Poniższy materiał filmowy nagrałem 17 kwietnia 2025 roku w gospodarstwie Truskawka od Rolnika. Prowadzą je Agnieszka i Michał Leleń, a zlokalizowane jest w Maszkowie pod Krakowem. Truskawki z tego gospodarstwa trafiły już następnego dnia do konsumentów w Małopolsce, którzy będą mogli nimi cieszyć się w okresie świątecznym:

Odmiana ‘Alba’ jest bardzo smaczna

Agnieszka i Michał Leleń, Truskawka od Rolnika  

FOTO: Michał Piątek

Jako pierwsze zbierane są tu owoce odmiany ‘Alba’. To dość charakterystyczna wczesna truskawka. Ma wiele zalet, w tym długa trwałość pozbiorcza, rozmiar owoców, plenność i relatywna łatwość w uprawie np. w porównaniu do odmiany ‘Flair’. Smak owoców zdaniem niektórych pozostawia nieco do życzenia, ale przy dobrej agrotechnice można ten parametr wydatnie poprawić.

Truskawki odmiany ‘Alba‘ 

FOTO: Michał Piątek

Przeczytaj także: TOP 7 przepisów na najlepsze desery z truskawkami!​

U państwa Leleniów, także w tunelach, uprawiane są odmiany ‘Clery’ i ‘Rumba’. Z krzewów tych selekcji zbory się jeszcze nie rozpoczęły. Pierwsze truskawki z tego gospodarstwa, pomimo powszechnej i taniej konkurencji z importu sprzedano w 1 kg opakowaniach po 35 zł/szt.

Truskawki gotowe do sprzedaży 

FOTO: Michał Piątek

Truskawki, które dojrzewają 

FOTO: Michał Piątek

Uprawa truskawek

FOTO: Michał Piątek

FOTO: Michał Piątek

Źródło: jagodowe.pl

Robaki w rzepaku na polu najczęściej pojawiają się w określonym czasie, dlatego każda pora roku wymaga od nas indywidualnego podejścia i różnych metod ochrony. Podział na szkodniki występujące w rzepaku jesienią, a te żerujące w nim wiosną ułatwi dostosowanie metod zwalczania tych insektów.

Szkodniki rzepaku jesienią

W sezonie jesiennym rzepak najczęściej atakują pchełki rzepakowe oraz mszyce, które mają duży wpływ na wczesny rozwój roślin.

Pchełka rzepakowa to szkodnik w rzepaku żywiący się tkankami jego liści, powodując na nich charakterystyczne otwory. Insekt osłabia roślinę i powoduje poważne straty w plonach, zwłaszcza w cieplejszych warunkach, które sprzyjają jej rozwojowi.

Mszyce to owady ssące, które wysysają soki roślinne, osłabiając w ten sposób roślinę, ograniczając jej wzrost. Co więcej, często przenoszą chorobotwórcze patogeny, dlatego są tak niebezpieczne dla upraw rzepaku.

Szkodniki rzepaku wiosną

Każdy doświadczony rolnik wie, że na wiosnę rzepak wchodzi w fazę intensywnego wzrostu, co z kolei sprzyja aktywności nowych szkodników. Wśród nich możemy wyróżnić chowacza podobnika, słodyszka rzepakowego oraz pryszczarka kapustnika.

Chowacz podobnik to czarny chrząszcz, którego wylęgające się larwy niszczą nasiona rzepaku, co prowadzi do ich deformacji oraz żółknięcia łuszczyn.

Larwy pryszczarka kapustnika powodują przedwczesne pękanie i osypywanie się nasion rzepaku, a roślina na skutek ich obecności staje się bardziej poddana na choroby grzybowe.

Słodyszek rzepakowy to szkodnik rzepaku atakujący pąki kwiatowe, co skutkuje uszkodzeniem upraw oraz znacznymi stratami plonów.

Regularny monitoring to niezbędny element w skutecznej ochronie rzepaku. To właśnie na jego podstawie w rolnictwie podejmuje się decyzje o konieczności zastosowania odpowiednich środków ochrony roślin, o których przeczytasz niżej.

Skuteczny oprysk na szkodniki w rzepaku – czyli jaki?

Skuteczna ochrona rzepaku przed insektami wymaga od nas zastosowania odpowiednich preparatów w odpowiednim czasie. W przypadku szkodników takich jak mszyce, chowacze czy pchełki obecnie najlepszym wyborem na rynku rolniczym są insektycydy na rzepak stanowiące mieszaninę acetamiprydu i lambda-cyhalotryny. Te substancje czynne znajdziemy w preparacie Inazuma 130 WG Sumi Agro, który skutecznie zwalcza szkodniki i zapewnia uprawom rzepaku ochronę przed wirusami. Obecność acetamiprydu w składzie środka owadobójczego gwarantuje długi okres działania insektycydu. Preparat może być stosowany przez cały okres wiosennej wegetacji rzepaku, ale także jesienią.

Przypominamy, że oprysk na szkodniki w rzepaku powinno się wykonywać w odpowiednich warunkach pogodowych oraz w fazie intensywnego nalotu insektów, aby uzyskać skuteczną ochronę i zminimalizować straty w plonach.

