Założyciel pasieki Aleksander Olejniczak z Doliny Natury

FOTO: Angelika Drygas

Pasieka z Doliny Natury

Pszczelarz postawił na wiedzę, którą czerpie zarówno z książek, praktyki własnej, jak i od innych bardziej doświadczonych profesjonalistów, higienę i wysokie normy bezpieczeństwa, a także na naturalne sposoby hodowli pszczół. Właśnie dlatego miody z Pasieki z Doliny Natury są takie wyjątkowe. Rodziny pszczele z tej pasieki są silne i zdrowe, a miody zyskują najwyższą jakość – są wypełnione naturalnymi składnikami i witaminami. W razie pojawienia się chorób pszczoły leczone są ekologicznie za pomocą kwasów organicznych.

Zapraszamy do obejrzenia reportażu:

Miody naturalne są najlepsze

Pasieka z Doliny Natury to polska pasieka znajdująca się w malowniczej Wielkopolsce, w okolicach Kiekrza, na obszarze chronionym Natura 2000 słynącym z przepięknych i czystych terenów. Ule umiejscowione są w urokliwych okolicach Pawłowic. To tam właśnie powstają naturalne i tradycyjne miody – w 100% lokalne i świeże. Założyciel pasieki Aleksander Olejniczak dba o swoje ule z zachowaniem najwyższych standardów higieny i z dbałością o zachowanie pełnej naturalności produktu. W ofercie pasieki dostępne są miody rzepakowe, wielokwiatowe, faceliowe, lipowe, gryczane, akacjowe, spadziowe, a także pyłek kwiatowy.

Pasieka z Doliny Natury

FOTO: Angelika Drygas

Przeczytaj także: Wioski tematyczne w Polsce – dlaczego warto je odwiedzić?

Pszczelarstwo w Polsce

Popularność pszczelarstwa przekłada się na konkretne liczby. Jak podaje Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi na stronie rządowej, zgodnie z danymi Instytutu Ogrodnictwa Zakład Pszczelnictwa w Puławach w 2023 roku w naszym kraju było 97,0 tys. pszczelarzy, w których posiadaniu było 2,35 mln pni pszczelich. Natomiast średnia roczna produkcja miodu w Polsce z ostatnich lat to 19,7 tys. ton. W 2022 roku roczna produkcja miodu w Polsce wyniosła 24,0 tys. ton.

Pasieka z Doliny Natury

FOTO: Angelika Drygas

fot. Angelika Drygas

Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przeprowadziła wywiady z sołtysami i sołtyskami z różnych regionów Polski.

Poniżej wywiad z Panem Grzegorzem Zalewskim, sołtysem wsi Giełczew w Lubelskiem, który został opublikowany w serwisie gov.pl.

ARiMR: Od ilu lat jest Pan sołtysem?

Grzegorz Zalewski: Sołtysem zostałem po wyborach samorządowych w 2006 roku, dokładnie w lutym 2007 roku. Miałem wtedy 28 lat. To już moja 4 kadencja. Początki nie były łatwe. Niektórzy twierdzili, że jestem za młody. Moje działania pokazały, że jestem w stanie zrobić więcej niż niejeden bardziej doświadczony życiowo człowiek.

 ARiMR:Co spowodowało, że zdecydował się Pan na pełnienie tej funkcji?

G.Z.: Nie planowałem kandydować w wyborach. Wcześniej angażowałem się w życie społeczne miejscowości, natomiast celem mojej pracy nie było pełnienie funkcji sołtysa. Moją kandydaturę zgłosiła podczas zebrania wiejskiego jedna z mieszkanek. Gdy wyraziłem zgodę, tak naprawdę nie brałem pod uwagę, że mogę zostać wybrany – tym bardziej, że mój poprzednik był sołtysem przez wiele lat. Start w kolejnych wyborach wynikał z chęci dokończenia rozpoczętych przedsięwzięć.

ARiMR: Co należy do Pana sołeckich obowiązków?

G.Z.: Sołtys nie ma jasno określonych obowiązków, tak jak to jest w przypadku pracownika, którego zadania wynikają z umowy. Moje wynikają z bieżących potrzeb mieszkańców, którzy zgłaszają się do mnie z różnymi sprawami. Jako lokalny lider sam jestem inicjatorem różnych działań.

