otoczenia.

Rekuperacja – jakie powietrze w domu?

System wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła gwarantuje wysoką jakość powietrza w budynku, ponieważ usuwa zanieczyszczenia (np. smog) i wilgoć, a przy tym ogranicza emisję szkodliwych gazów cieplarnianych. Taka sytuacja zadziała na pewno pozytywnie na zdrowie, co odczują alergicy, ale nie tylko. Rekuperacja pomoże zmniejszyć wydatki na ogrzewanie, a przy rosnących rachunkach za energię ta cecha może okazać się bardzo atrakcyjna. Największą zaletę rekuperacji domownicy odczują zimą, kiedy urządzenie skorzysta z ciepła powietrza wyciąganego z domu, aby podgrzać to świeżo zasysane.

Jaki rekuperator wybrać?

Najważniejszą sprawą jest określenie wydajności rekuperatora. W tym wypadku chodzi o ilość powietrza w przeliczeniu na m3/h – parametr ten jest uzależniony od wielkości pomieszczeń i ilości domowników. Idąc za przepisami, potrzebujemy 20-30 m3/h czystego nawianego powietrza na osobę. W domu do 200m2, w którym mieszkają cztery osoby, przyda się rekuperator o wydajności 350 m3/h.  W przypadku domów o powierzchni 100 m2, montuje się rekuperatory o przepływie powietrza już od 250 m3 na godzinę. Rekuperatory można montować w rozmaity sposób, poziomo, pionowo, na ścianie (najczęściej), na podłodze, czy pod sufitem. Dostępne są na rynku najprostsze urządzenia z wymiennikiem krzyżowym, wyższe o klasę – rekuperatory z wymiennikiem przeciwprądowym, także w wersji entalpicznej z funkcją odzysku wilgoci lub z wymiennikiem obrotowym (bębnowym).

Ekologiczny dom

FOTO: Envato Elements

Rekuperator – o czym należy pamiętać?

Ważna jest regularna wymiana filtrów. Zabieg ten zaleca się wykonywać co 4 miesiące lub co pół roku.. Dla ułatwienia niektóre urządzenia posiadają dedykowane czujniki informujące o potrzebie wymiany filtra.

Przeczytaj także: Zamrożenie cen energii 2025: jakie są prognozy?

Można zakupić taki model, który ma wbudowany moduł do łączenia z internetem. Za pomocą aplikacji możemy monitorować stan urządzania i tryb pracy.

Uwaga! Najlepiej zainstalować rekuperację na etapie budowania domu, aby uniknąć dodatkowego remontu i kosztów. Nie ma jednak problemu, aby przeprowadzić termomodernizację starszego domu i zainstalować w nim system wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła.

Ile kosztuje rekuperacja?

Kwoty będą się różnić w zależności od wielkości domu, rodzaju rekuperatora i montażu. Oscylują jednak w przedziale od 16 000 do 50 000 zł (poglądowo) już z robocizną.

Dofinansowanie do rekuperacji

Czy rekuperacja jest obowiązkowa w 2024? Nie ma obowiązku montowania systemu rekuperacji, aczkolwiek coraz więcej nowych domów posiada w standardzie to rozwiązanie. Decydują się na nią osoby, które chcą zwiększyć efektywności energetyczną swojego domu. Choć nie ma dofinansowania do rekuperacji dla nowych domów, jest kilka opcji dotacji w przypadku starych budynków. W razie przeprowadzenia termomodernizacji i montowania rekuperacji, można ubiegać się o środki z programu:

• Czyste Powietrze – do 100% kosztów, max. 16.700 zł,
• ulgi termomodernizacyjnej – maksymalna wysokość ulgi nie może przekroczyć 53 000 zł,
• Stop Smog i Ciepłe Mieszkanie.

Fot. envato elements

Jakie są zalety uprawiania leszczyny i jaką wybrać?

Jak zasadzić leszczynę?

Jak pielęgnować leszczynę?

Jakie są zalety uprawiania leszczyny i jaką wybrać?

Leszczyny są jednymi z najmniej docenianych roślin, które możemy dodać do naszego ogrodu lub sadu. Ich charakterystyka sprawia, że możemy cieszyć się nimi przez całym rok: żółte kwiatostany, pięknie zielone liście i jadalne owoce, które pojawiają się od września do października. Dodatkowo uprawa orzecha laskowego nie jest skomplikowana, dzięki czemu staje się gatunkiem doskonałym nawet dla początkujących ogrodników. Niektóre z odmian ozdobnych mają cudnie skręcone pędy i kolorowe liście o interesujących kształtach.

Pierwszym i podstawowym pytaniem, na które musimy sobie odpowiedzieć, decydując się na posadzenie leszczyny w swoim ogrodzie, jest: interesują nas odmiany plonujące, czy może stawiamy na te ozdobne, które uatrakcyjnią wygląd naszego terenu zielonego? Od tego, którą z nich wybierzemy, będzie uzależniona pielęgnacja roślin.

Z odmian dobrze i obficie plonujących w orzechy laskowe polecamy:

• Cud z Bollwiler,
• Katalońską,
• Wczesną Długą
• Syrenę.

Jeśli jednak interesują nas odmiany ozdobne, które charakteryzują się interesującym kolorem, ciekawym kształtem liści oraz takie, które nie mają wygórowanych wymagań pielęgnacyjnych, polecamy:

• Leszczyna “Aurea”
• Leszczyna “Pendula”
• Leszczyna “Contorta”
• Leszczyna “Fuscoruba”
• Leszczyna “Heterophylla”

Wybierając odmiany leszczyny, warto zachować w pamięci obcopylność leszczyny i zaopatrzyć się w kilka zapylających się nawzajem.

Jak zasadzić leszczynę?

Kiedy już zdecydujemy się na odmianę leszczyny, musimy wybrać miejsce, które zapewni naszej sadzonce optymalne warunki wzrostu. Drzewko to wymaga od nas dokładnego zanalizowania podłoża glebowego, którego pH powinno wynosić od 6,8 do 7,2. Nie sprawdzą się również ziemie nieprzepuszczalne, piaszczyste oraz zbyt lekkie. Samo stanowisko powinno być natomiast odpowiednio nasłonecznione, osłonięte od wiatrów oraz uzdatnione pełną dawką obornika.

Przeczytaj także: Egzotyczne rośliny w polskim ogrodzie, to możliwe!

Wybierając miejsce dla leszczyny, warto wziąć pod uwagę, że sadząc ją w rzędach, stosujemy rozstawę 4-5 metrów. Rośliny sadzimy w niezbyt głębokich dołkach, odpowiednio użyźnionych kompostem lub obornikiem. Przed samym wysadem należy sprawdzić systemy korzeniowe — jeśli są zbyt długie lub zawijają się, musimy je skrócić. Zapewni to odpowiedni wzrost oraz lepsze przyswajanie składników odżywczych z gleby. Chociaż większość ogrodników uważa, że najlepszym terminem sadzenia leszczyny jest wiosna, przed przystąpieniem do rozsady, warto obserwować pogodę.

Jak zasadzić leszczynę?

FOTO: Envato Elements

Jak pielęgnować leszczynę?

Odpowiedni wzrost leszczyny jest uzależniony od kilku kroków pielęgnacyjnych, które należy wykonywać regularnie.

• Leszczyna rośnie najlepiej na stanowisku o bardzo ściśle wyznaczonym pH. Dlatego też, kiedy zaobserwujemy, że odczyn ten jest poniżej wymaganego poziomu, musimy wykonać wapnowanie.
• Leszczyna dobrze znosi okresowe cięcia. Jeśli więc nie mieliśmy możliwości, aby zapewnić sadzonkom odpowiedni rozstaw, roślinę możemy śmiało formować. Po 4 latach od posadzenia rośliny możemy bez obaw wykonywać cięcie formujące oraz obowiązkowe cięcie oczyszczające.
• Reguły nawadniania orzecha laskowego są wyjątkowo proste. Młode krzewy podlewamy oszczędnie, natomiast drzewa starsze wymagają podlewania bardzo rzadko.
• Nawożenie leszczyny wykonujemy dwa razy w ciągu sezonu.

fot. envato elements

Ile klas energetycznych budynków?

Podział budynków na klasy energetyczne a metodologia

Podział budynków na klasy energetyczne – cel rozporządzenia

Projekt rozporządzenia Ministerstwa Rozwoju i Technologii zapowiada wprowadzenie obowiązku podziału budynków na klasy energetyczne. Te wymogi są związane z unijną dyrektywą o efektywności energetycznej (EPBD). Co zmieni taka informacja? Może być cenną wskazówka dla kupujących nieruchomość, ale także dla samych właścicieli. Wskaże ewentualne możliwości poprawy w zakresie standardu energetycznego danego lokalu.

Ile klas energetycznych budynków?

Projekt zakłada podział budynków na osiem klas energetycznych. Podstawą klasyfikacji jest wysokość wskaźnika EP, czyli zapotrzebowania na nieodnawialną energię pierwotną. Zakres zaczyna się od klasy najwyższej A+, następnie: A, B, C, D, E, F i najniższa G (oznacza budynek o najgorszych właściwościach energetycznych). Klasy A+ i A odpowiadają budynkom wytwarzającym zerową emisję dwutlenku węgla na miejscu z paliw kopalnych. Ta klasyfikacja ma być jednakowa dla wszystkich krajów w UE.– Wprowadzenie klas charakterystyki energetycznej w skali od A+ do G pozwoli w przyszłości na objecie programami wsparcia w szczególności budynków, w których znajdują się gospodarstwa domowe będące w trudnej sytuacji, a także budynków o najgorszej charakterystyce energetycznej oraz budynków położonych na obszarach wiejskich. Szczegółowo kwestie te zostaną ujęte w Krajowym planie renowacji budynków. Ma to prowadzić do ciągłej poprawy efektywności energetycznej budynków, poprzez wprowadzenie systemu zachęt do przeprowadzania modernizacji – czytamy w uzasadnieniu projektu rozporządzenia.

Przeczytaj także: Termomodernizacja domu 2024: ile pieniędzy można dostać?

Podział budynków na klasy energetyczne a metodologia

W projekcie rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii znalazły się ważne informacje o metodologii wyznaczania charakterystyki energetycznej budynku lub części budynku oraz świadectw charakterystyki energetycznej. Podczas realizacji świadectwa charakterystyki energetycznej przez osoby uprawnione konieczne będzie wykorzystanie istniejącej dokumentacji technicznej oraz przeprowadzenie kontroli na miejscu lub w wyjątkowych sytuacjach kontroli zdalnej z wykorzystaniem środków umożliwiających inspekcję wizualną. Regulacje te mają zniwelować ryzyko nadużyć – obowiązek odbycia kontroli na miejscu ma zagwarantować transparentność. Projekt rozporządzenia wskazuje także na potrzebę wprowadzenia nowych wzorów świadectw charakterystyki energetycznej.

Ile klas energetycznych budynków?

FOTO: Envato Elements

Podział budynków na klasy energetyczne – cel rozporządzenia

Celem wprowadzenia w Polsce tej klasyfikacji jest znalezienie domów, które należy poddać termomodernizacji, ponieważ są nieodpowiednio ocieplone. Klasy energetyczne mogą być też kryterium przyznawania rozmaitych dotacji. Dzięki określeniu klasy energetycznej właściciel budynku dostaje jasną informację, co należy zrobić, aby polepszyć stan swojej nieruchomości. 

Przeczytaj także: Mieszkasz w starym domu na wsi? Sprawdź, czy UE każe ci go wyremontować! 

Te działania mają pomóc w oszczędzaniu ciepła i energii w kraju, a także minimalizować emisję gazów cieplarnianych w budynkach. 

fot. envato elements

• Ile czasu trzeba codziennie poświęcać na sprzątanie? 
• Wprowadź “koszyczek na wszystko” 
• Jak utrzymać porządek wśród dziecięcych zabawek? 
• Jak zadbać o to, by nie mieć zbyt dużo rzeczy? 
• “Zasada 5 rzeczy” czyli szybki sposób na porządek 

Ile czasu trzeba codziennie poświęcać na sprzątanie? 

Jeżeli tuż przed weekendem jedyne o czym myślisz to posprzątanie domu i ta myśl napawa cię przerażeniem, zmień swoje podejście! Nawet jeśli jesteś bardzo zapracowaną osobą, znajdź codziennie chwilę na to, by coś posprzątać. Wystarczy 15 minut dziennie na pobieżne posprzątanie łazienki czy salonu, by w wolnym dniu doprowadzenie ich do ładu trwało o wiele krócej niż zwykle i było mniej męczące! Warto także wyrobić sobie nawyk codziennego sprzątania kuchni przed pójściem spać. Nic tak nie psuje humoru o poranku jak sterta brudnych naczyń czy nieposprzątane resztki po kolacji! 

Wprowadź “koszyczek na wszystko” 

W domu są miejsca, w których rzeczy zdają się gromadzić same. Należą do nich przedpokój czy łazienka, gdzie często składujemy przedmioty potrzebne “na już”. Nie warto z tym walczyć, zwłaszcza jeżeli domownicy przywykli, że np. kluczyki do samochodu czy spinki do włosów znajdą zawsze w tym samym miejscu. Zamiast tego warto jednak wprowadzić koszyczki “na wszystko”. Można do nich wrzucić spinki i gumki do włosów, kable do ładowania domowych sprzętów czy inne podręczne rzeczy. Miejsce takiego koszyczka powinno być ustalone i niezmienne. Co ważne, zawartość takiego pojemnika należy często sprawdzać i weryfikować, by koszyczek nie napełnił się rzeczami, które wcale nie powinny się w nim znaleźć. 

Przeczytaj także: Jak domowymi sposobami dbać o białe trampki i tenisówki?

Jak utrzymać porządek wśród dziecięcych zabawek? 

Utrzymanie porządku wśród dziecięcych zabawek jest trudne, zwłaszcza, że dzieci mają tendencję do zostawiania ich, gdzie popadnie. Z tego powodu warto zorganizować w salonie jeden duży pojemnik – kosz, pudło, karton – do którego zabawki będą chowane po zakończonej zabawie. Dobrze wdrażać malucha do dbania o porządek i zachęcić go, by samodzielnie odkładał swoje rzeczy we wskazane miejsce! 

Jak zadbać o to, by nie mieć zbyt dużo rzeczy? 