Wybór odpowiedniej odmiany żyta ozimego jest kluczowy dla uzyskania wysokich plonów i dobrej jakości ziarna. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na:

• Warunki klimatyczne i glebowe: Niektóre odmiany lepiej radzą sobie w suchych, a inne w wilgotnych warunkach. Gleby lekkie i średnie są najbardziej odpowiednie dla większości odmian żyta.
• Plonowanie: Odmiany różnią się potencjałem plonowania. Warto wybierać te, które w badaniach oraz warunkach polowych u rolników plonują najlepiej. Odmiany hybrydowe choć droższe w momencie zakupu plonują wyżej co powoduję, że rolnicy są w stanie osiągnąć lepszy dochód niż w przypadku odmian populacyjnych.
• Odporność na choroby: Wybór odmiany o podwyższonej odporności na choroby, takie jak mączniak prawdziwy, rdzę brunatną i żółtą czy septoriozę, pomoże zredukować koszty związane z ochroną roślin.
• Przeznaczenie ziarna: Odmiany różnią się także jakością ziarna, co ma znaczenie w zależności od tego, czy żyto będzie używane na paszę, do produkcji mąki czy w przemyśle spirytusowym.

Wady i zalety żyta ozimego hybrydowego i populacyjnego

Żyto ozime hybrydowe

Zalety:

• Wyższe plony: Hybrydy mają potencjał do wyższych plonów w porównaniu do odmian populacyjnych.
• Lepsza tolerancja na stresy środowiskowe: Są bardziej odporne na suszę i niskie temperatury.
• Szybszy wzrost: Hybrydy często szybciej rozwijają się w fazie wiosennej.

Wady:

• Wyższy koszt nasion: Nasiona hybrydowe są zazwyczaj droższe.
• Potrzeba regularnego zakupu nasion: Ze względu na zanikanie efektu heterozji w kolejnych latach od wysiewu pokolenia F1, materiał siewny należy co roku odnawiać.
• Wymagają bardziej zaawansowanej agrotechniki: Prowadzenie łanu żyta hybrydowego jest bardziej wymagające i nakłady są zbliżone do prowadzenie plantacji pszenicy ozimej.

Siew żyta ozimego

FOTO: Superplony

Żyto ozime populacyjne

Zalety:

• Niższy koszt nasion: Nasiona odmian populacyjnych są tańsze w zakupie.
• Możliwość samodzielnego zbierania nasion: Nasiona mogą być używane do zasiewu na kolejny rok.
• Stabilność plonowania na glebach mniej zasobnych: Radzą sobie lepiej na stanowiskach trudnych z mniejszym potencjałem plonowania.

Wady:

• Niższe plony: Odmiany populacyjne mają niższy potencjał plonowania w porównaniu do hybryd.
• Mniejsza odporność na stresy środowiskowe: Są bardziej wrażliwe na suszę i niskie temperatury.

Termin siewu żyta

Optymalny termin siewu żyta ozimego przypada na czas od połowy września do początku października. Wczesny siew może prowadzić do nadmiernego wzrostu roślin przed zimą, co zwiększa ryzyko wymarzania. Z kolei zbyt późny siew może nie pozwolić roślinom na odpowiednie ukorzenienie się przed nadejściem zimy. Ważny jest jednak siew w terminie optymalnym, aby żyto zdążyło rozwinąć przed zimą 6-10 rozkrzewień ponieważ, nie jest w stanie ono dokrzewić się wiosną.

Założenia agrotechniczne

Uprawa

Przygotowanie gleby: Gleba powinna być dobrze uprawiona, bez dużych grud i resztek roślinnych, aby zapewnić równomierne wschody.

Płodozmian: Żyto najlepiej rozwija się i plonuje po roślinach strączkowych i okopowych. W uprawie w płodozmianie zbożowym należy spodziewać się spadku plonu.

Nawożenie

Nawożenie azotem: Powinno być dostosowane do zasobności gleby i przewidywanego plonu. Zaleca się podzielone aplikacje azotu. Jesienią nie wymaga nadmiernego nawożenia azotem – wystarczy ilość N z nawozów NPK lub podanego na rozkład słomy. Wiosną zaleca podać azot w dawce około 120-150 N w jednej lub dwóch dawkach.

Nawożenie fosforem i potasem: Dawki nawozów powinny być dostosowane do wyników analizy gleby. Nawożenie fosforem należy wykonać przedsiewnie, a potasowe można podzielić na dawkę przedsiewną oraz drugą aplikowaną wczesną wiosną.

Odchwaszczanie jesienią

Warto zastosować herbicydy doglebowe lub nalistne w fazie wschodów żyta, aby ograniczyć konkurencję chwastów. Odchwaszczanie jesienne jest ważne, aby zapewnić dobry start roślinom i ograniczyć konkurencję chwastów w okresie wiosennym. Żyto zazwyczaj bardzo dobrze się krzewi, dlatego wykonanie zabiegu odchwaszczania w fazie od 2-3 liści do fazy krzewienia pozwala najskuteczniej zwalczyć chwasty.

Jak wykonać siew?

Głębokość siewu

Żyto ozime powinno być wysiewane na głębokość 2-4 cm. Zbyt płytki siew może prowadzić do słabego ukorzenienia, a zbyt głęboki do opóźnionych wschodów i problemów z jesiennym krzewieniem.

Rozstaw rzędów

Optymalny rozstaw rzędów to 12-15 cm. Gęstość siewu powinna wynosić około 200-300 nasion na metr kwadratowy, co odpowiada normie wysiewu około 70-100 kg/ha w zależności od masy tysiąca ziaren i zdolności kiełkowania. W przypadku siewu żyta hybrydowego norma wysiewy waha się od 1,5 do 2,5 jednostek siewnych w zależności od terminu siewu. Średnio w terminie optymalnym przyjmuje się 2 jednostki siewne, czyli około 60-80 kg ziarna.

Podsumowanie

Siew żyta ozimego wymaga odpowiedniego przygotowania gleby, właściwego doboru odmiany, oraz prawidłowego przeprowadzenia siewu i agrotechniki. Wybór między żytem hybrydowym, a populacyjnym zależy od indywidualnych potrzeb i możliwości finansowych rolnika. Bardzo często jednak siew odmian hybrydowych przynosi zwyżkę plonu, która pokrywa różnicę w cenie materiału siewnego i przynosi zysk na korzyść odmian hybrydowych. Prawidłowe terminy siewu, głębokość siewu, nawożenie i odchwaszczanie są kluczowe dla uzyskania wysokich plonów o dobrej jakości.