ARiMR: Z jakimi sprawami konkretnie zgłaszają się do Pana mieszkańcy sołectwa?

G.Z.: Jako sołtys pośredniczę w kontaktach między mieszkańcami a lokalnymi instytucjami. Ludzie wiedzą, że jako doświadczony pracownik samorządowy zawsze podpowiem, jak rozwiązać ich urzędową sprawę. Poza tym zgłaszam odpowiednim służbom, gdy nie działa latarnia albo trzeba podciąć drzewa przy drodze. Do moich obowiązków należy też zbieranie podatku rolnego. Zdarzają się także sprawy prywatne – czasem skomplikowane. Kłopotliwe są zwłaszcza spory sąsiedzkie. Jako mediator staram się znaleźć kompromisowe rozwiązanie, ale bywa, że któraś ze stron jest niezadowolona i ma do mnie pretensję.

ARiMR: Z czego Pan czerpie jako sołtys największą satysfakcję?

G.Z.: Największa satysfakcja pochodzi z faktu, że udało się zrobić coś ważnego: mamy we wsi oświetlenie, nową drogę, miejsce do spotykania się. Cieszę się ogromnie, że mieszkańcy wsi chcą działać. Stworzyliśmy dobrze działającą wspólnotę, co zauważają też inni.

ARiMR: Co uważa Pan za swój sukces?

G.Z.: Największym sukcesem jest to, że mieszkańcy wsi mi zaufali i głosują na mnie w kolejnych wyborach. Gdy zaczynałem sołtysowanie, potrzeb było dużo. Wspólnie określiliśmy najważniejsze cele i udało się zrobić wszystko – a nawet więcej.  A tak konkretnie, to cieszę się z oświetlenia ulicznego, dzięki któremu wieczorami jest bezpieczniej. W ostatnim czasie udało się wyremontować 2,5 km drogi i świetlicę OSP. Ze strażakami organizujemy piknik, na co pozyskujemy środki z gminy i od sponsorów. Nasze prężnie działające Koło Gospodyń i Gospodarzy Wiejskich „Giełczew” odniosło kilka sukcesów w konkursach kulinarnych, a jedną ze zdobytych nagród była wizyta w Parlamencie Europejskim.

ARiMR: Jakie skutki przekazywania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pomocy finansowej dostrzega Pan w najbliższym otoczeniu?

G.Z.: To, że gospodarstwa rozwijają się dzięki wsparciu finansowemu, jest oczywiste. Natomiast w ostatnich latach coraz powszechniej mieszkańcy wsi i obszarów wiejskich pozyskują pieniądze na rozpoczęcie działalności pozarolniczej. Wielu moich znajomych skorzystało i korzysta ze środków ARiMR. Od kilku lat wspieram Koło Gospodyń i Gospodarzy Wiejskich Krzczonów,,Sołtysy”, które liczy ponad 80 członków i bardzo prężnie działa. Za pieniądze, które przekazała Agencja, koło kupiło stroje ludowe, w których występuje podczas różnego rodzaju wydarzeń. Pochwalę się również, że jako pierwsi w województwie organizowaliśmy festyn w ramach programu #SzczepimySię z KGW.

ARiMR: Czego Pan życzyłby sobie jako sołtysowi?

G.Z.: Więcej osób, które szanują i doceniają pracę społeczników, nie tylko sołtysów. Jest wiele osób, które poświecą się społecznie – często kosztem własnej rodziny, swojego prywatnego czasu. Niestety zdarza się, że choć otrzymujemy symboliczne wynagrodzenie, spotykamy się z krytyką.

Sołtysi w Polsce

tyDZIEŃ z SOŁTYSAmi – Olszewka i sołtys, który integruje całą wieś!

Oprac. Angelika Drygas

Źródło. Gov.pl

Fot. envato elements

W naszym kraju jest ok. 40 tysięcy sołtysów. Wśród nich i kobiety, i mężczyźni w różnym wieku. Mają wiele wspólnych cech, jak: otwartość, empatia, umiejętność słuchania i podejmowania szybkich decyzji. Łączy ich także pasja społecznikowska!

Poniżej rozmowa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Panią Emilią Jarnutowską, sołtysem podlaskiej wsi Olszewo, opublikowana w serwisie gov.pl.