Jeżeli twój dom to twoja wizytówka, z pewnością masz słabość do gadżetów, które go upiększą. Nowa poduszka, kubek, świeczka czy ozdoba to pokusy, którym trudno się oprzeć! Ulegając tym zachciankom, szybko doprowadzisz do sytuacji, w której po domu niemal nie da się poruszać, bowiem będzie w nim za dużo rzeczy. Przy okazji zrobi się bałagan, nie tylko wizualny: nie bez powodu na domowe ozdoby mawia się niekiedy “kurzołapy”! Jak uniknąć tej pułapki? Wprowadź prostą zasadę: rzecz za rzecz. Za każdym razem, gdy kupisz nową dekorację, pozbądź się starej. Nie wyrzucaj jej, jeżeli jest zdatna do użytku - wystaw za grosze na portalu sprzedażowym. W ten sposób zyskasz drobne kwoty do domowego budżetu, a dom wciąż będzie czysty i przytulny! 

Przeczytaj także: Domowe sposoby na czyszczenie silikonu w łazience

“Zasada 5 rzeczy” czyli szybki sposób na porządek 

W domach, w których jest sporo osób lub kilkoro małych dzieci, można odnieść wrażenie, że przedmioty same się przemieszczają i często znajdują się w nietypowych miejscach. Znasz to? Koniecznie wprowadź “zasadę 5 rzeczy”! Chodzi o to, by za każdym razem, gdy przechodzisz z pokoju do pokoju, zabrać 5 rzeczy, które znajdują się w niewłaściwych miejscach. Mogą to być rozrzucone zabawki czy kredki, ubrania czekające na upranie lub zdjęte z suszarki, brudne naczynia itd. W ten sposób wyrobisz w sobie i w domownikach nawyk szybkiego odkładania rzeczy na miejsce, a utrzymanie porządku w domu stanie się o wiele łatwiejsze.

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

• Dlaczego trzeba przygotować klimatyzację na lato?
• Jak przygotować klimatyzację na wysokie temperatury?
• Czy przed sezonem warto wezwać fachowca do klimatyzacji?
• Czy grzejniki trzeba przygotować na lato?

Dlaczego trzeba przygotować klimatyzację na lato? 

Jeżeli masz w domu system klimatyzujący, z pewnością już nie wyobrażasz sobie bez niego wakacji. Fale upałów, które w ostatnich latach przetaczały się nad Polską, dały nam mocno w kość. By móc się przed nimi ochronić za pomocą klimatyzacji, trzeba o nią zadbać z wyprzedzeniem. Jak każdy sprzęt w domu wymaga ona konserwacji, by działała długo i skutecznie. Przy okazji możemy także zapobiegać awariom oraz nadmiernemu zużyciu energii, które może być skutkiem ubocznym zaniedbania klimatyzacji. 

Przeczytaj także: 6 sposobów na to, by ochłodzić mieszkanie latem

Jak przygotować klimatyzację na wysokie temperatury? 

Jeszcze zanim włączysz klimatyzację, by cieszyć się upragnionym chłodem w upalny dzień, zadbaj o jej konserwację. Zacznij od dokładnego czyszczenia. Usuń brud z filtrów, pozbądź się kurzu z wewnętrznych oraz zewnętrznych części maszyny. Upewnij się także w miarę możliwości, że rury i przewody są sprawne i czyste. 

Przeczytaj także: Jak sobie radzić w upalne noce? Poznaj sposoby na sen w upały

Przed sezonem warto upewnić się, że izolacja rur i przewodów klimatyzujących jest nieuszkodzona. W innym przypadku może dojść do strat ciepła, które boleśnie odczujemy w portfelu: sprzęt będzie ciężko pracował, by utrzymać wskazaną temperaturę, pożerając mnóstwo energii! Uszkodzoną izolację należy wymienić, by temu zapobiec. 

Czy przed sezonem warto wezwać fachowca do klimatyzacji? 

Przygotowanie klimatyzacji do sezonu powinno obejmować także testowanie jej działania. Warto włączyć ją wcześniej, ustawić optymalną temperaturę i upewnić się, że system działa poprawnie: włącza się i wyłącza bez problemów oraz efektywnie chłodzi powietrze. Jeżeli w trakcie próby zaniepokoją cię np. dźwięki czy zapach klimatyzacji, konieczne może się okazać wezwanie fachowca. Warto zadzwonić po niego także w przypadku innych wątpliwości co do tego, czy system działa sprawnie. 

Czy grzejniki trzeba przygotować na lato? 

Naturalną koleją rzeczy jest przygotowywanie klimatyzacji na lato i grzejników na zimę. Okazuje się jednak, że również przed okresem wysokich temperatur należy odpowiednio zadbać o kaloryfery! Wbrew pozorom, zakręcenie ich i pozostawienie tak na całe lato nie jest dobrym pomysłem. Zamiast tego lepiej postąpić dokładnie odwrotnie: odkręcić grzejniki na maksymalną wartość! Dlaczego? W ten sposób unikniemy zapowietrzania kaloryferów, co mogłoby doprowadzić do spadku ich wydajności, a nawet awarii w kolejnym sezonie grzewczym. 

Przeczytaj także: Jak czyścić i dbać o grzejniki?

Latem należy również dbać o czystość grzejników. Wystarczy miękka ściereczka z mikrofibry, by oczyścić je z kurzu. Do trudno dostępnych miejsc można sięgnąć odkurzaczem, by jesienią z przyjemnością powrócić do wygrzewania się przy kaloryferze! 

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Budowa ogrodzenia a formalności

Budowę ogrodzenia, które nie przekracza wysokości 2,2 m nie musimy nigdzie zgłaszać, ponieważ nie wymaga ono żadnych formalności. Jeśli marzy nam się płot wyższy niż 2,2 m, ten zamiar zgłaszamy do odpowiednich władz. Dokument może wydać starosta, wojewoda lub Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.  Po zgłoszeniu budowy powinniśmy odczekać 21 dni – jeśli nie otrzymamy odmowy, możemy zabierać się do pracy.  Najlepiej, jeśli kwestię budowy płotu między działkami, uzgodnimy z sąsiadem. Istnieje wtedy szansa na to, że wydatki przeznczone na ogrodzenie zmniejszą się o połowę.

Kodeks cywilny – art. 154.

§ 1. Domniemywa się, że mury, płoty, miedze, rowy i inne urządzenia podobne, znajdujące się na granicy gruntów sąsiadujących, służą do wspólnego użytku sąsiadów. To samo dotyczy drzew i krzewów na granicy.

§ 2. Korzystający z wymienionych urządzeń obowiązani są ponosić wspólnie koszty ich utrzymania.

Uniknij sporu!

Wspólny płot z sąsiadem: co trzeba wiedzieć, planując inwestycję?

Sąsiedzi nie muszą jednak wspólnie płacić za ogrodzenie, solidarne działanie zależy od dobrej woli stron. Także w przypadku, gdy ktoś już wcześniej zakupił i postawił płot, nie może żądać zwrotu połowy kosztów tej inwestycji. Tak naprawdę, płot można postawić w dowolnym miejscu własnej działki. Jednak jeżeli decydujemy się na ogrodzenie na styku dwóch posiadłości, to pamiętajmy, że sąsiad musi wyrazić na to zgodę, najlepiej pisemną. Ogrodzenia znajdujące się na granicy służą do wspólnego użytku sąsiadów i są oni zobowiązani do współdzielenia kosztów ich utrzymania.

Ogrodzenie i ważne zasady

Ogrodzenie musi znaleźć się w granicach działki, aby nie naruszało czyjeś własności. Ponadto, ogrodzenie nie może stanowić zagrożenia dla ludzi i zwierząt – wszystkie ostre elementy (jak groty czy drut kolczasty) nie mogą znajdować się na wysokości poniżej 1,8 m; bramy oraz furtki mają otwierać się do wewnątrz; maksymalna szerokość bramy ma wynosić 2,4 m, a furtki – 0,9 m. 

Ogrodzenie działki od strony drogi i ulicy

Jeśli działka przylega do drogi publicznej, to umiejscowienie ogrodzenia należy uzgodnić z zarządcą drogi. Nie można budować ogrodzenia na terenie pasa drogowego, płot nie może przekraczać linii rozgraniczających drogę, a furtka i brama wjazdowa na posesję powinny otwierać się na teren działki. Przede wszystkim chodzi o zagwarantowanie bezpieczeństwa wszystkim użytkownikom dróg. Ogrodzenia nie mogą utrudniać komunikacji czy ograniczać widoczności na skrzyżowaniach dróg, ani ingerować negatywnie w środowisko naturalne, np. jeśli działka leży na terenie objętym ochroną przyrody. Płot nie powinien także przeszkadzać w migracji zwierząt.

Ogrodzenie działki

Ogrodzenie powinno także współgrać ze stylem budynku. Nowoczesne ogrodzenia tworzone są głównie z drewna, metalu, betonu lub kamienia. Modne są ogrodzenia gabionowe, które stworzone są z ażurowych metalowych pojemników wypełnionych kamieniami.

Oprac. Angelika Drygas

fot. envato elements

Dlaczego glony i mech pojawiają się na elewacji?

Zielony nalot zwykle rozrasta się na północnych i wschodnio-północnych ścianach. Proces przyspiesza niewłaściwe zabezpieczenie elewacji przed wilgocią lub brak zastosowania tynku o dobrej paroprzepuszczalności. Narażone są także ściany, które nie były dostatecznie ogrzewane. Ani mech, ani glony czy grzyby nie wyrosną tam, gdzie jest sucho. Warto więc zadbać o odpowiednie warunki już wcześniej.

Mycie zielonego osadu

Zawsze można użyć specjalistycznego specyfiku do mycia elewacji, który nie uszkodzi farby. Sprawdzi się także myjka ciśnieniowa lub domowe sposoby, jak sól kuchenna połączona z wodą w równych proporcjach. Mycie elewacji można przeprowadzić także z użyciem mikstury złożonej z soli kuchennej, sody oczyszczonej, octu i amoniaku. Uwaga: uprzednio należy testować mieszanki na małej powierzchni. 

Parkowanie auta

Jakie są zasady parkowania pod domem jednorodzinnym? Kto i kiedy może to robić?

Gdzie jeszcze pojawia się mech?

Niechciany mech pojawia się także na płytkach, w szczelinach pomiędzy kamiennymi płytami, w fugach, na drewnianych deskach. Aby się go pozbyć, można użyć gorącej wody po prostu, mydła, wody z płynem do mycia naczyń, wody z sodą lub z solą. Na przykład – dobrze jest wymieszać 3 łyżki sody oczyszczonej z 1 łyżką wody i taką pastę nakładać na powierzchnię, a następnie usuwać ją szczoteczką do zębów. Podczas tych działań potrzeba dokładności i dużej dozy cierpliwości.

Domowy preparat na mech

W pierwszym kroku usuwamy mech mechanicznie, ale delikatnie, aby nie naruszyć powierzchni. Następnie nakładamy specyfik, który wykonujemy samodzielnie. Wystarczy połączyć sodę oczyszczoną z wodą. Spryskujemy takim preparatem newralgiczne miejsca i zostawiamy na kilka godzin. Na koniec myjemy płytki czy podłogę i wycieramy do sucha. Można także użyć roztworu octu jabłkowego i wody w proporcjach 1:2. W przypadku naturalnego kamienia należy stosować środki dedykowane takim delikatnym powierzchniom. Aby pozbyć się mchu na dobre, warto zaimpregnować te miejsca za pomocą profesjonalnych środków.

Oprac. Angelika Drygas

Fot. envato elements

Okres zimowy nie jest łaskawy dla trawy. Śnieg, deszcze, wiatr, ujemne temperatury pozostawiają na murawie uszkodzenia, ubytki, czy pożółkłe źdźbła. Warto jak najszybciej przedsięwziąć kroki naprawcze, dzięki czemu trawa szybciej zregeneruje się i odżyje.

Trawnik – co robimy z początkiem wiosny?

Należy zacząć od uprzątnięcia liści, patyków, odchodów zwierząt i innych śmieci. Trawnik dokładnie wygrabiamy, usuwając suche i obumarłe źdźbła. Ważna jest także wertykulacja, dzięki której trawnik zagęści się i zmieni kolor na soczystą zieleń. Najlepiej wykonać tę czynność na przełomie marca i kwietnia. W efekcie do gleby przedostanie się więcej wody, powietrza oraz światła. Następnie przeprowadzamy napowietrzenie gleby – aerację (nakłuwanie darni). Zyskają korzenie traw, które lepiej się rozwijają. Ponadto murawa szybciej i efektywniej korzysta z dobrodziejstwa nawozów.

Trawnik a dosiewanie

Zdarza się, że po zimie pojawiają się ubytki na murawie. W takim przypadku należy dosiać trawę, aby w pustych miejscach pojawiły się źdźbła. Aby zadbać o kondycję murawy, dobrze jest zastosować dobrej jakości wiosenne nawozy. Uwaga: stosujemy je dopiero wtedy, gdy skończą się wszystkie przymrozki.

Trawnik na wiosnę – kiedy i jak kosić?

Na przełomie marca i kwietnia można szykować się na pierwsze koszenie, oczywiście po wszystkich zabiegach pielęgnacyjnych i gdy trawa podrośnie do 6-8 cm. Kosiarek na rynku jest całkiem sporo. Jedną z nich jest John Deere ZTrak™  o zerowym promieniu skrętu. Są zwrotne i dają się łatwo manewrować wśród drzew.

Trawnik po zimie

FOTO: John Deere

Sprawdzą się także na terenach o dużej powierzchni – do 12 tys. m² w zależności od modelu. Dają się także w łatwy sposób przystosować do zbierania pokosu (zostały wyposażone w pojemny kosz). Sprawę może ułatwić także specjalna przystawka do mulczowania. Czym jest ten proces? To ekologiczny sposób na nawożenie – chodzi o wykorzystanie pokosu. Gdy skoszona trawa zostaje rozdrobniona przez kosiarkę, źdźbła są rozsypywane na murawie i stanowią naturalny nawóz.

KALENDARZ BIODYNAMICZNY

Jakie prace wykonać w ogrodzie w marcu?

Pamiętamy – prawidłowe i regularne koszenie trawy pobudza jej wzrost. To jak często należy kosić murawę, zależy od tempa wzrostu. Z koszenia lepiej zrezygnować w dni upalne i suche.