• Jak zaczął się sezon na ogórki w Polsce? 
• Czy na rynku jest dużo polskich ogórków? 
• Jakich chorób udało się uniknąć ogrodnikom? 
• Co atakuje polskie ogórki? 
• Jak wygląda atak choroby? 

Jak zaczął się sezon na ogórki w Polsce? 

Na początku sezonu informowaliśmy, że ceny ogórków na targowiskach są szokująco niskie w porównaniu z innymi sezonowymi plonami. 

Przeczytaj także: Sezon ogórkowy ruszył. Jakie są ceny ogórków? Klienci w szoku! 

Za taki stan rzeczy odpowiadało dobre plonowanie ogórków. Plantatorzy w czerwcu byli zadowoleni, bowiem krzaczki obrodziły, dzięki czemu na rynku było dużo krajowego towaru i ceny były bardziej przystępne. Wygląda jednak na to, że ogórkowe eldorado dobiegło końca. 

Czy na rynku jest dużo polskich ogórków? 

Osoby, które nie uprawiają ogórków w przydomowych ogródkach i chcą kupić większą ilość na giełdzie czy rynku, powinny uważać. Do Polski przyjechało bowiem dużo ogórków zza granicy, które uzupełniają krajowe braki. Pomiędzy styczniem a kwietniem import tych warzyw wyniósł 38 tys. ton, najwięcej z Hiszpanii, Grecji i Niemiec. 

Jakich chorób udało się uniknąć ogrodnikom? 

W tym roku warunki uprawy warzyw są specyficzne. Panuje bowiem spora susza, a w ciągu dnia temperatury przez większość czasu są wysokie. Nie musi to wywierać dobrego wpływu na warzywa – wiele z nich trzeba dodatkowo podlewać. Są jednak zalety takiego stanu. Rolnicy podkreślają, że dzięki takiej pogodzie w tym roku mniejszy kłopot stanowią choroby grzybowe, które nie mają odpowiednich warunków, by się rozwijać. Mimo to uprawa ogórków nie przebiega pomyślnie. 

Przeczytaj także: Twoja cukinia kwitnie, lecz nie zawiązuje owoców? Sprawdź, jak temu zaradzić

Co atakuje polskie ogórki? 

Choć w tym roku choroby grzybowe nie zaatakowały, pojawiły się inne zarazy. Występujące sporadycznie opady, mgły oraz wieczorna i poranna rosa w połączeniu z wysokimi temperaturami w ciągu dnia sprzyjały rozwojowi chorób takich jak mączniak rzekomy oraz bakteryjna kanciasta plamistość ogórka. 

Jak wygląda atak choroby? 

Jeżeli na krzaczkach ogórków w twoim ogrodzie pojawiły się żółte kropki, liście i łodygi usychają i nie pobierają wody, z dużym prawdopodobieństwem zaatakowała jedna z wymienionych chorób. Zmagają się z nimi zarówno właściciele przydomowych ogródków, jak i plantatorzy w całym kraju. W efekcie po kilku dniach z obiecujących ogórkowych krzaczków może zostać suche pole. Z tego powodu zbiory polskich ogórków będą w tym roku mniejsze. 

Twoje ogórki zaatakowała choroba? Wciąż możesz z nią walczyć! Porady znajdziesz w naszym artykule: Co zrobić, kiedy liście ogórków żółkną? Sprawdź! 

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

• Ile uprawia się kapusty w Polsce? 
• Jak susza wpływa na uprawę kapusty? 
• Na co skarżą się plantatorzy kapusty? 
• Żegnajcie, gołąbki? Polacy jedzą coraz mniej kapusty 

Ile uprawia się kapusty w Polsce? 

Polska może się pochwalić areałem uprawy kapusty na poziomie ponad 13 tys. ha. Najwięcej tego warzywa uprawia się w województwach małopolskim, łódzkim i mazowieckim. W 2023 roku w Polsce zebrano ok. 620 tys. ton kapusty. Rok wcześniej było to około 650 tys. ton. Liczby wyglądają imponująco, jednak okazuje się, że producenci są coraz mniej zainteresowanie uprawą tego warzywa. 

Przeczytaj także: Ile kosztują polskie czereśnie? Jak uniknąć robaczywych owoców?

Jak susza wpływa na uprawę kapusty? 

Głównym powodem, dla którego producenci wycofują się z uprawy kapusty, jest niedobór wody. Trwająca od kilku lat susza rolnicza oraz fale upałów latem hamują wzrost i wegetację tego warzywa na każdym etapie jego rozwoju. Kapusta ma duże wymagania wodne z powodu dużej masy nadziemnej i dość płytkiego systemu korzeniowego, zatem zbyt mała ilość opadów wpływa na nią niekorzystnie. To zmusza rolników do dodatkowego nawadniania pól, co stanowi dodatkowy koszt. Sama instalacja systemu nawadniania na polu o powierzchni 1000 m2 to około 4000 zł. 

Przeczytaj także: Sezon ogórkowy ruszył. Jakie są ceny ogórków? Klienci w szoku!

Na co skarżą się plantatorzy kapusty? 

Montaż i obsługa systemu nawadniania, dzięki któremu kapusta może lepiej się rozwijać, to nie jedyne zmartwienia producentów. Skarżą się oni także na rosnące koszty produkcji. Mowa między innymi o opłatach za prąd, wodę, maszyny i środki ochrony roślin. Do tego dochodzi jeszcze wynagrodzenie dla pracowników sezonowych. 