ARiMR: Od ilu lat jest Pani sołtysem?

Emilia Jarnutowska: Muszę przyznać, że zobaczywszy to pytanie, nie znałam na nie odpowiedzi. Podpytywałam mieszkańców swojej wsi, ale oni też nie wiedzieli. Musiałam skorzystać z pomocy internetu. Teraz wiem, że sołtysem jestem od 2019 roku… Aż ciężko mi uwierzyć, że minęły już prawie cztery lata.

ARiMR: Co spowodowało, że zdecydowała się Pani na pełnienie tej funkcji?

E.J.: Gdy było trzeba w czymś pomóc, angażowałam się w miarę możliwości, ale nigdy nie miałam w planach pełnienia jakichś funkcji. Poprzedni sołtys zrezygnował i trzeba było zorganizować wybory. Byłam jedną z dwojga kandydatów i to mnie wybrano. Mam nadzieję, że udaje mi się spełniać oczekiwania mieszkańców mojej wsi.

ARiMR: Czym zajmuje się Pani jako sołtys?

E.J.:  Moje obowiązki skupiają się głównie na kwartalnym pobieraniu podatków, opłat za wywóz odpadów i usługi spółki wodnej. Uczestniczę też w sesjach rady gminy, podczas których mogę informować o problemach, które zgłaszają mi mieszkańcy.

ARiMR: A z jakimi sprawami zgłaszają się do Pani mieszkańcy sołectwa?

E.J.:  Nasza wieś nie jest zbyt duża, toteż nie ma aż tak wielu spraw. W zeszłym roku spory kłopot sprawiały nam bezpańskie psy. Ledwie jednego zabrano do schroniska, już błąkał się następny. Gdyby nie pomoc sąsiadów i wsparcie służb, nie udałoby się uporać z tym problemem. Na co dzień interweniuję, gdy nie działa oświetlenie uliczne albo trzeba nawieźć żwir na nieutwardzoną drogę. A jeśli ktoś nie wie, do kogo w urzędzie zgłosić się z konkretną sprawą, podpowiadam.

Sołtyski w Polsce

tyDZIEŃ z SOŁTYSAmi – Pani Monika Nowak – sołtyska i członkini KGW "Piotrkowianki"

ARiMR: Z czego Pani jako sołtys czerpie największą satysfakcję?

E.J.:  Cieszę się, gdy mogę komuś pomóc lub doradzić - nawet w drobnych sprawach.

ARiMR: Jakie efekty przekazywanego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wsparcia widzi Pani na wsi?

E.J.:  Sama mam gospodarstwo i korzystam ze wsparcia Agencji. Dzięki dopłatom rolnicy mogą rozwijają swoje gospodarstwa – modernizują budynki inwentarskie i kupują nowoczesne maszyny, które pozwalają na lżejszą pracę. W ubiegłym roku ceny nawozów były astronomiczne – dofinansowanie bardzo się przydało. Dotacje ożywiły też działalność kół gospodyń wiejskich – wiem o tym doskonale, bo sama należę do takiej organizacji. Ludzie integrują się na organizowanych przez nas festynach, mają okazję do spotykania się w chwilach wolnych od pracy. Natomiast dzięki premiom, młodzi chętniej zostają na wsi.

ARiMR: Czego życzyłaby Pani sobie jako sołtysowi?

E.J.:  Obym była zdrowa, a ludzie mi dobrze życzyli i byli zadowoleni z mojego sołtysowania.

Oprac. Angelika Drygas

Źródło. Gov.pl

Fot. envato elements

Poniżej rozmowa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Panią Moniką Nowak, sołtysem wsi Piotrków Pierwszy na Lubelszczyźnie, opublikowana w serwisie gov.pl.

Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa: Od ilu lat jest Pani sołtysem?

Monika Nowak: Funkcję tę pełnię od 2018 roku. Po raz pierwszy na sołtysa zostałam wybrana w wyborach uzupełniających po rezygnacji poprzedniego sołtysa. Widocznie udało mi się spłacić roczny kredyt zaufania, skoro w 2019 zostałam wybrana ponownie, tym razem już na pełną pięcioletnią kadencję.

ARiMR: Co spowodowało, że zdecydowała się Pani na pełnienie tej funkcji?