Oprac. Angelika Drygas

Fot. envato elements i John Deere

Źródło: Materiały prasowe John Deere

Utrzymanie obuwia w czystości i dobrym stanie nie wymaga arsenału wyspecjalizowanych środków, jednak warto mieć w domu akcesoria przeznaczone tylko do tego celu. Z pewnością przydadzą się szczotki – jedna nieco bardziej twarda, którą możemy szorować podeszwy butów, druga miękka, którą będziemy czyścić delikatny wierzch. Szczotki należy utrzymywać w czystości, zwłaszcza jeżeli służą do pielęgnacji białego obuwia – zabrudzone akcesoria mogą sprawić, że uzyskamy efekt odwrotny do zamierzonego. Warto mieć pod ręką również miękką szczoteczkę do zębów.

Przy czyszczeniu i przechowywaniu butów pomocne mogą być również prawidła, lecz jeżeli nie chcesz w nie inwestować, zastąpią je zgniecione w kulkę gazety. Dzięki nim buty nie stracą kształtu, a w trakcie mycia będzie łatwiej dotrzeć do trudno dostępnych zakamarków i zagięć. 

Czy białe buty można prać w pralce? 

Buty należy czyścić zgodnie z zaleceniami producenta. Niektóre z nich można jednak bez trwogi wrzucić do pralki, przestrzegając określonych zasad. Tak możesz postąpić z trampkami czy materiałowymi tenisówkami. Najlepiej wybrać delikatny program z zimną wodą. Buty należy prać w woreczku, zwrócone podeszwami do siebie, z dodatkiem słabego detergentu. Nie wolno ich wirować ani suszyć w suszarce. Pranie butów w pralce należy przeprowadzać rzadko, gdyż ten sposób pielęgnacji może przyspieszyć ich rozklejanie się. Niektórzy producenci traktują pranie butów jako podstawę do odrzucenia reklamacji. W ten sposób nie wolno czyścić butów skórzanych ani zamszowych. 

Przeczytaj także: Żółte plamy na białych ubraniach przestaną być problemem, gdy poznasz te domowe sposoby!

Jak czyścić pożółkłe lub zszarzałe buty domowymi sposobami? 

Wiele osób mawia, że białe buty są piękne do pierwszego założenia. Później tracą urok, a z czasem żółkną lub szarzeją. Na szczęście da się je uratować! Wystarczą sprytne domowe sposoby. Niezawodna będzie soda oczyszczona, którą można różnie wykorzystywać: 

• pasta z sody oczyszczonej i octu: należy połączyć je w proporcji 1:1 i tak powstałą pastę nałożyć gąbką na pożółkłe buty. Następnie odstawiamy obuwie na godzinę, po czym spłukujemy mieszaninę. Dla wzmocnienia efektu można najpierw wyszorować buty pastą, a dopiero później nałożyć drugą warstwę i odstawić. 
• soda oczyszczona i płyn do naczyń: miękką szczotkę należy zwilżyć wodą i posypać sodą oczyszczoną, a następnie nasączyć mocnym płynem do naczyń i wyszorować buty. 

FOTO: Envato Elements

Czego użyć do czyszczenia białych butów? 

Delikatne zażółcenia na białych butach można także usunąć za pomocą octu. Wystarczy rozmieszać go z wodą w proporcji 1:5, nasączyć szmatkę i polerować zabrudzone miejsca, a następnie spłukać. Należy dokładnie usunąć resztki octu czy sody, by po wyschnięciu nie zażółciły butów jeszcze bardziej.

Przeczytaj także: Domowe sposoby na czyszczenie silikonu w łazience

Domowy wybielacz, który pomoże uporać się z żółtawymi plamami, to sok z cytryny. Trzeba go rozwodnić: wystarczą 3 łyżki soku z cytryny na 1 szklankę wody. Tak powstałą miksturą polerujemy buty, a na koniec dokładnie spłukujemy. Podobne właściwości ma również pasta do zębów, którą można szorować cholewki i podeszwy butów. Nie zawsze sprawdzi się do czyszczenia wierzchu obuwia. 

Czyszczenie białych butów: po jakie środki sięgnąć? 

Jeżeli domowe metody zawiodły i ukochane białe buty wciąż nie wyglądają najlepiej, warto spróbować odświeżyć je dedykowanymi do tego środkami. W sklepach obuwniczych znajdziemy ich sporo. Może to być na przykład: 

• pasta do białych butów - wyrówna kolor i ukryje drobne uszkodzenia, 
• renowator - odświeży kolor, zniweluje żółte i szare przebarwienia, ukryje niewielkie zadrapania, 
• korektor - działa niczym ten znany ze szkoły: wyrównuje i pogłębia kolor, pokrywa przebarwienia i małe uszkodzenia. 

Preparaty należy dobierać do materiału, z którego wykonane zostało nasze obuwie. 

Jak suszyć białe buty? 

Białe buty są już wyszorowane i lśnią dawnym blaskiem? Pozostaje je jeszcze wysuszyć! Lepiej nie robić tego w suszarce mechanicznej – obuwie może się skurczyć lub ulec uszkodzeniom. Naturalne suszenie na słońcu to także kiepski pomysł, bo choć promienie słoneczne usuną wilgoć, mogą przebarwić buty i całe czyszczenie na nic! Najlepiej suszyć białe buty w przewiewnym, zacienionym miejscu. Potrwa to dłużej, ale warto poświęcić czas, by móc cieszyć się znów śnieżnobiałym obuwiem w doskonałym stanie!

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Klasyfikacja energetyczna budynków to nowe zjawisko. Ministerstwo Rozwoju i Technologii obecnie jest na etapie wstępnych konsultacji rozporządzenia w sprawie metodologii wyznaczania charakterystyki energetycznej budynku oraz wzoru paszportów charakterystyki energetycznej. Wszystko przez unijne dyrektywy, skupiające się na oszczędzaniu ciepła i energii oraz ograniczaniu emisji gazów cieplarnianych w budynkach. Polska musi się do nich jak najszybciej dostosować, bowiem jest ostatnim krajem w Unii Europejskiej, w którym nie obowiązują klasy energetyczne w odniesieniu do nieruchomości. 

Czemu ma służyć klasyfikacja energetyczna budynków? 

Celem wprowadzenia w Polsce klasyfikacji energetycznej budynków jest wykrycie tych domów, które wciąż nie są odpowiednio ocieplone i nie przeszły termomodernizacji. Klasy energetyczne pozwolą zmierzyć postępy na tej drodze: docelowo wysokość ewentualnych dotacji może być uzależniona od efektu inwestycji, czyli polepszenia klasy dla danego budynku. 

Przeczytaj także: Mieszkasz w starym domu na wsi? Sprawdź, czy UE każe ci go wyremontować! 

Dzięki wytycznym, które uszeregują nieruchomości od tych o najgorszej klasie energetycznej do tych najbardziej wydajnych, możliwe będzie skupienie się na budynkach, które wymagają najpilniejszej interwencji a ich remont przyniesie realny postęp dekarbonizacji i przyczyni się do ograniczenia ubóstwa energetycznego. 

Jak będą wyglądały klasy energetyczne budynków? 

Klasy energetyczne to zjawisko znane konsumentom między innymi z zakupów sprzętu AGD. Kojarzymy je z kolorowymi paskami, uszeregowanymi od czerwonych do zielonych i oznaczonymi kolejnymi literami alfabetu. Ten system będzie stosowany również w odniesieniu do budynków. Najbardziej energochłonne i wymagające prędkiej termomodernizacji nieruchomości zakwalifikowane zostaną do klasy G – szacuje się, że trafi tam 15 proc. budynków o najsłabszej charakterystyce energetycznej. Z kolei domy, w których udaje się osiągnąć zerową emisyjność, trafią do klasy A. Docelowo do 2030 roku budynki mieszkalne miałyby osiągnąć co najmniej klasę E, a w ciągu kolejnych 3 lat przejść do klasy D.

Przeczytaj także: Termomodernizacja domu 2024: ile pieniędzy można dostać? 

Klasyfikacja energetyczna budynków: co będzie podstawą? 

Wciąż trwają prace nad stworzeniem nowych metod obliczania charakterystyki energetycznej budynków, adekwatnych do współczesnych czasów, biorących pod uwagę nowoczesne technologie oraz zmiany klimatyczne. Na tę chwilę eksperci proponują stosowanie metody godzinowej jako podstawy wyliczania zapotrzebowania energetycznego. Pod uwagę brana jest także metoda miesięczna dla budynków mieszkalnych jedno- oraz wielorodzinnych. 

Kto musi mieć paszport energetyczny? 

Informacje o klasach energetycznych mają być zawarte w dokumencie nazwanym paszportem energetycznym. Obecnie w Polsce obowiązują świadectwa energetyczne, jednak paszport będzie czymś innym. Jego wyrobienie ma być dobrowolne. Docelowo prawdopodobnie dane o tym, w jakiej klasie energetycznej lokuje się określony budynek, umieszczone zostaną w świadectwie energetycznym. Taka informacja ma trafiać również do ogłoszeń o sprzedaży lub najmie nieruchomości. 

źródło: wysokienapiecie.pl

oprac. Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Czy wiata to budynek? 

W przepisach prawa budowlanego nie funkcjonuje urzędowa definicja wiaty. Wiemy jednak, że wiata jest zadaszoną konstrukcją, częściowo lub zupełnie pozbawioną ścian. Fakt nieposiadania co najmniej jednej ściany sprawia, że wiata nie jest budynkiem, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych. Wiaty należą do kategorii budowli. Zazwyczaj to dach wsparty na słupach. W Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych czytamy: – Za szczególny rodzaj budynku uważa się wiatę, która stanowi pomieszczenie naziemne, nie obudowane ścianami ze wszystkich stron lub nawet w ogóle ścian pozbawione.

Wiata garażowa

FOTO: Envato Elements

Jakie konstrukcje nie wymagają pozwolenia, ani nawet zgłoszenia?

Chodzi o wiaty o powierzchni zabudowy do 50 m2, sytuowane na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 działki. Warunkiem jest obecność budynku mieszkalnego lub działka musi być przeznaczona pod budownictwo mieszkaniowe.

Zrób to sam

Czym myć kampery, auta i drzwi garażowe?

Jakie wiaty wymagają zgłoszenia?

Zgłoszenia wymaga budowa wiat o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. Działka nie musi być zatem przeznaczona pod budownictwo mieszkaniowe ani zabudowana budynkiem mieszkalnym. Urząd w ciągu 21 dni od złożenia zgłoszenia ma prawo do wniesienia prośby o uzupełnienie dokumentów. Jeśli nie będzie odzewu, można rozpocząć budowę.

Angelika Drygas

Fot. envato elements

Czarne lub brązowe plamy z pleśni na silikonie w łazience to częsty problem. Warto dociec jego źródła, by w miarę możliwości zapobiegać brudzeniu się łazienkowego wykończenia. Ze względu na to, że w tym pomieszczeniu często jest ciepło i wilgotno, pleśń ma tam dobre warunki rozwoju. Z tego powodu należy dbać o odpowiednią wentylację łazienki i cyrkulację powietrza. Warto uchylać okna i lufciki, a jeżeli ich nie ma, zostawiać po kąpieli otwarte drzwi. Po korzystaniu z łazienki należy także usunąć nadmiar wody ze ścian i zakamarków, w tym również silikonu. Jeżeli ty lub twoi domownicy macie skłonności do chlapania, pleśń na silikonie może pojawiać się częściej. Wystarczy osuszyć krawędzie brodzika, wanny czy umywalki by spowolnić ten proces lub całkowicie mu zapobiec. 

Przeczytaj także: Jak pozbyć się zapachu kociego moczu?

Czyszczenie silikonu w łazience: domowe mieszanki 

Pleśń na łazienkowym silikonie jest nie tylko nieestetyczna, ale także niezdrowa, dlatego warto z nią walczyć. W pomieszczeniach, w których jest problem z wentylacją, warto stosować domowe metody, oparte na prostych składnikach, choć w ostateczności można sięgnąć również po chemikalia. 

Domową mieszankę do czyszczenia silikonu w łazience można przygotować, łącząc amoniak z sodą oczyszczoną. 2/3 szklanki amoniaku mieszamy z 2 łyżeczkami sody, wlewamy do butelki z atomizerem i psikamy na zabrudzony silikon. Po około godzinie możemy wyczyścić ślady pleśni, najlepiej za pomocą szczoteczki. Spłukujemy wodą i osuszamy. 

Do czyszczenia silikonu w łazience sprawdzi się także niezawodny duet: soda i ocet. Wybawiły z opresji niejedną gospodynię domową i z brudnym silikonem również sobie poradzą. Należy przygotować z nich mieszankę, łącząc ocet z sodą w proporcji 2:1. Następnie za pomocą szczoteczki szorujemy silikon powstałym detergentem. Można także pokryć zabrudzone miejsca warstwą mieszaniny i zostawić na 15 minut, a następnie wyszorować, spłukać i osuszyć. 

Czego użyć do czyszczenia silikonu? 

Niewielkie zabrudzenia na silikonie można zwalczać także innymi środkami, które mamy w domu. Warto wypróbować na przykład: 

• proszek do pieczenia – posyp zabrudzone miejsce, zostaw na 20 minut, następnie wyszoruj i spłucz, 
• ocet - połącz z wodą w proporcji 1:1 lub 1:2 (im większe zabrudzenia, tym więcej octu), spryskaj zabrudzone miejsce, zostaw na 10 minut, wyszoruj i spłucz, 
• pasta do zębów - nałóż na zabrudzone miejsce, wyszoruj szczoteczką i spłucz, 
• płyn do mycia naczyń - nałóż na zabrudzone miejsce, wyszoruj szczoteczką i spłucz, 
• sok z cytryny - działa tylko na biały silikon, spryskaj zabrudzone miejsce, zostaw na 10 minut, następnie wyszoruj i spłucz. 

Przeczytaj także: Jak skutecznie wyczyścić fugi? Najlepiej sprawdzą się domowe sposoby!

Jak zapobiegać rozwojowi pleśni na silikonie w łazience? 

Oprócz regularnego wietrzenia łazienki i osuszania jej po kąpieli, rozwojowi pleśni na silikonie można zapobiegać także na inne sposoby. Warto przy każdym sprzątaniu prewencyjnie zastosować płukankę z octu, która powstrzyma rozwój bakterii – wystarczy spsikać, zostawić na 10 minut, a następnie spłukać i osuszyć. W ten sam sposób można użyć również roztworu z wody i olejku z drzewa herbacianego albo goździkowego. Wystarczy 10 kropel, rozmieszanych z wodą. To rozwiązanie spodoba się osobom, które nie lubią zapachu octu. 