Kwestia ochrony roślin przed szkodnikami to także bolączka producentów kapusty. Dążąc do zielonego rolnictwa, Unia Europejska wycofuje z rynku wiele substancji czynnych. Z tego powodu ze sklepów znikają skuteczne i lubiane preparaty na chwasty czy szkodniki a rolnicy nie wiedzą, czym je zastąpić bądź muszą wydać na ochronę upraw o wiele więcej niż dotąd. 

Żegnajcie, gołąbki? Polacy jedzą coraz mniej kapusty 

Na fakt, że w Polsce uprawia się coraz mniej kapusty, wpływają również zmiany w upodobaniach żywieniowych mieszkańców kraju. Okazuje się, że jemy coraz mniej tego warzywa! Polacy rzadziej sięgają po gołąbki, bigos, łazanki czy kiszoną kapustę. Jak informuje GUS, w latach 2010-2011 średnio zjadaliśmy 7,2 kg kapusty na osobę rocznie, w latach 2012-2015 około 6 kg a pomiędzy 2016 a 2022 przeciętny Polak zjadał tylko 4,8 kg kapusty w ciągu roku. 

Przeczytaj także: Susza wykańcza polską marchew. Ile za nią zapłacimy?

Zuzanna Ćwiklińska

fot. envato elements

Rolnictwo to dość skomplikowana branża i na wielkość plonu wpływ ma wiele czynników. Można by poświęcić spokojnie jeden akapit tego tekstu tylko na to, aby wymienić najważniejsze z nich. Wyzwanie polega na tym, aby tak dopasować aktywności w gospodarstwie, żeby sprostać im w możliwie największym stopniu.

Z tego też powodu rolnicy stosują środki ochrony roślin. Celem jest ochrona upraw przed szkodnikami, chorobami czy chwastami. Bowiem każde z wymienionych zagrożeń ma realny wpływ na wysokość plonu. Idąc dalej, do wysiewu stosują nasiona kwalifikowane. Wybierając odmiany, które zagwarantują lepszy start w pierwszej fazie wzrostu, zwiększoną tolerancję na różnego rodzaju zagrożenia i koniec końców możliwie najwyższy plon.

Dbają o to, aby gleba przed siewem była dobrze uprawiona. Szukają daleko idących rozwiązań obejmujących czasem kompletną zmianę strategii uprawy. Mowa o wszystkich, którzy zdecydowali się zamienić uprawę płużną na jeden z systemów bezorkowych. W przypadku trudnych warunków pogodowych stosują koła bliźniacze czy systemy gąsienic. Wszystko po to, aby zadbać o strukturę gleby, zmniejszyć ugniatanie, a tym samym dać możliwie najlepsze warunki do wzrostu wysiewanym, czy też sadzonym roślinom.

Nie ma chyba rolnika, który wiosną nie myśli o nawożeniu. Bez względu na to, czy mówimy o rolnictwie konwencjonalnym, integrowanym czy ekologicznym… każdy w początkowym etapie wzrostu roślin dba o to, aby dostarczyć roślinom kluczowych składników pokarmowych. W tym celu wyszukują produktów mających odpowiedni skład. Takich, które zapewnią idealną porcję makro i mikroelementów. Celem jest przecież uzyskanie możliwie najlepszego i najwyższego plonu.

Dbałość o plon jest widoczna niemal na każdym kroku, w trakcie całego sezonu wegetacyjnego. W zasadzie większość prac w obrębie gospodarstwa determinuje właśnie walka o możliwie najlepszy plon.

Skuteczność nawożenia - od czego zależy

FOTO: Ph70.pl

Akceptowalne straty w plonie?

Zdarza się jednak, że mimo wszystkich wyżej wymienionych zabiegów i starań, jedna kwestia jest wciąż przez niektórych gospodarzy pomijana. Mimo iż mowa o czynniku plonotwórczym wymienianym przez specjalistów na drugim miejscu, tuż za wodą. Mowa oczywiście o pH gleby.

Odczyn gleby ma wpływ na całą listę chemicznych, fizycznych i biologicznych właściwości gleby, które przekładają się na jej potencjał plonotwórczy. Ma on przełożenie na dostępność składników pokarmowych, wody oraz powietrza. Nie chodzi tutaj o jedną prostą zależność, a wręcz system powiązań, który sprawia, że pH gleby ma realny wpływ na skuteczność nawożenia. Ale po kolei.

Najlepiej zacząć od pojemności sorpcyjnej gleby oraz jej struktury. Oba parametry są ściśle powiązane z wartością pH. Pojemność sorpcyjna decyduje o rozmiarach „magazynu składników pokarmowych; jakim dysponuje gleba (dostępność składników pokarmowych), struktura decyduje o przestrzennym rozmieszczeniu stałych składników w glebie (stosunki wodno-powietrzne).

Idąc dalej, na glebach o dobrej strukturze rośliny mogą wykształcić lepszy system korzeniowy. Lepszy, czyli taki, który umożliwia skuteczniejsze wykorzystanie dostępnej wody i składników pokarmowych.

A i to nie koniec, ponieważ odczyn gleby ma bezpośredni wpływ na ilość i rodzaj zachodzących w niej procesów chemicznych związanych z przechodzeniem składników pokarmowych z form dostępnych dla roślin w niedostępne i na odwrót. pH w dużym stopniu wpływa na gospodarkę i dostępność makroelementów, mikroelementów oraz metali cięż̇kich.

Z jednej strony wpływa na dostępność składników pokarmowych, a z drugiej „decyduje” o ich potencjalnie toksycznych właściwościach. Mowa tutaj głównie o toksyczności glinu czy wspomnianych metali ciężkich.