M.N.: Zdecydowałam się kandydować za namową mieszkańców, którzy dostrzegli we mnie potencjał. Oczywiście nie było przymusu. Stwierdziłam – czemu nie. Bycie sołtysem daje możliwość działania i rozwoju miejscowości. Jestem osobą bardzo kontaktową i otwartą, lubię ludzi i pracę społeczną, z którą jestem związana, odkąd pamiętam. Działałam w szkolnym komitecie rodzicielskim i radzie parafialnej. Jestem też prezesem Fundacji Rozwoju i Aktywizacji Mieszkańców i radną gminy Jabłonna obecnej kadencji. Od najmłodszych lat związana jestem także z kołem gospodyń wiejskich. Funkcja sołtysa bardzo ułatwia mi działania społeczne. Poznałam lokalne środowisko na tyle, że wiem, do kogo mogę zwrócić się o pomoc. Liczne współprace owocują wspaniałymi inicjatywami, których jest coraz więcej. Dzięki temu nasze sołectwo tętni życiem.

ARiMR: Czym zajmuje się Pani jako sołtys?

M.N.: Przy wsparciu Urzędu Gminy Jabłonna dbam o zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty mieszkańców sołectwa. Roznoszę pisma urzędowe i nakazy podatkowe, zbieram opłaty, rozwieszam ogłoszenia, uczestniczę w naradach sołtysów zwoływanych raz na jakiś czas przez wójta. Przyjmuję i wspólnie z zainteresowanymi omawiam wnioski, które mają być rozpatrywane na wiejskich zebraniach. Staram się też gasić spory między mieszkańcami, jeśli zachodzi taka potrzeba. Organizuję szczepienie psów, zgłaszam różne awarie, inicjuję akcje pomocowe na rzecz potrzebujących. Staram się być nie tylko sołtysem, ale też przyjacielem i powiernikiem dla wszystkich, którzy tego potrzebują. Służę mieszkańcom sołectwa przez całą dobę, siedem dni w tygodniu.

ARiMR: Z jakimi sprawami zgłaszają się do Pani mieszkańcy sołectwa?

M.N.: Mieszkańcy potrzebują zarówno informacji dotyczących działań władz samorządowych, ale też wsparcia przy rozwiązywaniu problemów. Pomagam w przygotowywaniu różnego rodzaju pism, doradzam nie tylko w sprawach urzędowych, ale także osobistych.

ARiMR: Z czego Pani jako sołtys czerpie największą satysfakcję?

M.N.: Satysfakcję czerpię z rozwoju naszej wioski w różnych sferach, z licznych spotkań z ludźmi i rozmów z nimi. Z możliwości organizacji działań przynoszącym innym radość, pozwalającym im na integrację międzypokoleniową i sąsiedzką. Największą nagrodą jest dla mnie uśmiech drugiego człowieka.

ARiMR: Co uważa Pani za sukces?

M.N.: Szczególnie dumna jestem ze zdobycia – już w pierwszym roku mojego sołtysowania – głównej nagrody w konkursie na najciekawszą inicjatywę sołecką. Wspólnie z mieszkańcami zorganizowałam obchody 630-lecia naszej miejscowości. Przed Centrum Kultury umieściliśmy pamiątkowy kamień, a w samym budynku zawisła tablica, na której opisana została historia wsi. Sukcesami są dla mnie także udana współpraca z samorządem i rozwój koła gospodyń wiejskich „Piotrkowianki”, do którego należę. Cieszę się, że miejscowa społeczność chętniej angażuje się we wspólne przedsięwzięcia, np. organizację Orszaku Trzech Król. Pochwalę się też, że jestem zapraszana do prowadzenia wykładów na temat swojej działalności społecznej, a jako doświadczona członkini KGW podczas warsztatów opowiadam o kultywowaniu tradycji ludowych.

ARiMR: Jakie skutki przekazywania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pomocy finansowej dostrzega Pani w najbliższym otoczeniu?

M.N.: Dzięki corocznemu dofinansowaniu z ARiMR nasze KGW prężniej działa – kupiliśmy stroje i różne sprzęty, które wykorzystujemy podczas wyjazdów i imprez. Dzięki dotacji w ramach akcji „Szczepimy się z KGW” udało się zorganizować festyn rodzinny, na którym zintegrowali się mieszkańcy całej gminy. 