Kiedy wymienić silikon w łazience? 

Może się zdarzyć, że nie zadziałamy na czas i zabrudzeń na silikonie nie da się już usunąć. Jeżeli na ślady pleśni nie działają żadne domowe środki ani bardziej złożone chemikalia, to znak, że czas wymienić silikon w łazience. Warto pomyśleć o tej naprawie również wtedy, gdy zauważymy, że silikon położony jest nierówno bądź są w nim ubytki – w tych miejscach będzie gromadziła się woda, a z czasem może rozwinąć się pleśń.

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Kompostownik to sposób na zutylizowanie kuchennych resztek. Dzięki procesowi kompostowania uzyskamy z nich naturalny nawóz, który zasili glebę w ogrodzie składnikami odżywczymi i mineralnymi. Na wybudowanie kompostownika decydują się jednak nie tylko zapaleni ogrodnicy czy miłośnicy zero waste, warto zatem wiedzieć, że na taką inwestycję można dostać dofinansowanie. 

Przeczytaj także: Nawóz z odpadów: co można dodać do kompostu, a czego nie? 

Ulga za kompostownik: jakie są zasady? 

Ulgę za posiadanie kompostownika można uzyskać w ramach opłaty za wywóz śmieci. Koszty za utylizację odpadów są bowiem znaczne, w niektórych gminach w ostatnich latach wzrosły nawet o kilkadziesiąt do kilkuset procent! Tymczasem kompostowanie bioodpadów może przełożyć się na obniżony rachunek za śmieci. Aby tak się stało, należy zgłosić w gminie dokumenty, potwierdzające prawo użytkownika do nieruchomości oraz funkcjonowanie kompostownika na terenie działki - warto się upewnić, czy dany urząd gminy honoruje zarówno kupione pojemniki na kompost, jak i takie wykonane samodzielnie. Następnie należy złożyć wniosek o przyznanie ulgi kompostowej. 

Czy gminy odbierają bioodpady? 

W niektórych gminach po złożeniu dokumentów poświadczających, że posiadamy na działce kompostownik i samodzielnie utylizujemy resztki, następuje zabranie pojemnika na bioodpady. Nie jest to jednak ogólna zasada, niektóre samorządy w tej sytuacji nadal będą odbierały bioodpady z posesji. 

Przeczytaj także: 6 ważnych kroków dotyczących kompostowania, czyli jak otrzymać doskonały nawóz? 

Czy ulga na kompostownik obowiązuje w każdej gminie? 

Wprowadzenie ulgi na kompostownik jest obowiązkiem, którego muszą dopełnić wszystkie samorządy lokalne. Obliguje je do tego Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach z 16 czerwca 2023 roku, w której znajdziemy zapis o treści: 

Rada gminy, w drodze uchwały, zwalnia w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi kompostujących bioodpady stanowiące odpady komunalne w kompostowniku przydomowym, proporcjonalnie do zmniejszenia kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi z gospodarstw domowych. 

Przeczytaj także: Co dodać do kompostu, aby go wzbogacić? 

Gminy mają swobodę w określaniu szczegółów. Wszystkie reguły, dotyczące ulgi za kompostownik, powinny być zebrane w odpowiedniej uchwale organu gminy. 

Ile wynosi ulga na kompostownik? 

Wśród kwestii, które każda gmina określa samodzielnie, jest także wysokość ulgi, którą można otrzymać. Nie może to jednak być kwota symboliczna, jak np. 1 grosz. Przykładowa wysokość ulgi na kompostownik może wynosić: 

• 3 gr za każdy m2 powierzchni domu, odjęte od rachunku za wywóz odpadów (Gdańsk), 
• 10 proc. od aktualnej stawki opłaty za wywóz śmieci (Michałowice), 
• 4 zł za osobę, odjęte od rachunku za wywóz odpadów (Lublin), 
• 12 proc. od aktualnej stawki opłaty za wywóz śmieci na osobę (Pokój). 

Na kompostownik można dostać nawet 800 zł. Kwota dofinansowania nie może być wyższa niż 100% poniesionych kosztów zakupu pojemnika na kompost.

źródło: deccoria

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Koty słyną z tego, że bardzo dbają o swoją higienę. Czasem może więc dziwić, że zwierzęta te załatwiają się poza kuwetami. Jeżeli kłopot w naszym domu jest uciążliwy, powinniśmy zwrócić uwagę na kilka czynników. Czasem problemem jest sama kuweta, na przykład jej zbyt mały rozmiar czy nieodpowiednia dla mruczka lokalizacja. Najczęściej jednak koty oddają mocz poza kuwetą, gdy czynność ta wiąże się z bólem albo gdy są chore. Gdy zauważmy kłopoty, powinniśmy od razu udać się z naszym zwierzakiem do weterynarza. Powodem załatwiania się poza miejscem do tego przeznaczonym mogą być również niewłaściwe warunki higieniczne w kuwecie bądź niepasujący żwirek (na przykład materiały o dużej granulacji mogą ranić łapki).

Jak usunąć zapach kociego moczu? Sprawdzone, domowe sposoby

Jeżeli tylko przyłapaliśmy naszego kota na gorącym uczynku bądź zauważyliśmy plamy moczu, powinniśmy działać niezwłocznie. Wówczas istnieje większa szansa na to, że uda nam się wywabić zabrudzenia. W przeciwnym razie mocz może wsiąkać coraz głębiej w materiał. Najlepiej najpierw kocią urynę delikatnie wchłonąć w ręcznik papierowy. Następnie przemywamy poplamione miejsce miękką gąbką zamoczoną w chłodnej wodzie. Gdy nieprzyjemny zapach długo się utrzymuje, należy często wietrzyć pomieszczenie.

Do usuwania kociego moczu nie przydadzą się wszelkie detergenty na bazie amoniaku czy wybielacze chlorowe. Chociaż mogą usunąć plamę, to zachęcą koty do załatwiania się w tym samym miejscu, bowiem mają dosyć zbliżony zapach do kociej uryny. Pamiętajmy również, że środek, którego użyjemy, powinien być bezpieczny dla mruczka. Nie musimy jednak sięgać po profesjonalne, chemiczne preparaty. Warto wykorzystać w tym przypadku bezpieczniejsze i równie skuteczne, domowe sposoby.

Najskuteczniejszym neutralizatorem kociego moczu jest soda oczyszczona. Pozwoli nam usunąć nieprzyjemną woń oraz plamy z różnych tkanin, w tym z dywanów. Możemy zastosować ją na sucho, po prostu posypując zabrudzone miejsce, a później zbierając resztki odkurzaczem. Inny pomysł polega na zmieszaniu sody oczyszczonej z wodą. W ten sposób powstaje pasta, którą wcieramy w zanieczyszczenie. Zamiennikiem tego produktu jest mąka kukurydziana, której działanie będzie bardzo podobne. Mąka ta absorbuje plamy oraz cząsteczki zapachowe. Można wykorzystać ją na przykład na materacu.

Inny pomysł na czyszczenie poplamionych przez kota powierzchni jest roztwór wody z octem w stosunku 3:1. Taką mieszanką przecieramy brudne miejsca. Pamiętajmy jednak, że zapach octu jest intensywny i utrzymuje się dość długo w pomieszczeniu. Kolejnym domowym neutralizatorem kociej uryny jest woda utleniona. Aby pozbyć się smrodu z kanapy czy łóżka, zmieszajmy ten preparat z wodą w stosunku 1:10. Takim roztworem spryskujemy tkaninę, a następnie pierzemy ją. Uważajmy jednak – delikatny materiał może zostać odbarwiony po użyciu wody utlenionej!

Na rynku zoologicznym znajdziemy również wiele gotowych neutralizatorów zapachu kociego moczu. Można je stosować na różnych powierzchniach – i twardych, i tekstylnych. Dodatkowo te produkty wykorzystuje się do poprawienia warunków higienicznych w kuwecie. Dzięki nim żwirek dłużej zachowa świeżość. Pochłaniacze zapachów najczęściej mają formę sprayów bądź granulek.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Zły duch mógł rozgościć się w naszych pomieszczeniach, sprawiając, że nie czujemy się w nich komfortowo, a dodatkowo zaczynamy zmagać się z różnymi problemami. Pozbyć się go możemy dzięki specjalnym metodom. Oparte są one przede wszystkim na działaniu ziół, aromaterapii oraz stosowaniu kadzideł, chociaż to nie wszystkie opcje!

A jak sprawdzić, czy w domu panuje zła energia? Najczęstsze jej przejawy to:

• kłótnie między mieszkańcami;
• chroniczne zmęczenie i senność;
• utrzymujący się pech;
• wieczny brak pieniędzy;
• ciągłe rozdrażnienie;
• choroby różnego rodzaju;
• bóle różnego pochodzenia;
• brak chęci do działania.

Co zrobić, aby w domu zagościła dobra energia?

Czasem trudno jest nam utrzymać dobrą energię, gdyż jesteśmy za bardzo związani z przeszłością i z krzywdami, jakie zostały nam wyrządzone. Dlatego też pierwszy krok do oczyszczenia domu to pozbycie się starych pamiątek, które przypominają nam o nieszczęśliwej przeszłości czy złych ludziach. Nie zaszkodzi też ogólne zrobienie gruntownych porządków. Dopiero, gdy już uporamy się z brudem, będziemy mogli przejść do właściwych rytuałów oczyszczających energię. Pamiętajmy, aby dobrze wywietrzyć wszystkie wnętrza, a dodatkowo dokładnie powycierać kurze w każdym, nawet najmniejszym zakamarku.

Najpopularniejszy sposób na złą energię polega na użyciu soli. Wystarczy rozsypać niewielką ilość przyprawy w kątach wszystkich pomieszczeń i pozostawić na 48 godzin. Po tym czasie sól odkurzamy. Często jednak zła energia wchodzi do wnętrza poprzez drzwi wejściowe. Pamiętamy więc, aby i je utrzymać w niegnanej czystości. Nie zapominajmy o myciu klamek, najlepiej roztworem z wody, soku z cytryny, octu oraz soli.

Ważny rytuał wypędzający z domu złą energię polega na okadzaniu pomieszczeń ziołami. To działanie znane już od wielu wieków, dzięki któremu wykorzystuje się aromatyczne rośliny i żywice. W ten sposób wzmocnimy harmonię, miłość czy nawet dobrobyt w domu. W celu przeprowadzenia rytuału wybierzmy odpowiednie zioła. Szczególnie polecana jest szałwia. Robimy z nich bukiet, który następnie zapalamy i czekamy, aż zacznie silnie dymić. Teraz, zaczynając od drzwi wejściowych, chodzimy po domu zgodnie z ruchem wskazówek zegara i staramy się, aby dym dotarł do wszelkich kącików czy trudno dostępnych miejsc. Na koniec rytuału trzeba powiedzieć na głos, w jakiej intencji okadzało się pomieszczenia.

Aby nasze działania przyniosły oczekiwane rezultaty, warto jeszcze zastosować się do kilku rad. Po pierwsze, powinniśmy wyrzucić wszystkie suche i sztuczne kwiaty, a zamiast tego stawiać na żywe okazy – cięte bądź w doniczkach. Unikajmy też wszelkich kolczastych gatunków, w tym kaktusów. Poza tym pozbądźmy się z domu zniszczonych luster, starych sztućców czy elementów odzwierzęcych – rogów, skór czy innych eksponatów.

A może chcesz być jeszcze bliżej dobrej energii? Zastosuj się więc do zasad tradycyjnej chińskiej aranżacji wnętrz – feng shui.

Feng shui 

Zasady feng shui w domu na wsi. Co można łatwo zastosować?

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Podczas snu nasze ciała wydzielają różne substancje, w tym również pot, który wsiąka w pościel. W związku z tym poszewki należy regularnie wymieniać i prać. Najlepiej robić to raz na 1-2 tygodnie. Zimą pościel można użytkować dłużej, latem, zwłaszcza podczas upałów, warto wymieniać ją częściej. Alergicy, osoby z dolegliwościami skórnymi oraz posiadacze zwierząt domowych powinni szczególnie troszczyć się o czystość swoich poszewek. Zaleca się, by wymieniali je co tydzień. 

W jakiej temperaturze prać pościel? 

Bardzo ważne dla dbania o pościel jest dobranie odpowiedniej temperatury prania. Dzięki temu możliwe będzie pozbycie się nawet silnych zabrudzeń, a także bakterii i roztoczy. Większość poszewek należy prać w temperaturze co najmniej 60 stopni. W ten sposób potraktować można na przykład pościel z materiałów takich jak: 

• bawełna, 
• bawełna renforce, 
• satyna, 
• dżersej, 
• kora, 
• mikrofaza. 

Poszewki z delikatniejszych materiałów mogą nie znieść dobrze temperatury 60 stopni i większej. Wówczas lepiej zastosować program z temperaturą 30-40 stopni. W ten sposób należy prać na przykład pościel wykonaną z: 

• kaszmiru, 
• atłasu, 
• lnu. 

Przed nastawieniem prania warto sprawdzić metki i upewnić się, jakie zalecenia co do temperatury i programu w pralce ma producent pościeli. 

FOTO: Envato Elements

Czy warto wietrzyć pościel? 

Oprócz regularnego prania, pościel warto także wietrzyć, najlepiej co kilka dni. Gdy aura na dworze jest sprzyjająca, możemy wystawić na zewnątrz pościel właściwie z każdego materiału. Szczególnie zaleca się wietrzenie poszewek z wełny i kaszmiru, jednak posłuży ono także zwykłej bawełnie. Dzięki wietrzeniu pozbędziemy się bakterii i roztoczy a pościel będzie przyjemnie świeża. 

Przeczytaj także: Wypróbuj te triki na pachnące łóżko i śpij po królewsku 

Jak prać poduszki? Dodaj ten jeden produkt 

Dbając o czystość pościeli, warto mieć na uwadze przede wszystkim poduszki, bo to one każdej nocy stykają się bezpośrednio ze skórą naszej twarzy i głowy. Większość poduszek można prać w pralce, jednak zanim to zrobimy, należy sprawdzić metki i zalecenia producenta. Najlepiej prać poduszki (np. popularne jaśki) po dwie. Do bębna można dodać kilka piłeczek tenisowych, które zadbają o to, by wypełnienie się nie pozbijało. 