Na koniec tej i tak mocno okrojonej listy pozostaje nie mniej ważne życie mikrobiologiczne gleby. Drobnoustroje glebowe biorą udział w procesie rozkładu i mineralizacji materii organicznej, w przemianach azotu w glebie, a także w procesie wiązania azotu atmosferycznego. Przykładają się zatem do zwiększenia dostępności niektórych pierwiastków, przyspieszonego wzrostu roślin oraz wyższego plonu. A gdzie tutaj odczyn? Mówiąc w największym skrócie – pH gleby wpływa na liczbę i masę poszczególnych drobnoustrojów. Przykładowo liczebność bakterii glebowych spada wraz z odczynem.

Wapnowanie gleby

FOTO: Ph70.pl

Niepotrzebne straty

Straty w plonie, które powstają na skutek zbyt niskiego odczynu gleby, to nic innego jak straty niepotrzebne, a co więcej nieuzasadnione. Nawet wybierając produkty wapniowe z górnej półki, nadal można być spokojnym o efekt finansowy. Szczególnie w dobie rozmaitych dopłat. Warto przy tym jednak pamiętać, że wapnowanie nie jest zabiegiem jednorazowym. Wykonywanie go co 4 lata w wielu wypadkach może nie być najlepszym rozwiązaniem i nie jest w zgodzie z najnowszymi wytycznymi agrotechnicznymi. Należy unikać zbyt dużych wahań parametrów chemicznych gleby i w konsekwencji tzw. sinusoidalnej dostępności składników pokarmowych z gleby.

W przypadku dużego zakwaszenia gleby potrzebne będą zabiegi większymi dawkami bezpiecznego wapna węglanowego w krótkim okresie czasu. Nawet dwukrotnie w jednym roku na ściernisko i po orce. Jednak z czasem wystarczające będzie coroczne tzw. wapnowanie utrzymujące, które wykonujemy niskimi dawkami. A zysk wynikający z uregulowanego pH z całą pewnością z nawiązką wynagrodzi trud związany z wykonaniem „dodatkowych” zabiegów.

Istnieje klasyfikacja, według której ziemniaki dzieli się na trzy typy: A, B oraz C. Wyróżniamy też typy pośrednie. Mimo to Centrum Doradztwa Rolniczego wskazuje na jeszcze jeden, dodatkowy typ D. Według tej organizacji jest on bardzo mączysty, ma suchy i szorstki, rozgotowujący się miąższ. To sprawia, że typ D nie ma wielu zastosowań kulinarnych. Jakie odmiany ziemniaków więc wybrać? Kierujmy się przede wszystkim podstawową klasyfikacją. Oto ona.

Jakie odmiany ziemniaków wybrać? Typ A

Najważniejszą cechą typu A jest niewielka zawartość skrobi. Miąższ tych odmian ziemniaków jest twardy i wilgotny. Najbardziej będą one nadawały się do pieczenia czy grillowania bez obierania, jak również do każdego typu sałatek. Ze względu na fakt, że zawartość skrobi jest w nich naprawdę mała, będą słabo rumienić się podczas smażenia na patelni czy w głębokim tłuszczu.

Najpopularniejsze odmiany ziemniaków typu A to:

• Denar;
• Impala;
• Impresja;
• Lord;
• Mozart;
• Musica;
• Nicola;
• Oberon;
• Viviana;
• Volumia.

Jakie odmiany ziemniaków wybrać? Typ B

Typ B jest ogólnoużytkowy. Zaliczane do tej grupy odmiany ziemniaków odznaczają się średnim poziomem twardości. Idealnie sprawdzą się podczas smażenia, gdyż zawierają 14-16% skrobi. Podczas obróbki cieplnej ich skórka rumieni się i staje się chrupiąca, a miąższ jest wilgotny i pulchny. Tego typu kartofle wybierajmy do przygotowania frytek, placków, babek czy do różnych potraw z sosami. Te odmiany są najbardziej uniwersalne, świetnie sprawdzające się w kuchni.

Najczęściej spotykane odmiany ziemniaków typu B to:

• Irga;
• Irys;
• Fresco;
• Gloria;
• Pasat;
• Glada;
• Augusta.

Jakie odmiany ziemniaków wybrać? Typ C

Ziemniaki typu C mają największą zawartość skrobi, przez co są bardziej mączyste, a ich miąższ jest niezwykle miękki i szybko się rozpada podczas smażenia lub gotowania. To jednak nie musi być wada! Tego typu kartofle to idealny materiał na purée, a także przeróżne kluski. Ziemniaki z tej grupy sprawdzą się również do pieczenia czy wyrobów garmażeryjnych. Często stosuje się je jako zagęszczacze lub dodatki do wypieków.

Najlepsze odmiany ziemniaków typu C to:

• Ametyst;
• Agnes;
• Bryza;
• Cekin;
• Etiuda;
• Gracja;
• Gustaw;
• Jurek;
• Justa;
• Jutrzenka;
• Legenda;
• Magnolia;
• Malaga;
• Marlen;
• Mazur;
• Melody.

Kamila Berthold
Fot. Pixabay

Źródło: znin.naszemiasto.pl

W angielskim mieście Harrogate dwa razy do roku organizowana jest wystawa kwiatów. Podczas tegorocznej jesiennej edycji odbył się także konkurs na najbardziej imponujące warzywa, organizowany przez National English Honor Society. Wrażenie na widzach zrobiły między innymi ogromna kapusta, masywna cukinia i gigantyczne buraki. Jednak liderką tego współzawodnictwa okazała się imponująca cebula, wyhodowana przez Garetha Griffina. Ważące 8,97 kg warzywo zwyciężyło w swojej kategorii. Jednak na tym sukcesy cebuli się nie skończyły: jak poinformowano, trafiła ona do Księgi Rekordów Guinnessa jako najcięższa cebula na świecie! Pokonała tym samym dotychczasową rekordzistkę, która ważyła 8,5 kg i dzierżyła swój tytuł od 2014 roku. 