ARiMR: Czego życzyłaby Pani sobie jako sołtysowi?

M.N.: Życzyłabym sobie przede wszystkim spokoju i ludzkiej życzliwości, a także zdrowia. Niech współpraca z władzami gminy i lokalnymi organizacjami dalej pomyślnie się układa, a mieszkańcy sołectwa jeszcze chętniej angażują się we wspólne działania.

Sołtys w Polsce

tyDzień z SOŁTYSAmi - Mieszewo, czyli wieś, w której rządzi kobieta!

Sołtysi w Polsce 

W naszym kraju jest ok. 40 tysięcy sołtysów. To kobiety i mężczyźni w różnym wieku. Łączy ich wiele, m.in. pasja społecznikowska i ambicja integrowania społeczności lokalnej. Kolejna inspirująca rozmowa – już jutro. Zapraszamy!

Oprac. Angelika Drygas

Źródło. Gov.pl

Fot. envato elements

Oto rozmowa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Panem Waldemarem Grabowskim, sołtysem ze wsi Olszewka z województwa mazowieckiego, opublikowana w serwisie gov.pl.

Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa: Od ilu lat jest Pan sołtysem?

Waldemar Grabowski: Sołtysem jestem od roku. Poprzedni sołtys ciężko zachorował i nie mógł pełnić dalej tej funkcji. Trzeba było zrobić uzupełniające wybory, w których mieszkańcy wsi wybrali mnie.

ARiMR: Co spowodowało, że zdecydował się Pan na pełnienie tej funkcji?

W.G.: Chciałem i chcę, żeby nasza wieś tętniła życiem, żeby ludzie się integrowali, żeby były okazje do spotykania się. Oderwanie się od szarej rzeczywistości jest szczególnie potrzebne młodzieży, dzieciom i osobom starszym. Zależy mi na dbaniu o stan naszych dróg, które niszczy codzienna eksploatacja.

ARiMR: Czym zajmuje się Pan jako sołtys?

W.G.: Tych obowiązków jest trochę. Odpowiadam za dostarczanie różnych pism. Są wśród nich m.in. ogłoszenia ze starostwa i gminy, informacje od weterynarza, decyzje dotyczące zwrotu akcyzy, a czasem też upomnienia. Przyjmuję również płatności podatkowe i za wywóz śmieci. Jeśli jest potrzeba, organizuję zebrania sołeckie.

ARiMR: Z jakimi sprawami zgłaszają się do Pana mieszkańcy sołectwa?

W.G.: Najczęściej jestem informowany o złym stanie dróg albo braku wody. Zdarzają się sąsiedzkie sprzeczki albo kłopoty z błąkającymi się psami. Jeśli jestem w stanie, staram się pomagać w rozwiązywaniu takich problemów.

ARiMR: Z czego Pan jako sołtys czerpie największą satysfakcję?

W.G.: Satysfakcję przynosi mi uśmiech drugiej osoby, której mogłem pomóc.

ARiMR: Co uważa Pan za sukces?

W.G.: Współorganizowaliśmy uroczystość 100-lecia naszego kościoła parafialnego, powstała wówczas ciekawa wystawa plenerowa. Było to dla nas duże wyzwanie, ale z pomocą mieszkańców mojej wsi wszystko się udało.

ARiMR: Jakie efekty przekazywanego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wsparcia dostrzega Pan w swoim otoczeniu?

W.G.: Nowe ciągniki, maszyny rolnicze, wyremontowane i nowoczesne obory – to efekty dofinansowania unijnego.

ARiMR: Czego życzyłby Pan sobie jako sołtysowi?

W.G.: Życzyłbym sobie wytrwałości w wykonywaniu swoich obowiązków.

Sołtysi w Polsce 

W Polsce jest ok. 40 tysięcy sołtysów – kobiet i mężczyzn, w różnym wieku. To osoby zaangażowane, inspirujące i kreatywne, pełne pasji społecznikowskiej.

Sołtys w Polsce

tyDzień z SOŁTYSAmi - Mieszewo, czyli wieś, w której rządzi kobieta!