Przeczytaj także: Puchowa kurtka na zimę: jak o nią dbać i prać w domu? 

Do prania poduszek wystarczy zwykły proszek. Dobrze jednak wlać do bębna dodatkowo szklankę octu lub szklankę sody oczyszczonej i 2 łyżki boraksu. 

Jak prać koc w pralce? 

Ulubiony ciepły i miękki koc to dla wielu osób nieodłączny towarzysz jesiennych i zimowych wieczorów. Nawet jeżeli nie widzimy na nim plam, warto go prać mniej więcej raz na miesiąc. Można to zrobić w pralce. Jak zwykle podstawą powinny być dla nas informacje na metce produktu, z której dowiemy się między innymi jaką temperaturę czy typ detergentu zastosować. Większość koców ze sztucznych włókien, takich jak polar czy akryl, należy prać w niskiej temperaturze (30-40 stopni) z dodatkiem płynu do delikatnych tkanin lub żelu. Takie koce można także wirować, jednak niezbyt intensywnie. Jeżeli zależy nam na zachowaniu puchatego, miękkiego włosia, po wysuszeniu pledu warto przeczesać go miękką szczotką. 

Pranie ręczników - co trzeba wiedzieć? 

Ręczniki to kolejne tekstylia, które wymagają wyjątkowej troski, zwłaszcza jeżeli chcemy, by zachowały kolor i fakturę. Nie należy prać ich w bardzo wysokiej temperaturze – wystarczy 40-60 stopni, w zależności od materiału, z jakiego wykonano ręcznik. Najlepiej włożyć ręczniki do pralki oddzielnie, by miały w bębnie dużo miejsca. Zaleca się także rezygnację z płynu zmiękczającego - można zastąpić go octem i kilkoma kroplami ulubionego olejku zapachowego. Ręczniki po praniu powinny dobrze wyschnąć, warto je też uprasować - w ten sposób pozbędziemy się ocalałych po praniu alergenów, roztoczy, bakterii czy zarodków pleśni. 

Więcej na temat prania ręczników przeczytasz w naszym artykule: Jak prać ręczniki, aby były miękkie i nie straciły chłonności? 

FOTO: Envato Elements

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Wiadomo, że kurz lubi osadzać się praktycznie na wszystkich powierzchniach, należy więc go regularnie usuwać. Nic więc dziwnego, że również wnętrze kaloryfera należy dokładnie wyczyścić, bowiem gromadzi się tam sporo zabrudzeń. Szczególnie ważne jest to w sezonie grzewczym. Gromadzące się w zakamarkach grzejnika mikrocząsteczki brudu i kurzu podczas nagrzewnia się urządzenia zostaną rozniesione wraz z ciepłym powietrzem po całym pomieszczeniu, przedostając się do naszych płuc. Jest to szczególnie niebezpieczne dla alergików czy osób cierpiących na choroby dróg oddechowych. Z tego powodu środek grzejnika czyścimy minimum dwa razy w roku.

Jak wyczyścić kaloryfer w środku?

Przed rozpoczęciem usuwania zanieczyszczeń z grzejnika wyłączamy urządzenie i czekamy, dopóki się nie schłodzi. Nie zapominajmy również o tym, aby przetrzeć zewnętrzne części kaloryfera, najlepiej przy pomocy wilgotnej ściereczki z mikrofibry z dodatkiem płynu do mycia naczyń. Ukryte przestrzenie z zewnątrz możemy spróbować przeczyścić też odkurzaczem.

Wnętrze kaloryfera to jednak spore wyzwanie. Na jego czyszczenie polecamy dwa sposoby. Pierwszy polega na użyciu suszarki do włosów, co jest jednak rozwiązaniem dosyć czasochłonnym. Dyszę urządzenia przykładamy do grzejnika i uruchamiamy w ten sposób, aby wydmuchiwało powietrze na najsilniejszych obrotach. Przed wykonaniem tej czynności pod kaloryferem rozłóżmy wilgotną szmatkę, która zbierze wypadający ze środka kurz i brud. Drugi trik natomiast szturmem podbija internet! Jest on szybszy i skuteczniejszy. Wystarczy wymieszać odrobinę proszku do prania z letnią, lecz nie gorącą wodą. Taką miksturę przelewamy przez grzejnik. Pod nim koniecznie ustawmy miskę czy jakiś pojemnik, do którego będzie spływać brudna woda.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Traktory ogrodnicze, zwane często traktorkami ze względu na swoje rozmiary, to zwykle niewielkie maszyny, które są pomocne podczas prac w ogrodzie czy sadzie. Osoby prywatne najczęściej kupują traktorki, które służą do koszenia trawy. Wiele z tych urządzeń ma jednak dodatkowe funkcje. Można np. doczepić do nich szczotkę i sprzątać podjazd z opadłych liści, bądź też przymocować z przodu specjalną łopatę i wykorzystać pojazd do odśnieżania. Niektórzy rolnicy i sadownicy wykorzystują traktorki również do realizacji szczególnych zadań w swoich gospodarstwach. 

Czy traktorki ogrodowe trzeba rejestrować? 

Traktory ogrodowe są niewielkimi maszynami, jednak ich zakup może wywołać pytanie: czy maszynę trzeba zarejestrować tak samo, jak ciągnik rolniczy? Okazuje się, że niewielkich traktorów ogrodniczych nie trzeba rejestrować. Większość z nich kwalifikuje się bowiem jako pojazdy wolnobieżne, czyli takie, których konstrukcja ogranicza prędkość do 25 km/h. Traktorki ogrodnicze należą zatem do tej samej kategorii, co: 

• maszyny rolnicze (kombajny, kosiarki, sadzarki i inne), 
• maszyny leśne (forwardery i harwardery, skidery, harwestery i inne), 
• maszyny budowlane (koparki, walce, równiarki, ładowarki i inne), 
• wózki transportowe i widłowe (transportowe, podnośnikowe, teleskopowe i inne). 

Jeżeli zatem nowa maszyna, którą sprawiliśmy sobie do ogrodu, nie może rozwinąć prędkości większej niż 25 km/h, jest pojazdem wolnobieżnym i nie trzeba jej rejestrować. 

OC dla traktorów ogrodniczych: czy jest konieczne? 

Fakt, że traktorków ogrodniczych nie trzeba rejestrować, nie zwalnia ich posiadacza ze spełnienia innych wymogów. Zgodnie z ustawą o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, pojazd wolnobieżny musi być ubezpieczony. Zadaniem właściciela jest zatem wykupienie obowiązkowego ubezpieczenia OC dla takiej maszyny. 

W co musi być wyposażony traktorek ogrodniczy? 

Funkcje traktorka ogrodniczego właściciel dobiera pod własne potrzeby i oczekiwania. Jednak powinien pamiętać, by wyposażyć maszynę w niezbędne elementy. Jako pojazd wolnobieżny, traktor ogrodowy musi posiadać specjalny trójkąt ostrzegawczy, przewidziany dla tego typu maszyn, a także tabliczkę zawierającą dane właściciela, zamontowaną po prawej stronie z tyłu. Tak wyposażony i zaopatrzony w ubezpieczenie OC traktorek może poruszać się po drogach publicznych, jeżeli jest sprawny technicznie i spełnia wymagania stawiane pojazdom silnikowym. Wszelkie dodatkowe informacje, dotyczące wymogów prawnych dla traktorów ogrodniczych, można uzyskać w lokalnym wydziale transportu i komunikacji.

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Według podań ludowych, po zakończeniu okresu świątecznego jemiołę należy spalić. Tradycyjnie robiono to w domowym ognisku – w piecach bądź w kominkach. Dzisiaj możemy spróbować spalić gałązki również w ogrodzie, podczas wiosennych zabaw przy palenisku. To zapewni nam szczęście, bowiem ludzie niegdyś wierzyli, że jemioła będzie miała moc tylko wówczas, gdy spłonie. Dawniej mówiono nawet: „Bez jemioły roczek goły”. Może więc warto skłonić się ku starym tradycjom?

Jemioła po Nowym Roku – rozwiązanie praktyczne i pożyteczne!

Jemioła z bożonarodzeniowych stroików, bukietów, wieńców czy innych dekoracji nie musi lądować na śmietniku. Możemy zwrócić ją przyrodzie! Mamy dwie opcje. Warto wynieść gałązki na zewnątrz, aby mogły posilić się nimi dzikie zwierzęta, takie jak zające, jelenie i sarny, ale również wiele gatunków ptaków. Dla nich zimozielone pędy oraz owoce jemioły to rarytas. Co ciekawe, ta roślina stanowić będzie ważne urozmaicenie diety mieszkańców lasów. Zawiera bowiem wiele minerałów i witamin, niezbędnych dla zwierząt w trudnym okresie zimowym. Dodatkowo jemioła jest szczególnie cenna, ponieważ wspiera walkę z pasożytami układu pokarmowego! Warto wiedzieć również, że wykazuje ona działanie lecznicze – także u ludzi.

Jemioła po Nowym Roku – rozwiązanie praktyczne i pożyteczne!

FOTO: Envato Elements

Druga możliwość natomiast polega na wykorzystaniu jemioły jako wyściółki domku dla owadów. Zakładanie takich budek stało się bardzo popularnym i niezwykle pożytecznym trendem! Wielu ogrodników założyło bądź planuje założenie domku, w którym będą mogły znaleźć schronienie owady, zwłaszcza te najbardziej pożyteczne, zapylające rośliny. Ich obecność jest niezbędna w przyrodzie. Wysuszoną jemiołę powinniśmy więc pokruszyć, a następnie wypełniać segmenty domków. To przydatne zwłaszcza w przypadku konstrukcji silnie rozbudowanych.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Benzyna E10 ma docelowo całkowicie zastąpić w Polsce benzynę Pb95. Nowe paliwo to mieszanka, składająca się w 90 proc. z benzyny bezołowiowej i w 10 proc. z etanolu pochodzenia roślinnego, produkowanego z kukurydzy lub trzciny cukrowej. Celem wprowadzenia benzyny E10 na europejskie rynki jest redukcja emisji dwutlenku węgla, zmniejszenie zależności od paliw kopalnych oraz zwiększenie udziału zrównoważonych biopaliw w paliwach transportowych. 

Czy paliwo E10 może psuć samochody i sprzęt ogrodniczy? 

Paliwo E10 jest już dostępne w 18 krajach Unii Europejskiej. W związku z tym część nowych samochodów jest dostosowana do tankowania tego typu benzyny. Warto jednak mieć na uwadze, że starsze auta i inne maszyny mogą mieć układ paliwowy, który nie był projektowany z myślą o paliwach z wysoką zawartością bioetanolu. Wówczas niektóre stopy metali mogą szybciej ulegać korozji, a elementy gumowe i wykonane z tworzyw sztucznych będą w przyspieszonym tempie parciały i pękały. 

Jakie samochody mogą tankować benzynę E10? 

Producenci samochodów zapewniają, że większość maszyn, które sprzedano po 2010 roku na europejskim rynku, jest dostosowana do tankowania benzyny E10. Kierowcy, którzy chcą się upewnić, że ich auto może zatankować nowe paliwo, mogą skorzystać z wyszukiwarki, oferowanej przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska. 

Więcej na ten temat przeczytasz w naszym artykule: Nowe paliwo na polskich stacjach już od stycznia! Jakie samochody mogą je tankować? 

Benzyna E10 a sprzęty ogrodnicze: kiedy można jej użyć? 

Paliwo tankujemy nie tylko do samochodów. Potrzebne jest także do niektórych maszyn rolniczych i ogrodniczych. Czy można je wlewać bez obaw? Na to pytanie odpowiedzieli przedstawiciele niektórych firm, zajmujących się między innymi produkcją sprzętu ogrodniczego. Jak się okazuje, większość maszyn jest przystosowana do tankowania paliwa nowego typu. Bez obaw o uszkodzenia można je wlewać do sprzętów wyprodukowanych przez: 

• Stihl – we wszystkich urządzeniach spalinowych, konieczne może być wyregulowanie gaźnika przez autoryzowanego dealera marki; 
• Briggs&Stratton – we wszystkich urządzeniach spalinowych, zalecane jest stosowanie stabilizatora; 
• Stiga – we wszystkich urządzeniach z silnikami wyprodukowanymi po roku 2014; 
• Honda – we wszystkich urządzeniach z silnikami Honda GX, GXV, GC/GS, GCV oraz Honda BF. 

Przeczytaj także: Jak wybrać odpowiednią kosiarkę do swojego ogrodu

Stosujesz paliwo E10 w sprzętach ogrodniczych? Pamiętaj o tych zaleceniach 

Producenci maszyn rolniczych i ogrodniczych mają zalecenia dla użytkowników swoich sprzętów, którzy będą korzystali z paliwa E10. Warto mieć je na uwadze, jeżeli chcemy, by maszyny jak najdłużej były sprawne. Producenci zalecają między innymi, by mieszanek paliwowo-olejowych, przygotowanych na bazie benzyny E10, nie przechowywać dłużej niż 30 dni. Po tym czasie mieszanki mogą się bowiem rozwarstwić, a w efekcie paliwo nie zapewni optymalnej pracy silnika. Ważne jest także regularne kontrolowanie filtrów w maszynach. Po zakończeniu pracy warto opróżnić zbiornik z paliwem, zwłaszcza jeżeli chodzi o sprzęt, z którego korzystamy tylko sezonowo. 

Producenci maszyn rolniczych i ogrodniczych ostrzegają także, że choć ich sprzęty mogą być tankowane benzyną E10, część z nich nie jest przystosowana do paliwa o wyższej niż 10 proc. zawartości etanolu. Warto o tym pamiętać, by nie doprowadzić do korozji i uszkodzenia maszyny.

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Wilgoć w mieszkaniu to bardzo poważny problem, który szczególnie uwidacznia się wraz z nadejściem jesieni. To wówczas zauważyć możemy pierwszy symptom – zaparowane szyby okien. Im dłużej nadmierna wilgoć będzie utrzymywać się w pomieszczeniach, tym większe ryzyko rozwoju pleśni i grzybów, które trudno będzie usunąć. Poza tym są szkodliwe dla zdrowia i mogą wpływać na rozwój wielu chorób. Pleśnie i grzyby stanowią szczególne zagrożenie dla małych dzieci, ludzi starszych i osób z obniżoną odpornością. W grupie wysokiego ryzyka znajdują się alergicy oraz astmatycy. Przebywanie w zawilgoconym wnętrzu przez dłuższy czas sprzyja rozwojowi infekcji stawów i dróg oddechowych. W skrajnych przypadkach pleśnie i grzyby doprowadzającą do zapalenia zatok czy infekcji skórnych, a nawet do uszkodzenia nerek i wątroby.