FOTO: Guinness World Records/facebook

Rekordowa cebula: co o niej wiadomo? 

Jak podano na facebookowym profilu Księgi Rekordów Guinnesa, najcięższa cebula na świecie wyhodowana została w archipelagu Wysp Normandzkich. Na konkurs w Harrogate przybyła drogą morską, zabezpieczona... poduszkami! Rekordzistka waży mniej więcej 53 razy tyle, co przeciętna cebula jej gatunku. Jest także cięższa od najcięższej typowej kuli do kręgli! 

Ile waży najcięższa dynia na świecie? 

W ostatnim czasie padł także rekord dotyczący najcięższej dyni na świecie. Należy on obecnie do Travisa Giengera, rolnika z amerykańskiej Minnesoty. Już od kilku lat hodowane przez niego warzywa biły krajowe rekordy, jednak ten z 2023 roku jest naprawdę imponujący: dynia nie tylko wygrała w lokalnym konkursie, ale też trafiła do Księgi Rekordów Guinnesa. Waży aż 1246 kg! Otrzymała nawet imię: rolnik nazwał ją “Michael Jordan”. 

Ile kosztowało wyhodowanie rekordowej dyni? 

Travis Gienger przyznaje, że troszczy się o swoje warzywa. Dostarcza im odpowiednich składników odżywczych oraz pielęgnuje je. Rekordową dynię posadził 15 kwietnia 2023, a na jej uprawę i zachowanie w dobrej kondycji wydał około... 15 000 dolarów! Ten wydatek już się zwrócił, bowiem do Travisa Giengera trafiła nagroda w wysokości 30 000 dolarów za zwycięstwo w ważeniu dyni w Kalifornii. Rolnik zapowiedział, że przeznaczy te fundusze na dalszą uprawę tych warzyw, by w przyszłości spróbować pobić własny rekord! 

Ile waży najcięższa dynia w Polsce? 

Zaledwie kilka dni temu informowaliśmy o tym, że również krajowy rekord w zakresie wyhodowania najcięższej dyni został pobity. Dynia Dorotka ważyła 907 kg i uzyskała tym samym tytuł największej i najcięższej w Polsce. Zobaczysz ją tutaj: Jest nowy rekord! Najcięższa dynia w Polsce to 907 kg żywej wagi 

oprac. Zuzanna Ćwiklińska

fot. Guinnes World Records

materiały: facebook

Gigantyczne dynie

FOTO: Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Brodnickiej Gniazdo

Dzień Korbola 2023

Podczas festynu rodzinnego w Dzień Korbola każdy mógł znaleźć przestrzeń dla siebie. Była strefa dla dzieci, zabytkowe auta i ciągniki, nowoczesny sprzęt rolniczy, pyszności na Festiwalu Wielkopolskich Smaków, inspirujące stoiska Kół Gospodyń Wiejskich i wiele innych atrakcji, m.in. występy Zespołu Pieśni i Tańca "ŁANIKI" z Poznania, Zespołu Pieśni i Tańca "CHABRY", czy koncert zespołu Krople Dżdżu. Organizatorzy – Zespół Szkół Rolniczych w Grzybnie oraz Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Brodnickiej postarali się o wyjątkowo przyjazną aurę. Nic dziwnego, że wydarzenie przyciągnęło tłumy mieszkańców z regionu.

Dzień Korbola 2023 – zasady oceny

W tym roku najwięcej dyń pochodziło z okolic, np. z Grzybna, Śremu czy Żabna, ale pojawiły się także warzywa z powiatu kościańskiego i nawet z województwa pomorskiego. Jakie są kryteria oceny zgłoszonych do konkursu okazów? Zwycięska dynia musi być w pełni zdrowa, bez uszkodzeń, ważna jest ilość kilogramów, nie wielkość warzywa.

Gigantyczne dynie

FOTO: Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Brodnickiej Gniazdo

XII Konkurs Uprawy Dyń Olbrzymich – ile ważyła zwycięska dynia?

26 uczestników zaprezentowało aż 42 dynie. Łączna waga konkursowych korboli to 3399,5 kg:

I miejsce: 480,5 kg – Błażej Skiba, Grzybno pow. śremski,

II miejsce: 369 kg – Dawid Jachnik, Sosnowiec pow. śremski,

III miejsce: 328 kg – Przemysław Gruchała, Goręczyno pow. kartuski.

Zadyniarzem roku został Błażej Skiba, który dostarczył dynie o łącznej wadze 691 kg.

Kuchnia włoska na jesień

Przepis na dyniowe gnocchi z ziemniaków

Konkursy dyniowe

Takich konkursów jest więcej. W zeszłym roku w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Wrocławskiego podczas XIX Dolnośląskiego Festiwalu Dyni ogłoszono nowy rekord. W konkursie na największą i najpiękniejszą dynię wygrał okaz ważący aż 893,5kg (!). Takiego giganta doglądali Grzegorz i Marcin Złotoucha! Swoją dynię nazwali imieniem żeńskim – Ula. Również na świecie nie brakuje zapalonych fanów dyń. To warzywo jest symbolem miasta Kasterlee. To właśnie tam co roku odbywają się dyniowe regaty. Mieszkańcy przebrani w wymyślne kostiumy pływają po jeziorze w wydrążonych dyniach!

Dynia – jakie właściwości ma to warzywo?