Oprac. Angelika Drygas

Źródło. Gov.pl

Fot. envato elements

Do obowiązków sołtysa należy m.in.

• reprezentowanie sołectwa na zewnątrz,
• organizacja festynów, eventów kulturalnych, spotkań,
• pobór podatków
• realizowanie uchwał rady gminy,
• zwoływanie zebrań wiejskich.

W Polsce jest ok. 40 tysięcy sołtysów – w różnym wieku. Do tego grona dołączają coraz liczniej kobiety. To osoby pełne odwagi i determinacji, pełni pasji społecznikowskiej.

Pierwsza rozmowa to wywiad z  Panem Maciejem Dąbrowskim, sołtysem wsi  Dąbrowa-Moczydły na Podlasiu (źródło: gov.pl).

ARiMR: Od ilu lat jest Pan sołtysem?

Maciej Dąbrowski: Sołtysem jestem od 2000 roku, zatem już 23 lata.

ARiMR: Co spowodowało, że zdecydował się Pan na pełnienie tej funkcji?

M.D.: Tak naprawdę przyczynił się do tego przypadek. Byłem na zebraniu, podczas którego poprzedni sołtys złożył rezygnację. Szukano następcy i padła wówczas moja kandydatura. Zostałem wybrany jednogłośnie i postanowiłem podjąć się tego wyzwania.

ARiMR: Czym zajmuje się Pan jako sołtys?

M.D.: Do moich sołeckich obowiązków należą m.in. reprezentowanie sołectwa na posiedzeniach rady miejskiej oraz organizowanie zebrań, na których rozwiązujemy pojawiające się problemy mieszkańców naszej wsi. Nie mniej ważnym zadaniem jest pobieranie podatków i opłat lokalnych.

ARiMR: Z jakimi sprawami zgłaszają się do Pana mieszkańcy sołectwa?

M.D.: Przede wszystkim są to różnego rodzaju problemy. Proszą o interwencję, gdy np. szwankuje oświetlenie uliczne albo droga dojazdowa wymaga remontu.

ARiMR: Z czego Pan jako sołtys czerpie największą satysfakcję?

M.D.: Powodem do zadowolenia jest dla mnie już sama możliwość działania na rzecz mojej miejscowości i jej mieszkańców. Cieszę się, że nie jestem tylko obserwatorem, ale czynnym członkiem tej niewielkiej społeczności i mogę wpływać na to jak zmienia się ta moja mała ojczyzna.

ARiMR: Co uważa Pan za sukces?

M.D.: W naszej miejscowości dobrze prosperuje włączona do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej, mamy liczne i sprawnie działające koło gospodyń wiejskich. Sam należę do obu organizacji. Za nasz wspólny sukces uważam wszystkie udane wydarzenia lokalne – konkurs, zawody, w których uczestniczymy, a czasem zdobywamy też nagrody. Jako działacz jestem dumny z pozyskiwanych środków finansowych, a jako lokalny patriota – ze wszystkich okazji, które pozwalają kultywować tradycję i upamiętniać historię. Według mnie do każdego sukcesu przyczynia się zaangażowanie wszystkich mieszkańców sołectwa. Nie bez znaczenia jest też pomoc płynąca z zewnątrz.

ARiMR: Jakie są efekty przekazywanego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wsparcia?

M.D.: Efekty pomocy finansowej, która trafia na wieś, można dostrzec bez trudu. Od kiedy dodatkowe pieniądze trafiają do rolników, gospodarstwa wyglądają inaczej – widać więcej nowoczesnych maszyn, dzięki którym łatwiej i efektywniej się pracuje.

ARiMR: Czego życzyłby Pan sobie jako sołtysowi?

M.D.: Chciałbym, żeby zaangażowanie mieszkańców mojego sołectwa nigdy nie osłabło. Dzięki temu nasza miejscowość będzie się  stale rozwijać. Życzyłbym sobie także utrzymania dobrych relacji z władzami samorządowymi i organizacjami pozarządowymi. Dziękuję za dotychczasowe wsparcie naszych inicjatyw i liczę na więcej.

KGW w Polsce

Bitwa Regionów ruszyła! Koła Gospodyń Wiejskich zgłaszajcie się!

Oprac. Angelika Drygas

Źródło. Gov.pl

Fot. pixabay