Metody na wilgoć w domu – jak się jej pozbyć w prosty sposób?

Istnieje sporo sposobów na ograniczenie wilgoci w domu. Przede wszystkim warto często wietrzyć pomieszczenia. Jest to jednak utrudnione w okresie jesienno-zimowym, gdy temperatury na zewnątrz są niskie, a my dodatkowo ogrzewamy wnętrza. Warto jednak chociaż raz na jakiś czas uchylić okno. Poza tym możemy zaopatrzyć się w profesjonalne pochłaniacze wilgoci. Te z wyższych półek to niemały koszt, z kolei mniejsze urządzenia najczęściej wyglądają mało estetycznie.

Możemy wyróżnić też domowe sposoby na pochłanianie wilgoci zbierającej się wokół ram okiennych. Do tego celu wykorzystać możemy kilka substancji. Jedną z nich jest najzwyklejsza sól kuchenna. Wystarczy garść bądź dwie wsypać do woreczka wykonanego z naturalnego materiału. Możemy wykorzystać też na przykład bawełnianą skarpetkę czy ściereczkę kuchenną. Całość kładziemy na parapecie bądź zawieszamy na klamce okna.

Kolejnym materiałem pochłaniającym wilgoć jest kreda. Na pewno znajdzie się ona w tych domach, w których są małe dzieci. Wystarczy kilka słupków związać razem sznurkiem i ustawić na parapetach w tych miejscach, które są najbardziej zawilgocone. Aby kreda nie pozostawiała śladów pod wpływem wchłanianej wilgoci, warto położyć ją na małym spodeczku w pobliżu rogów ram okiennych. Ostatni przydatny materiał to żel krzemionkowy, czyli silikażel. Dodaje się go do kartonów z butami, do torebek czy innych elementów odzieży. Funkcją tych małych paczuszek jest pochłanianie wilgoci. Ułożenie ich blisko okien pomoże osuszyć powietrze. Uważajmy jednak, aby kontaktu z tą substancją nie miały dzieci oraz zwierzęta domowe.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Źródło: mjakmama24.pl

Jak wiadomo, pranie wymaga wielu środków czystości. Płyny do płukania, proszki, kapsułki, odplamiacze czy wybielacze to często znaczny koszt. Warto więc sięgać po domowe sposoby, o ile to możliwe. Jeden z takich sprytnych patentów polega na zastosowaniu liści laurowych. Ta przyprawa ma silne działanie odplamiające i wybielające. Oznacza to, że dzięki odrobinie wawrzynu uda nam się przywrócić zabarwione pranie do lepszej formy. Wystarczy wrzucić kilka listków do lnianego woreczka, a następnie dosypać jeszcze dwie łyżeczki sody oczyszczonej. Całość umieszczamy w bębnie pralki i nastawiamy pranie tak, jak zawsze.

Niecodzienne zastosowanie liści laurowych. Wystarczy dodać je do prania!

FOTO: Envato Elements

Inne naturalne sposoby na pranie

Nie tylko liść laurowy pomoże nam w uporaniu się z trudnym praniem. Z kuchennej półki warto sięgnąć też po sól. Ma ona silne działanie wybielające, odświeża też kolory ubrań. Wystarczy dwie łyżki wsypać do prania. W tym samym celu w lnianym woreczku warto umieścić rozdrobnione skorupki jaj. Inny pomysł to wykorzystanie kasztanów. Ten roślinny materiał bogaty jest w związki chemiczne nazywane saponinami. Charakteryzują się one działaniem odplamiającym. Najlepiej obrane ze skórek kasztany rozdrobnić w blenderze. W ten sposób powstanie proszek, który umieszczamy w woreczku albo w bawełnianej skarpetce i wrzucamy do prania. Cudowny efekt gwarantowany!

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Choinka jest wspaniałą ozdobą domu, która wciąż przypomina nam miłe, świąteczne chwile. W końcu jednak trzeba będzie zdjąć z niej wszystkie ozdoby i schować lub – jeżeli choinka jest żywa – wsadzić do gruntu bądź zutylizować. Czasem drzewko bożonarodzeniowe już po Nowym Roku bardzo się osypuje, co wygląda nieestetycznie i wymaga od nas ciągłego sprzątania igiełek. Wtedy powinniśmy pomyśleć o pozbyciu się choinki od razu. Co jednak zrobić, gdy pięknie pachnąca sosna, kłujący świerk czy delikatna jodła jeszcze dobrze się trzymają? Wtedy mamy do wyboru trzy terminy, w których rozbiera się drzewko świąteczne.

Pierwsza opcja to rozstanie się z drzewkiem po święcie Trzech Króli, a dokładnie po uroczystości Objawienia Pańskiego. Niektóre tradycje natomiast wskazują, aby rozebrać choinkę jeszcze przed tym dniem. Druga data to Niedziela Chrztu Pańskiego – będzie to pierwsza niedziela po święcie Trzech Króli. Ostatni termin przypadnie dopiero na 2 lutego – w święto Matki Bożej Gromnicznej.

Co zrobić z choinką po rozebraniu? Gdzie wyrzucić drzewko?

Żywa, cięta choinka pozbawiona wszelkich ozdób i stojaka jest odpadem biodegradowalnym. Z tego względu nie możemy jej wyrzucić do pojemnika na odpady zmieszane. Przed usunięciem drzewka z domu sprawdźmy lokalne, gminne przepisy dotyczące utylizacji żywego drzewka.

W jaki sposób pozbyć się świątecznego drzewka? Sprawdź:

Co zrobić z choinką po świętach?

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Jeżeli zakupiliśmy choinkę w donicy, z rozwiniętym systemem korzeniowym, możemy z powodzeniem posadzić ją do gruntu w ogrodzie. Pamiętajmy jednak, że czasem drzewko nie przyjmie się – wszystko zależeć będzie od tego, w jakiej kondycji jest i jak silną ma bryłę korzeniową. Już po świętach rozpocznijmy aklimatyzację iglaka, a wsadzić będziemy mogli go wczesną wiosną. Przeprowadzamy podobny proces, jak przy przynoszeniu drzewka na Święta. Umieszczamy choinkę w pomieszczeniu przejściowym, w którym panuje temperatura od 5 do 10°C. Może to być garaż, piwnica czy jakieś pomieszczenie gospodarcze.

Jeżeli nie chcemy w ogrodzie uprawiać drzewka iglastego bądź nasza posesja jest na to zwyczajnie zbyt mała, warto oddać donicę z rośliną do ponownego zasadzenia. Wystarczy odwiedzić najbliższą szkółkę leśną bądź plantację. Poświąteczne zbiórki choinek odbywają się również w wielu miejscowościach.

Choinka cięta – jak ją zutylizować w sposób ekologiczny?

Co jednak zrobić, gdy nasza choinka jest cięta, a więc nie ma rozwiniętego systemu korzeniowego? Takie drzewko nie przyjmie się w gruncie. Musimy więc zutylizować je w sposób odpowiedzialny. Przede wszystkim zdejmujemy z niego wszystkie ozdoby, wyjmujemy ze stojaka. Następnie tniemy roślinę na mniejsze części. Warto wiedzieć, że nie można wyrzucić choinki do pojemnika na odpady zmieszane. Istnieją dwie opcje: albo umieścimy resztki iglaka w kontenerze na bioodpady, albo w dniu wywozu śmieci zmieszanych pozostawimy choinkę przed domem.

Co na temat wywozu choinek mówi GIOŚ?

Główny Inspektorat Ochrony Środowiska radzi, jak w sposób ekologiczny pozbyć się świątecznego drzewka. Filmik dostępny jest w serwisie YouTube. Warto dowiedzieć się, która opcja utylizacji choinki najbardziej nam odpowiada.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Źródło: GOV.pl

Pompy ciepła są w Polsce dofinansowywane między innymi w ramach programu “Czyste powietrze”, który cieszy się ogromnym zainteresowaniem. Nic zatem dziwnego, że tych urządzeń jest w naszym kraju coraz więcej. Jak wykazał najnowszy raport Zero Carbon Analytics, Polska stała się najszybciej rozwijającym się rynkiem pomp ciepła w Unii Europejskiej. W 2022 roku już 1/3 urządzeń grzewczych w kraju stanowiły właśnie pompy ciepła. 

Jakie problemy generują pompy ciepła? 

Rynkowi pomp ciepła przyjrzał się Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. UOKiK otrzymywał bowiem skargi związane z tymi urządzeniami. Wyniki kontroli są niepokojące: szacunki Izby Gospodarczej Urządzeń OZE wskazują na to, że nawet więcej niż połowa pomp ciepła na polskim rynku nie spełnia parametrów zadeklarowanych przez producenta. Kłopotem są głównie sprzęty sprowadzone z Chin, których rzeczywiste parametry techniczne bywają nieraz odległe od tego, co podano na karcie produktu i etykiecie energetycznej. 

Jak wybrać dobrą pompę ciepła? 

Proces wyboru pompy ciepła jest niełatwy, a nieuważny klient może łatwo się pomylić i kupić chińskie urządzenie, które jest co prawda atrakcyjne cenowo, ale pobiera dużo energii i jest słabej jakości. Warto być szczególnie ostrożnym i drążyć, skąd pochodzi zakupiona pompa ciepła, bowiem wiele firm działających w Polsce sprowadza towar z Chin, a następnie oznacza je własnym logo. Co więcej, część firm celowo zawyża ceny, by uzyskać więcej pieniędzy z programu “Czyste powietrze”. Z tego powodu dobrze zainteresować się nie tylko ofertą cenową, ale także historią danego przedsiębiorstwa, by mieć pewność, że nie przepłacimy za urządzenie gorszej jakości. 

Kontrole pomp ciepła 2024: co będzie sprawdzane? 

W 2024 roku w Unii Europejskiej będzie można instalować tylko pompy ciepła, które uzyskały certyfikat laboratoryjny. W związku z tym po nowym roku zaczną się kontrole, których celem będzie sprawdzenie jakości pomp ciepła. Posiadacze tych sprzętów nie mają jednak powodów do obaw: kontrolerzy odwiedzą producentów, nie użytkowników. Kontroli podlegać będzie szczególnie bezpieczeństwo oraz standardy techniczne urządzeń, co wynika z różnic pomiędzy deklarowanymi a rzeczywistymi parametrami. 

Czy beneficjenci Czystego Powietrza powinni spodziewać się kontroli? 

Choć pierwotnie media podały, że kontrole pomp ciepła po nowym roku będą przeprowadzane w domach, ich użytkownicy nie powinni się tym stresować. Rzeczniczka prasowa Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej potwierdziła, że kontrolerzy nie odwiedzą domów. Kontrole skupią się na producentach tych urządzeń i nie obejmą ani osób, które samodzielnie sfinansowały instalację pompy ciepła, ani beneficjentów programu Czyste Powietrze.

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Zabronione jest samowolne wycinanie jakichkolwiek drzew w lesie. Niezgodne z przepisami jest pozyskiwanie również bożenarodzeniowych choinek bez zezwolenia. W zależności od kwalifikacji czynu, może być on traktowany jako wykroczenie albo przestępstwo. Wycinka choinki bez zezwolenia może skutkować mandatem czy karą grzywny w wysokości do 5 tysięcy złotych. W wyjątkowych sytuacjach cała sprawa może zostać skierowana na drogę sądową. Wówczas osoby, które chciały nielegalnie pozyskać drzewko będą musiały ponieść karę określoną przez sędziego.  

Legalna wycinka drzewka bożonarodzeniowego – jak pozyskać choinkę?

Legalne wycięcie choinki z lasu będzie wymagało zezwolenia. W tym celu udajemy się do najbliższego nadleśnictwa. Co roku organizowane jest w tych organizacjach wydarzenie, podczas którego możemy przynieść do domu drzewko prosto z lasu. Leśniczy dopilnuje, abyśmy mogli wyciąć świerk pospolity lub kłujący czy jodłę kaukaską albo pospolitą w zgodzie z literą prawa. Drzewa pochodzą ze specjalnej plantacji. Co ważne, ceny choinek sprzedawanych w ramach takiego wydarzenia są zazwyczaj znacznie niższe niż te, które spotykamy w sklepach czy na targowiskach.

Aby uzyskać więcej informacji o akcjach organizowanych przed nadleśnictwo, wystarczy wpisać w wybranych mediach społecznościowych hasztag #choinkaprostozlasu.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

Wszelkie naturalne preparaty do sprzątania możemy znaleźć nawet w kuchennej szafce! Do najbardziej uniwersalnych należą:

• ocet spirytusowy;
• soda oczyszczona;
• sok z cytryny bądź kwasek cytrynowy;
• sól;
• szare mydło;
• olejki eteryczne.

Poza tym wykorzystać możemy również takie alternatywy gotowych środków czystości, jak:

• soda kalcytowa;
• boraks;
• nadwęglan sodu.

Coraz częściej na rynku pojawiają się też jak najbardziej naturalne preparaty do sprzątania. Ale dlaczego warto? Tradycyjne środki czystości niestety nie pozostają neutralne dla naszego zdrowia. Są one silnie chemiczne, co wpływa zwłaszcza na drogi oddechowe, bowiem wdychamy gryzące opary. Często prowadzi to do podrażnień czy rozwoju alergii. Poza tym warto pamiętać, że wszelkie naturalne środki czystości stosujemy z pożytkiem dla planety, bowiem nie obciążają one środowiska. Stosujmy więc również:

• akcesoria do sprzątania tworzone z materiałów pochodzących z recyklingu;
• akcesoria biodegradowalne;
• preparaty bezpieczne dla ludzkiej skóry;
• samodzielnie przygotowane proste środki czystości.