Dynia jest przede wszystkim smaczna i podatna na rozmaite stylizacje kulinarne. Jest niskokaloryczna i lekkostrawna, jest też źródłem białka i błonnika pokarmowego. Działa moczopędnie, pomoże przy leczeniu schorzeń nerek. Ponadto zawiera wapń, magnez, selen, potas i cynk. Dynia to także bogactwo witamin antyoksydacyjnych: A, C i E, kwasu foliowego i niacyny. To warzywo obniża zbyt wysokie ciśnienie tętnicze krwi, zapobiega zaparciom, obniża stężenie cholesterolu całkowitego we krwi, a do tego ma działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybiczne.

Oprac. Angelika Drygas

Źródło i fot. Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Brodnickiej Gniazdo

Obecny czas jesienny sprzyja gromadzeniu się na ziemi opadających liści i innych resztek roślin, które tworzą wartościową ściółkę nad glebą. Ma ona duże znaczenie ze względu na właściwości ochronne oraz odżywcze pochodzące z rozkładającej się materii organicznej. Jednak jej znaczne nagromadzenie może również sprzyjać rozwojowi chorobotwórczych patogenów, zapewniając im odpowiednie miejsce do szybkiego namnażania. To z kolei może powodować zdecydowanie większe problemy z odpornością roślin. Warto więc zadbać o wspomaganie naturalnego procesu, jakim jest rozkład resztek organicznych. Wykorzystując pożyteczne bakterie w sadownictwie, możliwe jest podniesienie jakości gleby, między innymi poprzez zwiększenie ilości związków próchniczych, uzyskanie lepszej retencji wody oraz odpowiedniej ilości składników odżywczych.

proces rozkładu materii organicznych

FOTO: Frusto.pl

Preparaty mikrobiologiczne takie jak Elbio Terra Ivo zawierają w sobie aż 11 cennych szczepów dobroczynnych bakterii, które w znaczący sposób wpływają na wzrost i rozwój roślin na różnych płaszczyznach. Dzięki nim możemy zaobserwować wiele korzyści, takich jak między innymi:

• poprawa struktury gleby,
• neutralizowanie chorobotwórczych patogenów,
• rozwój i ochrona roślin,
• zwiększenie retencji wody,
• dostęp do niezbędnych składników odżywczych takich jak potas, azot i fosfor, magnez, siarka.

Lepsza gleba w sadzie to wiele korzyści

Choroby w sadzie

FOTO: Frusto.pl

Gleba pełna odpowiednich składników i materii organicznych to odpowiednie środowisko do rozwoju roślin, zapewniające im dostęp do wartościowych minerałów. Bakterie i grzyby mają ogromny wpływ na przyspieszenie procesów przemiany materii do postaci łatwo przystępnych składników odżywczych, które poprzez swoje występowanie tworzą także niesprzyjające środowisko dla wszelkiego rodzaju patogenów.

Szczególnie korzystnie prezentują się bakterie rozkładające resztki liści i roślin. Pozwalają na zwiększenie żyzności gleby poprzez dostępność do niezbędnych składników odżywczych i wody, które w znacznym stopniu wpływają także na naturalną odporność roślin. Warto więc wykorzystać zdolności roślin do ponownego wykorzystania składników w procesie rozkładu i mineralizacji.

Rozkład liści jako sposób na skuteczny nawóz dla swoich upraw

FOTO: Frusto.pl

Pożyteczne bakterie w sadownictwie i ich rola w rozkładzie materii organicznej

Rozkład liści w sadzie pomimo swoich licznych korzyści jest również długotrwałym procesem. Najczęściej trwa od jednego roku do dwóch lat, w zależności od wybranych źródeł roślinnych. Dzięki nim następuje widoczna poprawa żyzności gleby, która zauważalna jest nie tylko w przypadku roślin, ale także ich owoców. Wykorzystując odpowiednie preparaty mikrobiologiczne, możliwe jest skuteczne przyspieszenie tych procesów. Dobrym rozwiązaniem jest zastosowanie produktów obecnych w ofercie www.frusto.pl. Wybierając profesjonalne zaopatrzenie do sadownictwa, możemy być pewni uzyskanych rezultatów.

Rozkład liści w sadzie

FOTO: Frusto.pl

Podniesienie zawartości próchnicy w glebie - dlaczego ma takie znaczenie?

Do podstawowych zadań bakterii glebowych należy szybki i skuteczny rozkład resztek, będących źródłem pełnowartościowych składników pokarmowych. Zawarty w nich azot, potas, magnez, siarka czy fosfor mają pozytywny wpływ na rośliny i uprawy. Jednak ich uwalnianie zapewnią nam także odpowiednio dobrane preparaty aktywujące mikroorganizmy oraz zawierające je w swoim składzie. Poprzez ich pracę możliwe jest podniesienie poziomu próchnicy, co wpływa pozytywnie na uzyskane plony. Systematyczne stosowanie tych produktów pozwala widocznie zwiększyć jakość upraw oraz zasobność gleby.

www.frusto.pl

Jakie ziemniaki do konkretnej potrawy?

Na rynku mamy sporo rozmaitych odmian ziemniaków. Warto zapoznać się z nimi, aby świadomie wybierać odpowiedni typ do danej potrawy.

Typ A – sałatkowe, twarde, nie rozpadają się, zachowują kształt, są wilgotne i zawierają mało skrobi – świetne do sałatki, zupy oraz na grilla. Odmiany, m.in. Agata, Almera, Dali, Impresja, Krasa, Mozart, Riviera, Vivaldi, Viviana.

Typ B – tzw. ogólnoużytkowe, uniwersalne, średniej twardości, nie rozsypują się, przy smażeniu miękkie w środku a na wierzchu chrupiące, dlatego nadają się na  frytki czy placki. Doskonałe do zup i kopytek. Odmiany, m.in. Irga, Irys, Augusta, Bellarosa, Bohun.