Naturalne sprzątanie – prosty przepis na uniwersalny środek czyszczący

Uniwersalnym środkiem czystości umyjemy właściwie każdą powierzchnię. Używajmy go do mycia i dezynfekcji blatów, zlewu, drewna, sprzętów AGD, mebli w salonie. Przepis na tego typu preparat jest bardzo prosty. Wystarczy 0,5 szklanki octu bądź 5 łyżek kwasku cytrynowego, 0,5 szklanki przegotowanej, ciepłej wody oraz 10 kropli olejku eterycznego, na przykład cytrynowego. Całość dokładnie mieszamy, aby wszystkie składniki się rozpuściły. Aby rozpylanie środka było wygodne, warto przelać mieszaninę do butelki z atomizerem.

Naturalne sprzątanie – wypróbuj domowy płyn do mycia naczyń i do mycia szyb

Przygotowanie ekologicznego płynu do mycia naczyń nie będzie nastręczać większych trudności. Wszystkie składniki z pewnością mamy w kuchni, więc domowy środek będzie tańszy niż ten, który możemy zakupić w sklepach. Wśród składników znajduje się sok z 3 cytryn. Pamiętajmy, aby przefiltrować go dodatkowo przez sitko, gazę lub filtr do kawy. Chodzi o to, aby nie pozostał nam miąższ. Do soku dodajemy 100 g drobnoziarnistej soli i 50 ml octu. Całość zalewamy 300 ml przegotowanej, wrzącej wody. Gdy mieszanina ostygnie, przelewamy ją do pojemnika czy butelki po sklepowym płynie do mycia naczyń.

Wśród bożonarodzeniowych obowiązków często wymienia się też mycie okien. Warto więc przygotować domowy środek do czyszczenia szyb. Będzie on wymagał połączenia wyłącznie dwóch składników: 2 łyżeczek octu oraz 2 l ciepłej, ale nie wrzącej wody. Dokładnie mieszamy miksturę, a następnie przelewamy do butelki ze spryskiwaczem. Możemy przygotować środek o podobnym działaniu również w inny sposób. Wówczas będziemy potrzebowali 450 ml chłodnej, przegotowanej wody, 50 ml wody utlenionej i dosłownie kilka kropli wybranego olejku eterycznego, na przykład z lawendy.

Planowanie porządków przed Świętami – co zrobić przed Bożym Narodzeniem?

Czasem trudno się zebrać, aby zacząć gruntowne porządki, bo zwyczajnie nie mamy pojęcia, od czego zacząć. Dlatego też warto stworzyć sobie plan działania. Oczywiście każdy dom jest inny, jednak istnieje lista podstawowych zadań, o które należy zadbać jeszcze przed Bożym Narodzeniem. Jakie czynności warto teraz wykonać, aby cieszyć się czystym domem na Święta?

• Zacznij od obowiązków najmniej wymagających: odłóż wszystkie rzeczy na miejsce, omieć pajęczyny, wytrzep dywany, zetrzyj kurze z mebli, umyj karnisze, żyrandole oraz framugi drzwi – również wejściowych.
• Następnie zajmij się oknami, jeżeli pogoda jest sprzyjająca. Umyj dokładnie szyby i parapety. Wypierz firanki i zasłony.
• Teraz kieruj się poszczególnymi pomieszczeniami w domu. Możesz kontynuować porządki w sypialni. Zwróć uwagę na szafę – ułóż ubrania, wymyj półki. Warto oddać bądź spróbować sprzedać nieużywane stroje. Wypierz pościel i zmień na świeżą.
• Przejrzyj również wszystkie inne przedmioty, które masz w domu. Zepsute lub uszkodzone wyrzuć, nieużywane oddaj bądź sprzedaj.
• Następnie można skierować się ku ważnemu miejscu w domu – ku kuchni. Zacznijmy od porządków w spiżarni i szafkach z żywnością. Odświeżamy półki, wyrzucamy produkty przeterminowane bądź nienadające się w jakikolwiek sposób do spożycia. Myjemy także wszelkie urządzenia kuchenne, w tym lodówkę i zamrażarkę. Wymywamy piekarnik, zlew, kuchenkę mikrofalową, kuchenkę gazową bądź płytę indukcyjną, zmywarkę, a także okap. Nie pomijajmy mniejszych sprzętów: tostera, gofrownicy, czajnika. Nie zapomnijmy wyczyścić frontów szafek i blatów.
• Nadszedł czas na salon. W tym pomieszczeniu należy wyprać koce oraz ozdobne poszewki na poduszki. Dokładnie odkurzamy i w miarę możliwości pierzemy kanapy i fotele. Warto odsunąć meble, aby odkurzyć i umyć miejsca, do których najczęściej podczas codziennego sprzątania nie dosięgamy. Zajmijmy się też roślinami – przetrzyjmy ich liście, wymyjmy osłonki, podlejmy je.
• Kiedy przychodzi czas na łazienkę, należy zająć się zwłaszcza armaturą. Dokładnie wyczyśćmy toaletę, wannę, kabinę prysznicową, umywalkę. Przetrzymujmy lustro. Postarajmy się wyczyścić też wszystkie trudno dostępne zakamarki. Poza tym przed Świętami powinniśmy dokładnie wyczyścić kafelki łazienkowe. Wypierzmy też dywaniki i ręczniki, wymieńmy zasłony prysznicowe. Warto także posegregować wszelkie łazienkowe produkty, aby się nie kurzyły czy nie zajmowały miejsca.

Pamiętajmy też o oczyszczeniu przestrzeni wokół domu. Zajmijmy się tarasem, balkonem, wejściem frontowym i tylnym. Warto schować meble ogrodowe, jeśli jeszcze tego nie zrobiliśmy, zamieść powierzchnię, jeśli nie spadł śnieg, usunąć wszelkie śmieci. Zadbajmy też o porządek w altanie, szopie czy w garażu!

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

Podczas zakupów drzewka bożonarodzeniowego warto dokładnie przyjrzeć się wybranemu egzemplarzowi. Od stanu choinki będzie zależała jej żywotność, gdy już znajdzie się w domu. Im świeższy okaz, tym dłużej postoi, zdobiąc wnętrze i wprowadzając klimat Świąt. Jakie będą cechy, na które powinniśmy zwrócić uwagę? Przede wszystkim spójrzmy na igły. Gdy lekko potrząśniemy choinką, nie powinny one opadać. Igły muszą być ponadto soczyście zielone i elastyczne. Suche czy przebarwione wskazują na to, że drzewko było ścięte już dawno. Sprawdźmy też pień – gdy jest jasny, widać w nim słoje i dodatkowo zauważamy delikatne ślady żywicy, to choinka jest świeża. Odrzućmy egzemplarze z pniami ciemnobrązowymi bądź wręcz czarnymi, które są całe oblepione żywicą.

Co zrobić, aby choinka dłużej postała w domu? Jak przedłużyć żywotność drzewka ciętego?

Gdy już przyniesiemy choinkę ciętą do domu, możemy skrócić nieco jej pień. Wystarczy około 2-5 cm. W ten sposób również nieco odświeżymy nasz okaz. Następnie pozwólmy drzewku zaadaptować się do nowych warunków. Najpierw umieśćmy je w miejscu o temperaturze nieco niższej niż pokojowa. Może to być piwnica czy sień. Pozostawmy choinkę w chłodnych warunkach na co najmniej dobę. Po tym czasie dopiero przenosimy ją do docelowego pomieszczenia. W ten sposób unikniemy gwałtownego opadania igieł.

Optymalna temperatura dla drzewka bożonarodzeniowego to około 18℃. Najczęściej jest jednak tak, że umieszczamy je w reprezentacyjnym miejscu w domu, gdzie jest dosyć ciepło. Aby więc uniknąć szybkiego zrzucania igieł, nie stawiajmy choinki w pobliżu kaloryfera. Dobrze zrobi jej również regularne wietrzenie wnętrza. Wówczas do środka wpadnie sporo wilgotnego i chłodniejszego powietrza.

Poza tym warto wiedzieć, że lampki LED będą lepszą alternatywą dla tradycyjnych światełek. Wszystko przez to, że nie nagrzewają się tak szybko. Dzięki tego typu lampką igły z gałązek naszej choinki nie będą od razu opadać.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

W wyborze bożonarodzeniowego drzewka bardzo istotne jest kierowanie się gatunkiem iglaka. Niektóre drzewa mogą zacząć szybciej wysychać i gubić igły od pozostałych. Jeżeli zależy nam na żywej choince, musimy liczyć się z tym, że wytrzyma ona w naszym domu od 3 do 4 tygodni, a niekiedy nawet trochę dłużej. Najkrócej zazwyczaj wytrzymują w pomieszczeniu sosny. Bardzo szybko zaczynają gubić igły, obsypując się. Nie jest to więc dobry wybór, jeśli zakupu choinki dokonujemy już na początku grudnia. Eksperci polecają natomiast jodłę ‘Fraser’ albo daglezję. Te gatunki są niezwykle trwałe, mogą postać w domu aż do 5 tygodni.

Pamiętajmy, że na trwałość naszego drzewka świątecznego wpływ będą miały też warunki panujące w pomieszczeniu. Istotne będzie odpowiednie nawilżenie, a przy tym unikanie zbyt wysokiej temperatury. Nie wchodzi więc w grę ulokowanie choinki blisko kaloryfera bądź innego silnego źródła ciepła. Podczas zakupu starajmy się wybrać jak najświeższy egzemplarz. Najlepiej udajmy się bezpośrednio do szkółki.

Na co zwracać uwagę przy zakupie choinki?

Gdy kupujemy drzewko bożonarodzeniowe, zwróćmy uwagę na kilka szczegółów. Warto dokładnie sprawdzić choinkę przed zakupem, aby nie rozczarować się później. Nasz egzemplarz powinien mieć elastyczne igły. Nie mogą łatwo odpadać po dotknięciu. Zwróćmy uwagę na to, czy silnie trzymają się gałązek. Igły nie mogą być również przebarwione, brązowe ani suche. Unikajmy tych drzewek, które stoją w najbardziej nasłonecznionych miejscach.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

Chyba mało kto wyobraża sobie wieczerzę wigilijną bez migoczących lampek na pięknie ozdobionej choince. Zwyczaj ubierania iglastego drzewka pochodzi z niemieckiej Alzacji. Wówczas strojono przeróżne gatunki, ale królowały wśród nich świerk, sosna oraz jodła. Również dzisiaj często zastanawiamy się – które z tych drzew będzie najlepsze jako ozdoba bożonarodzeniowa?

Bardzo często wybierany na choinkę jest świerk – najczęściej świerk pospolity albo świerk kłujący. Za ten drugi gatunek zazwyczaj zapłacimy nieco więcej. Zwyczaj ozdabiania świerku ma bardzo długą tradycję. Dodatkowo to drzewko jest często przystępne cenowo, ma ładny, stożkowaty i dosyć regularny pokrój. Wiele osób kocha jednak świerk za cudowny, żywiczny zapach igieł, kojarzący się ze świątecznym czasem. Lecz miejmy na uwadze, że świerk pospolity zgubi igły już po kilku tygodniach. Z kolei świerk kłujący będzie zdobił wnętrze trochę dłużej, lecz jak sama nazwa wskazuje – ma bardziej ostre igły.

Jodła kaukaska to zazwyczaj najdroższe drzewko. Nie każdy więc decyduje się akurat na ten gatunek w Boże Narodzenie. Jodła ma jednak swoje zalety. Przede wszystkim jej igły nie kłują. Dodatkowo może bardzo długo postać w domu, gdyż części zielone rośliny nie będą tak szybko opadać. Jodła może przetrwać we wnętrzu nawet 2 miesiące! Niestety, ten gatunek już nie pachnie tak pięknie i klimatycznie.

Sosna pospolita jest wybierana jako drzewko świąteczne dosyć rzadko. Wszystko przez rzadkie igły oraz często nieregularny pokrój. Spotyka się ją jednak w bardzo atrakcyjnych cenach. Za przystępne pieniądze w łatwy sposób możemy upolować bardzo ładną sosnę. Dodatkowo ogromnym atutem tej rośliny będzie przepiękny, żywiczny zapach, długo utrzymujący się w pomieszczeniu.

Z jakiej choinki nie opadną szybko igły? Jaka choinka nie będzie się sypać?

Najdłużej może stać we wnętrzu bez obsypywania się jodła kaukaska. Jest to eleganckie drzewko, cechujące się stożkowatym, regularnym kształtem oraz gęstą okrywą. Pamiętajmy jednak, że igły jodły mogą zacząć opadać też znacznie szybciej. Wystarczy postawić drzewko bardzo blisko kaloryfera bądź innego silnego źródła ciepła. Ważne jest również regularne podlewanie tej rośliny. Właściwie pielęgnowane drzewko może przetrwać prawie 2 miesiące, czyli około 6 tygodni. Przez cały ten czas zachowa swój urok i świeżość.

Która choinka jest najbardziej wytrzymała?

Sosna pospolita zachowa swój wygląd i igły do około 1 miesiąca, z kolei jodła kaukaska – od 1,5 do 2 miesięcy. Warto jednak wiedzieć o paru aspektach. Przede wszystkim uważajmy na temperaturę w pomieszczeniu. Jeżeli będzie zbyt wysoka, drzewko może zacząć gubić igły szybciej. Innym ważnym parametrem jest wysoka wilgotność. Musimy regularnie podlewać naszą choinkę, aby zachowała swój blask. Warto też sprawdzić, czy drzewko, które chcemy zakupić, jest świeże. Wystarczy obejrzeć spodnią część pnia. Miejsce obcięcia powinno być wilgotne, z widoczną klejącą się żywicą. Aby przedłużyć trwałość sosny, świerku czy jodły, możemy skrócić pień rośliny o zaledwie kilka centymetrów.

Jaki rodzaj choinki pachnie najpiękniej?

Najsilniej pachnie lasem i żywicą świerk pospolity. Nie da się pomylić tego aromatu z żadnym innym, a wiele osób nie wyobraża sobie bez niego świąt! Ten przyjemny zapach nie wywołuje żadnych reakcji alergicznych. Największą wadą tego gatunku jest jego żywotność. Średnio świerk pospolity stoi w domu około 2 lub 3 tygodnie.

Świerk, jodła, sosna – jaka choinka będzie najlepsza na święta?

FOTO: Envato Elements

Kiedy kupić żywą choinkę? Na ile dni przed świętami zaplanować zakup choinki?

Drzewko w pojemniku, z bryłą korzeniową, kupujemy na około 2 tygodnie przed Wigilią. Na początku trzymajmy je w miejscu chłodniejszym, a dopiero z czasem przenośmy do coraz cieplejszych stanowisk. Sprawi to, że roślina znacznie lepiej dostosuje się do zmiany warunków i nie zareaguje gwałtownie na wyższą temperaturę w domu. Choinkę ciętą natomiast kupmy najwcześniej 2-3 dni przed kolacją wigilijną. Dotyczy to zwłaszcza drzewek o mniejszej odporności i trwałości, na przykład świerków. Ich igły szybko się sypią i w Święta nie będą prezentować się już tak świeżo, jeżeli zakupimy je ze znacznym wyprzedzeniem.

Jakie są ceny choinek? Które drzewko będzie najtańsze, a które najdroższe?

Najtańsze są zazwyczaj sosny i świerki. W ich przypadku stawki zaczynają się już od kilkudziesięciu złotych, jeżeli mówimy o żywych, lecz mniejszych egzemplarzach. Jodła kaukaska to już większy wydatek – często za dosyć wysokie drzewko zapłacimy nawet 140-160 złotych. Można zdecydować się również na drzewko sztuczne. Chociaż ceny są dosyć wysokie – od 150 do 200 złotych, to jednak taki typ ozdoby posłuży nam przez wiele lat.

Pamiętajmy również, że samodzielne wycinanie iglaków z lasu jest surowo zabronione. Za tego typu czyn grozi nam mandat nawet do 500 złotych. Sprawa może zostać skierowana także na drogę sądową – wówczas grzywna wyniesie nawet do 5 tysięcy złotych. Skrajne przypadki karane są wyrokami więzienia – od 3 do 5 lat.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements

Myśląc o przygotowywaniu się na zimę, w pierwszej kolejności możemy mieć w głowie zabezpieczenie roślin w ogrodzie czy wymianę opon samochodowych. Mało kto rozmyśla o wodomierzach. Tymczasem pominięcie ich może mieć nieprzyjemne skutki! Jeżeli wodomierz zamarznie, może ulec nieodwracalnemu uszkodzeniu. To wygeneruje dodatkowe koszty, związane z koniecznością jego wymiany. Jakby tego było mało, zamarznięcie niezabezpieczonej instalacji wodomierzowej może doprowadzić do tymczasowej przerwy w dostawie wody! Z tego powodu lepiej z wyprzedzeniem zadbać o stan swojego wodomierza. 

Kto musi zabezpieczać wodomierz? 

Przedsiębiorstwa wodociągowe często przypominają użytkownikom, że wodomierze główne są ich własnością. Z tego powodu nie wolno samodzielnie ich demontować, przenosić itp. Nie oznacza to jednak, że ich zabezpieczenie na sezon zimowy leży po stronie zakładu wodociągowego. Wręcz przeciwnie: zobowiązany do tego jest użytkownik wodomierza. Powinny to zrobić przede wszystkim osoby, których wodomierze znajdują się w miejscach wyjątkowo wyeksponowanych na działanie niskich temperatur: w nieogrzewanych piwnicach czy pomieszczeniach gospodarczych. 

Jak zabezpieczyć wodomierz na zimę? 

Zabezpieczenie wodomierza na zimę to tylko kilka prostych kroków. W pierwszej kolejności zadbaj o to, by jak najmniej zimnego powietrza wpadało do pomieszczenia z instalacją. Uszczelnij okna i drzwi. Następnie zabezpiecz sam wodomierz, owijając go materiałem izolującym. Może to być na przykład: 

• styropian, 
• wełna mineralna, 
• otulina. 

Jeżeli korzystasz z wodomierza z zamontowanym modułem do radiowego odczytu, pamiętaj, by zabezpieczyć go materiałem, który będzie przepuszczał fale radiowe. Nie może to być np. folia aluminiowa. 

Jak zabezpieczyć wodomierz w studni? 

Zdarza się, że wodomierze zlokalizowane są w studni. Takie urządzenia również należy przygotować na zimę. Jeżeli to możliwe, warto odwodnić studnię. Jeżeli nie, wystarczy dobrze ją oczyścić i zadbać o to, by była dobrze zamknięta i nieuszkodzona. 

Zabezpieczanie instalacji wodociągowej przed zimą 

Przed nadejściem mrozów należy zadbać nie tylko o sam wodomierz, ale także elementy instalacji wodociągowej. Przewody wodociągowe przebiegające przez nieocieplone pomieszczenia dobrze jest ocieplić np. za pomocą styropianu. Z kolei instalację do podlewania ogrodu, punkty czerpalne zlokalizowane na zewnątrz posesji, zawory i inne części instalacji wodociągowej, z których w czasie zimy nie będziemy korzystać, dobrze jest odwodnić i zamknąć. Dzięki temu możemy uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek. 

Co zrobić, gdy wodomierz zamarznie podczas mrozów? 

Jeżeli podczas zimnych dni dojdzie do zamarznięcia wodomierza i awarii instalacji, należy to zgłosić do odpowiedniego przedsiębiorstwa wodociągowego. Jego pracownicy mogą wymienić wodomierz, jednak należy pamiętać, że będziemy musieli zapłacić za tę usługę, ponieważ zachowanie instalacji w dobrym stanie jest zadaniem odbiorcy.

Zuzanna Ćwiklińska

fot. pixabay

Ogrzewanie domów drewnem traci na popularności. Odpowiadają za to między innymi restrykcyjne przepisy antysmogowe, które wykluczają spalanie tego surowca na niektórych obszarach. Jednak mimo tych obostrzeń, w Polsce ogrzewanie domu drewnem wciąż cieszy się dużą popularnością. Ankieta przeprowadzona przez Centrum Informacji o Rynku Energii po sezonie grzewczym 2021/2022 wykazała, że wówczas około 10 proc. Polaków właśnie w ten sposób zapewniało sobie ciepło zimą. 

Ten odsetek mógł ulec zmianie na przestrzeni czasu, jednak warto wziąć pod uwagę, że rok 2022 był rokiem kryzysu energetycznego, kiedy ceny węgla, prądu i gazu poszybowały w górę a drewno pozostawało stosunkowo opłacalnym źródłem energii. Trudno zatem określić kierunek możliwych zmian w zakresie tego, ile gospodarstw domowych w Polsce ogrzewa swoje domy drewnem. 

Kiedy kupować drewno na zimę? 

Do sezonu grzewczego warto przygotowywać się z wyprzedzeniem. Chodzi nie tylko o wzrosty i spadki cen surowców opałowych. W przypadku drewna należy kupić je odpowiednio wcześniej, by zdążyło doschnąć, zanim zaczniemy nim palić. Drewno zebrane w tym samym roku rzadko zdąża osiągnąć odpowiednie parametry. Lasy Państwowe w facebookowym poście poinformowały, że połowa listopada to już ostatni dzwonek na zakup drewna i to tylko pod warunkiem, że wybierzemy opał z uschniętych drzew. 

Jakie gatunki drewna wybrać na opał? 

Również wybór gatunku drewna, którym będziemy ogrzewać swój dom, nie pozostaje bez znaczenia. W domowych paleniskach najlepiej sprawdza się drewno z drzew liściastych: jest bardziej kaloryczne i nie zawiera żywicy, która może zanieczyszczać domową instalację grzewczą. Do najlepszych gatunków drewna opałowego należą: 

• buk, 
• grab, 
• dąb, 
• jesion, 
• akacja, 
• wiąz. 

Nieco mniej wydajne, jednak wciąż chętnie wybierane ze względu na swoje walory podczas spalania gatunki to: 

• brzoza, 
• olcha, 
• drewno z drzew owocowych. 

Z kolei gatunki, które wybiera się najrzadziej ze względu na ich niską kaloryczność, to: 

• sosna, 
• świerk, 
• jodła, 
• modrzew, 
• topola, 
• wierzba, 
• lipa. 

Ile drewna kupić na zimę? 

Jak podają Lasy Państwowe, do ogrzania domu o powierzchni 120 m2 potrzeba w sezonie grzewczym ok. 12-15 m przestrzennych drewna. Z kolei jeżeli chcemy tylko palić drewnem w kominku, co nie będzie głównym źródłem ogrzewania, wystarczą 2-3 kubiki (czyli około 2-3 m3). 

Jak kupić drewno od Lasów Państwowych? 

Drewno na opał można kupić od Lasów Państwowych. Aby to zrobić, należy udać się do najbliższego leśniczego. Od niego można dowiedzieć się, jakie drewno można obecnie lub w najbliższym czasie kupić w okolicy. Za zakupiony surowiec można zapłacić w kancelarii leśnictw. Wówczas uzyskamy od leśniczego specjalną asygnatę, czyli dokument, który potwierdzi, że drewno pochodzi z legalnego źródła. 

Drewno oferowane przez Lasy Państwowe sprzedawane jest w wałkach o długości 1-1,2 m, czasem 2,4 m. Jeżeli chcemy kupić drewno już gotowe do spalania, lepiej wybrać usługi lokalnych firm, które oferują je nieco drożej, ale pocięte w mniejsze kawałki. Z kolei chcąc oszczędzić możemy wybrać drewno pozrębowe, obejmujące grubsze gałęzie i odpady zrębowe. Wówczas leśniczy wskaże obszar, gdzie można samodzielnie przygotować dla siebie drewno. Jego cena będzie niższa. 

Ile kosztuje drewno w Lasach Państwowych? 

Ceny drewna w Lasach Państwowych aktualizowane są co pół roku. Obecne ceny można znaleźć na stronie internetowej nadleśnictwa, a także u leśniczych. 

Jak przechowywać drewno do palenia? 

Po zakupie drewno należy przechowywać w odpowiedni sposób. Powinno najpierw być sezonowane, czyli pozostawione na jakiś czas, by wyschło. Najlepiej połupać je na mniejsze szczapki i odłożyć na co najmniej rok, a najlepiej 2-3 lata od ścięcia, w zadaszone, przewiewne miejsce. Do spalania w piecu lub kominku nadaje się drewno o wilgotności ok. 15 proc. Ma ono wartość opałową na poziomie 4 kWh/kg, podczas gdy drewno świeże ma połowę tej wartości.

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Przede wszystkim do wycierania kurzu, śladów palców, odchodów owadów czy innych zabrudzeń nie używajmy żadnego ostrego materiału. Najlepiej sprawdzi się miękka ściereczka z mikrofibry. Możemy zakupić ją nawet w salonie optycznym – wtedy będziemy mieli pewność, że jest delikatna.

Jak w domowy sposób umyć ekran telewizora? Najpierw matrycę przecieramy suchą ściereczką. Jeżeli to za mało, należy delikatnie zwilżyć ją wodą, a później w ten sposób umyć ekran. Nie przyciskajmy jednak materiału zbyt mocno do wyświetlacza, bowiem możemy uszkodzić sprzęt. Zamiast tego delikatnie, kolistymi ruchami polerujemy powierzchnię odbiornika. Jeżeli chcemy przygotować skuteczny preparat na naprawdę trudne zabrudzenia, połączmy wodę destylowaną oraz biały ocet w proporcji 1:1. Taka mieszanina skutecznie poradzi sobie z kurzem czy tłustymi plamami. Ponadto będzie bezpieczna dla wrażliwego ekranu.

Czyszczenie ekranu telewizora LED, LCD, OLED

Podobnie jak w przypadku ekranów typu QLED, dla telewizorów LED czy LCD sprawdzi się miękka ściereczka z mikrofibry. W tym wypadku warto wykorzystać preparaty w aerozolu, które są dostępne w sklepach RTV. Dzięki tego typu środkom nie tylko usuniemy brud czy plamy, ale również wypielęgnujemy matrycę, nadając jej właściwości antystatyczne – to znaczy, że uchronimy ją przed ponownym osadzaniem się kurzu.

W przypadku telewizorów typu OLED może przydać się kilka kropli płynu do myci naczyń dodanych do wody. Delikatnie zwilżamy taką mieszaniną ściereczkę z mikrofibry i kolistymi ruchami wycieramy ekran. Nie należy tego robić długo ani zbyt intensywnie, a to z powodu wyposażenie tego rodzaju telewizorów w powłokę antyrefleksową.

Ważne wskazówki – co robić, a czego nie?

Co robić, aby czyszczenie telewizora było skuteczne i bezpieczne? Musimy zwrócić uwagę na kilka czynników. Oto najważniejsze z nich.

1. Odbiornik powinien być odłączony od prądu oraz wystudzony.

2. W przypadku zabrudzeń trudno dostępnych – na przykład przy wlotach powietrza czy portach, używamy patyczków higienicznych.

3. Ramy telewizora przecieramy zwilżoną szmatką z dodatkiem płynu do mycia naczyń.

4. Kurz na tylnej obudowie warto wysprzątać za pomocą odkurzacza, ale tylko z końcówką z miękką szczotką.

5. Tył obudowy przetrzeć możemy także lekko zwilżoną ściereczką z mikrofibry.

6. Zanim ponownie uruchomimy sprzęt czekamy, aż urządzenie dokładnie wyschnie.

Istnieje też lista czynności, których nie należy robić podczas czyszczenia telewizora. Ekran może wówczas ulec uszkodzeniu, musimy więc zachować szczególną czujność. O czym warto pamiętać?

1. Do czyszczenia matrycy nie używamy gąbek do mycia naczyń, a zwłaszcza ich szorstkiej strony, ręczników papierowych, chusteczek higienicznych czy ściereczek do kurzu wykonanych z innych materiałów niż mikrofibra. W ten sposób porysujemy i w rezultacie trwale uszkodzimy ekran.

2. Ze ściereczki przed użyciem usuwamy wszelkie poprzednie zabrudzenia.

3. Do czyszczenia telewizora nie używamy płynu do mycia szyb, żadnego środka chemicznego do mebli czy podłóg. Te preparaty mogą zniszczyć urządzenie.

4. Uporczywych, nie chcących zejść zabrudzeń nie zdrapujemy paznokciem ani tym bardziej nożem. Zamiast tego spryskujemy je specjalnymi preparatami.

5. W przypadku telewizorów plazmowych unikajmy środków zawierających aceton, amoniak, rozpuszczalnik, alkohol czy chlorek metylu.

6. Środek czyszczący nie może dostać się pod ramkę telewizora. Nie spryskujmy więc powierzchni wyświetlacza, a zamiast tego nanieśmy trochę preparatu na szmatkę i dopiero wtedy przetrzyjmy ekran.

Kamila Berthold
Fot. Envato elements