Typ C – mączyste, zawierające dużo skrobi, łatwo się rozpadają, mają jasny i sypki miąższ. Sprawdzą się do pieczenia i przyrządzania klusek, farszu, purée, kopytek, pyz, placków i frytek. Odmiany, min. Gracja, Gustaw, Etola, Honorata, Agnes, Mazur.

Możemy spotkać także typy mieszane, np.

AB: Vineta, Denar, Lord.

BC: Zeus, Bryza.

D – bardzo mączysty, nie ma większego zastosowania kulinarnego. 

Jakie ziemniaki wybierać?

Oczywiście, najlepiej zaopatrywać się u sprawdzonego dostawcy. Nie zawsze mamy taką możliwość. Na co powinniśmy zwracać uwagę podczas zakupu?

Wybierajmy:

• bulwy zdrowe, bez uszkodzeń, o gładkiej skórce;
• jasne bulwy, takie barwy informują o tym, że ziemniaki mają mniej azotanów;
• okazy z płytkimi i mniejszymi oczkami, których trzeba pozbyć się podczas obierania;
• kartofle bez zazielenienia;
• ziemniaki bez kiełków, ponieważ w nich kumulują się toksyczne związki.

Ziemniaki – właściwości

To bogate źródło witamin (np. C) i składników mineralnych (potasu i fosforu). Są lekkostrawne i niskokaloryczne (w 100 gramach ugotowanych ziemniaków, znajduje się około 65 kalorii). Niestety przyzwyczajenia kulinarne Polaków często niwelują te cechy – ziemniaki polane tłustym sosem czy masłem już nie stanowią takiego małokalorycznego kąska. To warzywo z pewnością daje nieograniczone pole do popisów kucharskich, stanowiąc bazę wielu wyśmienitych dań i zup.

Wielkie okazy

W ostatni weekend w gminie Trzyciąż został rozstrzygnięty konkurs na największą bulwę ziemniaczaną wykopaną podczas tegorocznych zbiorów. Ten ogłaszany cyklicznie konkurs to niezwykle atrakcyjne wydarzenie dla tamtejszych mieszkańców.

W tym roku najcięższy był ziemniak odmiany „Baltic Rose” o wadze 1,919 kg, który wyrósł na polu państwa Magdaleny i Andrzeja Mentlów z Imbramowic. Powierzchnia gospodarstwa zwycięskich rolników wynosi 20 ha, z czego ziemniaki hodowali na 8 ha. Ubiegłoroczny rekordzista ważył 1,662 kg, a w roku 2020 pierwsze miejsce zajął ziemniak ważący aż 2,150 kg.

Angelika Drygas

Źródło: Przegląd Olkuski, polskiziemniak.pl

Fot. envato elements

Uprawa słonecznika z roku na rok zyskuje coraz większe grono zwolenników wśród polskich rolników. Wielu ekspertów wskazuje, że ten trendy będzie się utrzymywał, ponieważ uprawa słonecznika może być opłacalna. Jednak należy unikać popełnianiu błędów przy siewie i późniejszej uprawie tej rośliny. 

Jak wskazuje dr Maria Walerowska z miesięcznika 'top agrar Polska" słonecznik to roślina oleista, którą możemy traktować pod względem nawożenia jak rzepak ozimy, z tym że ma od innego zdecydowanie mniejsze wymagania pod względem zapotrzebowania na azot. Ograniczenie zużycia nawozów azotowych przy obecnych cenach nawozów wpływa niezwykle korzystnie na opłacalność produkcji słonecznika. 

Zbiór słonecznika można realizować kombajnem zbożowym, ale  idealna byłaby przystawka do słonecznika. Niektórzy rolnicy używają przystawek do zbioru kukurydzy i modyfikują ją zaopatrując w dodatkowe noże rotacyjne.

FOTO:

Jak i kiedy siać słonecznik?

Słonecznik można siać w pododbnym okresie co kukurydzę. Większość rolników wysiewa go w początkowych dniach maja. Do siewu słonecznika można wykorzystać siewnik do kukurydzy, należy jednak wymienić tarcze.

Jednak jak wspomina Marek Kalinowski z "Tygodnika Poradnika Rolniczego", zalecany jest siew nasion słonecznika pneumatycznym siewnikiem punktowym na głębokość 5–7 cm w rozstawie rzędów – 60–70 cm i z rozstawą roślin w rzędzie co 20–25 cm. Przy takich parametrach siewu uzyskamy obsadę od 50 000–70 000 roślin/ha.

Jak chronić słonecznik przed chorobami i chwastami?

Rolnicy, którzy myślą o uprawie słonecznika powinny dokładnie zbadać jakość materiału siewnego, gdyż niektóre z odmiany są podatne na zgniliznę twardzikową. Ale i na ten problem znajdzie się rada. Na rynku obecnie jest 11 produktów jedno- i dwuskładnikowych do ograniczania zgnilizny twardzikowej w słoneczniku. Pełną ich listę możesz przeczytać w tym artykule: Jakich błędów unikać przy siewie słonecznika?

Dość istotnym problem w uprawie słonecznika, zwłaszcza w okresie wzrostu, są chwasty zwłaszcza jednoroczne gatunki dwuliścienne i jednoliścienne. Obecnie rolnicy mają do wyboru ok. 90 środków ochrony roślin – chemicznych i biologicznych.

Pogotowie polowe: uprawa słonecznika w praktyce

Zachęcam także do obejrzenia odcinka Pogotowia Polowego poświęconego uprawie słonecznika z gospodarstwa Dariusza Klusko, rolnik z północy Opolszczyzny, który od lat uprawia słonecznik. Rolnik zdradza m.in. jak dopasować nawożenie pod słonecznik .w jakiej temperaturze gleby go siać oraz jak poprowadzić łan aż do samego zbioru. 

Zapraszamy do obejrzenia odcinka!